Guild Master จอมราชันโลกออนไลน์ - ตอนที่ 88

ตอนที่ 88

รอยยิ้ม

“ท่าน….เจ้าเมือง”กวีแสดงสีหน้าตกใจออกมาพลางวิ่งเข้าไปประคองร่างของเจ้าเมืองเอาไว้ ตัวเจ้าเมืองนั้นเลเวลไม่ได้สูงมากเหมือนพวกทหาร แม้จะสวมชุดเกราะที่ดีแค่ไหน แต่ตัวละครเลเวลต่ำหากโดนผู้เล่นเลเวลสูงโจมตีเข้าอย่างจังโอกาสรอดก็ย่อมน้อยกว่าไม่รอดอยู่แล้ว

“นี่มัน…ข้าโดนยิงงั้นเหรอ”เจ้าเมืองจับไปที่อกของตนเองด้วยท่าทีไม่อยากจะเชื่อ แต่เพราะมีลูกธนูปักค้างเอาไว้ต่อให้ไม่อยากเชื่อก็คงเลี่ยงความจริงไม่ได้แล้ว

“ท่านเจ้าเมือง ใจเย็นๆนะครับ”กวีว่าพลางพยายามหายาฟื้นพลังออกมาก่อนจะพยายามป้อนยาฟื้นพลังให้กับเจ้าเมือง

“อัก…..”แต่แทนที่เจ้าเมืองจะดีขึ้นเจ้าเมืองกลับแสดงท่าทีเจ็บปวดออกมาก่อนจะกุมไปที่แผลของตนเองทันที

“ลูกธนูมัน….เคลือบยาพิษเอาไว้”เจ้าเมืองกุมแผลของตัวเองที่ยังมีลูกธนูปักคาเอาไว้ด้วยท่าทีเจ็บปวด แม้จะดื่มยาฟื้นฟูแล้วพลังชีวิตก็ยังลดลงเรื่อยๆอยู่ดี แถมพิษที่เจ้าเมืองโดนยังเป็นพิษร้ายแรงอีกต่างหาก เวทมนตร์รักษาหรือยาแก้พิษธรรมดาแก้พิษนี้ไม่ได้เสียด้วย

“ผมจะไปหายาแก้พิษ….”กวีเห็นแบบนั้นก็ยังไม่ยอมแพ้ ในกิลด์มีนักบวชและอาชีพสายรักษาหลายคน บางทีอาจจะมีคนที่มีสกิลรักษาได้ก็ได้

“ไม่ทันแล้ว”แต่แทนที่เจ้าเมืองจะปล่อยให้กวีไป เจ้าเมืองกลับจับแขนของกวีเอาไว้แน่น พลังชีวิตของเจ้าเมืองลดลงเร็วเกินไป ต่อให้มีคนที่รักษาพิษได้อยู่ในกิลด์ของกวีก็คงมาไม่ทันแน่ๆ

“กวี….ตอนนี้ข้าเหลือเจ้าเท่านั้นที่ไว้ใจได้”เจ้าเมืองพูดด้วยน้ำเสียงเหนื่อยอ่อนอย่างเห็นได้ชัด ยามนี้เพราะผลของพิษทำให้ทั่วร่างของเจ้าเมืองเต็มไปด้วยเหงื่อและดวงตาเองก็พร่าเลือนไปหมด เวลาที่ความตายใกล้เข้ามาเป็นอย่างนี้นี่เอง

“ช่วยปกป้องเมืองการ์กันต่อจากข้าที”เจ้าเมืองจับไปที่ไหล่ของกวีก่อนจะกุมไหล่ของกวีเอาไว้แน่น พริบตานั้นที่อกของกวีก็มีตราสัญลักษณ์เจ้าเมืองการ์กันสว่างวาบขึ้นมาข้างๆตรากิลด์บูรพา ยามนี้มาร์โก้ผู้ได้รับตำแหน่งเจ้าเมืองการ์กันอย่างเป็นทางการจากองค์จักรพรรดิได้มอบตำแหน่งเจ้าเมืองการ์กันสืบต่อให้กับกวีเป็นที่เรียบร้อยแล้ว

ตุบ…

ทันทีที่มอบตำแหน่งเจ้าเมืองให้ ร่างของมาร์โก้ก็หมดแรงล้มลงนอนกับพื้น ช่างน่าเศร้าในวาระสุดท้ายทหารคู่ใจกลับทรยศนำศึกเข้าบ้าน เหลือเพียงคนรู้จักใหม่เท่านั้นที่พอจะฝากฝังตำแหน่งให้ได้ แต่…ทำไมภาพสุดท้ายที่ได้เห็นก่อนจะตายถึงได้เป็นรอยยิ้มของเจ้าเมืองคนใหม่กัน…….

“ไอซ์ เป้าหมายต่อไป”กวีลุกขึ้นยืนก่อนจะเดินกลับเข้าไปหาปาร์ตี้ของตัวเองด้วยท่าทีสบายๆเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น นอกจากนี้ยังเปิดระบบสื่อสารสั่งการให้ไอซ์โจมตีต่ออีกต่างหาก

“ครับ…”ฝั่งของไอซ์ที่ซ่อนตัวอยู่บนต้นไม้ห่างออกไปจนตาเปล่าแทบจะมองไม่เห็นนั้นพอได้รับคำสั่งก็ง้างคันธนูยาวของตนแล้วยิงมันออกไปทันที

ฟุบ….เปรี้ยง!!!

ลูกธนูที่ยิงมาจากระยะไกลลิบเข้าเป้าอย่างแม่นยำเช่นเคย แถมเป้าหมายที่ไอซ์เล็งคราวนี้ยังคงเป็นคนของเมืองการ์กันอีกเช่นเดิม เพราะตอนนี้ไอซ์อยู่ในกิลด์นกฮูกแถมยังมีสัญลักษณ์ผู้โจมตีอยู่ที่อกอีกต่างหาก

“อัก….”ร่างของดีโน่ คนสนิทของเจ้าเมืองคนเก่าล้มลงกับพื้นแต่ก็ยังไม่ตาย ดีโน่เป็นทหารประจำเมืองการ์กันมาก่อน เลเวลย่อมสูงกว่าเจ้าเมืองอยู่แล้ว แม้ธนูของไอซ์จะแรงและมีพิษแต่ดีโน่ก็ไม่ได้ตายง่ายๆเหมือนเจ้าเมืองแต่อย่างไร

“บ้าจริง อีกนิดเดียวก็จะเป็นหัวหน้ากองทหารอยู่แล้ว ไม่ยอมตายง่ายๆแบบนี้หรอก”ดีโน่ว่าพลางจับไปที่ก้านของลูกธนูแล้วหักมันเพื่อไม่ให้เกะกะเวลาต่อสู้ เพียงแต่

เปรี้ยง!!

เพราะเมื่อครู่ดีโน่เสียหลักก็เลยโดนศัตรูเข้ามาโจมตีซ้ำทันที แถมที่น่าแปลกก็คือเหล่าผู้เล่นของกิลด์บูรพากลับไม่มีใครเข้ามาช่วยเลย

“อัก…..อะไรกัน”ดีโน่มองไปรอบๆด้วยท่าทีตกใจ คนของกิลด์บูรพากำลังต่อสู้อยู่ แต่กลับไม่มีใครเข้ามาช่วยเลยแม้แต่คนเดียว ตรงกันข้าม ดูเหมือนบางคนจะยอมปล่อยให้คนของกิลด์นกฮูกผ่านเข้ามาโจมตีดีโน่อีกต่างหาก

เปรี้ยง!!

อยู่ๆดีโน่ก็เหมือนโดนปล่อยให้เข้าไปอยู่กลางดงศัตรูเสียอย่างนั้น แม้จะเลเวลสูงกว่าแต่โดนศัตรูรุมโจมตีต่อเนื่องแบบนี้มือไม้ของเขาเองก็ปั่นป่วนไปหมด

สวบ…

หลังจากพยายามต้านได้พักใหญ่ ดีโน่ก็โดนคนของกิลด์นกฮูกแทงตายจนได้ แต่ถึงอย่างนั้นดีโน่ก็ยังอาศัยจังหวะนี้มองไปทางกวีอยู่ดี เจ้านั่น….หรือว่าวางแผนจะฆ่าดีโน่ตั้งแต่แรกแล้ว ไม่มีทางที่คนของกิลด์บูรพาจะปล่อยให้ดีโน่โดนรุมตายแบบนี้แน่ๆหากกวีไม่ได้สั่งเอาไว้ เจ้าหมอนั่น….

.

.

.

“หัวหน้า….หัวหน้า…..”ระหว่างเรื่องทั้งหมดกำลังดำเนินไปอย่างราบรื่น ตัวไมค์ที่อยู่ในปาร์ตี้ของจูนซึ่งอยู่แนวหลังของทัพบูรพาเองก็ได้เห็นเหตุการณ์ทุกอย่าง โดยเฉพาะภาพที่เจ้าเมืองมอบตำแหน่งให้กับกวีเองไมค์ก็เห็นเช่นกัน แน่นอนว่าเรื่องใหญ่แบบนี้จะต้องแจ้งให้กับผู้บริหารของกิลด์เรดซีทันที แต่ไม่ว่าจะติดต่อไปทางใครก็ไม่มีคนรับสายเลย

“ติดต่อไปตอนนี้ก็ไม่น่าจะมีคนรับหรอกนะคะ”จูนที่อยู่ข้างๆกับไมค์ตอบพลางหัวเราะออกมาเบาๆ ตอนนี้พวกคุณเจมส์คงไปจัดการพวกกองทัพของเรดซีหมดแล้ว พวกผู้บริหารและคนในกิลด์ของเรดซีตอนนี้มีแค่ครึ่งเดียวเพราะต้องแบ่งคนไปเข้ากิลด์นกฮูก ไหนจะมาเข้าเล่นช้าเพราะโดนพวกกิลด์พันธมิตรดึงไว้อีกเกม บอกตามตรงตอนนี้กิลด์เรดซีที่อยู่ในเมืองการ์กันไม่ทำให้พวกคุณเจมส์ลำบากเสียด้วยซ้ำ

“ว่าอะไรนะ”ไมค์ที่กำลังแอบติดต่อไปหาพวกผู้บริหารชะงักไปทันที ต่อให้พวกผู้บริหารตายก็ยังสามารถใช้ช่องทางภายนอกติดต่อได้อยู่ แต่ตอนนี้ไมค์อยู่ในสงครามปกป้องเมืองการ์กันทำให้ไม่สามารถออฟไลน์ออกไปได้โดยไม่มีเหตุจำเป็น

หมับ…..

“ทำใจให้สงบแล้วดูต่อเถอะ”ระหว่างที่ไมค์กำลังสับสนอยู่นั้นกวีก็เดินมาจากด้านหลังแล้วใช้แขนโอบไหล่ของไมค์เอาไว้แล้วพาไมค์เดินเข้ามาในกลุ่มปาร์ตี้ของกวี

“เรียบร้อยแล้วสินะ”เมฆเห็นสัญลักษณ์เจ้าเมืองที่อกของกวีก็ดึงดาบใหญ่ออกมาจากกระเป๋า ตอนนี้ผู้เล่นของกิลด์บูรพาต้านเอาคนของกิลด์นกฮูกจนเบื่อแล้วมั้ง

“ใช่ ได้เวลาเริ่มแล้ว”กวีตอบพลางปล่อยให้ไมค์เป็นอิสระ ตำแหน่งเจ้าเมืองก็ได้มาแล้วไม่มีเหตุผลอะไรต้องทำเป็นเสียเปรียบอีกแล้ว

“ล้างบัพ”ทันทีที่กวีเดินเข้าไปในกองทัพของตัวเอง คำสั่งแรกของกวีก็คือการสั่งให้นักบวชทั้งหลายล้างบัพให้เพื่อนร่วมเรดนั่นเอง

“คุณน่ะ มาทางนี้”สาวๆในปาร์ตี้ของจูนเดินเข้าไปหาไมค์ ก่อนช่วยกันล็อกแขนของไมค์คนละข้างแล้วลากให้เดินไปด้วยกัน งานนี้ไมค์ช่วยเอาไว้เยอะทีเดียว คงต้องให้ที่นั่ง VIP กับเขาเสียแล้ว

“ซ้าย”หลังจากพวกนักบวชล้างบัพแล้ว กวีก็ออกคำสั่งออกมาด้วยคำสั่งที่เรียบง่ายอย่างมาก ไม่จำเป็นต้องใช้แผนอะไรให้ซับซ้อน เมื่อกวีสั่งซ้ายก็คือซ้าย เมื่อกวีสั่งขวาก็คือขวา อย่างเดียวที่คนในกิลด์ต้องตระหนักก็คือพวกเขาจะต้อง ตามให้ทัน!!

วูบ…

อย่างกับคลื่นมนุษย์ เหล่าสมาชิกกิลด์บูรพาที่เพิ่งจะล้างสถานะผิดปกติออกไปพากันวิ่งไปทางซ้ายอย่างรวดเร็ว มันเหมือนกับตอนซ้อมก่อนหน้านี้ไม่มีผิด เพียงแต่สิ่งที่ต่างออกไปนั่นก็คือ ความเร็ว ไม่ใช่แค่การวิ่ง ทุกคนต่างใช้สกิลของตัวเองเพื่อเพิ่มความเร็ว และหลบหลีกการโจมตีของฝ่ายตรงข้ามไปด้วยเพื่อตามกวีและคนอื่นๆให้ทัน

“ขวา….”ทันทีที่กวีสั่งคนของกวีก็หันหน้าไปทางขวาแล้วตรงไปข้างหน้าทันที หากเจอศัตรูก็โจมตี แต่หากศัตรูไม่ตายคนส่วนใหญ่ก็ไม่เสียเวลาไปฆ่าแล้ววิ่งผ่านไปเสียมากกว่า

“…………”มีนที่เพิ่งเคยจะเข้าร่วมการรบของกวีเป็นครั้งแรกมองไปรอบๆด้วยท่าทีมึนงง กองทัพของกวีแทรกเข้ามาในกองทัพของอีกฝ่ายอย่างกับสีที่เริ่มผสมเข้าด้วยกัน กวีสั่งให้ไปทางไหนกองทัพก็เบี่ยงตามทันที ตอนนี้มีนไม่รู้แล้วว่าตัวเองอยู่ที่ไหนของสนามรบ ได้แต่วิ่งตามกวีและคำสั่งของกวีเท่านั้น

“โจมตี”พริบตาที่กวีสั่งโจมตี ราวกับรอบข้างตัวมีนจะปรากฏแสงสว่างจ้าจากสกิลของคนในกองทัพออกมาเสียอย่างนั้น รู้ตัวอีกทีกวีก็พาเข้ามาแนวหลังของกองทัพอีกฝ่ายเสียแล้ว และผู้เล่นที่อยู่ตรงหน้าส่วนใหญ่ก็เป็นซัพพอร์ตและพวกโจมตีระยะไกลเสียด้วย

ตูมๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

สกิลของกิลด์บูรพากวาดเอาพวกสายซัพพอร์ตและสายโจมตีระยะไกลหายไปในพริบตา เพียงครู่เดียวเท่านั้นกองทัพของกิลด์นกฮูกก็เสียซัพพอร์ตไปเป็นจำนวนมาก แถมตอนนี้กองทัพของกิลด์บูรพายังมาอยู่ด้านหลังของกิลด์นกฮูกตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่ทราบ

“กลับหลังหัน แล้วล่าได้”กวีสั่งจบก็นกไม้เท้าขึ้นสูง ระหว่างบุกเข้ามานั้นกวีเองก็ร่ายเวทมนตร์เอาไว้ตลอด ทันทีที่เก็บพวกซัพพอร์ตและพวกโจมตีระยะไกลได้เป็นส่วนใหญ่แล้ว กวีก็ยิงเวทมนตร์ระดับ 5 หลายบทลงไปที่กลางผู้เล่นแนวหน้าทันที

“อากกกก”แม้จะไม่ได้ฆ่าซัพพอร์ตทั้งหมด แต่ก็เหลือผู้เล่นซัพพอร์ตไม่มาก ผู้เล่นแนวหน้าที่โดนสถานะผิดปกติและผลเสียของเวทมนตร์ต่างๆโดยไม่มีนักบวชคอยลบสถานะให้นั้นเสียเปรียบอย่างมาก การโดนล้วงเข้ามาเก็บซัพพอร์ตไปก่อนเป็นฝันร้ายของกองทัพเลยทีเดียว

“มีน….ฝากด้วยนะ”เมฆหันมามองทางมีนก่อนจะพุ่งตัวไปข้างหน้าเพื่อเข้าไปร่วมโจมตีกับผู้เล่นคนอื่นๆ อาชีพของเมฆคือเบอร์เซิร์กเกอร์ อาชีพนี้มีพลังโจมตีสูงลิบจนน่าใจหาย แถมสกิลติดตัวแต่ละสกิลยังเป็นการเพิ่มพลังโจมตีให้หนักขึ้นไปอีก ทันทีที่เมฆไปถึงแนวหน้าคง….

ตูม!!

ดาบของเมฆเหวี่ยงฆ่าศัตรูอย่างบ้าคลั่งสมกับชื่ออาชีพไม่มีผิด ดาบใหญ่ในมือของเมฆสร้างความเสียหายอย่างน่าขนลุก และต่อให้พลังป้องกันจะเหลือน้อยแค่ไหนแต่เพราะเมฆมีปฏิกิริยาตอบโต้ที่น่ากลัวมากทำให้ศัตรูระดับทั่วไปที่โดนสถานะผิดปกติเล่นงานอยู่แทบไม่มีทางแตะตัวเมฆได้เลย ผลที่ออกมาก็คือทะเลสีขาวที่เกิดจากแสงการตายของผู้เล่นนั่นเอง

“…………..”นี่มันอะไรกัน พริบตาเดียวสภาพสงครามที่เป็นฝ่ายตั้งรับมานานก็สลายหายไปแล้ว เบื้องหน้าที่ก่อนหน้านี้เต็มไปด้วยศัตรูกลับโล่งจนน่าประหลาด มีนที่อยู่ข้างๆกวีแทบไม่ได้ทำอะไรด้วยซ้ำ ทันทีที่กองทัพส่วนใหญ่หายไปคนของกิลด์นกฮูกก็พากันหมดกำลังใจสู้ซะแล้ว

“ทีนี้ก็ไปช่วยพวกชาวเมืองจากตัวร้ายกันเถอะ”กวีมองสภาพสงครามตรงหน้าก็เดินกลับเข้าเมืองด้วยท่าทีสบายๆ กิลด์ผสมระหว่างกิลด์ใหญ่กับกิลด์ระดับกลางที่ผู้เล่นส่วนใหญ่ยังเลเวลไม่เท่าไหร่แบบนี้ไม่พอให้สนุกเสียด้วยซ้ำ แค่โดนล้วงทีเดียวก็แพ้ซะแล้ว

“ตัวร้ายนั่นมันพี่เองไม่ใช่เหรอ”ไอช่าแซวพลางเดินตามกวีไปด้วยท่าทีสบายๆไม่ต่างกัน เธออุตส่าห์ไปเปลี่ยนอาชีพมาก่อน นึกว่าจะตึงมือกว่านี้ซะอีก