Guild Master จอมราชันโลกออนไลน์ - ตอนที่ 66

ตอนที่ 66

นิสัยเสีย

“เรื่องมันก็เจอได้ทั่ว ๆไปนั่นล่ะ พอทำงานแบบนี้ก็มีผู้ชายบางคนที่ไม่ได้แค่สนุกกับพวกเรา แต่ตกหลุมรักจริง ๆเลย ถ้าคนนั้นมีเงินก็จะพาไปอยู่ด้วยกันก็มี แล้วเด็กคนนั้นก็เป็นพวกที่ได้ไปอยู่กับผู้ชายแบบนั้นล่ะนะ”น้ำหวานตอบด้วยท่าทียิ้ม ๆ แต่ภายในรอยยิ้มของเธอก็ยังมีท่าทีแปลก ๆอย่างเห็นได้ชัด งานแบบนี้ถึงจะสบายแต่ถ้าเลือกได้ก็ไม่มีใครอยากทำงานแบบนี้หรอก แม้การทำงานแบบนี้ในเกมจะดูอ่อนลงเมื่อเทียบกับอาชีพแบบนี้ในชีวิตจริง แต่ก็ไม่ใช่อาชีพที่สามารถภูมิใจพูดได้อยู่ดี

“แล้วผู้ชายคนนั้นเป็นใครงั้นเหรอ”กวีถามด้วยท่าทีข้องใจ หากฟังจากที่น้ำหวานเล่าแล้ว มายด์ก็เหมือนจะมีผู้ชายที่คบหาด้วยอยู่แล้วงั้นสิ แล้วทำไมถึงได้มานุ่งกับเจแบบนี้ล่ะ

“เป็นคนดังเชียวล่ะ ดูเหมือนจะเป็นผู้อาวุโสของกิลด์เรดซีชื่อ….คุณหมูนะ”ได้ยินน้ำหวานตอบแบบนั้น กวีก็ยิ่งไม่เข้าใจ หมู ชื่อนี้เป็นชื่อที่คนไทยตั้งกันทั่ว ๆไปอยู่แล้ว แต่เมื่อนึกถึงชื่อกิลด์เรดซีแล้วก็คงมีแค่หมูเดียวเท่านั้น แล้วมายด์ที่เป็นผู้หญิงของคนแบบนั้นมาทำอะไรกับเจล่ะ….

“พี่กวี ตอนนี้มายด์กำลังคบกับผู้ชายคนนั้นอยู่ใช่หรือเปล่า แบบนั้นอันตรายนะ”น้ำหวานว่าพลางโน้มตัวเข้ามาหากวีเหมือนจะพยายามจะกระซิบอะไรบางอย่าง เรื่องที่มายด์ไปคบกับเจนั้นเหมือนน้ำหวานจะดูออกตั้งแต่เห็นทั้งสองคนเดินจับมือกันเดินออกไปแล้ว

“ได้ข่าวว่ามีผู้ชายในเกมก่อนเข้าไปจีบมายด์ เลยโดนคนของกิลด์เรดซีเล่นงานจนเล่นไม่ได้เลย แถมพวกนั้นยังตามไปในชีวิตจริงอีกต่างหาก”น้ำหวานกระซิบด้วยน้ำเสียงที่เบามาก กิลด์เรดซี ไม่ใช่กิลด์เก่าแก่เหมือนกิลด์ในกลุ่มพันธมิตรของพวกกิลด์อัศวินนภา แต่เป็นกิลด์ใหม่ที่เพิ่งสร้างได้ไม่กี่ปี เพียงแต่กิลด์นี้เป็นกิลด์ที่บริษัทชื่อดังเป็นคนสร้างขึ้น เรียกได้ว่าเป็นกิลด์สำหรับโฆษณาก็ว่าได้

“ยัยมายด์มีนิสัยเสียด้วยสิ เป็นพวกชอบทำให้คนรักของตัวเองหึงบ่อย ๆก็เลยไปยุ่งกับผู้ชายคนอื่นให้แฟนตามมาเอาเรื่อง รีบบอกให้ผู้ชายคนนั้นถอยห่างจากมายด์ดีกว่านะ”น้ำหวานเตือนด้วยท่าทีจริงจังมาก นิสัยเสียของมายด์ลือกันตั้งแต่ตอนยังทำงานอยู่แล้ว ในคนรู้จักจากเกมก่อน ๆของน้ำหวานเองก็มีคนไม่ชอบมายด์อยู่เยอะเลยล่ะ แต่สำหรับพวกผู้หญิงแล้วก็มีแต่เรื่องให้นินทาเท่านั้นเอง

“เข้าใจแล้ว”กวีถอนหายใจออกมาด้วยท่าทีเหนื่อยใจ ตอนแรกเห็นมายด์กวีก็พอจะรู้แล้วว่ามายด์เป็นคนทำงานแบบไหน ยิ่งท่าทีอ้อนเจแล้วยิ่งชัด แต่ก็ไม่คิดว่าจะมีเรื่องตามมาแบบนี้ด้วย ขืนปล่อยไปก็คงไม่ดีงั้นกวีก็ต้องจัดการเรื่องเจให้เร็วกว่านี้

“งั้นขอตัวสักครู่นะ”กวีว่าพลางเดินออกไปหลังร้านก่อนจะเปิดระบบสื่อสารออกมา แม้กวีจะคุ้นเคยกับคนของกิลด์ใหญ่ดีแต่กับกิลด์ใหม่ที่บริษัทดัง ๆมาสร้างเพื่อโฆษณานั้นกวียังมีข้อมูลไม่พอ แต่กวีก็มีคนที่อยู่ในวงการนี้มานานและน่าจะติดต่อกับบริษัทใหญ่ ๆอยู่บ้าง

“สวัสดีครับคุณลูกค้า”เสียงของเรย์ดังขึ้นทันทีที่กวีกดติดต่อไป เจ้าหมอนี่รับสายเร็วชะมัด

“เรย์ว่างหรือเปล่า”กวีถามด้วยท่าทียิ้ม ๆ เจ้าเด็กนี่ยังไม่เลิกเรียกเขาว่าลูกค้าอีกงั้นเหรอ

“ไม่ว่างครับ ตอนนี้งานผมยุ่งเอาการเลยถ้าคุณลูกค้าจะติดต่อมาเพื่อคุยเล่นก็วางสายไปก่อนนะครับ”เรย์พูดด้วยน้ำเสียงประชดอย่างออกนอกหน้าไม่น้อย ตอนนี้ลูกน้องในห้องของเรย์คงกำลังมองหน้ากันแล้วละมั้งว่าใครติดต่อมาเรย์ถึงได้รีบรับสายนัก

“รู้จักกิลด์เรดซีหรือเปล่า ขอข้อมูลของอาวุโสกิลด์ที่ชื่อหมูหน่อยสิ”กวีตอบกลับไปโดยไม่สนการบ่นของเรย์เลยแม้แต่น้อย หากเรย์ไม่ว่างจริง ๆคงหาเรื่องตัดสายไปแล้ว

“ก็บอกแล้วไงว่าไม่ว่างมาคุยเล่น…..”เรย์พูดจบก็เงียบไปพักหนึ่งโดยที่กวีไม่มีท่าทีจะคาดคั้นแต่อย่างไร เพราะตอนนี้กวีทราบแล้วว่าเรย์กำลังค้นหาข้อมูลอยู่

“ตอนนี้ หมู ของกิลด์เรดซีกำลังช่วยกิลด์เรดซีจัดการธุระในเกมโลกเหนือจินตนาการอยู่ ถ้าข่าวไม่มั่วอีกไม่นานก็คงจะมาเล่นเกมเอคโค่แล้วเพราะกิลด์เรดซีเองก็มีโครงการจะเข้ามาสร้างกิลด์ในเกมเอคโค่เหมือนกัน”เรย์รายงานข้อมูลอย่างละเอียดก่อนจะส่งรูปยืนยันมาให้กวีได้เห็นอีกด้วย เรียกได้ว่าทำงานได้ดีจริง ๆสำหรับงานคุยเล่นแบบนี้

“งั้นเหรอ….”กวีมองข้อมูลที่เรย์ส่งมาให้ด้วยท่าทีนิ่ง ๆ ในรูปที่เรย์ส่งมาให้มีรูปของหมูพร้อมวันเวลามาด้วย และในรูปของหมูเมื่อ 2 อาทิตย์ก่อนในเกมโลกเหนือจินตนาการก็มีตัวละครหญิงคนหนึ่งยืนอยู่ข้าง ๆ แม้จะไม่ชัดนักแต่กวีก็ค่อนข้างมั่นใจเลยว่าเป็นมายด์แน่ ๆ

“มีอะไรอีกหรือเปล่าครับคุณลูกค้า ถ้าไม่มีผมจะวางสายแล้วนะ”เรย์พูดด้วยน้ำเสียงเหมือนกำลังไม่พอใจ แต่กลับเปิดทางเหมือนจะบอกว่ากวีสามารถถามข้อมูลอื่น ๆต่อได้เลยเสียอย่างนั้น

“ไม่แล้ว แค่นี้ก็พอแล้ว”กวียิ้มบาง ๆออกมาก่อนจะกดบันทึกรูปที่เรย์เอามาให้เข้าไปในคลังรูปของตนเอง

“ผมไม่รู้หรอกนะว่าคุณลูกค้าคิดจะทำอะไร แต่กิลด์ใหญ่ฝ่ายนายทุนพวกนี้ไม่เหมือนกิลด์ใหญ่ของสายผู้เล่น อย่าหาเรื่องใส่ตัวเลย”เรย์เตือนออกมาด้วยท่าทีจริงจังไม่น้อย อย่างที่บอกกวีมีข้อมูลของฝ่ายนี้ค่อนข้างน้อย จะไปมีเรื่องด้วยเหมือนพวกกิลด์ใหญ่ฝ่ายผู้เล่นละก็มีหวังลำบากแน่ ๆ

“เสร็จแล้วเหรอคะ”หลังจากกวีกลับมาจากหลังร้าน น้ำหวานก็เอ่ยปากถามด้วยท่าทียิ้มแย้ม ตอนนี้อาหารที่กวีสั่งไปตอนแรกถูกเอามาเสิร์ฟไว้เต็มโต๊ะแล้วเสียด้วย ท่าทางน้ำหวานจะรอเขากลับมากินด้วยกันละมั้ง

“ขอบใจสำหรับข่าวสารนะ”กวีตอบพลางนั่งลงตรงข้ามน้ำหวาน

“ไม่เป็นไรหรอกค่ะ น้ำหวานทำแบบนี้ก็เพราะมีเรื่องแอบแฝงเหมือนกัน”น้ำหวานว่าพลางยิ้มให้กวีด้วยท่าทีมีเลศนัย

“เรื่องอะไรงั้นเหรอ”กวีถามพลางยิ้มรับด้วยท่าทีพึงพอใจ ท่าทางข่าวสารครั้งนี้จะไม่ฟรีสินะ

“พี่กวีเหมือนจะเป็นคนมีฐานะนี่นา”น้ำหวานว่าพลางมองไปที่แหวนของกวี แหวนสีดำกับอัญมณีสีเลือดนั่นเป็นสัญลักษณ์ของเครื่องสร้างโลกเสมือนจริงรุ่นใหม่ล่าสุดเลยนี่นา ในกลุ่มลูกค้ากระเป๋าหนักบางคนยังไม่มีแหวนนี่เสียด้วยซ้ำ

“อยากได้เงินงั้นเหรอ”กวีถามพลางยิ้มออกมาบาง ๆ หากเป็นเรื่องนั้นก็เข้าใจได้ ก็เธอทำงานแบบนี้เพราะเงินไม่ใช่หรือไง

“อันนั้นก็ด้วยแหละค่ะ แต่หนูเองก็อิจฉามายด์นิดหน่อยนะที่มีผู้ชายดี ๆมารัก”น้ำหวานว่าพลางมองตากวีนิ่ง

“ถ้าพี่กวีสนใจ จะเอาน้ำหวานไปเป็นเมียเก็บหรือกิ๊กก็ได้นะคะ”น้ำหวานว่าพลางยิ้มหวานออกมา เธอเองก็เป็นผู้หญิงที่สวยมากคนหนึ่ง แถมท่าทางนิสัยก็ไม่เลว แต่…

“แบบนั้นไม่ได้หรอก”กวีตอบพลางตักอาหารเข้าปากด้วยท่าทีเฉยชาเสียอย่างนั้นเล่นเอาน้ำหวานชะงักไปทันที

“ทำไมล่ะคะ น้ำหวานไม่สวยพองั้นเหรอ”น้ำหวานถามด้วยท่าทีตกใจ เธอไม่ได้เสนอแบบนี้กับทุกคนหรอกนะ แต่เพราะกวีดูเป็นคนดีต่างหาก

“เปล่าหรอก จะเมียเก็บหรือกิ๊กเนี่ยก็ต้องมีเมียหลวงหรือแฟนก่อนใช่ไหมล่ะ ผมไม่มีสักอย่างนี่นา”กวีตอบพลางหัวเราะออกมาเบา ๆ

“จริงเหรอ แบบพี่เนี่ยนะไม่มีแฟน”น้ำหวานมีท่าทีตกใจไม่น้อยกับคำตอบของกวี กวีเป็นผู้ใหญ่แล้วแถมฐานะก็ดีไหนจะเป็นคนที่หัวหน้าแก๊งดาวแดงต้อนรับอย่างดีอีกต่างหาก ยิ่งไม่ต้องพูดถึงเรื่องหน้าตา แบบกวีเนี่ยจะมีผู้หญิงมาเสนอตัวทุกวันก็ยังไม่แปลกเลย

“จะคบใครสักคนมันก็สำคัญไม่ใช่หรือไง อย่างน้อยก็ต้องรู้จักอีกฝ่ายให้ดีก่อน”กวีตอบพลางยิ้มออกมาบาง ๆทำเอาน้ำหวานได้แต่หัวเราะออกมา

“งั้นน้ำหวานก็ต้องทำความรู้จักกับพี่มากกว่านี้สินะ หนูไม่ยอมปล่อยพี่ไปง่าย ๆหรอก”น้ำหวานยิ้มออกมาด้วยท่าทีน่ารักกว่าปกติเสียอีกทำให้ทั้งสองกินอาหารกันได้อย่างมีความสุขไม่น้อยเลย

.

.

ติ๊ง…..

“สวัสดีครับ”หลังจากเลี้ยงข้าวน้ำหวานเสร็จ กวีก็ขอตัวไปซื้อของตามเป้าหมายเดิมที่ตั้งเอาไว้แต่แรก แถมตัวน้ำหวานเองยังต้องกลับไปหาเพื่อน ๆที่มาด้วยกันอีกต่างหาก แต่ระหว่างกวีกำลังเดินเลือกอุปกรณ์สวมใส่อยู่นั้น กวีก็พบว่ามีการติดต่อมาจากคนที่กวีไม่คิดว่าจะติดต่อมาวันนี้เลย

“คุณกวี…ว่างหรือเปล่าคะ”เสียงของแก้วดังมาจากระบบสื่อสารด้วยท่าทางเกรงใจแปลก ๆ เหมือนกลัวว่าติดต่อมาแล้วกวีจะรำคาญเสียอย่างนั้น

“ว่างครับ ตอนนี้กำลังเดินตลาดอยู่เลย”กวีตอบด้วยท่าทียิ้มแย้ม คราวก่อนกวีไปสู้กับอสรพิษทะเลลึกกับแก้วก็ไม่ได้ติดต่อกันอีกเลย นึกว่าเธอจะหายไปเลยซะอีก

“คุณกวียังอยู่ที่เมืองทันดร้าหรือเปล่าคะ พอดีแก้วมาทำธุระที่เมืองทันดร้าก็เลย….”แก้วตอบด้วยท่าทีประหม่าอย่างมาก ความจริงแล้วแก้วอยากจะติดต่อกวีตลอดเลย แต่เพราะเรื่องที่เมฆกับไอช่าเคลื่อนไหวแปลก ๆ รวมถึงการกักตุนหินเสริมพลังและอาวุธของเรย์ทำให้กิลด์ในพันธมิตรของเธอเริ่มประชุมกันเรื่องการกลับมาของกิลด์สุริยันจันทรา แก้วก็เลยไม่มีเวลาจะติดต่อกวีเลย วันนี้มาประชุมที่เมืองทันดร้าแล้วก็อดคิดถึงกวีไม่ได้ ในที่สุดเธอก็กลั้นใจติดต่อกวีมาเสียที

“น่าเสียดายนะครับ ผมเดินทางมาที่เมืองบาลันแล้ว แต่ถ้าคุณแก้วมีธุระละก็ให้ผมวาร์ปไปหาก็ได้นะครับ”กวีตอบออกไปเหมือนไม่ได้คิดอะไร แต่การใช้วาร์ปนั้นราคาแพงอยู่สำหรับผู้เล่นธรรมดาไม่มีใครเขาคิดจะวาร์ปกันพร้ำเพื่อหรอก

“เอ๊ะ อย่าดีกว่าค่ะ แก้วแค่มาธุระไม่นาน ไม่รบกวนคุณกวีดีกว่าค่ะ”แก้วตอบกลับมาด้วยท่าทีลนลาน ขืนต้องรบกวนให้กวีวาร์ปมาก็เสียมารยาทแย่ แต่แก้วจะวาร์ปไปเองก็คงมีเวลาไม่พอ ครั้งนี้คงได้แต่ติดต่อเท่าคุยกันแบบนี้เท่านั้น

“น่าเสียดายจังเลยนะครับ คิดว่าจะได้เจอคุณแก้วอีกครั้งเสียอีก”กวีหัวเราะเบา ๆออกมาพร้อมคำบ่นที่ไม่ค่อยจะจริงจังนัก แต่พอได้ยินแบบนั้นแก้มของแก้วก็มีสีแดงระเรื่อออกมาให้เห็นเสียอย่างนั้น

“ไม่เป็นไรค่ะ คราวหน้าแก้วจะถามก่อนก็แล้วกันนะคะ”แก้วตอบพลางยิ้มเขิน ๆออกมา โชคดีจริง ๆที่ฝ่ายนั้นไม่ได้เห็นว่าหน้าของแก้วเป็นอย่างไรตอนนี้

“ครับ คราวหน้านะครับ”กวีตอบพลางหัวเราะออกมา พอได้ยินแบบนั้นแก้วก็เหมือนจะเพิ่งนึกได้ว่าเธอพูดเหมือนจะอยากเจอกวีให้ได้ออกไปเลยรู้สึกอายไม่น้อยเลย

“งะ งั้นไม่รบกวนแล้วค่ะ….”แก้วตอบพลางวางสายไปอย่างรวดเร็วทำเอากวีได้แต่หัวเราะตามหลังเพราะความลนลานของแก้ว ไม่นึกเลยว่า เกษแก้วกัลยา คนนั้นจะมีมุมน่ารักแบบนี้ด้วย น่าประหลาดใจจริง ๆ

“ท่าทางทางฝั่งนั้นก็เคลื่อนไหวแล้วสินะ”กวีว่าพลางหยิบไม้เท้าด้ามหนึ่งขึ้นมาถือ แบบนี้คงถ่วงเวลาสร้างกิลด์ออกไปอีกไม่ได้แล้ว เรื่องที่ตนเองกลับมาจะรู้ไปถึงฝั่งศัตรูเมื่อไรก็ขึ้นกับเวลาเท่านั้น