แต่ทันทีทีออร่าเยือกแข็งเหล่านั้นโดนร่างของชายคนนั้น ราวกับว่าร่างกายของเขาเป็นภาพลวงตา ไม่มีอะไรเกิดขึ้น
“ไม่มีประโยชน์ ความแข็งแกร่งของพวกเจ้าอ่อนเกินไปที่จะทําอะไรข้า” ชายสวมหน้ากากมองหมัดของหลานที่
โจมตีมัน พร้อมกับยืนนิ่ง “ถ้าไม่ใช่เพราะร่างกายนี้แก่เกินไป พวกเจ้าไม่มีคุณสมบัติที่จะมองเห็นข้าด้วยซ้ํา”
ขณะพูด สายตาของชายสวมหน้ากากก็เปลี่ยนไป หลาน ไกแมนและคนอื่น ๆ ก็กลับสู่สภาพขยับไม่ได้
“เนื่องจากการทํางานหนักของฟรายด์ ข้าจะให้อภัยพวกเจ้าที่หยาบคายในครั้งนี้ แต่จะไม่มีโอกาสอีกครั้ง” หลังจากที่ขาย สวมหน้ากากกล่าว หลาน และคนอื่นๆ ก็ได้รับอิสรภาพกลับมาในทันที
“นี่คือข้อตกลงระหว่างแกกับตระกูลของฉัน ถ้าสิ่งที่แกต้องการคือร่างกาย นําร่างของฉันไป อย่าไปยุ่งกับคนอื่น”
หลาน กล่าว
“หลานฉี… ” ไกแมนพยายามดึงหลาน ออกไป แต่หลานฉีก็หลบ
“เจ้าต้องการให้ข้าเอาร่างของเจ้าจริงๆงั้นเหรอ เจ้ารู้ไหม แม้ว่าร่างกายของเจ้าจะมีชีวิต แต่จิตใจของเจ้าก็จะหายไป ข้า ไม่ต้องการจิตใจของเจ้า” ชายสวมหน้ากากเริ่มสนใจ มองดูหลาน และถาม
“เอาฉันไป แล้วจะไม่ต้องใช้ใครอีก และแน่นอนว่าหากแกต้องการครอบครองร่างกายของฉัน บอกเลยว่ามันไม่ง่ายเลย” หลาน พูดอย่างใจเย็น
“ดูเหมือนว่ามนุษย์สมัยนี้จะกล้าหาญจริงๆ น่าเสียดายที่ข้าเปลี่ยนใจแล้ว ข้าต้องการร่างกายของเขา ร่างกายของเจ้า ไม่มีประโยชน์สําหรับข้า สิ่งที่ข้าตัดสินใจไปแล้วจะไม่เปลี่ยน เจ้าจะไปหรืออยู่นั้น ตามที่เจ้าต้องการ แต่ร่างกายของเขา ข้าต้องการ” ชายสวมหน้ากากมองไปที่โจวเหวินและพูด
“ขอโทษด้วย ฉันไม่รู้ว่าเรื่องจะเป็นแบบนี้” หลานยังคงมองไปที่โจวเหวินและกล่าว
“ไม่เป็นไร มันไม่ใช่ความผิดของเธอ” โจวเหวินส่ายหัวเล็กน้อย
เขาเคยชินกับความรู้สึกของการโดนหลอก ถ้าคนไม่มีเงิน ถึงแม้เขาจะอยู่ต่อหน้าขโมย ขโมยก็ไม่สนใจเขาเพราะมันไม่
ใต้อะไร
แต่ถ้าคนๆ หนึ่งมีเงินมหาศาล แม้จะซ่อนตัวอยู่ไกลๆ บางคนก็จะคิดถึงเขา
เมื่อโจวเหวินแข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ ไม่ว่าเขาจะทํายังไง บางคนก็จะใช้ประโยชน์จากเขาซึ่งเป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้
แน่นอน โจวเหวินแค่เข้าใจ แต่ไม่ได้หมายความว่าเขาจะยกโทษให้ฟราย
“ตั้งแต่ต้นชีวิตฉันควรจะจบลงที่นี่ ตอนนี้ก็จะยังเป็นเหมือนเดิม แม้ว่าฉันจะตายจริงๆ อย่างน้อยฉันก็ไม่เหงา”
หลานฉีกล่าว
“ฉันไม่สนหรอกว่าเธอจะอยากตายไหม แต่ฉันมีชีวิตอยู่ได้ไม่นานพอ ฉันอยากมีชีวิตอยู่ต่อไปอีกสักสองสามปี” เมื่อโจวเห วินพูต ร่างของเขาก็หายไปในทันที และใช้เทเลพอร์ตไปที่ทางออกของสวน
อย่างไรก็ตาม ในไม่ช้าโจวเหวินก็พบว่าประตูสวนหายไป และด้านนอกสวนก็ไม่มีทางออก
“เฉพาะคนที่ข้าอนุญาตเท่านั้นที่สามารถออกจากที่นี่ได้” ชายสวมหน้ากากพูดด้วยรอยยิ้ม
“ถ้าอย่างนั้น การฆ่าแก จะทําให้ฉันออกจากที่นี่ได้ไหม” โจวเหวินถามอย่างตรงไปตรงมา
ขายหน้ากากหัวเราะ “แน่นอน เจ้าสามารถฆ่าข้าได้ และเจ้าก็จะออกไปจากที่นี่ได้เช่นกัน แต่น่าเสียดาย แม้แต่มนุษย์ที่ แข็งแกร่งที่สุด ก็ไม่ต่างอะไรกับมดเมื่ออยู่ต่อหน้าข้า”
“รู้ได้ยังไง ถ้ายังไม่ได้ลอง” โจวเหวินดึงดาบไม้ไผ่ออกมา
“ฉันจะฆ่าแก” หลาน พูด
“งั้น ฉันก็จะฆ่าแก” โจวเหวินกล่าว
โจวเหวินอยู่ข้างหลังเธอ แต่เดินตรงออกไปข้าวหน้า ทุบหัวหลาน และผลักเธอออกไป
“พาเธอกลับไป อย่ามาขวางทาง” โจวเหวินจับหลาน และโยนเธอไปที่ไกแมน
ไกแมนจับหลานไว้อย่างรวดเร็วโดยมองไปที่โจวเหวินด้วยท่าทางที่ซับซ้อนและกล่าว เป็นตระกูลของเราที่ทําให้นาย เป็นแบบนี้ ฉันไม่ได้คิดว่าจะเป็นแบบนี้… ถ้านายต้องการอะไร บอกฉันตราบเท่าที่ฉันสามารถทําได้ ฉันจะช่วยทําให้สา เสร็จ”
“ไม่ต้องขอบคุณผม ผมไม่พอใจเท่านั้น เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับหลาน เธอไม่ได้พาผมมาตาย แต่คุณกลับไปบอกฟรายด์ว่าเขา เป็นหนี้ฉัน และฉันจะไปเอามันอย่างแน่นอน” โจวเหวินกล่าว
ไกแมนไม่ได้พูดอะไรมาก แต่มอบของขวัญล้ําค่าให้กับโจวเหวินแล้วไปกับหลาน
ในมุมมองของเขา โจวเหวินไม่อาจรอดชีวิตไปได้ เมื่อต้องเผชิญหน้ากับชายสวมหน้ากากที่ไร้เทียมทานราวกับพระเจ้า พวกเขาไม่สามารถต้านทานได้ มีเพียงจุดจบเท่านั้นที่รอเขาอยู่
“ฉันไม่รู้ว่า ตาปีศาจนั้นสู้กับกับชายสวมหน้ากากได้หรือไม่ แต่จนถึงตอนนี้ ฉันทําได้แค่ลองดู ความกลัวของธิดาปีศาจทํา ให้ฉันมองไม่เห็น เห็นแต่ชายสวมหน้ากากคนนี้ อย่างน้อย ฉันก็เห็นเขา” โจวเหวินหลับตาและไม่ยอมมองหน้ากาก
โดยหวังว่าจะไม่ถูกควบคุมและขยับไม่ได้
“การหลับตาไม่มีประโยชน์ พลังของหน้ากากนั้น ไม่ได้มุ่งเป้าไปที่ดวงตาของเจ้า แต่เป็นจิตวิญญาณของเจ้า” ชายสวม
หน้ากากมองโจวเหวินด้วยความสนใจและกล่าว
เขามองตาของโจวเหวินราวกับว่าเขากําลังดูรถใหม่หรือบ้านใหม่ โดยที่ไม่คิดว่าโจวเหวินยังเป็นมนุษย์อยู่อีก
“ฉันขอถามอะไรแกหน่อยได้ไหม” โจวเหวินไม่ลืมตาและพูดหลังจากครุ่นคิด
“ในเมื่อเจ้ากําลังจะมอบร่างกายให้กับข้า ข้าก็จะพยายามตอบคําถามของเจ้าให้มากที่สุด” ชายสวมหน้ากากไม่รีบ
เหมือนเขาจะรออะไรบางอย่าง
“แกเข้าร่วมในการต่อสู้ของผู้พิทักษ์ แกบอกได้ไหมว่าผู้พิทักษ์กําลังมองหาอะไร” โจวเหวินต้องการใช้โอกาสนี้
ในการล้วงความลับบางอย่าง
มีสิ่งมีชีวิตที่ทรงพลังจํานวนมากในมิติอื่นๆ พวกมันต้องการสิ่งต่างๆบนโลก แต่จนถึงตอนนี้ โจวเหวินไม่รู้ว่า
พวกมันต้องการอะไร
“คําาถามนี้ ถ้าเจ้าถามผู้พิทักษ์คนอื่น แม้ว่าเจ้าจะถาม อีก99คน ข้าก็คาดว่าจะไม่มีใครรู้ แต่ถ้าเจ้าถามข้า นั่นเป็นคําถาม ทีดี ข้าเป็นผู้พิทักษ์เพียงคนเดียวในร้อยคนที่รู้” คําตอบของมันทําให้โจวเหวินมีความสุขมาก
“มันคืออะไร?” โจวเหวินถาม
“ข้าไม่รู้ว่ามันคืออะไร” ชายสวมหน้ากากตอบ
ตาของโจวเหวินกระตุกและมีความต้องการที่จะตบมันให้ตาย
ชายสวมหน้ากากดูมีความสุขในการแสดงออกของโจวเหวินและพูดด้วยรอยยิ้ม “แน่นอนข้าไม่รู้เพราะแม้แต่เผ่าพันธุ์ ทั้งหลายก็ไม่รู้ว่ากําลังมองหาอะไร แต่มีเบาะแสบางอย่างอยู่ มีผู้พิทักษ์ไม่มากที่รู้เบาะแสนี้และข้าเป็นหนึ่งในนั้น”
“เบาะแสอะไร?” โจวเหวินถาม
“สัตว์อสูร สัตว์อสูรที่ทรงพลังที่สุด” ชายสวมหน้ากากกล่าว
