I Am A Prodigy ฉันนี่แหละอัจฉริยะ! - ตอนที่ 7

เหย่หลิงเฉินตกตะลึงทันทีเมื่อเขากลับมาที่ช่องสตรีมสดอีกครั้ง

เกมก่อนหน้านี้ยังไม่จบลง ที่สำคัญกว่านั้นทีมตรงข้ามได้ต่อสู้เพื่อแย่งชิงที่ซ่อนของทีมของเขาแล้ว Cold กัดฟันแน่นและยังคงต่อต้านพวกเขาอย่างแข็งกร้าว

ในที่สุดเขาก็สูญเสียไปหลังจากที่ Ancient ล่มสลาย

เขาเหลือบไปที่ช่องสตรีมแบบสดและพบว่าช่องนั้นเต็มไปด้วยความโกรธเกรี้ยว

[ไอ้เวร Y-God!! สารเลวมาก ออกมาเดี๋ยวนี้!!]

[หายหัวไปไหนมา!!!]

[โอ้ยย ฉันล่ะช็อคแทบจะเป็นลม อยู่ออกไปจากเกมแบบนี้ก็ได้เหรอ]

[แกทำให้เทพธิดาของฉันต้องร้องไห้ แกมันไอ้สารเลว!]

…

เหย่หลิงเฉินรู้สึกโง่เขลา เขาหยิบไมโครโฟนสำหรับสตรีมมิ่งขึ้นมาอย่างใจจดใจจ่อ .. “อะแฮ่ม.. สวัสดีทุกคน ขอโทษทีเมื่อกี้ฉันไปทำธุระด่วนมา”

[ไอ้บ้าเอ้ย! กล้าดียังไงกลับมาตอนนี้ พวกเรา มาเอาชนะเขากันเถอะ!]

[หึ ฉันอันซับเขาละ! (unsubscribed เลิกติดตาม)]

[มา ๆๆ! เอาชนะเขาให้ได้]

…

ความโกลาหลในช่องสตรีมแบบสดยิ่งดังขึ้นเมื่อปรากฏตัวของเหย่หลิงเฉิน ความโกรธเกรี้ยวทวีความรุนแรงมากยิ่งขึ้น

ในห้องสนทนาด้วยเสียงเล้งเล้งยังไม่ได้ออฟไลน์ มีเพียงเธอเท่านั้นที่เงียบผิดปกติอยู่ข้างๆเธอราวกับว่าเธอกำลังรอให้เหย่หลิงเฉินอธิบายให้เธอฟัง

“Cold.. นี่คุณยังอยู่ไหม” เหย่หลิงเฉินถามเบา ๆ

“ฮึ!” หลังจากนั้นไม่นานก็ได้ยินเสียงเยาะเย้ยเบา ๆ ตามมาด้วยเสียงของเธอว่า “Y-God! คุณหายไปไหนมา!”

เสียงของเธอแหบแห้งจากการสะอื้น เป็นไปได้ไหมที่เธอร้องไห้จริง ๆ?

ความเป็นชายของเหย่หลิงเฉินระเบิดออกมาในทันที เขาพูดออกไปทันทีว่า “ก่อนหน้านี้คุณร้องไห้เพราะฉันหรือเปล่า”

“ ห๊ะ!” Leng Leng แสดงท่าทีดูถูกเธอโดยแทบไม่ลังเลเลยแม้แต่น้อย “ฉันอยากจะร้องไห้ให้หมามากกว่าคุณ!”

เธอร้องไห้จริง ๆ

สถานการณ์ของการต่อสู้เปลี่ยนไปอย่างมากหลังจากที่เหย่หลิงเฉินจากไป นอกจากนี้เธอกำลังใช้บัญชีใหม่ดังนั้นเธอจึงไม่คาดว่าจะสูญเสียการเปิดทั้งสี่รอบ เกมเหล่านี้เป็นเกมเปิดตัวที่แย่ที่สุดในประวัติศาสตร์เกม เธออดไม่ได้ที่จะรู้สึกเสียใจและถูกดูถูก

นอกจากนี้เธอไม่เคยได้ยินจากเหย่หลิงเฉินนับตั้งแต่ที่เขาจากไป เธอเคยสงสัยด้วยซ้ำว่าเหย่หลิงเฉินทำด้วยความโกรธเพราะรอบก่อนหน้านี้ ท่ามกลางความคิดของเธอเธออดไม่ได้ที่จะรู้สึกเสียใจและดูถูกมากขึ้น น้ำตาไหลอาบใบหน้าของเธออย่างไม่สามารถควบคุมได้

[นี่คือมาจีบกันโชว์หรือไงกันเนี่ย?! หัวใจของฉันเจ็บปวดเป็นหมื่น ๆ ครั้งฉันไม่สามารถรับมันได้อีกต่อไป!]

[นี่มาจีบกันโชว์ชัด ๆ!]

[Cold เข้มแข็งไว้นะ! ไม่มีผู้ชายคนไหนที่คุณสามารถพึ่งพาได้นอกจากผม!]

…

“หลังจากที่คุณออกไปในรอบที่แล้ว ทีมตรงข้ามได้รวมกลุ่มกันและผลักดันอย่างต่อเนื่องเพื่อให้ Spectre สามารถเลเวลอัพได้ มันลากไปจนถึงช่วงหลังของเกม เราไม่ตรงกับ Spectre ในช่วงท้ายเกมและนั่นคือสิ่งที่เราแพ้” เธออธิบายสถานการณ์การต่อสู้อย่างเร่งรีบ

เหย่หลิงเฉินเข้าใจแล้ว

ฝ่ายของเขามีเพื่อนร่วมทีมน้อยกว่าหนึ่งคนซึ่งส่งผลให้ขีดความสามารถโดยรวมลดลง ในทางกลับกันทีมตรงข้ามก็ตระหนักเช่นกันและคว้าโอกาสได้อย่างรวดเร็ว พวกเขารวมกลุ่มและผลักดันด้านที่อ่อนแอกว่า นอกจากนี้พวกเขายังมีการเก็บเกี่ยว Spectre ในช่วงท้ายเกม พวกเขาลากทีมของเขาไปตายในที่สุด

“เมื่อกี้ฉันติดธุระด่วนจริง ๆ มันเกิดอุบัติเหตุที่ไม่คาดคิดก่อนหน้านี้ ฉันขอโทษนะทุกคน” เหย่หลิงเฉินรับผิดอย่างตรงไปตรงมา “การสูญเสียของทีมพวกเราครั้งนี้มันเป็นความผิดของฉัน!”

“คุณยังจะเล่นอยู่ไหม” Cold ถาม

“ ไม่ วันนี้ฉันไม่ได้เล่นอีกแล้ว ฉันต้องออฟไลน์เดี๋ยวนี้” เหย่หลิงเฉินตอบ

“โธ่..” น้ำเสียงของ Cold ดูเหมือนจะค่อนข้างหดหู่

“เอาล่ะ.. งั้น..ฉันจะเล่าเรื่องตลกให้ทุกคนฟัง” เหย่หลิงเฉินพูด

[สตรีมเมอร์ยังมีอารมณ์ขัน? อะ จะตั้งใจฟังละกัน]

[มันจะต้องเป็นเรื่องตลกแน่ ๆ มา ๆ ฉันฟังอยู่]

[ถ้าตลกร้ายมันจะส่งผลในทางตรงกันข้าม และทำให้นายเสียแฟนคลับไปล่ะนะ!]

…

เหย่หลิงเฉินไม่รอช้า เขาเริ่มเล่าเรื่องในทันที

กลางดึกคืนหนึ่ง สองสามีภรรยานอนอยู่บนเตียงด้วยกัน ภรรยากล่าวว่า “ที่รัก ลูกของเราจะมีปัญหาแน่ถ้าเกิดมาแล้วหน้าตาเหมือนคุณ”

ฝ่ายสามีตอบกลับอย่างใจเย็นว่า “นี่ คุณนั่นแหละจะต้องมีปัญหาแน่ถ้าลูกของเราหน้าตาไม่เหมือนผม!”

[5555555 เห้ออ จะเป็นไงกันนะถ้าลูกออกมาแล้วหน้าไม่เหมือนพ่อเนี่ย]

[เอิบ.. สมองปลิวไปแล้วฉัน]

[นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า อย่าเพิ่งพูดอะไรที่จะทำให้ชีวิตเต็มไปด้วยความเสี่ยง]

[สตรีมเมอร์เล่นเกมเก่งมาก นี่เขามีความสามารถหลายด้านเลยนะเนี่ย คนอะไรเก่งอย่างนี้!]

…

มันเป็นเรื่องตลกที่เรียบง่าย แต่ก็ทำให้ช่องสตรีมแบบสดเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะ

Cold ก็ร้องเสียงดัง เธอตระหนักว่าเธอรู้สึกผ่อนคลายเป็นพิเศษเมื่อสตรีมมิ่งกับเหย่หลิงเฉิน ไม่เพียงแต่เธอไม่เครียด แต่เธอก็รู้สึกโล่งใจและมีความสุขด้วย

“เอาล่ะ ตอนนี้ฉันจะไปแล้วนะ ไว้เจอกันใหม่ทุกคน” เหย่หลิงเฉินอำลาผู้ชมของเขาก่อนที่เขาจะออกจากช่องสตรีมสดหลังจากนั้นไม่นาน

อย่างไรก็ตามในขณะที่เขากำลังจะปิดคอมพิวเตอร์เขาก็ได้รับข้อความจาก Cold

[แอดเฟรนด์ฉันใน WeChat ด้วย! เธอน่ะช่วยทีมได้แย่มาก ฉันจะไม่ยอมให้เธอเดินหนีปัญหาไปง่าย ๆ แบบนี้แน่!]

เหย่หลิงเฉินตอบกลับด้วยอิโมติคอนท่าทางมือโอเค เขาค้นหาผู้ติดต่อ WeChat ของเธอ และเพิ่มเพื่อนเธอก่อนที่เขาจะเดินไปที่บันได

ตอนนี้เหย่จินพ่อของเหย่หลิงเฉินอยู่กับชายชราคนไข้และหญิงผู้เป็นหลานสาวของชายคนนั้น

“หมอที่ดูอายุยังไม่มาก ยังดูเด็กน่ะเหรอครับ…?” เหย่จินขมวดคิ้วเล็กน้อย “เอ.. ผมไม่คิดว่าจะมีหมอท่านนี้ที่คุณพูดถึงในโรงพยาบาลของเรานะ”

“เป็นไปไม่ได้” หลิงกู่ซื่อพูดขึ้นทันที “เขาสวมเครื่องแบบของโรงพยาบาลของคุณ คุณจะบอกว่าไม่มีหมอคนที่ฉันพูดถึงได้ยังไงกัน โทรหาเขาให้มาพบพวกเราเดี๋ยวนี้!”

“ให้ผมนำรายชื่อทีมแพทย์ของโรงพยาบาลมาให้พวกคุณดูก็ได้ครับ ว่าที่นี่ไม่มีหมอลักษณะท่าทางที่คุณพูดถึงอยู่จริง ๆ” เหย่จินส่ายหัวพร้อมกับรอยยิ้มขมขื่นบนใบหน้าของเขา “ยิ่งกว่านั้นเขาใช้เทคนิคการรักษาแบบแพทย์แผนจีนอย่างเต็มที่ตามคำอธิบายของคุณ โรงพยาบาลของเราไม่เคยจ้างแพทย์แผนจีนมาก่อน นับประสาอะไรกับคนที่มีทักษะทางการแพทย์ที่ยอดเยี่ยมเช่นนี้ล่ะครับ”

“ผมเคยตรวจและวินิจฉัยอาการคุณปู่ของคุณก่อนหน้านี้และไม่สามารถระบุสาเหตุของอาการได้ นับประสาอะไรกับการรักษา ถ้าก่อนหน้านี้ไม่ได้รับการรักษาจากหมอที่ไม่รู้จัก ผมจะไม่สามารถช่วยรักษาคุณปู่ของคุณได้เลยถ้าผมยังอยู่ในห้องผ่าตัด”

สีหน้าของหลิงกู่ซื่อตกตะลึง เธอได้ตระหนักแล้วว่าเหย่หลิงเฉินไม่ใช่คนธรรมดาหรือหมอจริง ๆ แน่ “นี่โรงพยาบาลของคุณมีมาตรการรักษาเฝ้าระวังความปลอดภัยไหม? เงยหน้าขึ้นมามองฉัน!”

“โรงพยาบาลเขตเล็ก ๆ อย่างเราไม่มีหรอกครับ” เหย่จินส่ายหัว

“โรงพยาบาลจะไม่มีระบบเฝ้าระวังได้ยังไงกัน!” หลิงกู่ซื่อโกรธมาก

“ไม่เป็นไรกู่ซื่อ” ชายชราที่ยืนอยู่ข้างหลังเธอพูดขึ้นมา “นี่นับว่าเป็นความโชคดีของปู่เลยที่รอดชีวิตมาได้ในครั้งนี้ เราไม่ต้องไปสงสัยอะไรแล้วล่ะ เขาอาจมาเพื่อช่วยเหลือเราจริง ๆ โดยที่ไม่ต้องการให้ใครรู้ก็ได้ กลับบ้านกันเถอะลูก”

“แต่..” หลิงกู่ซื่อยังมีท่าทีที่ไม่ยอมหยุด

ชายชราโบกมือและจัดหาเช็คที่วางอยู่บนโต๊ะ “ต้องขอบคุณการรักษาพยาบาลที่เยี่ยมยอดครั้งนี้จากโรงพยาบาลของคุณเป็นอย่างมาก นี่ ค่ารักษาพยาบาลของฉัน 100,000 หยวน”

“ท่านครับ นี่ไม่ใช่การรักษาจากทีมแพทย์ของโรงพยาบาลเราอย่างแท้จริง ยิ่งไปกว่านั้นท่านไม่จำเป็นที่จะต้องจ่ายเงินมากมายเช่นนี้” เหย่จินปฏิเสธอย่างเร่งรีบ

“ฉันได้รับการรักษาในโรงพยาบาลของคุณ นอกจากนี้ฉันหวังว่าคุณจะให้ความสนใจกับเขามากขึ้น และฝากไปขอบคุณหมอหนุ่มคนนั้นให้ฉันด้วยนะ” ชายชรากล่าวพร้อมรอยยิ้ม

เหย่จินลังเลอยู่นานก่อนที่เขาจะพูดออกไป “ครับ โรงพยาบาลของเราจะเก็บเงินนี้ไว้และจะส่งต่อให้กับหมอที่มาช่วยรักษาคุณทันทีที่พบเขา”

ชายชราและหญิงสาวเดินออกจากโรงพยาบาลไปขึ้นรถหรูของพวกเขาและจากไปโดยไม่หันกลับมามอง

“คุณปู่คะ หนูมั่นใจว่าหมอคนนั้นจะต้องยังอยู่ในโรงพยาบาลแน่ ทำไมเราไม่ลองมองหาเขาดูล่ะคะ” หลิงกู่ซื่อมุ่ยริมฝีปากของเธอ “เขาบอกว่าเรามีความหวังในการรักษาอาการของคุณปู่ในอนาคตนะคะ!”

“เขาพูดแบบนั้นจริงเหรอ” ชายชรามองไปที่หลิงกู่ซื่อด้วยความประหลาดใจ

“ค่ะ! หนูได้ยินมากับหูเลย ยิ่งไปกว่านั้นแค่เขานวดคุณปู่ประมาณ 20 นาที อาการของคุณปู่ก็ดีขึ้นมาทันทีเลยค่ะ!” หลิงกู่ซื่อพูดต่อ

“โลกใบนี้ใหญ่มาก ไม่มีอะไรแปลกเกินไปหรอก! ดังนั้นสิ่งมีชีวิตสูงสุดจึงมีอยู่ในโลกทั่วไป!” ชายชราอดไม่ได้ที่จะอุทานอย่างมีอารมณ์ เมื่อเทียบกับหมอเก่ง ๆ คนอื่น ๆ ที่เรียกว่าผู้เชี่ยวชาญและแพทย์ที่มีทักษะก็เป็นเพียงขยะ

“คุณปู่ ทำไมเราไม่หันกลับไปมองหาเขาตอนนี้ล่ะคะ หนูเต็มใจจะไปขอร้องให้เขามารักษาคุณปู่นะคะ” หลิงกู่ซื่อแนะนำ

“เนื่องจากคนที่พิเศษเขามักไม่ค่อยยอมที่จะเปิดเผยตัวเอง จึงเป็นเรื่องธรรมดาเนื่องจากเขาขาดความเต็มใจที่จะให้คนอื่นรู้เกี่ยวกับตัวเขา มันคงไม่ใช่เรื่องง่ายที่เราจะหาเขาเจอหรอก” ชายชราถอนหายใจเบา ๆ “เขานวดเพียงช่วงสั้น ๆ แต่ปู่รู้สึกได้ถึงความสบายทั่วร่างกายของปู่ มันดีเสียยิ่งกว่าการบริโภคยาบำรุงแพง ๆ เหล่านั้นเป็นร้อยเท่า!”

“เฮ้อ” หลิงกู่ซื่อถอนหายใจ เธอพยายามนึกอย่างต่อเนื่อง แต่เธอจำได้แค่สายตาของหมอตอนที่เขาจ้องมองเธอเท่านั้น …

@ในโรงพยาบาล…

เหย่หลิงเฉินมองไปที่เหย่จินก่อนที่เขาจะเดินไปอย่างเงียบ ๆ

“หมอสุดวิเศษ หมอสุดมหัศจรรย์ เหอะ!!” เหย่จินอุทานอย่างมีอารมณ์ “หลิงเฉิน โรงพยาบาลของเราได้พบกับขุนนางใหญ่ซะแล้วล่ะวันนี้ มันจะต้องเกิดปัญหาใหญ่แน่”

‘อย่างนั้นเหรอ.. ขุนนางผู้ยิ่งใหญ่ที่พ่อพูดถึงอยู่ก็คือผมยังไงล่ะ ยืนอยู่ตรงหน้าพ่อเนี่ย’

เหย่หลิงฉินครุ่นคิดในใจ จากนั้นเขาก็ถามต่อว่า “เกิดอะไรขึ้นเหรอพ่อ?”

“มีชายชราคนหนึ่งที่มีภูมิหลังที่สำคัญซึ่งเกิดขึ้นก่อนหน้านี้ เขาทุกข์ทรมานจากอาการที่หายากเหลือเกิน หากไม่ใช่การรักษาของแพทย์สุดวิเศษคนนั้น เขาก็คงจะเสียชีวิตแล้ว และโรงพยาบาลของเราก็จะมีปัญหาอย่างหนักแน่!” เหย่จินรู้สึกถึงความกลัวที่แฝงอยู่ในใจ

“แล้วนี่พ่อเจอตัวหมอมหัศจรรย์สุดวิเศษคนนั้นหรือยังล่ะครับ”  เหย่หลิงเฉินถามในลักษณะชี้นำ

เหย่จินส่ายหัวอย่างเสียใจ จากนั้นเขากล่าวว่า “หมอมหัศจรรย์มีความเชี่ยวชาญด้านการแพทย์แผนจีน ความสามารถทางการแพทย์ของเขาเหนือชั้นมาก มีแพทย์เพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่จะสามารถทำได้อย่างเขา พ่อคิดมาตลอดว่าการแพทย์แผนจีนไม่มีประโยชน์และพ่อเรียนและใช้วิธีทางแพทย์แผนตะวันตกมาโดยตลอด พ่อไม่ได้คาดหวังว่ามันจะมหัศจรรย์ขนาดนี้ นี่พ่อประเมินศิลปะการแพทย์ของบรรพบุรุษเราต่ำไป! พ่อคิดผิดไปจริง ๆ!”

‘ค่อยยังชั่วที่พ่อยังไม่เจอเขา…’ เหย่หลิงเฉินถอนหายใจอย่างโล่งอก

“โอ้ใช่ นี่คือเช็ค 100,000 หยวนที่ชายชราคนนั้นทิ้งไว้เป็นค่ารักษาพยาบาลของเขา พ่อจะต้องตามหาหมอคนนั้นให้เจอให้ได้ และจะต้องขอบคุณเขามาก ๆ ด้วย!” เหย่จินกล่าวขณะถือเช็คไว้ในมือ

‘หนึ่ง…หนึ่งแสน!’

ดวงตาของเหย่หลิงเฉินจ้องมองตรงไปข้างหน้าด้วยความตกใจและเขาหายใจเร็วขึ้นเมื่อมองไปที่เช็ค

‘มันคือของฉัน ของฉันเอง!’

เขาร้องไห้ออกมาในใจ

‘ทำไมฉันไม่เรียกเก็บค่าบริการทางการแพทย์ก่อนรีบออกจากห้องมานะ! พลาดไปซะแล้วสิเรา!‘

…