GREAT DOCTOR LING RAN - ตอนที่ 975

EP 975

หมอโจวนอนอยู่บนเตียงและนอนไม่หลับ เขาอดไม่ได้ที่จะหยิบโทรศัพท์ออกมาและตรวจสอบสายที่ไม่ได้รับในวันปกติจะเป็นช่วงที่รับสายได้ง่ายที่สุด

ผู้คนจะโทรมาถามเขาเกี่ยวกับชนิดของยาที่พวกเขาควรกินในเวลากลางคืนยืนยันการผ่าตัดที่เขาจะทําในตอนกลางคืนยืนยันการจัดเตรียมงานในตอนกลางคืนและงานเบ็ดเตล็ดอื่นๆงาน

ทั้งหมดเหล่านี้มักจะได้รับการยืนยันในเวลานี้

เมื่อผู้ป่วยที่เข้ารับการรักษาในตอนบ่ายได้รับการรักษาและอาการของพวกเขาคงที่เขาจะนอนหลับสบายได้ง่ายมาก

แน่นอน หมอโจวมักจะสามารถนอนหลับได้อย่างเต็มอิ่มในช่วงกลางคืนของเขาอย่างไรก็ตาม เขาไม่คิดว่าการนอนหลับฝันดีมาโดยบังเอิญ

ในฐานะแพทย์ พวกเขาต้องทํางานหนักขึ้นฉลาดขึ้นและโชคดีในตอนกลางคืนเพื่อพักผ่อนนอนหลับฝันดี

ทุกครั้งที่เขา เข้ากะ หมอโจวจะตรวจเวชระเบียนของผู้ป่วยแต่ละรายและเตรียมการบางอย่างล่วงหน้าตามสภาพของผู้ป่วยเขายังจะสั่งยาให้คนที่เหมาะสมรับยาไว้ล่วงหน้าด้วยสําหรับผู้ที่อาการไม่ปกติเขาจะโทรไปขอคําปรึกษาหากต้องการหรือส่งผู้ป่วยไปยังแผนกอื่นหากต้องการนอกจากนี้หมอโจวยังเก่งในการชนะใจทุกคนเขาจะตรวจสอบผลไม้อย่างละเอียดในสํานักงานและสถานีพยาบาลเขาจะไม่ให้อภัยแพทย์หนุ่มและพยาบาลสาวที่กินแอปเปิ้ลผิดประเภทเมื่อพูดถึงเรื่องนั้น หัวหน้าพยาบาลและพยาบาลประจําหน้าที่ยืนอยู่ด้านหน้าเดียวกันกับหมอโจวในความเป็นจริง พยาบาลหลายคนชอบที่จะแบ่งปันการเข้ากะกับหมอโจวและพวกเขาก็เห็นด้วยกับระเบียบวินัยของหมอโจวที่ยึดถือและเคารพในประเพณีเหล่านี้อย่างไรก็ตามสถานการณ์ในวันนี้แตกต่างออกไป

หมอโจวจ้องโทรศัพท์ของเขาเป็นเวลานาน แต่เขาไม่ได้รับสายใด ๆ เขาอดไม่ได้ที่จะลุกขึ้นและหยิบโทรศัพท์ส่วนตัวอันมีค่าของเขาออกมาก่อนที่จะใช้โทรหาโทรศัพท์ที่ทํางานของเขา

“ความปีติยินดีทําให้ฉันอดทนต่อความเจ็บปวดในใจได้ความสุขของความพอใจทําให้ฉันทนความเจ็บปวดในใจได้…”

โทรศัพท์ที่ทํางานของเขาดังขึ้นตามที่เขาคาดไว้

“มีสัญญาณจริงเหรอ”หมอโจวถอนหายใจและวางโทรศัพท์สองเครื่องลงบนพื้นเขานอนลงและพยายามที่จะนอนหลักกระนั้นเขาก็ไม่รู้สึกง่วงนอนเลยสักนิด

“ฉันนอนไม่หลับ” หมอโจวถอนหายใจเขาขมวดคิ้วและคิดว่า’คืนนี้หลิงรันอยู่แถวๆนี้ดังนั้นจึงไม่น่าจะมีปัญหากับการผ่าตัดแต่ทําไมฉันถึงรู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ?เป็นไปไม่ได้ที่ฉันจะหวาดระแวง…

เขามองโทรศัพท์ของเขาอีกครั้งสิ่งหนึ่งที่แพทย์มักกลัวมากที่สุดคือเสียงโทรศัพท์ของพวกเขาดังขึ้น แต่ก็น่ากลัวเช่นกันเมื่อโทรศัพท์ของพวกเขาไม่ดังเลย

หมอโจวนอนอยู่บนเตียงอีกครั้งโดยไม่เปลื้องผ้าเขาหลับตาลง และหลังจากนั้นสามนาทีเขาก็ลุกจากเตียงอีกครั้งเพื่อดูโทรศัพท์ของเขาจากนั้นเขาก็เปิดตู้เสื้อผ้าอย่างเด็ดขาดตู้เสื้อผ้ามีขนาดประมาณหน้าจอแสดงผล 17 นิ้ว ส่วนด้านในส่วนใหญ่จะว่างเปล่า และพบเพียงกล่องสีเหลืองในช่องด้านล่างสุดมันเหมือนกับหน้าจอแสดงผลขนาด 17 นิ้วที่มีกล่องสีเหลืองเล็กๆสําหรับใส่เครื่องเล่นซีดีเข้าไป

หมอโจวหันกลับมามองที่เตียงซึ่งปูด้วยผ้าปูที่นอนสีขาวสุดท้ายเขาเลือกนั่งบนเก้าอี้เหมือนตอนอายุสิบเจ็ดปีเขาใช้มือของเขาและค่อยๆสัมผัสกล่องสีเหลืองเล็กๆ… ไม่สิมันเป็นกล่องสี เหลือง และเขาก็หยิบมันออกมา!

ปลาหั่นเต๋าในซอสถั่วด่า!

มันคืออาวุธลับของแผนกฉุกเฉินของโรงพยาบาลหยุนฮัว

แพทย์ที่เข้าร่วมจะกินเฉพาะบางโอกาสเท่านั้น

หมอโจวโจวจ้องไปที่มือถือฮอนเนอร์พีซึ่งดูเหมือนมันจะค้าง และเขาเปิดฝาของปลาหั่นเต๋าในซอสถั่วด่าโดยไม่ลังเลเลย

“ความสุขของความพอใจทําให้ฉันทนความเจ็บปวดในใจได้…”

อยู่บนเตียง จู่ๆ โทรศัพท์ก็ดังขึ้น

หมอโจวรู้สึกยินดีเป็นอย่างแรกก่อนที่เขาจะก้มศีรษะลงและมองไปที่ปลาเค็มที่ยังไม่ได้กินเขาขมวดคิ้ว

‘ช่างเป็นลางไม่ดี!’

ขณะที่หมอโจวคิดเกี่ยวกับเรื่องนั้น เขาก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมา “สวัสดี?”

แพทย์ประจําบ้านที่โทรออกพูดอย่างกังวลว่า “หมอโจว หม้อต้มระเบิด และผู้ป่วยถูกส่งไปเดี๋ยวนี้”

อารมณ์ของหมอโจวนั้นซับซ้อนอย่างอธิบายไม่ถูก

หนึ่ง เขารู้สึกเสียใจ ถ้าเขาเปิดกระป๋องปลาเค็มเร็วกว่านี้…

สอง หมอโจวรู้สึกโล่งใจ…

แน่นอน เขายังรู้สึกตึงเครียดจนแทบพูดไม่ออก

อันที่จริง สามถึงสี่วินาทีหลังจากที่หมอโจวรับสายและตระหนักว่าสถานการณ์ตึงเครียดเพียงใด เขาก็กลายเป็นกังวลอย่างแท้จริง “หม้อน้ำมีขนาดเท่าไหร่”

“ขนาด?” แพทย์ประจําบ้านถึงกับอึ้ง

หมอโจวสวมเสื้อผ้าอย่างสงบและเลียปลา จากนั้นเขาก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาแล้วพูดว่า “ถ้าหม้อต้มขนาด 600 เมกะวัตต์ระเบิด มันเป็นเรื่องที่ร้ายแรงเป็นพิเศษและโรงพยาบาลของเราไม่ สามารถจัดการมันได้โดยลําพังแล้วหม้อน้ำขนาดเท่าไหร่ครับ?มีผู้ได้รับบาดเจ็บกี่คน?

เนื่องจากผู้ป่วยกําลังเดินทางตอนนี้พวกเขาอยู่ที่ไหน”

“ฉัน… ฉันไม่รู้” แพทย์ประจําบ้านฟังดูเหมือนคนงี่เง่า

“แล้วคนไข้ล่ะ? ผู้ป่วยถูกส่งไปกี่คน?”

“อืม… รถพยาบาลสี่คัน แปดคน”

“คนไข้บาดเจ็บสาหัสกี่คน”หมอโจวช่วยเขาจัดระเบียบความคิดแทนที่จะทําตัวเหมือนหมอ

อาวุโสคนอื่นๆ ที่จะดุหมอหนุ่มอย่างดุเดือดก่อนสิ่งอื่นใด

แพทย์ประจําบ้านซึ่งอยู่อีกด้านของโทรศัพท์ก็รู้สึกสงบขึ้นและคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะพูดว่า

“อาจจะมากกว่าหกคนเพราะต้องเตรียมห้องผ่าตัด…”

“เดี๋ยวผมมานะ” เมื่อหมอโจวได้ยินเช่นนั้น เขาก็สวมรองเท้าและเดินออกไปทันทีเขากล่าวเสริมว่า “ฉันจะโทรหาผู้อํานวยการแผนกฮั่วคุณแจ้งหน่วยงานเพื่อขอคําปรึกษา”“แผนกไหน”เห็นได้ชัดว่าแพทย์ประจําบ้านที่อยู่อีกด้านของโทรศัพท์กําลังตื่นตระหนกเล็กน้อย

หมอโจวพยายามที่จะไม่ดุเขาและพูดช้าๆว่า“แผนกศัลยกรรมประสาทแผนกออร์โธปิดิกส์และแผนกทรวงอกเมื่อคุณได้จัดให้มีการปรึกษาหารือและแจ้งแผนกหนึ่งแล้ว ให้จดบันทึกไว้

หลังจากที่จิตใจของคุณปลอดโปร่งแล้วให้ปฏิบัติตามขั้นตอนการปฏิบัติงานมาตรฐาน

“ตกลง.”

หมอโจววางสายแล้วโทรหาชั่วฉงจุนอีกครั้ง

พร้อมกันนี้ แพทย์และพยาบาลในศูนย์การแพทย์ฉุกเฉินก็รวมตัวกัน

ไม่น่าแปลกใจที่หลิงรันยืนอยู่ตรงหน้าหมอ

ถ้าไม่มีแพทย์สายที่สาม หลิงรันจะกลายเป็นผู้บัญชาการประจําที่

“อีทีเอ รถพยาบาลในห้านาที พยาบาลแผนกต้อนรับรีบเดินไปข้างหน้าและรายงาน

อย่างไรก็ตาม แพทย์ในสถานที่ไม่กล้าผ่อนคลายเลยแม้แต่น้อย หากรถพยาบาลทั้งหมดมาถึงพร้อมกันเวลาเตรียมตัวห้านาทีแทบจะไม่สามารถลดความตึงเครียดในอากาศได้

“มีผู้บาดเจ็บสาหัสกี่คน” หลิงรันถาม

“หกคนได้รับบาดเจ็บสาหัสและอีกสี่คนได้รับบาดเจ็บเล็กน้อย นอกจากนี้ยังมีรถพยาบาลอีก 2 คันตามรถพยาบาลเหล่านี้และยังมีผู้ป่วยที่ได้รับบาดเจ็บบางส่วนในที่เกิดเหตุ”พยาบาลแผนก

ต้อนรับตอบเบาๆ ราวกับกังวลว่าหากเอ่ยถึงจะส่งผลกระทบต่อจํานวนคนได้รับบาดเจ็บ.หลิงรันพยักหน้าเบา ๆ ขณะที่เขาฟัง“มีหมอจากแผนกมาหรือเปล่า”

“ฉันได้แจ้งแพทย์เกี่ยวกับการเข้ากะแล้ว”

“ให้พวกเขาเรียกหมอให้มากที่สุดเท่าที่จะมากได้” หลิงรับสั่งอย่างคุ้นเคย

ในขณะนั้น ด็อกเตอร์โจวรีบวิ่งไปพร้อมกับโทรศัพท์ในมือและเขาก็จ้องไปที่หลิงรันด้วยความประหลาดใจ

ด้วยความคุ้นเคยกับหมอโจวที่คุ้นเคยกับหลิงหวั่นเขาไม่แปลกใจเลยหากหลิงหรับพูดจริง ๆ

ว่าเขาต้องการผ่าตัดผู้ป่วยทั้งหมด

‘แต่เขาบอกให้พวกเขาโทรหาหมอจากแผนกอื่น ๆ ให้มากที่สุด?’

ๆ
หมอจากแผนกอื่นจะไม่เหมือนหมอรุ่นเยาว์จากแผนกฉุกเฉินและเชื่อฟังคําสั่งของเขาอย่างเชื่อฟัง

เมื่อสิ่งนั้นเข้ามาในจิตใจของหมอโจวหัวใจของเขาก็เต้นผิดจังหวะ’พวกเขาจะ?’