HxH: Researcher - ตอนที่ 47

……….

จากนั้น ยาซุโอะ ก็รวมออร่าที่เท้าของเขาแล้วกระโดดขึ้นไปบนท้องฟ้าหลายร้อยเมตร เขามองลงมาที่ทุกสิ่งด้วยรอยยิ้มบนใบหน้าของเขา โดยสังเกตว่าต่างหูของเขายังคงส่องแสงสีเขียวอยู่…

แสงสีเขียวปรากฏขึ้นบนพวกมัน ในขณะที่เขาพูดประโยค ‘คุณเป็นหนี้ฉัน‘ แม้ว่าจะไม่มีใครเห็นแสงนั้น ยกเว้น ยาซุโอะ เขาแตะต่างหูเบา ๆ ทำให้แสงหายไป

จากนั้น เขาก็สร้างอาเขต 2 เมตรที่สมบูรณ์แบบและหายตัวไปในขอบฟ้า…

………

โซฟราบี เป็นเมืองที่มีแนวหน้าผาที่สวยงาม ซึ่งปกครองโดยโจรสลัด ประภาคารบนแหลมของเมืองเป็นถ้ำลับของพวกเขา เพื่อให้สามารถต่อสู้กับโจรสลัดได้ ผู้เล่นจะต้องสร้างทีมที่มีจำนวน 15 คน และมาที่นี่พร้อมกับเพื่อนร่วมทีมของเขา หากพวกเขาสามารถกำจัดโจรสลัดออกจากเมืองได้ พวกเขาจะได้รับรางวัลเป็นไอเท็มหายากและสำคัญมากที่เรียกว่า พื้นที่ชายทะเล

ที่ไหนสักแห่งใกล้กับ โซฟราบี ภายในป่า สามารถเห็น ยาซุโอะ ที่กำลังแช่น้ำพุร้อนเพื่อพักผ่อน น้ำพุร้อนนี้เป็นผลมาจากการ์ด Skin Care Hot Spring ที่นำน้ำพุร้อนที่รักษาทุกสภาพผิวออกมา การอาบน้ำพุร้อนครึ่งชั่วโมงต่อวันให้ผิวนุ่มเนียนเหมือนทารก

เป็นเวลา 1 เดือนแล้วที่ต่อสู้กับ เรเซอร์ เขาเน้นไปที่การเพิ่มความสามารถในการรับข้อมูลของสมอง โดยใช้ลมหายใจมหาเทพ จนกว่าเขาจะรู้สึกว่าสมองของเขาเริ่มถึงขีดจำกัด ท้ายที่สุด เขาก็กดดันมันมากเกินไป

รอบ ๆ บ่อน้ำพุร้อน จะเห็นลูกบอลขนาดเล็กสีดำลอยอยู่ทุกที่ แม้ว่าจะมีสีอื่น ๆ แต่มันก็ดูเหมือนจะถูกกลืนกินด้วยสีดำ มันมีขนาดเส้นผ่าศูนย์กลาง 5 ซม. แต่ที่แปลกคือน้ำหนักของมันมีจำนวนหลายตัน

นี่คือลูกบอลที่เขาเพิ่มแรงกดดันอย่างต่อเนื่อง เพื่อเพิ่มความหนาแน่น ในขณะที่ลดมวลของลูกบอล เขาใช้มันทุกครั้งที่เขาต้องการที่จะผลักดันขีดจำกัดของเขา ในขณะที่ยังเพิ่มวัตถุอื่น ๆ ซึ่งส่วนใหญ่เป็นโลหะที่ก่อตัวเป็นรูปร่างเล็ก ๆ สีเข้มนี้

การผลักดันสมองของเขายังมาพร้อมกับประโยชน์อื่นๆ อีกด้วย กระบวนการคิดที่รวดเร็วขึ้น โดยทั่วไปจะเพิ่มพลังการประมวลผลของสมอง แม้ว่าจะไม่มากก็ตาม

อีกทั้งระยะอาเขตของเขาเพิ่มขึ้นอย่างเห็นได้ชัดประมาณ 10 เมตร จนถึงรัศมี 125 เมตรรอบตัวเขา

จากนั้น ยาซุโอะ ก็ลูบต่างหูของเขาด้วยท่าทางครุ่นคิด ‘ฉันคิดว่าฉันควรจะไปตั้งแต่ตอนนี้ หวังว่านักมวยโจรสลัดจะอยู่ที่นั่นและฉันสามารถได้จารึกศักดิ์สิทธิ์อีกด้วย‘

เขาสวมเสื้อผ้าชุดใหม่แล้วเริ่มมุ่งหน้าไปยังประภาคาร เขาเข้าไปทันทีและสังเกตว่ามันสร้างเหมือนโรงยิมที่มีอุปกรณ์ฝึกซ้อมและที่สำหรับเล่นวอลเลย์บอล เขายังสังเกตเห็นสังเวียนมวยที่เขาให้ความสนใจมากกว่า โดยไม่สนใจโจรสลัดทั้งหมดที่อยู่รอบ ๆ

อาเขตของเขาสแกนจารึกบนสังเวียนทั้งหมด เพื่อบันทึกความทรงจำของเขา จนกระทั่ง เรเซอร์ ยืนอยู่ตรงหน้าเขา ” นายมาที่นี่เพราะนายสนใจพื้นที่การ์ดชายทะเลจริง ๆ หรือ? “

“ ก็ไม่เชิง ฉันแค่อยากมาเยี่ยมชม แต่ฉันสังเกตเห็นบางสิ่งที่น่าสนใจ ” เขาเริ่มเดินไปที่เวทีมวย ขณะที่พูด

ในตอนนี้มีเพียงชายคนเดียวเท่านั้นที่อยู่ในสังเวียน เมื่อเขาสังเกตเห็น ยาซุโอะ เดินเข้ามา เขาก็เลิกคิ้วขึ้น นี่คือ นักมวยโจรสลัด เขาสวมชุดมาตรฐานสำหรับโจรสลัดของ เรเซอร์ เขามีคิ้วหนา หูยื่นใหญ่และจมูกมันฝรั่ง

เมื่อเขาขึ้นไปบนสังเวียนแล้ว เขาก็เริ่มสังเกตรูปแบบทั้งหมดบนนั้น ” น่าสนใจ ฉันศึกษารูปแบบที่คล้ายคลึงกันนี้มาระยะหนึ่งแล้ว หวังว่าคุณจะไม่รังเกียจที่ฉันจะถาม? “

“ อ้อ นายสนใจอย่างนั้นงั้นหรือ? เพื่อนของฉันศึกษาพวกมันอย่างละเอียดและฉันเรียนรู้จากเขา อันนี้ค่อนข้างธรรมดา มันทำให้เน็นของคนที่วาดมันแข็งแกร่งขึ้น ” เรเซอร์ ตอบ ขณะที่เขายืนใกล้กับสังเวียน

” โอ้ แสดงว่าคุณเป็นคนวาดรูปนี้หรือ? ” ” เปล่า เขาวาดเอง ” เรเซอร์ ตอบ ขณะที่ส่งสัญญาณให้นักมวยโจรสลัดที่ยืนอยู่ที่นั่นและให้ความสนใจกับปฏิสัมพันธ์ของพวกเขา

ยาซุโอะ มองไปที่นักมวยโจรสลัดแล้วพูดว่า ” ประลองกันหน่อยไหม ฉันอยากใช้แรงสักหน่อย? “

นักมวยโจรสลัดดูไม่มั่นใจ ในขณะที่เขามองไปที่ เรเซอร์ เพื่อรอการอนุญาต จากนั้น เรเซอร์ จึงถามว่า ” นี่คือเหตุผลที่นายมาที่กรีดไอร์แลนด์ใช่หรือเปล่า? “

ยาซุโอะ พยักหน้า ” ใช่ ฉันเป็นฮันเตอร์วิจัยระดับ 1 ดาว ฉันจึงค้นคว้าทุกอย่างที่คิดว่าน่าสนใจและกรีดไอร์แลนด์ก็น่าสนใจทีเดียว “

เรเซอร์ พยักหน้าแล้วส่งสัญญาณให้นักมวยโจรสลัดเห็นด้วย จากนั้น นักมวยโจรสลัดก็พูดขึ้น ” ถ้าอยากเห็นว่ามันทำงานยังไง เราก็ต้องจัดการแข่งขันชกมวย นั่นเป็นความสามารถพิเศษของฉัน ” นักมวยเลือกคำพูดของเขาอย่างระมัดระวัง โดยสรุปแล้ว คนที่พูดคุยกับ เรเซอร์ แบบปกตินั้นไม่ธรรมดา

ยาซุโอะ พยักหน้าด้วยรอยยิ้มสบาย ๆ ที่ยังคงวาดใบหน้าของเขาไม่ให้ใครเห็นจุดประสงค์ของเขา ” ฉันไม่ต้องการถุงมือและไม่ต้องกังวล ฉันจะไม่ใช้การโจมตีร้ายแรงใด ๆ “

ใบหน้าของนักมวยโจรสลัดอดไม่ได้ที่จะกระตุก แต่เขายังคงระมัดระวัง แม้ว่าจะไม่ได้หยุดเขาไม่ให้หงุดหงิดกับการดูถูกเขา

ยาซุโอะ ยืนอยู่ที่นั่น เพื่อรอให้นักมวยเริ่มโจมตีด้วยท่าทางที่ไร้การป้องกัน ขณะที่เขามองดูนักมวยที่กำลังหงุดหงิด หลังจากเห็นความรำคาญบนใบหน้าของเขา

นักมวยเริ่มวิ่งเข้าหา ยาซุโอะ จากนั้นต่อยทันทีที่เขาเข้าใกล้พอ แต่ ยาซุโอะ ยังคงไม่ขยับ แม้ว่านักมวยจะถอนหมัดของเขาออก ขณะที่มีหมัดปรากฏขึ้นทางด้านขวาของใบหน้าของ ยาซุโอะ ราวกับว่ามันออกมาจากวงกลมเน็นสีเหลือง

สามารถเห็นวงกลมสีเหลืองอีกวงได้ เนื่องจากนักมวยได้ใช้หมัดซ้ายประทับลงบนนั้น ซึ่งทำให้เห็นได้ชัดว่าหมัดแรกนั้นเป็นการหลอกล่อ

นี่คือความสามารถของนักมวยโจรสลัด ซึ่งเป็นสายแผ่พุ่งฮัตสึ ซึ่งนักมวยโจรสลัดเล็งหมัดของเขาไปในทิศทางใดก็ได้และสร้างประตูมิติก่อนที่หมัดจะสามารถวาร์ปไปยังตำแหน่งที่ต้องการได้ทันที

สำหรับ ยาซุโอะ ดูเหมือนว่าทุกอย่างจะเคลื่อนไหวอย่างช้า ๆ เมื่อเขาเพ่งความสนใจไปที่อาเขตของเขาเพียง 10 เมตรรอบ ๆ ตัวเขา โดยสังเกตทุกการเคลื่อนไหวของนักมวย โดยเฉพาะพฤติกรรมของเน็น เมื่อใช้ความสามารถของเขา จากนั้น เขาก็หลบหลีกหมัดยาวของนักมวยโจรสลัดได้อย่างง่ายดาย

นักมวยใช้เวลาสักพักกว่าจะตระหนักว่าหมัดของเขาถูกหลบหลีกได้ในระยะใกล้ขนาดนี้ เขาถอยกลับทันทีที่เข้าใจถึงสิ่งที่เกิดขึ้นและตกตะลึง อย่างไรก็ตาม เขาคิดว่าการต่อยของเขาจะต้องโดนอย่างแน่นอน เมื่อเขาสังเกตเห็น ยาซุโอะ ไม่เคลื่อนไหวแม้แต่น้อย

ดูเหมือน ยาซุโอะ จะไม่สนใจเขาเลย ในขณะที่เขามองที่มือขวา ซึ่งเขากำลังรวบรวมออร่าของเขาด้วยลักษณะเฉพาะ จากนั้น เขาก็ต่อยมือขวาไปในทิศทางสุ่ม แต่ก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้น ทำให้สีหน้าครุ่นคิดปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเขา

‘ฉันมั่นใจว่าฉันเลียนแบบพฤติกรรมการใช้เน็นของเขาถูกต้อง อันที่จริง ฉันเลียนแบบมันอย่างสมบูรณ์แบบด้วยซ้ำ อืม ฉันจะมีความสามารถที่จำเป็นสำหรับการเลียนแบบความสามารถ เช่นเดียวกับ จิน ได้หรือเปล่า? ฉันคิดว่าอาเขตของฉันที่อนุญาตให้ฉันเลียนแบบและควบคุมเน็นได้อย่างสมบูรณ์น่าจะเพียงพอแล้ว‘

ถึงแม้ว่านักมวยจะงุนงง แต่เขาก็ใช้ความสามารถของเขาในการโจมตีอีกครั้งจากระยะไม่กี่เมตร หลังจากที่สังเกตเห็น ยาซุโอะ ไม่สนใจแม้แต่น้อย

วงกลมสีเหลืองปรากฏขึ้นใกล้กับหน้าอกของ ยาซุโอะ ซึ่งหมัดของนักมวยต่อยเข้ามา แต่ ยาซุโอะ ก็ไม่ตอบสนองหรือราวกับว่าเขาปล่อยให้หมัดโดนเขาโดยไม่มีการป้องกันของเน็นเลย

‘อาเขตขยาย‘ ยาซุโอะ ใช้อาเขตขยายของเขาโดยเฉพาะกับบริเวณที่หมัดกำลังพุ่งมา เมื่อหมัดสัมผัสกับหน้าอกของเขา มันก็แข็งตัว ไม่แม้แต่จะขยับ ยาซุโอะ ออกจากที่ที่เขายืนอยู่…