HxH: Researcher - ตอนที่ 28

ฉันจดจ่ออยู่กับความคิดที่สงสัยอยู่ในตอนนี้ ฉันวิเคราะห์เส้นเลือดทุกเส้นที่เลือดไหลผ่าน ซึ่งเป็นสิ่งที่ฉันศึกษาไปแล้ว แต่ก็อดไม่ได้ที่จะทำให้แน่ใจ

ไม่นานก่อนที่ฉันจะเริ่มต้นการทดลอง ขณะที่การเต้นของหัวใจของฉันเริ่มช้าลงเรื่อย ๆ จนกระทั่ง…มันหยุดลง

หัวใจของฉันหยุดเต้นประมาณหนึ่งนาทีก่อนที่มันจะเริ่มเต้นอีกครั้งและอย่างที่ฉันคิดว่ามันยากเกินไป ถ้าคุณเอาหลอดเลือดทั้งหมดออกจากเด็กโดยทั่วไปแล้วนำมาวางเป็นเส้นเดียว เส้นจะยาวกว่า 60,000 ไมล์ ผู้ใหญ่จะมีความยาวเกือบ 100,000 ไมล์และฉันต้องการควบคุมการไหลเวียนของเลือดให้ทำงานตามปกติ แม้ว่าหัวใจจะหยุดเต้น…

ฉันทำซ้ำขั้นตอนเดียวกันหลายครั้งโดยรักษาเวลาให้เพียงพอระหว่างการพยายามแต่ละครั้งเพื่อให้ร่างกายของฉันมีออกซิเจนเพียงพอ

โดยปกติแล้ว คน ๆ หนึ่งจะเป็นลมหมดสติทันทีที่หัวใจหยุดเต้น ทั้ง ๆ ที่ดูเหมือนว่าฉันสร้างแรงต้านไว้เล็กน้อย เนื่องจากหัวใจของฉันเต้นช้าเสมอด้วยความเร็วที่น้อยกว่า 30 ครั้งต่อนาที ดังนั้น ฉันจึงสามารถหยุดหัวใจได้ครู่หนึ่งและมีสติ แม้ว่าฉันจะรู้สึกวูบเล็กน้อยในนาทีสุดท้าย

ฉันสร้างแรงผลักดันได้มากพอที่จะส่งเลือดหมุนเวียนไปทั่วร่างกาย แต่มันไม่สมบูรณ์แบบและสิ่งที่ฉันต้องการ คือ ความสมบูรณ์แบบ ฉันจึงต้องฝึกฝนเพิ่มอีก ฉันต้องการให้มันสามารถทำงานได้โดยไม่มีหัวใจ ในกรณีที่วันหนึ่งฉันเสียหัวใจไปโดยวิธีใดวิธีหนึ่ง…ฉันหวาดระแวงกว่าที่คิด…

นอกจากนี้ ยังมีบางสิ่งที่ฉันต้องการเพื่อทำให้สมบูรณ์แบบ สิ่งที่สามารถใช้ได้กับศัตรูที่มีศักยภาพ รูปแบบของพฤติกรรม คือ สิ่งที่ เมลเอม ใช้กับ เนเทโร่ เพื่อผ่านการป้องกันของเขา ซึ่งอาจเป็นอันตรายต่อฉัน

ตั้งแต่การเปลี่ยนแปลงกล้ามเนื้อที่เล็กที่สุดจนถึงรูปแบบใด ๆ ที่ฉันมีและอาเขตของฉันจะเหมาะสำหรับการจัดการมัน…

ฉันยืนขึ้นในขณะที่ปล่อยให้อาเขตทำงานอยู่ เนื่องจากการบริโภคค่อนข้างต่ำและมันยังช่วยให้ฉันสังเกตว่ากล้ามเนื้อของฉันตอบสนองอย่างไร เมื่อทำการกระทำบางอย่าง ซึ่งจะทำให้ฉันสามารถออกแรงได้ 100% ของความแข็งแรงของกล้ามเนื้อของร่างกาย เพิ่มขีดความสามารถสูงสุด

ฉันไปข้างหน้าและเปลี่ยนเสื้อผ้าของฉันหลังจากอาบน้ำ ฉันหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาและสังเกตว่าเวลาผ่านไปประมาณ 17 วัน

ฉันรู้ว่าเวลาผ่านไปนาน เมื่อพิจารณาว่าฉันรู้สึกหิวและอึดอัดเพียงใด แต่มันยาวนานกว่าที่ฉันคิดไว้มาก ฉันจึงออกไปกินที่ร้านอาหารใกล้ ๆ แล้วกลับบ้านนอน…

……..

คู่ต่อสู้ของฉันเป็นฟลอร์มาสเตอร์ชั้นที่ 247 ยืนอยู่ที่ความสูงเฉลี่ย 174 ซม. มีผมสั้นสีน้ำตาล ตาสีดำ สวมเสื้อยืดสีดำกับกางเกงขาสั้น เขาทำหน้าจริงจัง ขณะมองมาที่ฉัน โดยไม่สนใจเสียงดังที่มาจากผู้เข้าชม

จากนั้น เขาก็พูดว่า ” นายควรรู้ว่าฉันเป็นหนึ่งในนักสู้ระดับสูง แม้ในหมู่ฟลอร์มาสเตอร์ แต่นายก็ยังท้าประลองกับฉัน ”

” อืม ก็นายมีฮัตสึที่น่าสนใจและคู่ต่อสู้ก่อนหน้าของฉันทั้งหมดก็ช้าเกินไป ฉันเลยอยากจรู้ว่าฉันสามารถสู้กับคนที่เน้นความเร็วได้มากน้อยขนาดไหน ” ฉันพูดกับเขาด้วยรอยยิ้มบนใบหน้า ขณะที่ปลอดปล่อยอาเขตออกไป

เขาหรี่ตา ขณะที่จดจ่ออยู่กับฉันพร้อมกับรอให้พิธีกรเริ่มการแข่งขัน

” เริ่ม!! “

เขากระโดดขึ้นทันที ในขณะที่ปล่อยเน็นออกมาพร้อมกับที่ออร่ารวบรวมอยู่ที่ขา จากนั้นออร่าของเขาก็เริ่มเปลี่ยนรอบขาของเขาเป็นสปริงยาวคู่หนึ่ง

พวกมันเริ่มกดตัวลงในอากาศ เมื่อพวกมันถูกบีบอัดมากพอ ดูเหมือนว่าเขาจะหายตัวไป ขณะที่ปรากฏทางด้านซ้ายของสนามประลอง ขณะที่สปริงบีบอัดเกือบจะในทันทีส่งเขาไปที่ปลายสนามประลองที่อยู่ข้างหลังฉัน ในขณะที่เขายังคงวนเวียนอยู่รอบตัวฉัน พร้อมกับที่สังเกตฉัน

ฉันไม่ได้เคลื่อนไหว ในขณะที่เขายังคงหมุนวนรอบตัวฉันและปิดระยะห่างมากขึ้นเรื่อย ๆ เขาเป็นสายเปลี่ยนแปลงที่ส่งออร่าของเขาไปเลียนแบบสปริงกด

เมื่อคุณใส่แรงกดลงบนขดลวดสปริง ทำให้สปริงสั้นลง สปริงจะดันกลับและพยายามคืนความยาวเดิมและเขาใช้หลักการเดียวกันนี้ในการเคลื่อนตัวด้วยความเร็วดังกล่าว

สปริงดูเหมือนจะสามารถผลักเขาได้แม้ในอากาศ ซึ่งหมายความว่าเขาต้องจำกัดขอบเขตที่อนุญาตให้เขาทำแบบนี้ได้

ฉันสัมผัสได้ถึงทุกสิ่งในอาเขตของฉัน รอให้เขาโจมตี ฉันย้ายไปที่ศูนย์กลางของสนามประลอง เพื่อให้อาเขตของฉันโอบล้อมทุกส่วน ขณะที่ฉันรอให้เขาเข้ามาใกล้

ทุกอย่างที่เขาทำอยู่ในอาเขตของฉัน ดังนั้น เมื่อเขากระโดดไปข้างหลังฉันและพยายามจะโจมตีฉัน ฉันหมอบลงพอดีกับที่หมัดของเขาผ่านไป แม้ว่าเขาจะกระโดดไปอีกทางหนึ่งทันที

รอยยิ้มสดใสปรากฏบนใบหน้าของฉัน อาเขตของฉันมีประโยชน์เกินไป ฉันสามารถสัมผัสได้ทุก ๆ การเคลื่อนไหวเล็ก ๆ ของเขา ฉันสามารถคาดเดาการกระทำต่อไปของเขาได้

ตอนนี้ฉันต้องการดูการเผาผลาญในการควบคุมผู้ใช้เน็นรายอื่น ฉันเริ่มจดจ่อออร่าส่วนใหญ่ที่มือขวา ขณะที่มีออร่าคล้ายทรงกลมสีดำล้อมรอบมือของฉัน

สีหน้าของเขาดูจริงจัง ในขณะที่เขารวบรวมออร่าที่ขาของเขามากขึ้น เร่งความเร็วในการกระโดด ในขณะที่เขายังคงกระโดดไปรอบ ๆ ในขณะที่ฉันไม่ขยับจากที่ของฉัน รอยยิ้มที่สงบยังคงปรากฏบนใบหน้าของฉัน

จากนั้น ในขณะที่เขาโจมตีจากด้านหลังฉันด้วยความเร็วที่ใกล้เคียงกับความเร็วสูงสุดของฉัน แม้ว่าเขาจะไม่ได้อยู่ใกล้มันเลยหากไม่มีสปริง

แม้ว่าคราวนี้ฉันจะกระโดดหลบการโจมตีของเขาและในขณะที่เขาเริ่มกดสปริง เพื่อเคลื่อนตัวออกไป

ทันใดนั้นเอง เขาก็ชะลอตัวลงชั่วเสี้ยววินาที ซึ่งเพียงพอแล้วสำหรับฉัน ฉันควบคุมตัวเองให้หมุนไปรอบ ๆ เพื่อให้หมัดของฉันทะลุผ่านเขา ขณะที่เส้นสีม่วงปรากฏขึ้นบนแขนของฉัน

[ฮัตสึ -กุหลาบม่วง- M=5, T=0.2]

ออร่าที่ฉันจดจ่ออยู่ที่มือของฉันหายไป ขณะที่มันผ่านเขาทิ้งรอยสีม่วงเข้มไว้บนหลังของเขา

ฉันหยุดการควบคุม ในขณะที่เขาเริ่มเคลื่อนไหวอีกครั้งพร้อมกับเวลาที่หมดลง ฉันถอนอาเขตออก ขณะที่สังเกตเห็นเลือดไหลออกจากจมูกและปวดหัวอย่างมาก

สิ่งนี้ทำให้ฉันสังเกตว่าการควบคุมผู้ใช้เน็นนั้นไม่คุ้มค่า เพราะฉันสามารถทำให้เขาช้าลงได้เพียงเสี้ยววินาทีก่อนที่สมองของฉันไม่สามารถรับมือได้ การเผาผลาญนั้นสูงเกินไป

ประกายแสงปรากฏขึ้นบนดวงตาสีเข้มของฉัน ขณะที่ฉันคิดกับตัวเองว่า ‘การทำให้สายเสริมพลัง 100% สร้างความแตกต่างอย่างมาก แม้ว่าการป้องกันของเขาจะอ่อนแอ ซึ่งทำให้ง่ายขึ้นโดยเฉพาะอย่างยิ่งเนื่องจากออร่าส่วนใหญ่ของเขารวบรวมอยู่ที่ขาของเขา แต่มันก็ไม่ได้ไม่เปลี่ยนแปลงมากเพราะความตายของเขาหลีกเลี่ยงไม่ได้ในการโจมตีสูงสุด 2 ครั้ง… แต่นี่มันค่อนข้างน่าเบื่อ ฉันจะกลับบ้านแล้ว ส่วนการต่อสู้ โอลิมเปีย ฉันแค่ไม่สนใจ…‘

……….

(##ในตอนนี้ฮัตสึของ ยาซุโอะ ก็สมบูรณ์แบบและเห็นการควบคุมอาเขตของเขาในการใช้จริง โดยพื้นฐานแล้วมันเป็นกับในมังงะ ยกเว้นว่าเขาต้องการใส่ออร่าเข้าไปในสมองของเขาและมีเพียงสมองของเขาเท่านั้นที่สามารถรับมือ แน่นอน เขาจะสามารถเพิ่มปริมาณสมองของเขาที่สามารถรับมือได้ ในขณะที่เขาฝึกฝนและแข็งแกร่งขึ้น## )