HxH: Researcher - ตอนที่ 53

…….

“โอนี่จัง” อารุกะ ตะโกน ขณะที่กระโดดเข้าไปในอ้อมแขนของ ยาซุโอะ “น้องไม่ได้มาหาเป็นเดือนแล้ว!!” เธอบ่นด้วยน้ำเสียงที่เอาแต่ใจ “ขอโทษนะ รู้ไหมว่าพี่ยุ่งแค่ไหน แต่น้องไม่เบื่อ ใช่ไหม?”

เธอเริ่มส่ายศีรษะ “ไม่เลย ฉันเล่นเกมทั้งหมดที่พี่ทิ้งไว้ให้และดาวน์โหลดเกมใหม่…”

โมเรน่า ที่เดินตามหลังเขามาใกล้ ๆ ดูตกใจเล็กน้อย เธอไม่คิดว่าคนอย่างเขาจะมีปฏิสัมพันธ์กับใครได้ขนาดนั้น แสงสว่างวาบผ่านดวงตาของเธอ ‘บางทีฉันอาจใช้เธอได้..’

ทันใดนั้น อารุกะ ก็หันหน้าไปมอง โมเรน่า ด้วยสายตาว่างเปล่าสักครู่แล้วจึงหันไปหา ยาซุโอะ “โอนี่จัง นานิกะ ไม่ชอบเธอเพราะเธอมีเจตนาไม่ดีต่อพี่ พี่อยากให้เธอตายไหม?” เธอถามราวกับเป็นเรื่องปกติ จากนั้น มองไปที่ ยาซุโอะ ด้วยท่าทางสงสัยที่รอการอนุญาตจากเขา

นั่นทำให้ โมเรน่า ตกตะลึง ‘ทั้งครอบครัวเป็นแบบนี้หรือ เป็นตระกูลของสัตว์ประหลาด ฉันได้ทำการค้นคว้าเกี่ยวกับทางเกี่ยวกับตระกูลโซลดิ๊ก แต่ไม่มีข้อมูลมากนัก แต่ถ้าสมาชิกทั้งหมดเป็นแบบนี้ล่ะก็…‘

ยาซุโอะ เริ่มลูบศีรษะ อารุกะ ด้วยใบหน้าที่สนุกสนาน “ไม่ เธอแค่ซุกซน ใช่ไหม?” จากนั้น เขาก็เริ่มลูบศีรษะของ โมเรน่า เบา ๆ ทำให้เธอหายตกใจ

เธอปัดมือเขาออกด้วยความรำคาญ “หยุดทำอย่างนั้นเสียที!!” จากนั้น เธอก็เริ่มเดินไปที่บ้านของเขาพร้อมกับบ่นกับตัวเองว่า ‘ฉันสูญเสียความสงบตลอดที่มาที่นี่! เขาผิดปกติหรือเปล่าที่ทำกับฉันแบบนั้น เขาทำกับฉันเหมือนที่คนอื่น ๆ ทำไม่ได้เหรอ!‘

ยาซุโอะ เข้ามาในห้องพร้อมกับ อารุกะ ที่กำลังหลับในอ้อมแขนของเขา โมเรน่า กำลังนั่งลงบนโซฟาด้วยใบหน้าที่ยังคงความรำคาญอยู่ จนกระทั่งเธอได้ยินสิ่งที่ทำให้เธอสงบลงอีกครั้ง “มาทดสอบความสัมพันธ์ตามธรรมชาติของเธอกัน นำถ้วยน้ำกับใบไม้มา”

นั่นทำให้เธอสนใจในทันทีและเธอก็ทำตามที่บอก “ใช้ ‘เร็น‘ ของเธอกับมัน”

สิ่งหนึ่งที่ควรทราบก็คือ ออร่าของเธอนั้นมีลักษณะเฉพาะอย่างไร โดยส่วนใหญ่จะโปร่งใสและมีความมืดปนอยู่…

เธอวางมือของเธอรอบถ้วยแล้วใช้ ‘เร็น‘ เพื่อแสดงออร่าของเธอและเพ่งความสนใจไปที่ถ้วย… สิ่งสกปรกสีดำเล็ก ๆ ค่อย ๆ ปรากฏขึ้นในน้ำ ซึ่งทำให้ ยาซุโอะ เลิกคิ้วของเขา ‘ฉันคิดว่าเธอน่าจะเป็นสายพิเศษมากกว่าสายแผ่พุ่ง แต่ทั้งคู่ก็มีความเป็นไปได้ แม้ว่าโอกาสที่เธอจะอยู่ในสายอื่นนอกเหนือจากสองสายนี้ มีโอกาสน้อยเกินไป‘

“พอแล้ว เธอเป็นสายแผ่พุ่ง คราวหน้าฝึกให้มีผลกับน้ำมากขึ้น ตอนนี้ไปเก็บของไว้ในห้องตรงนั้น นั่นเป็นห้องของเธอ ” ยาซุโอะ พูด ขณะที่ชี้ไปที่ห้องหนึ่ง

จากนั้น เขาก็ไปที่ห้องของ อารุกะ วางเธอไว้บนเตียง เนื่องจากเธอผล็อยหลับไปในอ้อมแขนของเขา จากนั้น เขาก็มุ่งหน้าไปที่ห้องแล็บ โดยถือกระเป๋าเป้สะพายหลังไว้กับเขา

ประตูห้องแล็บของเขาเปิดออก เมื่อสัมผัสกับเน็นของเขา จากนั้น เขาก็เข้าไปห้องแล็บด้วยประตูที่ปิดอยู่ข้างหลังเขา ภายในห้องแล็บไม่ได้เปลี่ยนแปลงอะไรมาก เว้นแต่จะมีคำจารึกเพิ่มเติม

เขาเปิดตู้เย็น จากนั้นดื่มยาสองสามชนิดและนำยาหนึ่งตัวไปที่ห้องยาพิษ เขาเทยานั้นลงในสระพิษ จากนั้น วางกริชสองเล่มของเขาลงในสระ จากนั้น เขาก็ออกไปโดยที่ประตูด้านหลังของเขาปิดเองอัตโนมัติ

ต่อมา ยาซุโอะ ก็โทรหา อิรุมิ “อิรุมิ งานที่ฉันขอเสร็จแล้วหรือยัง?” “ใช่ ตามที่นายขอ เขากำลังมุ่งหน้าไปที่บ้านของนายตอนนี้ แค่โทรมาและวางสายแล้วฉันจะยกเลิกความสามารถของฉัน”

“ขอบคุณ ค่าแรงปกติหรือเปล่า?” “อืม ฉันส่งเพิ่มไปอีกคนแล้ว แค่ให้พวกมันกับเขา” “ตกลง แล้วเจอกัน”จากนั้น เขาก็วางสาย

จากตู้เย็น ยาสองสามขวดก็บินมาหาเขาหลังจากที่มันเปิดออก จากนั้น เขาก็ออกไปรอที่หน้าบ้านของเขา

เขารอครู่หนึ่งจนกระทั่งมีคนสองคนที่เดินมาปรากฏขึ้นในสายตาของเขา เมื่อพวกเขามาถึงเขา เขาก็ยื่นยาจำนวนหนึ่งให้กับหนึ่งในพวกเขาที่เดินกลับอย่างเชื่องช้าด้วยสีหน้าว่างเปล่า

นี่เป็นผลมาจากความสามารถของ ‘มนุษย์เข็ม‘ ของ อิรุมิ โดยการปักเข็มพิเศษที่มีออร่าจำนวนมากเข้าไปในกะโหลกศีรษะของบุคคลและออกคำสั่ง เป้าหมายของความสามารถสูญเสียความรู้สึกทั้งหมดและปฏิบัติตามคำสั่งของเขาจนกว่าพวกเขาจะตายจากการพยายามหรือจากความพยายามมากเกินไป

ยาซุโอะ กลับมาที่ห้องแล็บพร้อมกับมนุษย์เข็มที่ตามมาข้างหลัง เขาส่งสัญญาณให้คน ๆ นั้นนั่งลงเพราะ อิรุมิ สั่งให้เขาทำทุกอย่างที่ ยาซุโอะ ต้องการ

จากกระเป๋าเป้สะพายหลังของ ยาซุโอะ เนตรสีเพลิงสองคู่บินมาหาเขากับส่วนที่เหลือบินเข้าไปในตู้เย็น

“หวังว่ามันจะมีประโยชน์” จากนั้น ด้วยแสงแวววาวในดวงตาของเขา เขาได้สร้างอาเขตขยายรอบศีรษะของคน ๆ นั้น แม้ว่าเขาจะเสียสละอาเขตของเขาเพียงยี่สิบเมตร

ทันใดนั้น ตาข้างหนึ่งของคน ๆ นั้นก็บินออกไป โดยปราศจากหยดเลือด และคน ๆ นั้นก็ไม่ส่งเสียงใด ๆ สิ่งที่ ยาซุโอะ ทำคือการตัดหลอดเลือดและเส้นประสาทตาด้วยอาเขตของเขาอย่างสมบูรณ์ ทำให้บุคคลนั้นตาบอดบางส่วน แม้ว่าเขาจะใช้อาเขตของเขา เพื่อหยุดการไหลเวียนของเลือด

จากนั้น เขาก็เปิดขวดโหลของเนตรสีเพลิง โดยทำให้เนตรสีเพลิงบินไปที่เบ้าตาของบุคคลนั้น จากนั้น เขาก็ใช้อาเขตของเขา เพื่อเชื่อมต่อเส้นประสาทตาและหลอดเลือดด้วยดวงตาใหม่อีกครั้ง หลังจากนั้น เขาก็ปล่อยให้เลือดไหล

“คุณมองเห็นด้วยตาซ้ายของคุณหรือเปล่า?” ยาซุโอะ ถามหลังจากที่สังเกตเห็นว่าดวงตายังคงเป็นสีแดง ซึ่งชายคนนั้นส่ายศีรษะอย่างว่างเปล่า

‘อืม ด้วยการปลูกถ่ายที่สมบูรณ์แบบขนาดนี้ อย่างน้อยเขาควรจะมีตาพร่ามัว อย่างที่ฉันคิด แม้ว่าเนตรสีเพลิงจะอยู่ในของเหลวโดยเฉพาะ เพื่อให้มันทำงานต่อไปได้ในระดับหนึ่งโดยรักษาสีที่แดงฉานของมันไว้ แต่ฉันเดาว่ามันคงมีความเสียหายบ้าง‘

ยาซุโอะ เริ่มจดจ่อออร่าของเขาที่มือขวาของเขา จนกระทั่งเขาจัดสรรออร่าจำนวนมากให้กับมัน จากนั้น เส้นสีม่วงก็เริ่มปรากฏขึ้นทั่วแขนของเขาก่อนที่จะโจมตีด้วยมือขวาของเขาไปยังชายคนนั้น

แต่เขาไม่ทิ้งความเสียหายใด ๆ ในขณะที่มือของเขาทะลุผ่านเขา ด้วยออร่าทั้งหมดที่จัดสรรให้กับมือของเขาหายไป ทิ้งรอยสีม่วงบนศีรษะของบุคคลนั้น โดยเฉพาะที่ตาซ้ายของเขา

‘-กุหลาบม่วง- M=-1, T=1‘

นี่เป็นการใช้ฮัตสึสายเสริมพลังของ ยาซุโอะ อีกครั้ง ถ้าเขาตั้งค่าตัวคูณเป็นจำนวนลบ ความสามารถจะทำหน้าที่เป็นความสามารถในการรักษา แม้ว่าความสามารถในการฟื้นฟูจะเป็นคำอธิบายที่เหมาะสมกว่า

แน่นอนว่าที่มาพร้อมกับข้อจำกัดบางประการ ความเสียหายที่จำเป็นในการรักษา แม้กระทั่งอาการบาดเจ็บเล็กน้อย ก็สร้างความเสียหายมหาศาล และ ยาซุโอะ พบว่าจากการทดลองหลาย ๆ ครั้งกับมนุษย์เข็มคนอื่น ๆ ความเสียหายที่จำเป็นในการรักษาอาการบาดเจ็บร้ายแรงนั้นสูงเกินไปและเผาผลาญเน็นจำนวนมาก ขึ้นอยู่กับระดับของการฟื้นฟูที่จำเป็น

สิ่งสำคัญที่สุดที่ควรทราบ คือ เขาสามารถใช้ตัวคูณ -1 ได้เท่านั้น พยายามใช้ตัวคูณที่ต่ำกว่าที่เป็นไปไม่ได้

การเปลี่ยนแปลงเพียงอย่างเดียวที่สังเกตได้เกี่ยวกับชายคนนี้ คือ เขาดูสุขภาพดีขึ้น แต่ตาซ้ายของเขายังคงเป็นสีแดง ” คุณมองเห็นด้วยตาซ้ายของคุณหรือเปล่า? ” ยาซุโอะ ถามคำถามเดิมอีกครั้ง ยกเว้นครั้งนี้เขาได้รับคำตอบที่แน่ชัด

เขาสังเกตเห็นว่าไม่มีการเปลี่ยนแปลงใด ๆ ในตัวเขา แม้จะอยู่ในอาเขตของเขาและไม่มีกิจกรรมผิดปกติใด ๆ ในเนตรสีเพลิง ” คุณรู้สึกแตกต่างไปจากเดิมหรือเปล่า? ” ชายคนนั้นส่ายศีรษะ

ยาซุโอะ ดูเหมือนจะครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนที่จะย้ายเนตรสีเพลิงไปอีกข้างหนึ่งไปที่ตาขวาของชายคนนั้นและทำซ้ำกระบวนการฟื้นฟูแบบเดียวกัน

เขาใช้ความรู้สึกสูงสุดในการเสียสละอาเขตส่วนใหญ่ของเขา เพื่อสัมผัสถึงพลังงานมืดในดวงตา แต่ยังไม่เกิดอะไรขึ้นเลย และในขณะที่ชายคนนั้นสามารถมองเห็นได้อย่างชัดเจน แต่ก็ยังไม่มีเอฟเฟกต์ในการเสริมความแข็งแกร่งเลยและดวงตายังคงเป็นสีแดง…