GREAT DOCTOR LING RAN - ตอนที่ 958

EP 958

“วันนี้เราจะทําแผลตรงกลางเล็กๆ”ขณะที่หลิงรันฟังการสนทนาระหว่างหมอแม้วและ

ครอบครัวของผู้ป่วยเขาได้กําหนดแผนการผ่าตัดขั้นพื้นฐานแล้ว

ผู้ป่วยไม่ใช่นักกีฬาและไม่จําเป็นต้องออกกําลังกายหนักๆ นอกจากนี้เธอยังเด็กเธออยู่ในวัยที่เธอยังคงต้องการที่จะสวยการใช้การซ่อมแซมเอ็นร้อยหวายที่จะทําให้เกิดแผลขนาดใหญ่อาจ ไม่ตรงตามความสนใจของผู้ป่วยแม้ว่าพวกเขาจะสามารถซ่อมแซมเอ็นร้อยหวายได้อย่างสมบูรณ์แบบก็ตาม

ดังนั้นในขณะที่หลิงรันกําลังตัดสินใจเกี่ยวกับแผนการผ่าตัดเขาก็พร้อมที่จะทําการผ่าตัดด้วยการกรีดเล็กๆ

อย่างไรก็ตามเป้าหมายของการผ่าตัดส่วนใหญ่เกี่ยวกับความแข็งแรงของเอ็นร้อยหวายและหลิงรันไม่ได้เตรียมที่จะประนีประนอมมากเกินไปเกี่ยวกับเรื่องนี้

เมื่อเทียบกับตอนที่เขาเริ่มใช้เทคนิคการซ่อมแซมเอ็นร้อยหวายครั้งแรกหลังรันมีทักษะมากขึ้นดังนั้นจึงมีพื้นที่สําหรับความยืดหยุ่นในการทํางานมากขึ้น

มาหยาลินได้ดําเนินการซ่อมแซมเอ็นร้อยหวายร้อยครั้งกับหลิงรันเมื่อเขาได้ยินคําสั่งของหลิงรันจิตใจของเขาก็ตื่นตัวและเขาก็ได้รับความสนใจ

หมอแล้วนั้นค่อนข้างเป็นคนอ่อนต่อโลกเอามากๆเขาเพิ่งเห็นหลิงรันตัดผิวหนังทุกชั้นและลอกชั้นใต้ผิวหนังออกระหว่างนั้นเขายังคงคิดหาวิธีทําให้ตัวเองดูมีประสบการมากขึ้นในการใช้งานรีแทรคเตอร์…

“หมอเหมี่ยว มาทําความสะอาดลิ่มเลือด”หลิงรันกําลังเย็บโดยไม่ต้องเงยหน้าขึ้นมองในขณะที่มาหยาลินกําลังร้อยด้ายอยู่

หมอแม้วหยุดนิ่งครู่หนึ่งและรู้สึกตื่นเต้นเล็กน้อยในทันใด“โอเค ฉันจะล้างเส้นเลือดให้การล้างก้อนเลือดเป็นงานเล็กน้อยแต่หลังจากที่ห่างหายจากโต๊ะผ่าตัดเป็นเวลานานหมอแม้วรู้สึกตื่นเต้นเหมือนเด็กฝึกงานจบใหม่

“อย่าแตะต้องหลอดเลือด”หลังรันเตือนเขาก่อนจะกลับไปเย็บหลอดเลือด

แก่นของเทคนิคการรักษาเอ็นรอยหวายจูหลิงคือเพื่อให้แน่ใจว่าการไหลเวียนโลหิตและวิธีการเพื่อให้แน่ใจว่าการไหลเวียนโลหิตคือการซ่อมแซมหลอดเลือดให้ได้มากที่สุดเขาได้ใช้เทคนิคการซ่อมแซมจุดอ่อนแบบเดียวกับที่เขาทําการผ่าตัดปลูกถ่ายนิ้วในทางหนึ่ง

หากศัลยแพทย์คนอื่นใช้วิธีการผ่าตัดนี้ พวกเขาจะรู้สึกว่าเป็นภาระงานที่หนักอึ้งมีเพียงหมออย่างหลิงรันที่ชอบห้องผ่าตัดและไม่สนใจเรื่องเงินเท่านั้นที่จะไม่สนใจ

แน่นอนว่าเขาไม่ได้ทําบ่อยๆในฐานะแพทย์เขาหวังเสมอว่าเทคนิคของเขาจะถูกนํามาใช้ในสถานที่ที่เหมาะสมกว่าเมื่อเทียบกับการซ่อมแซมเอ็นร้อยหวายผลของทักษะของเขาต่อการตัดตับนั้นยิ่งใหญ่กว่าอย่างเห็นได้ชัด

อย่างไรก็ตามหมอแม้วไม่สนใจว่าทักษะของเขามีประโยชน์ต่อการผ่าตัดเพียงใดเขาลงทุนลงแรงเต็มร้อยในการนําเนินการ

แต่ หมอแม้วตระหนักได้อย่างรวดเร็วว่าคําขอของหลิงรันนั้นต้องการมากกว่าความสนใจทั้งหมดของเขา

การล้างลิ่มเลือดเป็นเรื่องง่ายค่าขอของหลิงรันที่จะไม่แตะต้องหลอดเลือดมักจะทําให้การผ่าตัดอื่นๆยากขึ้นเล็กน้อยแต่การผ่าตัดครั้งนี้ไม่ง่ายนักเพราะแผลมีขนาดเล็ก

นอกจากนี้ความเร็วของหลิงรันยังกระตุ้นหมอแม้วให้ทํางานหนักขึ้น

เขารู้ว่าเขาไม่จําเป็นต้องเปรียบเทียบกับ หลิงรันแต่หมอแม้วก็รู้ด้วยว่าหากความเร็วในการทํางานของเขาช้าเกินไปความเร็วของ หลิงรันอาจถูกลากลงซึ่งจะส่งผลต่อความคืบหน้าของการดาเนินการทั้งหมด

ศัลยแพทย์หลายคนไม่เต็มใจที่จะหาคนใหม่มาทําศัลยกรรม เพราะไม่เพียงแต่พวกเขาจะต้องกังวลเกี่ยวกับคนใหม่ๆเหล่านี้ที่ทําผิดพลาดเท่านั้นแต่ความเร็วของพวกเขายังเป็นข้อพิจารณาที่สําคัญอีกด้วย

ในโรงพยาบาลความเร็วของกลุ่มศัลยกรรมสัมพันธ์โดยตรงกับปัจจัยต่างๆเช่นโบนัสประสิทธิภาพเมื่อใดก็ตามที่เป็นไปได้จะไม่มีใครเต็มใจที่จะแบกรับภาระ

หมอแม้วไม่ต้องการเป็นภาระของหลิงรันเพราะถ้าเขากลายเป็นภาระหลิงรันอาจจะลด

จํานวนการผ่าตัดในคลินิกท้ายที่สุดเขาไม่ได้อยู่ที่โรงเรียนหรือโรงพยาบาลอีกต่อไปและหลิงรันก็ไม่มีภาระหน้าที่ที่จะสอนเขา…

หมอแม้วแอบมอง หลิงรันก่อนที่เขาจะก้มศีรษะลงเมื่อเขาสงบสติอารมณ์แล้วเขาก็ทํางานหนักเพื่อขจัดลิ่มเลือด

รากฐานของเขายังคงอยู่ที่นั่นขณะที่เขามุ่งความสนใจไปที่การผ่าตัดด้วยพละกําลังทั้งหมด

ของเขาในที่สุดเขาก็เสร็จสิ้นภารกิจที่ได้รับมอบหมายจากหลิงรัน แต่เขาก็หมดแรงเช่นกันหลิงรันพยักหน้าอย่างพึงพอใจตามที่คาดไว้หมอแม้วเป็นชายวัยกลางคนที่สามารถรับแรง

กดดันได้ แม้หลังจากโอนภาระงานของมาหยาลินไปแล้วเจ็ดสิบแปดเปอร์เซ็นต์ให้เขาแล้วหมอแม้วก็ยังสามารถรับน้ําหนักของเขาได้และมันก็ไม่ใช่เรื่องง่าย

ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น มาหยาลินเคยเป็นหมอที่ท่าเทคนิคการซ่อมแซมเอ็นร้อยหวายมาสองปีแล้วและหมอแม้วก็ออกจากโรงพยาบาลขนาดใหญ่มาระยะหนึ่งแล้ว

แต่หลิงรันคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้เท่านั้นก่อนที่เขาจะทําการผ่าตัดต่อไปเขาไม่ได้เพิ่มภาระงานของ หมอแมวอีกต่อไป

ขณะที่ หมอแม้วกําลังเข้าใกล้ขั้นตอนสุดท้ายในการขจัดลิ่มเลือด เขาแสดงอาการที่ชัดเจนของความแข็งแกร่งต่ำเขาไม่เพียงแต่ทํางานช้าลงเท่านั้นแต่อัตราความผิดพลาดของเขายังเพิ่มขึ้นอีกด้วย เขาไม่สามารถทําความสะอาดลิ่มเลือดได้อย่างหมดจดเช่นกัน…รัน

สรุปแล้ว ตามคําตัดสินของหลิงรัน เขากําลังจะไม่สามารถใช้หมอแม้วได้อีกต่อไป “ด้ายเย็บเอ็น” หลิงรันกําลังเย็บส่วนหลักในขณะนี้และเขาไม่สนใจหมอแม้วอีกต่อไปจวงซีที่กําลังเรียนรู้ที่จะเป็นพยาบาลขัดผิวค่อยๆ สอดด้ายเย็บเส้นเอ็นเข้าไปในมือของหลิง

มือของหลิงรันทรุดลงเล็กน้อยเขาชาเลืองมองเธอก่อนท่าการผ่าตัดต่อ

จวงซี ถอนหายใจยาวหนัก 11 ปอนด์ในขณะนั้น

อย่างไรก็ตาม หมอแม้วผ่อนคลายอย่างรวดเร็วและฟื้นตัวตนของเขาอีกครั้งในฐานะผู้ดําเนินการรีแอคเตอร์จิตใจของเขาทํางานราวกับโคมไฟตั้งโต๊ะหมุนได้ในขณะที่เขานึกถึงรายละเอียดนับไม่ถ้วนในโรงพยาบาล:ครั้งแรกที่เขาได้พบกับแพทย์หญิงคนสวยในโรงพยาบาลครั้งแรกที่เขาได้พบกับพยาบาลสาวสวยระหว่างการผ่าตัดครั้งแรกที่เขาได้พบกับสาวสวยสมาชิกครอบครัวหญิงในรอบวอร์ดครั้งแรกครั้งแรกที่ไปห้องฝังศพ…

“การดาเนินการของวันนี้ดําเนินไปค่อนข้างราบรื่นใช่ไหม”เมื่อแรงกดดันต่อ หมอแม้วลดลง

เขาจึงพยายามทําตัวเป็นมิตรแม้ว่าจะไม่มีใครรู้ว่ามันเกิดขึ้นโดยตั้งใจหรือไม่ตั้งใจก็ตาม

หม่าหยานหลินคุ้นเคยกับนิสัยของหลิงรันและต้องแบกรับภาระหนักในการพูดคุยอย่างเป็นธรรมชาติอันที่จริงเขาก็รู้สึกผ่อนคลายเช่นกันและตอนนี้เขาต้องการพูดคุย“ตามความคืบหน้าตามปกติของหมอหลิงการผ่าตัดในวันนี้ทําได้ด้วยความเร็วเฉลี่ยโดยประมาณความเร็วของเขาอาจได้รับผลกระทบเล็กน้อยเพราะเราเปลี่ยนสถานที่”

“นั่นเป็นเพียงพาร์สําหรับหลักสูตรถอนหายใจตอนนี้มีศัลยแพทย์ไม่มากเหมือนหมอหลิงที่เต็มใจที่จะใช้เวลาสองถึงสามชั่วโมงในการผ่าตัดเล็กๆน้อยๆเช่นนี้”หมอแม้วยกย่องหลิงรันทางอ้อม

มาหยาลินเห็นด้วยและเขาก็รู้สึกซาบซึ้งเมื่อพูดว่า”ใครจะไม่พูดอย่างนั้นคนส่วนใหญ่จะไม่ทำการซ่อมแซมเอ็นร้อยหวายแบบนี้”

หมอแม้วยิ้มและพูดว่า “เมื่อคุณมองจากมุมมองอื่นเรากําลังแข่งขันกันในลักษณะที่แตกต่างออกไปฉันยังติดต่อโรงพยาบาลและแพทย์อื่นๆและเราจะได้รับผู้ป่วยเพิ่มขึ้นในภายหลังตามการประมาณการครั้งก่อนเราควรมีผู้ป่วยมากกว่าสามคนทุกสัปดาห์”

การสนทนาที่เขามีกับพี่หงในวันนี้ทําให้ความมั่นใจของหมอแม้วแข็งแกร่งขึ้นเขาเชื่อว่าตราบใดที่มีผู้ป่วยที่เหมาะสม โอกาสที่เขาจะได้รับที่นี่ยังมีค่อนข้างมาก

“ดีมาก ถ้ามีเพียงสามครั้งต่อสัปดาห์ คุณสามารถใช้เตียงที่นี่ได้อย่างมีประสิทธิภาพ” หม่าหยานลินอดไม่ได้ที่จะคิดบวก จุดประสงค์หลักของเขาคือการเรียนรู้เทคนิคตอนนี้โรงพยาบาลหยุ นฮัวทําการซ่อมแซมเส้นเอ็นร้อยหวายเฉลี่ยสามหรือสี่ครั้งต่อสัปดาห์และส่วนใหญ่มุ่งเป้าไปที่ผู้ป่วยและนักกีฬาต่างชาติถ้าเขาสามารถทําศัลยกรรมเพิ่มเติมสามครั้งที่คลินิคตระกูลหลิงทุกสัปดาห์ เขาจะสามารถเรียนรู้ได้เร็วขึ้น

หมอแม้วรู้สึกภาคภูมิใจเล็กน้อยในขณะนี้ เขาหัวเราะและพูดอย่างร่าเริงว่า “การผ่าตัดสามครั้งเป็นตัวเลขที่ต่ำที่สุดที่ฉันสามารถสัญญากับคุณเราเพิ่งจะเริ่มต้นดังนั้นเรามารักษาโปรไฟล์ให้ต่ำลง ฉันจะไปหาเพื่อนเก่าของฉันแน่นอนสาเหตุหลักมาจากหมอหลิง” ชื่อเสียงพอได้ยินว่าหมอหลิงเป็นหัวหน้าศัลยแพทย์ก็เต็มใจส่งคนไข้ไป”

มาหยาลินฟังในขณะที่เขาพยักหน้าและชมเชยเครือข่ายที่กว้างขวางของ Doctor Miao ซึ่งทําให้หมอแม้วผู้ซึ่งไม่ได้รับการยกยอมาเป็นเวลานานถึงกับหัวเราะทันใดนั้นบรรยากาศของโรงละครก็มีความกลมกลืนกันอย่างมาก

ไม่นานหลังจากนั้น หลิงรันก็เย็บเอ็นร้อยหวายเสร็จแล้ว จากนั้นเขาก็มอบงานที่เหลือให้หม่าหยานหลินและออกไปอาบนํ้า

ประโยชน์ของการผ่าตัดในคลินิกของเขาเองปรากฏชัดในเวลานี้ หลิงรันเปลี่ยนเสื้อผ้าของเขาในครั้งนี้จริงๆ

หลิงรันออกจากห้องผ่าตัดหมอแม้วและมาหยาลินก็เต็มไปด้วยความสุขเมื่อพวกเขาชมเชยซึ่งกันและกัน

เมื่อการผ่าตัดทั้งหมดเสร็จสิ้นพวกเขาออกจากห้องผ่าตัดและเห็นรถพยาบาลอีกคันจากบริษัทกวางทองหยุดอยู่ที่สนาม

“ทําไมรถพยาบาลถึงหยุดที่นี่”หมอแม้วขมวดคิ้ว

“ด้านหลังเต็ม”คนขับรถยังรู้จักหมอแม้วดังนั้นเขาจึงทําได้เพียงเม้มปากด้วยการลาออก

“เต็มแล้วไง มีรถพยาบาลคันอื่นด้วยเหรอ”

“พวกเขากําลังส่งผู้ป่วยไปทั้งหมด”วันนี้จวงซีก็อารมณ์ดีเช่นกัน หลังจากวิ่งไปรอบๆด้วยขา

ซ้ายที่หนัก 52 ปอนด์และขาขวา 55 ปอนด์เธออธิบายกับหมอแม้วว่า “บริษัทฉางซีรวบรวมคนไข้ที่เอ็นร้อยหวายขาดจากที่ไหนสักแห่งแล้วส่งเขาไป สาขาของโรงพยาบาลไป๋ไหเซียงก็พบเช่นกัน คนไข้ที่เอ็นร้อยหวายแตกคนไข้ทั้งสองฝ่ายมาถึงพร้อมกันและตอนนี้คนหนึ่งต้องรอ

ให้อีกคนผ่าตัดเสร็จก่อนจึงจะเข้ารับการผ่าตัดเองได้…”

“หมานั่งตักพวกนี้…”หมอแม้วรู้สึกอิจฉาขึ้นมาทันที