Guild Master จอมราชันโลกออนไลน์ - ตอนที่ 70
ตอนที่ 70
หาใหม่
“กลับมาคบกันแล้วงั้นเหรอ?”ไอช่าเบิกตากว้างด้วยท่าทีตกใจ หลังจากออกไปพักเจก็เข้ามาแจ้งข่าวกับพวกกวี แต่ทั้งกวีทั้งเมฆต่างยุ่งจนติดต่อไม่ได้เจเลยติดต่อกับไอช่าแทน โดยเรื่องของมายด์นั้นตกลงว่าเจให้มายด์มาอยู่ที่บ้านด้วยกัน แต่มายด์โดนไล่ออกมากะทันหันเลยไม่มีเครื่องสร้างโลกเสมือนจริงติดตัวมาด้วย มายด์จะต้องรอพรุ่งนี้ถึงจะมีเครื่องสร้างโลกเสมือนจริงมาส่ง
“ใช่ ฝากบอกพี่กวีด้วยนะครับว่าขอโทษที่ทำให้เป็นห่วง“เจตอบพลางยิ้มบางๆออกมา แต่ทางไอช่ากับมีนที่เพิ่งได้ทราบข่าวนั้นกลับมองหน้ากันไปมาด้วยท่าทีงงๆ สำหรับไอช่าแล้วหากเจอคนรักทำแบบนั้นละก็มีหวังไล่คนที่ว่าออกจากบ้านไปแล้ว แต่นี่กลับรับเขาเข้าบ้านเสียอย่างนั้น แบบนี้พวกเธอที่เป็นห่วงกันตั้งนานก็ไม่หมาเลยงั้นหรือ
“ก็ได้ค่ะ แต่ไม่รู้พี่กวีจะว่างตอนไหน เรื่องสร้างกิลด์เนี่ยวุ่นเอาเรื่องเลย ว่าแต่พี่เจไม่มาสร้างกิลด์เหรอคะ“ไอช่าถามด้วยท่าทีสงสัย เพราะแต่เดิมกวีอยากจะให้คนในกลุ่มสร้างกิลด์สำรองกันทุกคนอยู่แล้วยกเว้นมายด์แค่คนเดียว หากไม่เกิดเรื่องก่อนหน้านี้ขึ้นเจก็สมควรสร้างกิลด์สาขาที่ 4 ไปแล้ว
“ก่อนหน้านี้พี่กวีบอกให้พักเรื่องนี้ไว้ก่อน เรื่องกิลด์สาขาพี่กวีจะให้คนอื่นทำแทนไปก่อน“เจตอบด้วยใบหน้ารู้สึกผิด เพราะตัวเองก่อเรื่องแท้ๆแผนของกวีเลยผิดพลาดจนต้องไปหาคนมาแทนแบบนี้
“เข้าใจแล้วค่ะ งั้นพี่เจก็พักผ่อนก่อนนะ ไอช่าเองก็ต้องไปจัดการกิลด์ของไอช่าเหมือนกัน“ไอช่าตอบพลางยิ้มเจื่อนๆออกมา ตอนนี้กิลด์ย่อยของกวีถูกสร้างมาแล้ว 5 กิลด์รวมกับกิลด์ที่กวีสร้างก็เป็น 6 กิลด์พอดี แถมสมาชิกแต่ละกิลด์ก็เต็มแทบจะทันทีเลยทำให้ตอนนี้สมาชิกกิลด์แต่ละกลุ่มต้องพยายามเพิ่มขั้นของกิลด์ขึ้นไปเพื่อจะรับคนเพิ่ม ไม่อย่างนั้นคงรับคนเก่าของกิลด์สุริยันจันทราไม่ไหวแน่ๆ
ตอนนี้หากมีคนหลงเดินทางมาที่เมืองการ์กันละก็มีหวังได้งงเป็นไก่ตาแตกแน่ๆเพราะตอนนี้นอกจากจะฟื้นฟูเมืองไปได้มากแล้ว สมาชิกในเมืองส่วนใหญ่ยังเปลี่ยนจากแก๊งอันธพาลเป็นคนของกิลด์สุริยันจันทราเก่าและคนของกิลด์อย่างเรดซีอีกต่างหาก ซึ่งคนของกลุ่มนี้ต่างจากคนของแก๊งหมีใหญ่กับดาวแดงอย่างกับคนละขั้ว ทำเอาแม้แต่ชาวเมืองการ์กันเองก็ยังงงกับความแตกต่างของผู้เล่นสองกลุ่มที่เข้ามาในเมืองเพราะมันเล่นต่างกันราวกับหน้ามือเป็นหลังมือเลยทีเดียว
.
.
.
“เจ…เสร็จแล้วเหรอ“หลังจากออกมาจากเกม เจก็ลุกขึ้นมาภายในห้องพักของตนเองโดยมีมายด์นั่งรออยู่ข้างๆ ตอนนี้มายด์สวมเสื้อยืดของเจอยู่เพราะเธอไม่ได้ขนของอะไรมาเลย หากเป็นก่อนหน้านี้ตอนที่เจยังไม่รู้ความจริงภาพตรงหน้าคงทำเอาเขาสำลักความสุขแล้วแน่ๆ แต่ตอนนี้มันกลับให้ความรู้สึกที่ต่างออกไป
“เสร็จแล้ว มายด์ล่ะเลือกได้หรือยัง“เจถามพลางมองไปที่มือถือในมือของมายด์ น่าเสียดายที่หอพักของเจไม่ใหญ่พอจะวางเครื่องสร้างโลกเสมือนจริง 2 เครื่องเอาไว้ในบ้านได้ เพราะห้องของเจมีเพียงพื้นที่พอวางเตียงกับของใช้อื่นๆนิดหน่อยเท่านั้น
“ได้แล้วล่ะ นี่ไง“มายด์ว่าพลางเอามือถือของตนมาให้เจดู มายด์เลือกห้องขนาดใหญ่ที่ราคาแพงเอาเรื่องเลย หากเป็นเจก่อนได้เงินจากค่าหนังสือเวทสายฟ้าละก็ไม่มีทางเช่าได้แน่ๆ ต่อให้เป็นตอนนี้ก็ยังเช่าได้ไม่กี่เดือนเท่านั้น…
“เอาสิ หลังนี้ก็ดูไม่เลวเลย“เจตอบพลางลุกขึ้นจากเครื่องสร้างโลกเสมือนจริงไปแต่งตัว
“งั้นมายด์ติดต่อเลยนะ“มายด์ได้ยินแบบนั้นก็ยิ้มกว้างก่อนจะโทรติดต่อไปยังเจ้าของห้องทันที แต่เดิมพวกเจก็อยู่กันแต่ในโลกเสมือนจริงอยู่แล้ว ห้องใหญ่ๆมีพื้นที่กว้างๆไม่ได้จำเป็นอะไรเลย แต่เจก็ไม่ได้ขัดอะไรมายด์แต่อย่างไร
“เจ พอไปดูห้องเสร็จแล้วเราไปหาอะไรกินกันต่อไหม มายด์อยากไปร้านนี้พอดีเลย“มายด์ว่าพลางส่งแผนที่ร้านอาหารให้กับเจ
“ไปร้านอื่นดีกว่า ร้านแบบนี้ท่าทางจะไม่สงบเท่าไหร่“เจตอบด้วยท่าทีเฉยๆก่อนจะหยิบของใส่กระเป๋าเตรียมออกไปข้างนอกเพื่อไปตกลงเรื่องห้องกับเจ้าของห้องเช่า ยิ่งจัดการได้เร็วเท่าไหร่ก็ยิ่งดีเพราะเจต้องให้มายด์กลับมาเล่นเกมให้ไวที่สุด
“เจเป็นอะไรไปงั้นเหรอ ทำไมเงียบๆล่ะ“มายด์ถามพลางมองมาทางเจที่เดินออกจากห้องมาก่อน ความจริงเพิ่งมีเรื่องแบบนั้นลำพังเจยอมเชื่อข้ออ้างของมายด์แล้วกลับมาคบกันก็แปลกมากแล้ว แต่ถึงอย่างนั้นมายด์ก็ยังอดไม่ได้ที่จะสงสัยท่าทีแปลกๆของเจอยู่ดี
“ไม่มีอะไรหรอก ก็ทั้งย้ายบ้าน แล้วก็ต้องรับผิดชอบคนอีกคนด้วยเลยมีอะไรให้คิดเยอะเท่านั้นเอง“เจว่าพลางยิ้มให้กับมายด์เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น เพียงแต่เรื่องในหัวของเจนั้นกลับวุ่นวายกว่าที่มายด์คิดได้อย่างมาก เจกำลังงุนงงว่าทำไมกวีถึงบอกให้เจคบกับมายด์ต่อ ทั้งๆที่ตอนนี้ทิ้งมายด์ไปเป็นเรื่องที่เจจะสะใจที่สุดแล้วแท้ๆ
.
.
“เป็นอย่างไรบ้างครับท่านเจ้าเมือง“อีกด้านหนึ่งทางฝั่งของกวี หลังจากเริ่มสร้างกิลด์กันแล้วกวีก็ได้รับแจ้งว่าเจ้าเมืองที่องค์จักรพรรดิแต่งตั้งให้มาปกครองเมืองการ์กันได้มาถึงแล้วพร้อมทหารจำนวนมากที่พร้อมจะกลับมาช่วยเหลือเมืองอีกครั้ง เพียงแต่เมืองการ์กันที่ได้รับรายงานว่าถูกทำให้เสียหายไปมากกลับถูกซ่อมแซมอย่างรวดเร็ว แถมความสัมพันธ์ของชาวเมืองกับผู้เล่นกลุ่มใหม่ยังดีกว่าที่คิดเอาไว้มากทำเอางานของเจ้าเมืองเบาไปเยอะทีเดียว
“ไม่เลวเลย คำร้องที่ให้คนของพวกเจ้าช่วยกันซ่อมแซมเมืองได้ผลดีทีเดียว คนของพวกเจ้าขยันขันแข็งและเป็นมืออาชีพกันมาก“เจ้าเมืองคนใหม่ของเมืองการ์กัน มาร์โก้ ตอบด้วยท่าทีพึงพอใจ พอมาถึงหัวหน้าทหารที่เหลืออยู่ก็แนะนำกวีให้รู้จักทันที แม้จะยังไม่ไว้ใจผู้เล่นที่เพิ่งได้พบกัน แต่กวีก็หว่านล้อมจนเจ้าเมืองตกลงปล่อยเควสที่ได้รับค่าตอบแทนไม่มากออกมาให้ผู้เล่นทำ แต่สิ่งที่เจ้าเมืองเพิ่มลงไปในคำร้องแทนเงินตามที่กวีบอกนั้นคือ ค่าชื่อเสียงของกิลด์ นั่นเอง ซึ่งมันอยู่ในอำนาจของเจ้าเมืองอยู่แล้วทำให้ทั้งกิลด์ของฝั่งกวีและกิลด์ของฝั่งเรดซีรีบรับเควสกันอย่างรวดเร็วเพื่อจะเพิ่มขั้นของกิลด์ให้ไวที่สุดกันทั้งนั้น ถึงขั้นยอมขาดทุนนิดหน่อยเพื่ออัพขั้นกิลด์เลยทีเดียว
“พวกเราจะปักหลักกันอยู่ที่เมืองนี้ย่อมต้องยินดีช่วยเหลืออยู่แล้วครับ พวกเราก็ไม่ต่างจากประชาชนในเมืองของท่านหากท่านมีเรื่องเดือดร้อนสามารถเรียกใช้งานพวกเราได้เสมอนะครับ“กวีว่าพลางยิ้มออกมาด้วยท่าทียินดี ตอนนี้คนของกวีและคนของกิลด์เรดซีเข้ามาในเมืองการ์กันแล้ว ด้วยภาพลักษณ์ของกิลด์ที่เข้ามาฟื้นฟูทำให้ชาวเมืองไม่ขัดข้องที่เจ้าเมืองยอมขายที่ดินจำนวนหนึ่งให้กวีและคนของเรดซี เท่านี้การปักหลักก็ไม่ใช่เรื่องยากแล้ว
“อืม…เป็นกำลังที่ยอดเยี่ยมมาก กิลด์บูรพา ของเจ้าเป็นประโยชน์จริงๆ“เจ้าเมืองหัวเราะด้วยท่าทีชอบใจ เช่นเดียวกันกับกวีที่ยิ้มด้วยท่าทีมีความสุขเช่นกัน ตอนนี้กิลด์เรดซีกำลังวิ่งวุ่นเรื่องสร้างร้านและสินค้าต่างๆสำหรับทำการตลาด แต่ฝ่ายที่ได้รับความชอบกลับเป็นกิลด์บูรพาของกวีเสียมากกว่า ตอนนี้อย่างกับกิลด์เรดซีโดนใช้ให้ช่วยกิลด์ของกวีซ่อมเมืองเลย
“ที่เหลือก็…..“กวีมองลงมาในเมืองจากด้านบนของกำแพงเมือง ตอนนี้เจ้าเมืองต้องกลับไปทำงานของตนแล้ว ส่วนกวีก็ต้องจัดการเรื่องกิลด์ให้เรียบร้อย เพียงแต่ตอนนี้ยังมีอย่างหนึ่งที่กวีต้องทำแน่ๆ
“ต้องหาแทงค์คนใหม่ด้วยสินะ“กวีว่าพลางเดินลงไปยังเมืองการ์กันที่กำลังทำการซ่อมแซม แม้จะเข้าสู่ระบบกิลด์แล้วแต่กวีก็ยังต้องเก็บเลเวลอยู่ดี ระบบพื้นฐานอย่างปาร์ตี้ก็ละเลยไม่ได้เด็ดขาด
.
.
“เท่านี้ก็เรียบร้อย“ในวันต่อมา เจมองห้องใหม่ของตนเองด้วยท่าทียิ้มๆ ห้องใหญ่และหรูหราแบบนี้เจไม่เคยคิดฝันมาก่อน และที่สำคัญคือเครื่องสร้างโลกเสมือนจริงรุ่นใหม่ที่เจเพิ่งซื้อมา แม้จะไม่เท่าเครื่องของกวีแต่ก็เป็นเครื่องที่เจอยากได้มาตลอดทีเดียว
“เจ….มายด์มีเรื่องอยากจะปรึกษาหน่อย“หลังจากย้ายของเข้ามาเรียบร้อยพร้อมที่จะพักผ่อน อยู่ๆมายด์ก็เดินเข้ามาหาเจเพื่อจะพูดอะไรบางอย่างเสียอย่างนั้น
“มีอะไรงั้นเหรอ“เจถามด้วยท่าทีสงสัย มายด์ท่าทางลำบากใจมากเหมือนไม่อยากจะพูดออกมา ท่าทางจะเป็นเรื่องสำคัญไม่น้อยเลย
“มายด์ไม่อยากอยู่ปาร์ตี้เดียวกับกวีแล้ว….พวกเราออกไปหาปาร์ตี้ใหม่กันไหม“มายด์ถามพลางมองมาทางเจด้วยท่าทีขอร้อง ตอนเลิกกับหมูดูเหมือนกวีจะมีส่วนอยู่มาก แถมท่าทางกวีจะรู้เรื่องของมายด์แล้วเสียด้วย มายด์เลยไม่สบายใจที่จะอยู่กับกวีต่อ
ไม่มีทาง นั่นคือคำตอบแรกที่แวบเข้ามาในใจของเจ แต่….เจก็ตอบออกไปแบบนั้นไม่ได้
“ทำไมล่ะ มายด์ไม่สบายใจที่อยู่กับพี่กวีเหรอ“เจถามพลางนั่งลงข้างๆมายด์เหมือนจะเข้าไปปลอบใจ
“จริงๆแล้ว…เหมือนพี่กวีจะพยายามจะจีบมายด์นะสิ“มายด์ตอบออกมาพลางมองมาทางเจด้วยท่าทีลำบากใจ หากไม่ใช่เพราะกวีสั่งเอาไว้เจคงเผลอตบปากมายด์ไปแล้ว
“ไม่หรอก พี่กวีคงไม่…“เจว่าพลางจ้องมองดวงตาของมายด์นิ่ง เจไม่เคยเห็นใครโกหกได้หน้าตาเฉยแบบนี้มาก่อนเลย
“แต่มายด์ไม่สบายใจนี่นา นะเจ ไปกับมายด์นะ“มายด์ว่าพลางกุมมือของเจแน่น
“ได้สิ….ผมก็ต้องใส่ใจแฟนมากกว่าอยู่แล้ว“เจตอบพลางยิ้มให้มายด์ด้วยท่าทีอ่อนโยน คำสั่งของกวีที่บอกกับเจในร้านเหล้าวันนั้นคือ…ตอนที่มายด์เอ่ยปากขอให้เจออกจากปาร์ตี้ไปกับตัวเองให้ตกลงซะ…….