Guild Master จอมราชันโลกออนไลน์ - ตอนที่ 90

ตอนที่ 90

ค่าปรับ

“หัวหน้าอยู่หรือเปล่า”หมู หนึ่งในผู้บริหารของกิลด์เรดซีเดินขึ้นมาในอาคารขนาดใหญ่ในโลกความจริงด้วยท่าทีรีบๆก่อนจะเข้าไปถามเลขาหน้าห้องเพื่อถามว่าหัวหน้ายังอยู่ในห้องหรือไม่

“ยังอยู่ค่ะ…แต่ว่าท่านตอนนี้ไม่ค่อย……”เลขาหน้าห้องหันมาหาหมูด้วยท่าทีลำบากใจ เพราะผลของสงครามก่อนหน้านี้ทำให้ในห้องมีเสียงโครมครามมาสักพักแล้ว ท่าทางท่านหัวหน้ากิลด์จะไม่พอใจอย่างมาก

“ไม่เป็นไร เดี๋ยวผมจะจัดการเอง”หมูพูดพลางบอกให้เลขาถอยออกไปซะ แน่นอนว่าเลขาหน้าห้องไม่มีทางขวางหนึ่งในผู้บริหารของกิลด์ได้อยู่แล้วเธอเลยได้แต่ปล่อยให้หมูเข้าไปในห้อง

“ท่านประธาน ใจเย็นลงก่อนเถอะครับ”หมูเดินเข้าไปหาประธานบริษัทก่อนจะก้มลงเก็บของประดับโต๊ะที่ถูกขว้างเอาไว้บนพื้นขึ้นมา

“จะให้ใจเย็นได้ยังไง ก็รู้ไม่ใช่หรือไงว่าเราลงทุนไปกับเมืองการ์กันเท่าไหร่ ไอ้บ้านั่นมันทำให้เราสูญเงินไปฟรีๆเลยนะ”หัวหน้ากิลด์เรดซีทุบโต๊ะเสียงดังสนั่นก่อนจะชี้หน้าหมูด้วยท่าทางโมโห ถึงจะเป็นกิลด์นายทุนแต่การทำธุรกิจแต่ล่ะครั้งก็ต้องใช้เงินหมุนเวียนเข้ามาจัดการ เวลาย้ายเกมแต่ละครั้งก็ต้องลงทุนใหม่แล้วกอบโกยกำไรเหมือนเปิดร้านสาขาใหม่นั่นล่ะ และการที่กวีชิงตำแหน่งเจ้าเมืองไปทั้งๆที่กิลด์เรดซีเปิดตัวเป็นศัตรูกับกิลด์บูรพาแล้วนั้นแทบจะทำให้การลงทุนนี้ไร้ความหมายไปเลย

“ผมมาที่นี่ก็เพราะไม่อยากให้มันเป็นแบบนั้นไงละครับ”หมูตอบพลางจ้องมองดวงตาของหัวหน้ากิลด์นิ่ง หัวหน้ากิลด์เรดซีเป็นคนชอบการหากำไรอย่างมาก แม้การพลาดครั้งนี้จะเสียหายหนักแต่ก็ไม่ได้เสียหายขนาดจะกลับมาไม่ได้ บอกตามตรงแค่ย้ายเมืองไปตั้งฐานใหม่ที่เมืองอื่นแล้วยอมเข้าเนื้อนิดหน่อยก็สามารถแก้สถานการณ์ตอนนี้ได้ระดับหนึ่งแล้ว แต่การขาดทุนมันก็เหมือนการเสียหน้าหัวหน้ากิลด์ไม่ยอมหรอก

“ไม่อยากให้เป็นแบบไหน ลองเล่ามาสิ”หัวหน้ากิลด์ถามพลางหายใจเข้าช้าๆด้วยท่าทีใจเย็นลง ตอนนี้ทางออกที่หัวหน้ากิลด์คิดออกก็มีแค่รีบย้ายไปเมืองอื่นเท่านั้น

“เรา…จับมือกับกิลด์บูรพาดีหรือเปล่าครับ”หมูถามพลางเสนอความคิดออกไป ความคิดนี้ไม่เคยอยู่ในหัวของประธานเลยนั่นเพราะแต่เดิมเขามองกวีต่ำกว่าเสมอและคิดว่ากิลด์กระจอกแบบกิลด์บูรพานั้นไม่คู่ควรให้ใส่ใจด้วยซ้ำ แต่เวลานี้ในสายตาของประธานย่อมมองเปลี่ยนไปแล้ว แต่ฝ่ายกวีต่างหากจะยอมจับมือกับตนหรือเปล่า ก่อนหน้านี้เพราะพวกตนพยายามทำลายแผนของกวีก็เลยเหมือนประกาศตัวกลายๆไปแล้วว่าเป็นศัตรูกัน

“ว่าไงนะ”หัวหน้ากิลด์ว่าพลางลุกขึ้นอีกครั้งด้วยท่าทีดุดัน

“ตอนนี้เราลงทุนกับอาคารและที่ดินในเมืองการ์กันไปเยอะ ถ้าเราย้ายเมืองก็ต้องเพิ่มทุนในส่วนนี้เข้าไปอีกเราคงต้องขาดทุนแน่ๆครับ แต่ถ้าเราเสนออะไรบางอย่างไป….บางทีทางนั้นอาจจะตอบตกลงก็ได้ครับ”หมูยกเรื่องค่าที่ดินและค่าก่อสร้างขึ้นมาเพื่อจูงใจหัวหน้ากิลด์ ตอนนี้กิลด์เรดซียังไม่ได้ประกาศตัวเป็นศัตรูกับกิลด์บูรพาอย่างเป็นทางการ แถมในมุมมองของชาวเมืองแล้วกิลด์เรดซีก็เป็นฝ่ายปกป้องชาวเมืองด้วย แม้จะผิดใจกับหัวหน้ากองทหารเจฟไปแล้ว แต่เรื่องนี้ไม่เกี่ยวข้องกับการค้าเสียหน่อย

“คิดว่าแค่เสนอเงินไปให้พวกนั้นจะยอมหรือยังไง เจ้าพวกนั้นต้องเรียกร้องหนักมากแน่ๆ”หัวหน้ากิลด์ว่าพลางถอนหายใจออกมา ตอนนี้มันเหมือนกิลด์เรดซีแพ้สงครามนั่นล่ะ อยู่ที่ว่ากิลด์บูรพาจะพอใจหรือไม่ หากข้อเรียกร้องของกวีสูงเกินไปสุดท้ายกิลด์เรดซีก็ต้องออกจากเมืองอยู่ดี

“เรื่องนี้ให้ผมจัดการเถอะครับ บางทีเราอาจจะได้พันธมิตรที่แข็งแกร่งกว่าที่คิดก็ได้นะครับ”หมูอาสาออกไปเจรจากับกิลด์บูรพาด้วยตัวเอง

“….ได้ พอคูลดาวน์เกิดใหม่หมดแล้วก็ไปติดต่อกิลด์บูรพาทันที”หัวหน้ากิลด์เรดซีพยักหน้าช้าๆก่อนจะบอกให้หมูจัดการได้เลย ตอนนี้ต่อให้ไม่ทำอะไรกิลด์เรดซีก็คงโดนดีดออกจากเมืองไม่ช้าก็เร็ว ที่ทั้งหมดมันเป็นแบบนี้ก็เพราะเจ้ากวีนั่นวางแผนเอาไว้แล้วแน่ๆ แบบนั้นมันต้องรู้อยู่แล้วว่าพวกตนทำอะไรลับหลังเอาไว้ จะมองว่าพวกตนเป็นศัตรูก็ไม่แปลก ตอนนี้แผนอื่นๆมีแต่แผนหนีออกจากเมืองเท่านั้นจนกระทั่งหมูมาเสนอแผนการนี้ หากสำเร็จแล้วเสียหายน้อยกว่าที่คิดก็คงดีไป

.

.

.

วูบ….

หลังจากรอจนเวลาคูลดาวน์การตายหมดลง หมูก็เข้ามาในเกมอีกครั้งทันที เรื่องเลเวลที่เสียไปหรืออาวุธอุปกรณ์ที่อาจจะตกไม่อยู่ในหัวของหมูเลยแม้แต่น้อย ตอนนี้เขาจะต้องมุ่งหน้าไปยังตึกของกิลด์บูรพาให้เร็วที่สุด

“………..”

“………..”

ทันทีที่หมูเดินเข้ามาในกิลด์บูรพา เหล่าสมาชิกกิลด์ที่กำลังฉลองกับชัยชนะของกิลด์อยู่ก็หยุดชะงักทันที นอกจากเสียงเพลงที่เปิดจนดังกระหึ่มภายในตึกแล้ว ทุกคนในงานกลับหยุดชะงักแล้วหันมามองหมูด้วยท่าทีสงสัย กิลด์เรดซีมาทำอะไรที่นี่กันแน่….

“มาไวจังเลยนะ”กวีเดินออกมาจากภายในตัวงานก่อนจะเข้ามาหาหมูด้วยท่าทีเหมือนจะรู้อยู่แล้วว่าหมูจะมา

“ขอโทษทีแล้วกัน งานนี้มันสำคัญกับทางนี้มากคงรอนานไม่ได้”หมูตอบพลางเดินฝ่าสมาชิกกิลด์เข้าไปหากวี แม้ตอนแรกจะประหลาดใจแต่เพราะกวีออกมาต้อนรับด้วยตัวเองแสดงว่าที่หมูมาที่นี่ก็เพราะกวีแน่ๆ คนในกิลด์เลยไม่ได้ขวางอะไรหมูแต่อย่างไร

“ไปคุยกันข้างบนเถอะ ทุกคนสนุกกันต่อเลย”กวีว่าพลางพาหมูเข้าไปด้านในเพื่อจะขึ้นไปที่ห้องด้านบน

“งั้น…พวกเรามาสนุกกันต่อเถอะ”เสียงของเจมส์ที่ออกจากกิลด์นกฮูกมาตอนไหนก็ไม่ทราบพูดพลางยกแก้วขึ้นชนกับเพื่อนๆทำให้งานฉลองดำเนินต่อไปอย่างที่มันควรจะเป็น

“เอาล่ะ แล้วเรื่องข้อตกลงล่ะจะเอายังไง”กวีถามพลางพาหมูไปนั่งลงที่เก้าอี้ภายในชั้นที่อยู่ของกวี

“ตามที่ตกลงกันไว้ ฉันขอสองเปอร์เซ็นต์”หมูตอบพลางทิ้งตัวลงด้วยท่าทีสบายๆ เรื่องการมาโน้มน้าวใจกวีนั่นไม่มีมาตั้งแต่แรกแล้ว เรื่องข้อตกลงนี้หมูตกลงกับกวีตั้งแต่เข้าเมืองการ์กันมาแล้วเสียด้วยซ้ำ

“มักน้อยจังเลยนะ ไหนบอกว่าอยากได้สักสามไง”กวีหัวเราะออกมาเบาๆก่อนจะมองไปทางหมูด้วยท่าทีสบายๆ เงื่อนไขที่กวีจะยื่นให้กับกิลด์เรดซีนั่นคือสินสงครามจำนวน 6 เปอร์เซ็นต์จากรายได้ทั้งหมดของกิลด์เรดซีจนกว่ากิลด์เรดซีจะออกจากเมืองการ์กันหรือกิลด์บูรพาสละตำแหน่งเจ้าเมืองไป

“คิดว่าผูกมิตรกับนายเอาไว้ก็ดีละมั้ง”หมูตอบพลางถอนหายใจออกมา ตอนแรกที่ตกลงกันก็ว่าแผนของกวีบ้าแล้ว แต่ที่บ้ากว่านั้นคือกวีดันทำสำเร็จใจเวลาไม่นานเสียอย่างนั้น แถมเรื่องทั้งหมดยังเป็นอย่างที่กวีบอกอย่างกับเดาอนาคตไว้ล่วงหน้าแล้วอีกต่างหาก บอกตามตรงว่าหมูตกใจมากกับสิ่งที่เกิดขึ้น แล้วก็กลัวนิดหน่อยด้วย ตอนแรกเขาถูกเงิน 3 เปอร์เซ็นต์ที่ตกลงกันไว้ซื้อใจ แต่คราวนี้เขากลับรู้สึกว่าหากอยู่กับฝ่ายกวีอาจจะมีผลประโยชน์อะไรมากขึ้นก็เป็นได้

“ก็ได้ งั้นก็เอาสัญญาไปยื่นให้หัวหน้ากิลด์เถอะ”กวีพยักหน้าช้าๆก่อนจะยื่นเอกสารที่เตรียมเอาไว้ล่วงหน้าแล้วยื่นให้หมูไป การเจรจาปลอมๆครั้งนี้ก็เลยไม่มีอะไรให้คุยมากนัก

หลังจากนี้กิลด์บูรพาก็จะเป็นพันธมิตรกับกิลด์เรดซี แต่เรื่องนี้ไม่มีใครรู้ดีเท่ากวีอีกแล้วว่ากิลด์เรดซีไม่มีทางยอมอยู่เฉยๆแน่ ด้วยเงื่อนไขที่ว่ากิลด์เรดซีจะต้องจ่ายเงินให้กิลด์บูรพาจนกว่าจะออกจากเมืองหรือเปลี่ยนตัวเจ้าเมืองนั้น กิลด์เรดซีจะต้องพยายามเอากวีออกจากเจ้าเมืองให้ได้ในสักวันอย่างไม่ต้องสงสัยเลย เพราะแบบนั้นกวีเลยต้องมีหมูเอาไว้เพื่อคอยส่งข่าว เงิน 2 เปอร์เซ็นต์ที่จะได้ทุกเดือนนั้นไม่ใช่เงินน้อยๆ หมูไม่มีทางปล่อยทางหาเงินสบายๆแบบนี้ไปหรอก

.

.

.

ติ๊ด….

หลังจากบอกลาหมูแล้วกลับมานั่งพักผ่อนที่โต๊ะทำงานได้ครู่หนึ่ง อยู่ๆที่หน้าจอของกวีก็มีการแจ้งเตือนดังมาจากระบบสื่อสารเสียอย่างนั้น

“สวัสดีครับ”กวีเปิดระบบสื่อสารออกมาก่อนจะเองหลังพิงกับเก้าอี้

“คุณกวี พอจะมีเวลาว่างหรือเปล่าคะ”เสียงจากปลายสายเป็นน้ำเสียงที่ดูเรียบร้อยและประหม่าอย่างมาก ฟังแล้วแปลกหูไม่น้อย

“ตอนนี้กำลังพักพอดีเลยครับ คุณแก้วมีอะไรให้ช่วยหรือเปล่าครับ”กวีถามพลางยิ้มออกมาบางๆ ไม่นึกเลยว่าแก้วจะติดต่อมาตอนนี้พอดี

“พอดี….พวกเรากำลังขาดจอมเวทในเรดค่ะ ก็เลยอยากจะขอแรงคุณกวีหน่อย”แก้วถามคำถามออกมาด้วยท่าทีเกรงใจอย่างมาก ดูเหมือนปาร์ตี้ของแก้วกำลังวางแผนลงดันเจี้ยนแห่งหนึ่งอยู่ แต่เพราะคนไม่พอก็เลยอยากจะหาคนไปด้วยให้มากที่สุด แล้วพอบอกว่าขาดจอมเวทแก้วก็เลยคิดถึงกวีเป็นคนแรกเลย

“ได้ครับ ผมไม่มีปัญหาอยู่แล้ว”กวีตอบพลางยิ้มออกมาด้วยท่าทียินดี เพิ่งจะจบสงครามไปนี่นาตอนนี้เลยยังไม่มีแผนเคลื่อนไหวไปอีกพักใหญ่ แถมน้ำหวานก็ต้องไปเข้าเรียนด้วย แน่นอนว่าพี่วินเองก็ต้องเข้ามหาลัยเพราะเป็นวันเปิดเรียนอีกต่างหาก

“งั้นเหรอคะ งั้นแก้วจะส่งที่อยู่ไปให้นะคะ แล้วก็ค่าเดินทางด้วย”แก้วได้ยินแบบนั้นก็ตอบด้วยท่าทียินดี ไม่ใช่แค่ต้องการจอมเวทเท่านั้น แก้ว….อยากเจอกวีอีกครั้งด้วยเหมือนกัน

.

.

.

ตูม!!

ระหว่างกิลด์บูรพากำลังเลี้ยงฉลองความสำเร็จ อีกด้านหนึ่งของแผ่นดินร่างของชายคนหนึ่งกลับกำลังถือโล่รับการป้องกันของปีศาจวัวอย่างหนักแน่น แม้จะโดนขวานทองในมือของมันเข้าไปชายหนุ่มผู้นั้นก็ยังไม่ขยับแม้แต่ก้าวเดียว

“ไม่เลวเลย น่าจะมาเป็นแทงค์สำรองในปาร์ตี้ของเราได้”ชายอีกคนหนึ่งที่กำลังเฝ้ามองการต่อสู้ของปาร์ตี้ข้างล่างพูดออกมาด้วยท่าทีพอใจ อาชีพแทงค์เป็นอาชีพที่หาคนเล่นได้ยาก ยิ่งเล่นเก่งด้วยแล้วยิ่งหายากเข้าไปใหญ่

“ได้ งั้นฉันจะไปชวนน้องมันเข้ามานะ”ชายอีกคนพูดพลางเดินลงไปหาปาร์ตี้ที่กำลังสู้อยู่ด้วยท่าทีสบายๆ การเข้าปาร์ตี้หลักของกิลด์โพลีก้อนนั้นเป็นโอกาสที่หาได้ยาก แม้จะเป็นเพียงตำแหน่งชั่วคราวก็ตาม

“เจ เดี๋ยวพรุ่งนี้ไปช่วยพวกเราหน่อยได้หรือเปล่า”ชายที่เดินเข้ามาชวนพูดพลางยิ้มกว้างด้วยท่าทีใจดี เจ เป็นแทงค์ที่เพิ่งจะเข้ากิลด์มา แต่เพราะฝีมือดีมากก็เลยได้ขึ้นมาเป็นหนึ่งในปาร์ตี้แถวหน้าของกิลด์โพลีก้อนอย่างรวดเร็ว จนกระทั่งตอนนี้เจก็ได้รับโอกาสทองเข้าเป็นหนึ่งในปาร์ตี้ของหัวหน้ากิลด์เสียที

“ครับ พี่ปอง”ทันทีที่ได้รับคำเชิญ เจก็ตอบรับด้วยท่าทีตื่นเต้นทันที สมัยก่อนเจแค่จะเข้ากิลด์เล็กๆยังแทบไม่มีโอกาส แต่ตอนนี้กลับได้รับคำเชิญเข้าร่วมปาร์ตี้ของหัวหน้ากิลด์โพลิก้อนเลยงั้นเหรอ