Guild Master จอมราชันโลกออนไลน์ - ตอนที่ 72

ตอนที่ 72

ไม่อยากให้ซ้ำรอย

“ไม่ได้กลับมาพักเดียว…กลายเป็นเมืองใหม่ไปเลยนี่นา”หลังจากได้รับคำตอบจากกวี น้ำหวานก็ขอลาออกจากแก๊งดาวแดงเป็นที่เรียบร้อย แถมพอบอกว่าจะมาอยู่กับกวีพวกหัวหน้าก็ดีใจกันมากแถมยังกำชับกับน้ำหวานอีกต่างหากว่าอย่าทำให้กวีโกรธเด็ดขาด ไม่ใช่ว่าน้ำหวานไม่เคยรู้จักคนใหญ่คนโตหรอกนะ แต่นี่มันเวอร์ไปหน่อยหรือเปล่า

“มาแล้วเหรอ..”น้ำหวานเพิ่งเข้าเมืองมาได้ไม่กี่ก้าว น้ำหวานก็พบว่ากวีมารอเธออยู่ก่อนแล้วทำให้น้ำหวานรีบเข้าไปหากวีทันที บอกตามตรงเมืองที่สร้างใหม่นี่ไม่คุ้นตาเลย ถ้าจะให้หาที่ตั้งอาคารของกิลด์บูรพาเอาเองมีหวังน้ำหวานได้หลงทางแน่ๆ

“พี่กวี คิดถึงจังเลยค่ะ”น้ำหวานว่าพลางยิ้มกว้างออกมา แต่เดิมน้ำหวานก็เป็นคนสวยอยู่แล้วพอทำท่าทางร่าเริงแบบนั้นก็ทำเอาผู้ชายรอบๆอดที่จะหันมามองไม่ได้

“พูดอะไรกัน เพิ่งเจอกันเองไม่ใช่หรือไง”กวีหัวเราะออกมาก่อนจะพาน้ำหวานเดินเข้าไปในเมือง

“ได้ข่าวว่ากิลด์เรดซีเข้ามาซ่อมแซมเมืองนี่คะ พี่กวีมาตั้งกิลด์ใกล้กิลด์ใหญ่แบบนี้จะดีเหรอ”น้ำหวานว่าพลางมองไปทางอาคารที่กิลด์เรดซีเป็นคนซ่อมแซม แถมพอมองไปไกลๆยังมีตึกที่มีสัญลักษณ์กิลด์เรดซีประดับเอาไว้อีกต่างหาก กิลด์ที่มีเงินทุนทำแบบนี้ได้ไม่นานก็คงปกครองไปทั้งเมืองแล้วเบียดกิลด์อื่นๆออกไปแน่ๆ

“พวกเราเป็นมิตรที่ดีต่อกัน ไม่ทำให้เดือดร้อนหรอก”กวีตอบพลางยิ้มออกมาบางๆ หารู้ไม่เลยว่าจริงๆแล้วกิลด์เรดซีต่างหากที่ต้องระวัง

“คุณกวี สวัสดีครับ”ระหว่างเดินอยู่ในเมือง NPC ตามทางต่างก็พากันเข้ามาทักทายกวีด้วยท่าทียินดี ค่าชื่อเสียงของกวีในเมืองการ์กันนั้นเพิ่มสูงมากหลังจากช่วยซ่อมแซมเมืองก็พุ่งไปจนเกือบจะ 200 แต้มอยู่แล้ว ทำให้คนในเมืองต่างรู้จักกวีกันหมด

“……..”น้ำหวานเห็นแบบนี้ก็อดตกใจไม่ได้ ตอนแก๊งดาวแดงปกครองเมือง ชาวเมืองแทบจะไม่ออกมาจากบ้านเลย แม้ทุกคนจะรู้จักหัวหน้าแก๊งดาวแดงเพราะกลัวก็เถอะ แต่แบบนี้มันก็ต่างกันมากจริงๆ

“คุณกวี ขอบคุณเรื่องที่ร้านมากนะครับ ถ้ามีอะไรก็บอกได้เลยนะครับพวกเรายินดีช่วยเสมอ”ชาวเมืองที่เป็น NPC ต่างมีท่าทีปฏิบัติต่อกวีดีมาก เช่นเดียวกันสำหรับผู้เล่นกิลด์บูรพาเองก็ได้รับการต้อนรับจากชาวเมืองมากกว่าผู้เล่นอื่นเช่นกัน นั่นเพราะชื่อเสียงของกวีที่เป็นหัวหน้ากิลด์ช่วยดึงความสัมพันธ์ของชาวเมืองนั่นเอง เรื่องนี้ทำให้กิลด์เรดซีไม่น้อยพอใจนัก แต่ก็ทำอะไรไม่ได้เหมือนกัน ตั้งแต่ชาวบ้านไปจนถึงเจ้าเมืองเอนเอียงไปทางกิลด์บูรพาอย่างเห็นได้ชัด หากเปิดสงครามกันถึงกิลด์เรดซีจะมีคนมากกว่าแต่ชาวบ้านและทหารของเมืองน่าจะช่วยฝ่ายกวีสู้จนทำให้กิลด์เรดซีพ่ายแพ้ไปแน่ๆ ทำให้ตอนนี้ฝั่งเรดซีต้องสร้างความสัมพันธ์กับชาวเมืองและเจ้าเมืองให้แน่นแฟ้นกว่านี้ก่อนการยึดเมืองถึงจะทำได้

“จริงสิ น้ำหวานเลเวลเท่าไหร่งั้นเหรอ”กวีถามพลางมองไปบนร่างกายของน้ำหวาน แม้จะสวมเสื้อผ้าเน้นสวยงามแต่ธนูที่น้ำหวานพกมาด้วยเป็นธนูเลเวล 45 แสดงว่าเลเวลของน้ำหวานไม่น่าจะห่างจากพวกกวีนัก

“ห้าสิบสี่ค่ะ”น้ำหวานตอบออกมาช้าๆเพราะมัวแต่อึ้งกับความเป็นมิตรของชาวเมืองอยู่

“พอดีเลย แต่ไอเทมออกจะธรรมดาไปหน่อยนะ เธอดูไม่ใช่คนที่ขาดเงินนี่นา”กวีถามด้วยท่าทีสงสัย เพราะน้ำหวานทำงานที่ได้เงินดีพอสมควรเลย แต่อุปกรณ์สวมใส่ของน้ำหวานกลับธรรมดาจนน่าแปลกใจ

“คนเราก็มีเรื่องต้องใช้เงินเหมือนกันนี่นา”น้ำหวานว่าพลางยิ้มเจื่อนๆออกมา แต่น้ำหวานจะใช้เงินที่ได้มากับอะไรกวีก็ไม่มีสิทธิ์ไปยุ่งเสียด้วย

“เอาไว้ค่อยเปลี่ยนอุปกรณ์สวมใส่ทีหลังแล้วกัน แต่เพราะสมาชิกปาร์ตี้คนก่อนเป็นตัวถ่วงมากไปหน่อยเลยมีคนในปาร์ตี้อยากเห็นฝีมือของน้ำหวานก่อน จะเรียกว่าทดสอบก็ได้มั้ง”กวีว่าพลางพาน้ำหวานเดินเข้าไปในเขตของกิลด์บูรพา

“ทดสอบ? ดูยิ่งใหญ่จังเลยนะคะ”น้ำหวานหัวเราะออกมาพลางเดินตามกวีเข้าไปในอาคารที่ถูกตกแต่งใหม่จนเหมือนโรงแรมหรูในโลกภายนอกเลย แถมคนในกิลด์บูรพายังเยอะกว่าที่น้ำหวานคิดอีกต่างหาก

“สวัสดีค่ะหัวหน้า”ระหว่างที่กวีเดินผ่านคนของกิลด์บูรพา เหล่าสมาชิกกิลด์ต่างก็ก้มหัวให้อย่างเรียบร้อยกันทุกคนทำเอาน้ำหวานอดที่จะมองตามไม่ได้ ก็ได้ยินมาบ้างว่ากิลด์ใหญ่ๆมีระบบเหมือนบริษัท ทำให้สมาชิกกิลด์ต้องปฏิบัติกับหัวหน้ากิลด์ไม่ต่างจากเจ้านาย แต่ท่าทีก้มหัวให้อย่างนอบน้อมแบบนั้นออกจะเล่นใหญ่ไปหน่อยหรือเปล่า

“สวัสดีครับ!!”พอเดินผ่านกลุ่มผู้เล่นของกิลด์บูรพาทุกคนก็เล่นแหวกทางเข้าแถวอย่างกับต้อนรับคนใหญ่คนโตเสียอย่างนั้นเล่นเอาน้ำหวานอึ้งหนักกว่าเดิมอีก

“เจ้าพวกนี้..ไปดูหนังที่ไหนมาเนี่ย”กวีเอามือกุมหน้าตัวเองด้วยท่าทีเขินๆ สมัยก่อนมันเป็นเกมคอมพิวเตอร์เลยไม่รู้สึกอะไรเวลามีตัวละครในเกมตั้งแถวต้อนรับแบบนี้ แต่พอเป็นโลกเสมือนจริงแล้วมันเหมือนพวกกำลังแสดงละครเลย สำหรับกวีที่เพิ่งเข้ามาเล่นแล้วบอกตามตรงว่ายังไม่ชิน

“หัวหน้า ขอคุยด้วยหน่อยได้ไหมคะ”ระหว่างกำลังรอลิฟต์ลงมารับ อยู่ๆก็มีสาวสวยคนหนึ่งเดินเข้ามาหากวีด้วยท่าทียิ้มแย้ม เพียงแต่ผู้หญิงคนนี้เหมือนน้ำหวานจะคุ้นๆอยู่นะ…

“ได้สิ ว่าแต่ชุดเลขานั่นเหมาะกับเธอดีนะนาตาลี”กวียิ้มบางๆออกมาพลางมองไปทางนาตาลีที่กำลังสวมชุดเหมือนเลขาหน้าห้องท่านประธานแทนที่จะสวมชุดจอมเวทตามปกติ

“คิกๆ ก็ตอนนี้ฉันทำงานอยู่นี่คะ”นาตาลีหัวเราะก่อนจะเอาเอกสารให้กวีดู แต่พอเอ่ยชื่อออกมาน้ำหวานก็นึกออกทันทีว่าผู้หญิงคนนี้คือใคร เธอคือนาตาลีจอมเวทอันดับต้นๆของประเทศไทย ว่ากันว่าถ้าเป็นในสงครามใหญ่เธอทำหน้าที่ได้ดีกว่านนท์ที่เป็นจอมเวทอันดับ 1 อีกต่างหาก แต่ที่ดังที่สุดคงเป็นเรื่องฐานะทางสังคมของเธอ เธอเป็นคนที่สามารถทุ่มเงินมหาศาลได้เพื่อซื้อเวทมนตร์ที่เธอต้องการ ทำให้เธอดูเป็นผู้หญิงไฮโซที่เหล่าผู้หญิงตัวเล็กๆอย่างน้ำหวานมองเป็นเป้าหมายเลย

กวีกับนาตาลีคุยกันเรื่องเงินเดือนของคนในกิลด์และเงินปันผลในภารกิจที่จะให้ลูกกิลด์ทำด้วยท่าทีสบายๆทำให้น้ำหวานหันไปมองรอบๆอีกครั้งเพื่อความมั่นใจ พวกลูกกิลด์ที่ก้มหัวให้กวีก่อนหน้านี้พอมองหน้าดีๆแล้วเป็นผู้เล่นชั้นแนวหน้าทั้งนั้นเลยไม่ใช่เหรอ หากให้จินตนาการภาพภายในกิลด์บูรพาตอนนี้เหมือนถ้ำเสือถ้ำมังกรเลย

“น้ำหวาน….เข้ามาสิ”ระหว่างน้ำหวานกำลังมองคนรอบๆ ลิฟต์ก็มาถึงชั้นแรกเสียที แต่เพราะมัวแต่อึ้งอยู่เลยลืมที่จะเข้าไปในลิฟต์เลย

“ค่ะ…”น้ำหวานว่าพลางเดินตามกวีเข้าไป นี่เขาคุยกับคุณนาตาลีจบแล้วงั้นเหรอ ถึงตอนนี้น้ำหวานได้แต่กลับมาสงสัยอีกรอบว่ากวีเป็นใครกันแน่ ตอนแรกก็รู้หรอกว่าเป็นคนใหญ่คนโตแน่ๆ แต่ต้องถามอีกรอบว่าใหญ่โตแค่ไหนกัน…

วูบ…

ทันทีที่ประตูลิฟต์ถูกเปิดออกที่ชั้นบนสุด น้ำหวานก็พบว่าภายในชั้นนี้ถูกตกแต่งอย่างกับจะเปลี่ยนทั้งชั้นเป็นบ้าน แถมยังมีสวนที่ระเบียงด้านนอกอีกต่างหาก

“พี่กวีกลับมาแล้วเหรอ”พอเข้ามาในห้องน้ำหวานก็พบว่าบนโซฟามีหญิงสาวคนหนึ่งกำลังนั่งดูหนังพร้อมถือถ้วยป๊อปคอร์นในมืออย่างกับกำลังนอนเล่นอยู่ที่บ้านไม่มีผิด เพียงแต่ผู้หญิงคนนั้นมัน…..

“ไอช่า แต่งตัวให้มันดีๆหน่อยสิ”กวีถอนหายใจออกมาเมื่อเห็นไอช่าในสภาพเหมือนตอนอยู่ในบ้านไม่มีผิด ในเกมเองก็มีเสื้อผ้าแบบใส่สบายๆสำหรับใส่ในเมืองเหมือนกัน แต่ก็ไม่นึกว่าจะมีแบบเหมือนใส่อยู่บ้านด้วย

“มีแขกเหรอคะ สวัสดีค่ะ”ไอช่าว่าพลางจัดเสื้อผ้าให้เรียบร้อยพลางหันมาทักทายน้ำหวานด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม แต่ทางน้ำหวานกลับได้แต่มองตาปริบๆเพราะไม่คิดว่าจะได้เห็นไอดอลชื่อดังอย่างไอช่ามานอนโชว์เอวในห้องแบบนี้

“สวัสดี…..ค่ะ”ยังไม่ทันหายอึ้งกับไอช่า อยู่ๆที่ประตูทางออกไปสวนริมระเบียงก็เปิดออกพร้อมร่างของชายคนหนึ่งที่เดินเข้ามาภายในห้อง ที่มือของเขามีดาบใหญ่เล่มหนึ่งถือติดมือมาด้วย แถมเสื้อยืดที่ใส่อยู่ยังมีเหงื่อซึมอยู่อีกต่างหาก

“สมาชิกใหม่สินะ”เมฆพูดพลางจ้องมองมาทางน้ำหวานนิ่ง คราวก่อนในปาร์ตี้มีตัวถ่วงแบบมายด์อยู่ด้วยเลยลำบากไม่น้อย คราวนี้เมฆเลยบอกว่าถ้าสมาชิกใหม่ไร้ฝีมือแบบนั้นอีกคงไม่ได้แล้วเพราะถ้าเจอเควสยากๆขึ้นมามันจะไม่ผ่านเอา

“…………….”ผู้เล่นอื่นๆอาจจะไม่รู้ว่าจอมดาบอันดับ 1 อย่างเมฆหน้าตาอย่างไร แต่น้ำหวานเคยได้เห็นอยู่ครั้งหนึ่งเพราะหัวหน้าแก๊งหมีใหญ่เป็นแฟนคลับตัวยกของเมฆเลยทีเดียว น้ำหวานเลยได้เห็นรูปของเมฆในห้องของหัวหน้าแก๊งดาวแดงอยู่หลายครั้ง แค่เขาเดินออกมาน้ำหวานก็จำได้แล้ว มิน่าล่ะหัวหน้าแก๊งดาวแดงถึงได้ต้อนรับกวีดีนัก หากเป็นกิลด์ที่จอมดาบอันดับ 1 อย่างเมฆยอมเข้ามีหรือที่หัวหน้าแก๊งดาวแดงจะไม่อยากเข้า

“เตรียมเป้าทดสอบไว้ให้แล้ว เป็นนักธนูสินะ”เมฆมองที่ธนูที่น้ำหวานถือมา จะว่าก่อนขึ้นมากวีบอกว่าต้องทดสอบด้วยนี่นา

“พี่กวี ทดสอบที่ว่าเนี่ย….”น้ำหวานเหงื่อตกพลางมองไปทางเมฆด้วยท่าทีตุ้มๆต่อมๆ เรื่องความเก่งกาจของเมฆนั้นน้ำหวานได้ฟังจากหัวหน้าแก๊งมาจนหูแทบชาแล้ว จะให้แสดงฝีมือต่อหน้ายอดฝีมือที่ว่ากันว่าเป็นจอมดาบไร้พ่ายคนนี้เนี่ยนะ แบบนี้มันเอามะพร้าวห้าวมาขายสวนชัดๆ

“ใช่ ขอแค่ผ่านเกณฑ์ก็เข้าปาร์ตี้ได้เลยใช่หรือเปล่า”กวีตอบด้วยใบหน้ายิ้มๆเหมือนกับเป็นเรื่องง่ายๆ แต่สำหรับน้ำหวานแล้วกลับไม่รู้สึกง่ายเอาเสียเลย ต่อหน้าเมฆเนี่ยนะ แล้วเธอจะไปแสดงอะไรได้

“ไปเถอะ เดี๋ยวเราต้องไปรับหมอนั่นอีก”เมฆว่าพลางเดินกลับออกไปที่สวนด้านนอกเพื่อจะพาน้ำหวานไปทดสอบ แต่น้ำหวานรู้แค่คอมโบพื้นฐานเท่านั้นเองนะ….