Guild Master จอมราชันโลกออนไลน์ - ตอนที่ 30

ตอนที่ 30
มืออาชีพ

“ว่าแล้วเชียว ที่นี่สุดยอดเลย”ไอช่ายิ้มกว้างพลางเดินขึ้นไปบนชะง่อนผาที่ยื่นออกมาจากบนเนินสูง ความรู้สึกเหมือนกำลังยืนอยู่บนแท่นพิธีสำหรับราชาเป็นเช่นนี้นี่เอง ราวกับว่าเบื้องล่างชะง่อนผานี้มีสัตว์มากมายกำลังก้มกราบอยู่เลย

“น้องไอช่า ยังไงก็ช่วยรักษาก่อนเถอะ”เจยิ้มเจื่อน ๆออกมาหลังจากโดนกระต่ายเขาเดียวโจมตีไปหลายที หากไม่ใช่เพราะเจเป็นผู้ได้รับพรจากคราวทำให้มีพลังชีวิตเยอะกว่าคนอื่น ๆละก็มีหวังตายไปแล้ว

“ได้ค่ะ”ไอช่าตอบพลางเดินเล่นอยู่บนชะง่อนผาด้วยท่าทีสบายใจ แถมยังเดินไปนั่งอยู่ตรงปลายสุดแล้วแกว่งขาฮัมเพลงเสียอย่างนั้นทำเอาเจไม่ทราบว่าจะทำอย่างไรดีเพราะเขาเองก็ดูไม่ออกเหมือนกันว่าไอช่ากำลังร่ายเวทรักษาอยู่หรือเปล่า ก็ทั้งกวีทั้งไอช่าเล่นร่ายเวทไปด้วยทำอย่างอื่นไปด้วยจนมองไม่ออกเลยนี่นา

ตูม!!

เวทมนตร์ของกวีพุ่งเข้าไปโจมตีศัตรูอย่างรวดเร็วทั้ง ๆที่กวียังมองไปรอบ ๆอยู่เลยว่าจะเจอบอสหรือเปล่า ส่วนเมฆกับมีนเองก็ฟันกระต่ายเขาเดียวที่เคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วกันอย่างสบายใจเฉิบ ถ้าไม่มีทั้ง 3 คนละก็มีหวังเจตายไปนานแล้วเช่นกัน

วิ๊ง…..

ไม่นานหลังจากไอช่าเริ่มฮัมเพลง แสงสีขาวก็ส่องสว่างขึ้นบนตัวเจจนได้ อย่างน้อยน้องไอช่าก็ร่ายเวทอยู่ละนะ แถมตอนนี้ไอช่ายังได้เวทมนตร์สนับสนุนอย่าง เพิ่มพลังโจมตี เพิ่มพลังป้องกัน รวมถึงเพิ่มความเร็วมาใช้ให้คนในปาร์ตี้แล้ว แม้เธอจะทำเหมือนกำลังเที่ยวเล่นอย่างสนุกสนาน แต่บัพต่าง ๆของเธอก็ไม่เคยหมดเลย เรียกได้ว่าไอช่าแทบจะร่ายบัพให้ทุกคนในวินาทีที่บัพเก่าหมดเลยทีเดียว

เปรี้ยง!!

เจใช้โล่เหล็กขนาดเล็กรับการโจมตีของกระต่ายอย่างยากลำบาก ในใจก็อดคิดไม่ได้ว่าคนพวกนี้ยังเป็นคนอยู่หรือเปล่า ทั้งเมฆทั้งมีนต่างประสาทสัมผัสไวมาก ร่างกายของพวกเขาแทบจะขยับไปก่อนที่กระต่ายจะออกตัวเสียอีกส่วนกวี…

“เจ วางเท้าให้ชิดกว่านี้หน่อยแล้วถ่ายน้ำหนักไปข้างหน้าเพิ่มอีกนิด”กวีพูดพลางเอาไม้เท้ามาจัดท่าให้เจก่อนจะยิงกระสุนเพลิงออกไปจัดการกระต่ายที่กำลังพุ่งเข้ามาหาเจ คนคนนี้สอนไปด้วยร่ายเวทไปด้วยได้ยังไงกัน….

“พี่กวี มาแล้ว”ไอช่าที่นั่งเล่นอยู่ที่ปลายสุดของชะง่อนผามองไปเห็นอะไรแปลกประหลาดเหนือท้องฟ้าตรงช่วงที่พวกกวียืนอยู่พอดี แม้พวกกวีจะมีเวลาไม่มาก แถมโอกาสที่บอสจะเกิดเร็วขนาดนี้ก็แทบจะไม่มี แต่กวีก็เชื่อว่าเทพแห่งโชคชะตาก็ยังไม่ทิ้งไอช่าไปไหน

ตูม!!

ร่างอ้วนกลมของกระต่ายที่มีขนปุยนุ่มจนเหมือนก้อนสำลีกลม ๆร่วงลงมาจากท้องฟ้า ขนาดและน้ำหนักของมันที่ตกลงมาทำเอาพื้นดินถึงกับสั่นสะเทือน

“………..ตายแล้วมั้ง”เจถามพลางกะพริบตามองร่างของกระต่ายตัวยักษ์ที่ตกลงมากระแทกพื้นอย่างจัง ช่างเป็นฉากเกิดของบอสที่ตลกสิ้นดี เจ้านี่เกิดจากท้องฟ้าแล้วร่วงลงมากระแทกพื้นนอนจุกอยู่พักหนึ่งเลยไม่ใช่หรือไง

เปรี้ยง!!

อยู่ ๆสายฟ้าเส้นหนึ่งก็พุ่งเข้ามาใส่เจอย่างจังทำเอาเจที่ยืนมองอยู่รีบยกโล่ขึ้นมาป้องกันทันที แต่สายฟ้าที่พุ่งเข้าใส่โล่ก็สร้างแรงกระแทกมหาศาลจนร่างของเจต้องถอยกรูดไปกับพื้นทันที

“ท่าทางมันจะไม่พอใจนะ”กวีหัวเราะออกมาพลางมองไปยังร่างของกระต่ายก้อนกลมที่กำลังลอยขึ้นมาบนอากาศอีกครั้ง ตอนนี้รอบ ๆตัวมันเหมือนมีเมฆหมอกคอยอุ้มเอาไว้ แถมด้านข้างของมันยังมีคทาลอยอยู่อีกต่างหาก

“คราวนี้กลายเป็นลูกโป่งไปแล้ว”ไอช่ามองไปที่ตัวเซียนหูยาวบอสเลเวล 30 ของเนินราชสีห์แห่งนี้ มันคือกระต่ายเซียนที่สามารถใช้เวทสายฟ้าได้ เพียงแต่ตัวของมันที่ลอยอยู่เหมือนลูกโป่งอย่างที่ไอช่าบอกไม่มีผิด

“เจยังไหวหรือเปล่า”เมฆถามพลางเตรียมดาบของตัวเองเพื่อจะเข้าไปต่อสู้ เรื่องได้เจอบอสนั้นไม่ใช่เรื่องที่พวกเมฆประหลาดใจอยู่แล้วเพราะเมฆที่เคยอยู่ปาร์ตี้เดียวกับไอช่าออกจะชินกับความโชคดีของเธออยู่แล้ว เธอเป็นประเภทที่สามารถเปิดกาชาได้ตัวละครแรร์สุด ๆติดต่อกันได้อย่างหน้าตาเฉยเลยนี่นา

“ไหวครับ”เจตอบพลางมองไปที่มือของตัวเอง นอกจากสายฟ้าจะแรงแล้วยังทำให้รู้สึกชาอีกด้วย โชคดีที่ไอช่าร่ายเวทล้างสถานะผิดปกติเอาไว้ตั้งแต่เจโดนโจมตี ทันทีที่ไอช่าใช้เวทล้างสถานะใส่เจเขาก็รู้สึกหายชาไปเลย

“งั้นฝากเรื่องแทงค์ด้วยนะ พวกเราจะเริ่มโจมตีกันแบบจริงจังแล้ว”กวีชี้ไม้เท้าไปทางเซียนหูยาวที่กำลังลอยอยู่เบื้องหน้า แม้จะลอยอยู่แต่มันก็ลอยจากพื้นไม่มาก แถมความเร็วยังน้อยอีกด้วย เทียบกับพวกกระต่ายหรือพวกผึ้งก่อนหน้านี้แล้วความเร็วแค่นี้เจตามทันได้สบาย ขอแค่ทนสายฟ้าของมันเอาไว้ให้ได้

เปรี้ยง!!

สายฟ้าของเซียนหูยาวกระแทกใส่ร่างของเจเข้าอย่างจัง แม้จะรุนแรงมากเพราะมันเป็นบอสเลเวล 30 แต่เจก็มีพลังชีวิตเยอะจนน่ากลัวไม่น้อย บางทีเจอาจจะยังไม่รู้ตัวว่าตนเองที่มีพลังชีวิตหลักหมื่นนั้นไม่ใช่ตัวละครระดับเลเวล 20 อีกต่อไปแล้ว

“งั้นก็มาเริ่มกันเลย”กวียิ้มก่อนจะพุ่งเข้าไปใช้ไม้เท้าเวทมนตร์หวดเข้าใส่ร่างของเซียนหูยาวอย่างกับใช้ดาบโจมตี ถึงนักเวทจะโจมตีธรรมดาได้ แต่นักเวทส่วนใหญ่ไม่คิดจะทำเพราะนอกจากจะทำให้ร่ายเวทช้าลงแล้วพลังโจมตียังน้อยอีกต่างหาก

ตูม ๆ ๆ

ระหว่างกวีกำลังโจมตีอย่างต่อเนื่อง ที่ด้านข้างของกวีก็ปรากฏกระสุนน้ำ หอกศิลา และกระสุนวายุพุ่งเข้าใส่เซียนหูยาวอย่างต่อเนื่อง ส่วนเมฆและมีนนั้นต่างเข้าไปอัดสกิลอย่างไม่หยุดพักเพื่อเร่งพลังโจมตีให้มากที่สุดเท่าที่จะมากได้

วูบ…..

โจมตีไปได้พักเดียวร่างของเซียนหูยาวก็เปล่งแสงสีฟ้าออกมาก่อนที่คลื่นพลังสายฟ้าจะแผ่ออกมาเป็นวงกลมรอบ ๆตัวมัน กวี เมฆ และ มีนบ้างก็ก้มบ้างก็กระโดดหลบคลื่นพลังสายฟ้าไปได้อย่างง่ายดาย ส่วนเจที่ตอบสนองช้าไปหน่อยโดนคลื่นพลังสายฟ้าเข้าอย่างจังทำเอาพลังชีวิตลดลงไปไม่น้อย แต่ที่แย่ที่สุดก็คือร่างกายของเขาชาและขยับไม่ได้เลย

วูบ…

เจยังรู้สึกชาได้ไม่เท่าไร อยู่ ๆเวทล้างสถานะของไอช่าก็สว่างวาบขึ้นมาบนตัวเขาอีกครั้งทำให้เจสามารถสู้ต่อไปได้อย่างกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น ไม่น่าเชื่อเลยว่าไอช่าจะล้างสถานะได้เร็วขนาดนี้ สมแล้วที่เป็นผู้เล่นแนวหน้า

“พี่กวีสู้ ๆ พี่เมฆสู้ ๆ”ไอช่าร้องตะโกนเชียร์อยู่ด้านหลังด้วยท่าทีสนุกสนานร่าเริง คลื่นสายฟ้าก่อนหน้านี้ไปถึงแค่ตรงหน้าไอช่าเท่านั้นก็หยุดนับว่าเป็นการยืนที่ปลอดภัยมาก แถมตอนนี้พวกกวียังสู้กันอยู่ตรงฐานของชะง่อนผา ส่วนไอช่ายืนอยู่ตรงยอดบนสุดของชะง่อนผา แทบเป็นไปไม่ได้เลยที่จะมีกระต่ายเขาเดียวเกิดมาระหว่างกลางแล้วเข้าไปโจมตีไอช่า เรียกได้ว่าตรงนั้นเป็นจุดยืนที่ปลอดภัยที่สุดแล้วก็ว่าได้

“พี่เจ สกิลต่อไปจะมาแล้วนะ”ไอช่าร้องเชียร์อยู่ได้พักหนึ่งก็ตะโกนบอกสัญญาณสกิลของเซียนหูยาว หน้าที่ของซัพพอร์ตที่มีฝีมือดี ๆไม่ใช่แค่การรักษา แต่เป็นการสังเกตสกิลของบอสจากวงนอกด้วย แต่นี่เป็นครั้งแรกที่พวกตนสู้กับเซียนหูยาวไม่ใช่เหรอ ทำไมไอช่าถึงรู้ได้ว่าสกิลต่อไปกำลังจะมาล่ะ

คลืนนนน…… เปรี้ยง ๆ ๆ ๆ ๆ!!

ยังไม่ทันได้หายสงสัย อยู่ ๆเจ้าเซียนหูยาวก็ทำท่าเหมือนโกรธออกมา พริบตานั้นท้องฟ้าเบื้องบนราวกับกำลังโกรธที่พวกตนรุมรังแกเซียนหูยาวเสียอย่างนั้น มันแปลเปลี่ยนจากท้องฟ้าที่สว่างสดใสกลายเป็นเมฆหมอกดำราวกับพายุกำลังจะเข้าก่อนที่สายฟ้าจำนวนมากจะพุ่งลงมาใส่พื้นอย่างต่อเนื่องราวกับเปลี่ยนพื้นที่ให้เป็นสนามไฟฟ้าไม่มีผิด

เปรี้ยง ๆ ๆ ๆ ๆ!!

ไม่ใช่แค่สายฟ้าจากด้านบน ที่ตัวของเซียนหูยาวเองก็ปล่อยสายฟ้าออกมาโจมตีเรื่อย ๆอีกต่างหาก ทำเอาสภาพรอบด้านวุ่นวายไปหมดอย่างกับพระเจ้ากำลังจะลงโทษมนุษย์ไม่มีผิด แต่ถึงอย่างนั้นเบื้องหน้าของเจกลับมองเห็นเพียงกลุ่มคนที่กำลังรุมรังแกเซียนหูยาวโดยไม่สนใจสายฟ้าที่ปล่อยออกมารอบตัวเลย คนพวกนี้หลบได้แม้กระทั่งสายฟ้าแล้วยังโจมตีสวนอย่างกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น ส่วนเจที่ยืนป้องกันการโจมตีหลักของเซียนหูยาวแม้จะป้องกันได้ไม่หมดแต่ก็ไม่ต้องกลัวว่าจะตาย เพราะไอช่าทั้งล้างสถานะและคอยรักษาให้ทำเอาสถานะชาและอัมพาตที่เกิดจากเวทสายฟ้าของเซียนหูยาวแทบไม่มีผลอะไรกับเจเลย ทั้ง ๆที่สถานะพวกนี้ทำให้ปาร์ตี้ของกิลด์อัศวินนภาแทบจะเอาตัวไม่รอดมาแล้ว

เปรี้ยง!! เปรี้ยง!! เปรี้ยง!!

สายฟ้าที่ฟาดลงมาจากท้องฟ้าเรื่อย ๆสุ่มผ่าลงมาไปทั่วบริเวณ แต่ตรงจุดที่ไอช่ายืนอยู่กลับไม่โดนสายฟ้าเลยสักนิดทั้ง ๆที่ไอช่าไม่ได้เปลี่ยนจุดยืนไปไหนเลย ซัพพอร์ตของปาร์ตี้อื่น ๆต้องใช้ความพยายามอย่างมากที่จะหลบสายฟ้าพวกนี้แต่ไอช่ากลับยืนเชียร์พวกกวีอย่างสบายใจเสียอย่างนั้น

“………….”นี่สินะสิ่งที่เรียกว่าผู้เล่นแนวหน้า แม้รอบด้านจะวุ่นวายเพราะสายฟ้าของเซียนหูยาว แต่ความเป็นจริงก็คือเซียนหูยาวกำลังจะตายเพราะการรุมโจมตีของพวกกวี ไม่ว่ามันจะงัดสกิลอะไรออกมาก็แทบทำอะไรพวกกวีไม่ได้เลย ถึงจะฆ่าได้ไม่เร็วเท่าพวกเลเวลสูง ๆที่เข้ามาล่าบอสโดยเฉพาะ แต่พวกกวีก็จัดการเซียนหูยาวได้อย่างอยู่หมัดแบบไม่มีข้อสงสัยอะไรทั้งสิ้น

“ไอช่า ตัดริบบิ้นหน่อย”กวีถอยออกมาจากตัวเซียนหูยาวที่ใกล้จะตายเต็มที่แล้ว ความจริงไม่ต้องให้ไอช่าโจมตีปิดท้ายหรือทำการลาสก็ได้แต่หากเชื่อมั่นในดวงของไอช่าละก็ขอแค่มีเธออยู่ด้วยก็ต้องได้ของดี ๆอยู่แล้ว

“ค่ะ”ไอช่าได้ยินเช่นนั้นก็วิ่งเข้ามาใช้ไม้เท้าตีปุ๊กลงไปบนร่างของเซียนหูยาวทันที พริบตานั้นร่างของเซียนหูยาวก็สลายกลายเป็นแสงสีขาวก่อนจะเหลือทิ้งไว้แต่ไอเทมที่ได้จากการฆ่าครั้งนี้

“พี่กวี….”ไอช่ามองไอเทมตรงหน้าด้วยใบหน้าตกใจปนผิดหวัง เธอเชื่อมั่นในดวงของตัวเองมากไปงั้นเหรอผลถึงได้ออกมาเป็นแบบนี้

“ไอช่าไม่ได้หูกระต่ายมาให้พี่มีนใส่เลย ได้แต่หนังสือเวทมนตร์อย่างเดียวเอง”ไอช่าทำหน้ามุ่ยออกมาด้วยท่าทีผิดหวัง นอกจากเวทสายฟ้าแล้วดูเหมือนบอสกระต่ายจะมีหูกระต่ายที่เป็นไอเทมสวมใส่อยู่ด้วย มันมีคุณสมบัติเพิ่มความเร็วทำให้น่าจะเหมาะกับมีนไม่น้อย

“หูกระต่าย……….”มีนได้ยินเช่นนั้นก็มองซ้ายมองขวาทำหน้าแดงออกมาทันที ถึงในโลกนี้จะใส่คอสตูมกันเป็นเรื่องปกติ แต่สำหรับมีนที่พึ่งเข้ามาเล่นใหม่แล้วออกจะน่าอายไปหน่อยที่ต้องใส่หูกระต่ายเดินไปเดินมา นับว่าโชคดีสำหรับมีนมากกว่าที่พวกตนไม่ได้หูกระต่ายอย่างที่ไอช่าหวัง