GREAT DOCTOR LING RAN - ตอนที่ 947

EP 947

รู้สึกอย่างไรกับการสอดเข็มเข้าไปในเนื้อเยื่อหัวใจ?

หลิงรันไม่ได้มีโอกาสจดจ่ออยู่กับความรู้สึกนั้นทันที

นี่เป็นครั้งแรกที่เขาทําการซ่อมแซมบาดแผลที่หัวใจ และเป็นครั้งแรกที่เขาทําการผ่าตัดหัวใจของผู้ป่วย มีหลายสิ่งหลายอย่างที่เขาต้องจดจ่อ และไม่มีเวลาให้เขาจมอยู่กับอารมณ์

คนเดียวที่อยู่ในอารมณ์ของเขาคือผู้อํานวยการแผนกคัง

เขากําลังเฝ้าดูคนอื่นทําการซ่อมแซมบาดแผลที่หัวใจ ซึ่งเป็นสิ่งที่เขาทําได้ดีที่สุดอย่างชํานาญ แม้ว่าจะเป็นการผ่าตัดหัวใจและหลอดเลือดที่ง่ายที่สุดสําหรับศัลยแพทย์ การผ่าตัด

หัวใจและหลอดเลือดเคยเป็นเขตต้องห้าม ผู้อํานวยการแผนกคังอดไม่ได้ที่จะรู้สึกราวกับว่ามีคนอื่นได้สัมผัสของบางอย่างที่เป็นของเขา เขาโกรธ เขินอาย ตื่นเต้น รู้สึกผิด และมีอารมณ์ในเวลาเดียวกัน

อย่างไรก็ตาม ไม่มีใครสนใจสิ่งที่อยู่ในใจของเขา การผ่าตัดยังคงดําเนินต่อไปตามปกติ หลิงรันยื่นนิ้วเรียวและกดเบา ๆ บนแผลหัวใจ การเคลื่อนไหวของเขาถูกควบคุมและอ่อนโยนมากจนเขาดูเหมือนผู้ชายในละครโทรทัศน์เรื่องหนึ่งที่กดนิ้วลงบนริมฝีปากของนางเอกอย่างเบามือบน

พยาบาลสาวในห้องผ่าตัดไม่สามารถช่วยแต่ส่งเสียงร้องภายใน

หัวใจของผู้ป่วยดูเหมือนจะสั่นเล็กน้อยเช่นกัน และราวกับว่ามันกําลังจะเข้าสู่ภาวะหัวใจห้องนิ้วของหลิงรันนั้นมั่นคงและเขาก็ออกแรงอย่างเท่าเทียมกัน

หากนิ้วของศัลยแพทย์ไม่มั่นคงเพียงพอ หรือหากศัลยแพทย์ไม่ได้ออกแรงมากพอ แผลที่หัวใจจะปฏิบัติต่อศัลยแพทย์เหมือนกับที่ผู้นําหญิงในละครโทรทัศน์ปฏิบัติต่อผู้นําชาย พวกเขาจะผลักชายที่เป็นผู้นําออกไปในทันใดและวิ่งหนีไป และนั่นจะเป็นรากฐานที่สําคัญของการพัฒนา โครงเรื่องสําหรับตอนต่อไปอีกยี่สิบตอน

อย่างไรก็ตาม หากใช้แรงกดบนแผลอย่างเหมาะสม ไหมขัดฟันโพลีโพรพีลีน 10-0 จะสามารถทําให้หัวใจเชื่องได้โดยใช้เข็ม

ทุกคนอดไม่ได้ที่จะมุ่งความสนใจไปที่สนามศัลยกรรม

พวกเขาเฝ้าดูหลิงรันสอดเข็มเข้าไปในตําแหน่งที่นิ้วของเขาอยู่ และเจาะเนื้อเยื่อหัวใจทุกชั้น

ราวกับว่าพวกเขากําลังดูอยู่อย่างหายใจติดขัด ทันใดนั้นละครโทรทัศน์ก็กลายเป็นภาพยนตร์ศิลปะ

ขณะที่หลิงรันสอดเข็มเข้าไป โฟล์คเนอร์ก็จดจ่ออยู่กับสนามผ่าตัดอย่างมากเช่นกัน

แพทย์ชาวอเมริกันที่เมาเล็กน้อยพร้อมที่จะหยุดหลิงรันได้ทุกเมื่อและจัดการกับความยุ่งเหยิงที่อาจเกิดขึ้น

แม้ว่าเขาจะเป็นเพียงแพทย์ธรรมดาในอิมเซนโกคลินิคแต่เขาก็สามารถขจัดความยุ่งเหยิงของแพทย์รุ่นเยาว์ได้

หลิงรันดึงเข็มออกมาอย่างชํานาญก่อนที่มันจะเจาะทะลุผ่านเยื่อบุหัวใจ

ฟอล์คเนอร์รู้สึกสบายใจขึ้นทันที ศัลยแพทย์ที่มีความชํานาญในการเย็บแผลสามารถจัดการกับการซ้อมรบทั้งหมดที่เกี่ยวข้องกับการซ่อมแซมอาการบาดเจ็บที่หัวใจได้เป็นอย่างดี

โฟล์คเนอร์ก้าวไปข้างหน้าและช่วยหลิงรันทําปมโดยไม่ลังเล เขายังตรวจสอบด้วยว่าน้ําตาทั้งสองข้างอยู่ในแนวเดียวกัน

หลังจากนั้นครู่หนึ่ง โฟล์คเนอร์ก็เสร็จ แต่ก่อนที่เขาจะพูดอะไร หลิงรันได้เลื่อนนิ้วลงแล้วเผยให้เห็นส่วนอื่นของน้ําตา

เขาเย็บส่วนน้ําตาที่เขาเพิ่งเปิดออก และทําเป็นปม เขายังมั่นใจว่าน้ําตาทั้งสองข้างอยู่ในแนวเดียวกัน…

หลังจากท่าซ้ําขั้นตอนเดิมสามครั้ง รอยฉีกขาดขนาดใหญ่มากก็ถูกเย็บ

ในเวลาเดียวกัน โฟล์คเนอร์ก็ตระหนักว่าเขาดูเหมือนเป็นผู้ช่วยอีกครั้งตั้งแต่ต้นจนจบ… “ใช่ ทําได้ดีมาก” ฟอล์คเนอร์ยกย่องหลิงรัน และเขาพยายามอย่างเต็มที่เพื่อแสดงให้เห็นว่าเขายังคงเหนือกว่าหลิงรันผ่านทางน้ําเสียงของเขา

หลิงรันเผยรอยยิ้มที่เหมาะสมกับสังคมและกล่าวว่า “ฉันเองก็รู้สึกดีเหมือนกัน

“อืม… เนื่องจากการผ่าตัดทําได้ดีมาก เป็นเรื่องปกติที่คุณจะรู้สึกดี” มีความหึงหวงอยู่ในน้ําเสียงของฟอล์คเนอร์

เขาต้องการที่จะดําเนินการผ่าตัด นี่เป็นเรื่องจริงโดยเฉพาะอย่างยิ่งเพราะเขาเพิ่งพบกับงานเลี้ยงที่น่าเบื่อมาก และการผ่าตัดหัวใจและหลอดเลือดแบบง่ายๆ ที่เขาสามารถระบายความผิด

หวังทั้งหมดของเขาเป็นสิ่งที่เขาต้องการอย่างแท้จริง

“เอาล่ะ ไปปิดช่องทรวงอกของผู้ป่วยกันเถอะ” ฟอล์คเนอร์ไม่ได้ตั้งใจให้คนอื่นทําการผ่าตัดให้เสร็จ หากการผ่าตัดเป็นงานเลี้ยงอาหารค่ํา การเย็บแผลที่หัวใจจะเป็นอาหารหลัก เนื่องจากโฟล์คเนอร์ไม่ได้ชิมอาหารจานหลัก เขาจึงอยากทําเครื่องเคียงบ้าง ก็ยังดีกว่าไม่กินอะไรเลย หลิงรันพยักหน้าเล็กน้อย แล้วเขาก็เริ่มเจาะช่องทรวงอกของผู้ป่วยโดยไม่พูดอะไร

เนื่องจากธรรมชาติของการผ่าตัดหัวใจและหลอดเลือดมีความเสี่ยงสูง การผ่าตัดหัวใจและหลอดเลือดส่วนสุดท้ายจึงมีความสําคัญมากกว่าการผ่าตัดส่วนอื่นๆ เล็กน้อย อย่างที่แพทย์บอกเสมอว่า “หากเกิดข้อผิดพลาดระหว่างการผ่าตัด ผู้ป่วยจะไม่มีโอกาสออกจากห้องผ่าตัดยังมีชีวิตอยู่ และหากรายละเอียดที่ปลีกย่อยของการผ่าตัดทําได้ไม่ดีนัก แพทย์ในห้องไอซียูจะดูแลผู้ป่วยได้ยาก หากไม่มีการดูแลที่ดีหลังการผ่าตัด ผู้ป่วยจะลําบากหลังจากเขาออกจากโรงพยาบาล…” เป็นการผ่าตัดหัวใจและหลอดเลือดครั้งแรกของ Ling Ran และเขามีส่วนร่วมในเรื่องนี้ตั้งแต่ต้นจนจบ

ทันทีที่เขาวางกรรไกรลง การแจ้งเตือนจากระบบก็ปรากฏขึ้น

[ภารกิจเสร็จสิ้น: ลองซ่อมแซมอาการบาดเจ็บที่หัวใจ]

[รายละเอียดภารกิจ: มีส่วนรวมในการรักษาซ่อมแซมอาการบาดเจ็บที่หัวใจและรู้สึกว่าการผ่าตัดหัวใจและหลอดเลือดสนุก]

[รางวัลภารกิจ: เซรั่มพลังงาน]

ขวดเซรั่มพลังงานปรากฏขึ้นต่อหน้าหลิงรัน มันเป็นประกาย

หลิงรันโบกมือให้เลิกจ้างและใส่ขวดเซรั่มพลังงานลงในช่องเก็บของของเขา เขาดูเหมือนกับเขาทุกครั้งที่เขาได้พบกับเพื่อนร่วมชั้นที่เก่งแต่ไม่ธรรมดาในมหาวิทยาลัย

นั่นคือเมื่อผู้อําานวยการฮวงเดินไปที่เตียงผ่าตัด หมอโจวอยู่ด้านหลังผู้อํานวยการฮวง และเขากําลังถือโทรศัพท์อยู่ ผู้อํานวยการฮวงฟังดูเหมือนนักข่าวที่แก่และขี้เหร่ในขณะที่เขาถาม “หมอฟอล์ดเนอร์คุณรู้สึกอย่างไรเกี่ยวกับการรักษาโรคหัวใจและหลอดเลือดครั้งแรกที่มีหมอลหลิงคอยช่วย?”

“เขาทําได้ดีมาก ดีมาก” ตอนนี้โฟล์คเนอร์กําลัง “ถ่ายทํา” เขาเริ่มพูดเกินจริงไปโดยปริยาย ซึ่งเป็นเรื่องปกติของคนอเมริกัน “มันดีกว่าสิ่งที่ฉันมีคาดหวังไว้อีกมันอยู่ฝีมือเขาอยู่ในระดับมืออาชีพอย่างแน่นอน”

ขณะที่เขาพูด เขาเริ่มนึกถึงการผ่าตัดในตอนนี้ และเขาค่อยๆ เริ่มชื่นชมมันจากก้นบึ้งของหัวใจ ตอนนี้ ดูเหมือนเขาจะคิดว่าก่อนหน้านี้เขาไม่ได้จริงจังเพียงพอ และเสียงของเขามีความจริงใจ “หมอหลิงมีทักษะอย่างมาก และเขาน่าจะมีพรสวรรค์ในด้านการผ่าตัดหัวใจและหลอดเลือด เขาไม่ควรเสียของขวัญที่พระเจ้ามอบให้นี้”

ก่อนที่หลิงรันจะพูดอะไร ผู้อํานวยการฮวงเริ่มพยักหน้าอย่างจริงจัง “คุณพูดถูก. หลิงรันต้องการเวทีที่ดีสําหรับเขาเพื่อแสดงทักษะของเขา…”

ใบหน้าของผู้อ่านวยการแผนกศัลยกรรมหัวใจและหลอดเลือดเริ่มซีด แผนกศัลยกรรมหัวใจ

และหลอดเลือดมีขนาดเล็ก และไม่ตรงกับแผนกฉุกเฉินที่ยกระดับเป็นศูนย์การแพทย์ฉุกเฉินอย่างแน่นอน หากแผนกศัลยกรรมตับและตับอ่อนของเหอ หยวนเจิ้ง เป็นแผนกเล็กๆ ในโรงพยาบาลหยุนฮัว แผนกศัลยกรรมหัวใจและหลอดเลือดย่อมเป็นแผนกชายขอบอย่างไม่ต้องสงสัย อย่างน้อย แผนกศัลยกรรมตับและตับอ่อนได้ทําการผ่าตัดเกือบพันครั้งต่อปี และพวกเขาต้องรับผิดชอบด้านการเงินของตัวเอง แผนกศัลยกรรมหัวใจและหลอดเลือดมีอยู่โดยไม่มีเหตุผลอื่นใด

นอกจากเพื่อสนับสนุนสถานะของโรงพยาบาลหยุนฮัวในฐานะโรงพยาบาลทั่วไป…

“ผู้อํานวยการแผนกฮวง… เกี่ยวกับเรื่องนี้… อย่า…” ผู้อํานวยการแผนกคังต้องการพูดเหมือนคนที่กําลังมีอาการทางจิต แต่คําพูดของเขาติดอยู่ในลําคอของเขา

ผู้อํานวยการฮวงเพิกเฉยต่อผู้อํานวยการแผนกคังโดยสิ้นเชิง ในตําแหน่งที่ได้เปรียบเชิงกลยุทธ์ เขากล่าวว่า “ด้วยสิ่งที่เกิดขึ้นในโรงพยาบาลหยุนฮัวในตอนนี้ สิ่งที่เราต้องทําต่อไปคือการนําตารางการรวมไอซียู กับเราไปข้างหน้า”

“ฮะ?” ผู้อํานวยการแผนกคังอดไม่ได้ที่จะหยุดนิ่ง เป็นไปได้ไหมว่า… ตอนที่เสือตัวนี้ไล่ตามกระต่าย มันเจอแพะ?

ผู้อํานวยการฮวง หันมาและพูดกับหลิงรัน “จริงๆแล้วฉันเคยคิดเกี่ยวกับไอซียูมาก่อนหน้านี้ การผ่าตัดตับนั้นมีความยากพออยู่แล้วของมันเอง ไม่ต้องพูดถึงการผ่าตัดกระเพราะร่วมกับการผ่าตัดตับ ห้องไอซียูมีความสําคัญมากสําหรับเรา”

ผู้อําานวยการแผนกคังพยักหน้าอย่างจริงจัง ‘ไปข้างหน้าและกดขี่ข่มเหงไอซียู ฉันเคยรําคาญแผนกไอซียูมานานแล้วอยู่แล้ว พวกเขามักจะกลั่นแกล้งผู้อํานวยการแผนกของแผนกเล็กๆอย่างฉัน”

ผู้อํานวยการฮวงยังอยู่ในกระบวนการโน้มน้าวตัวเอง เขาพยักหน้าสองสามครั้งแล้วพูดว่า

“หลิงรัน อยู่ตรงหน้าเราแล้ว ถ้านายต้องการทําการผ่าตัดหัวใจและหลอดเลือด ฉันได้พูดคุยกับผู้รับผิดชอบไอซียูมาบางแล้ว และเราน่าจะตัดสินใจได้ในเร็วๆ นี้”

หลิงรันฮัมเพลงเพื่อรับทราบและกล่าวว่า “ดูเหมือนจะมีผู้ป่วยไม่มากที่นี่ที่ต้องการการผ่าตัดหัวใจและหลอดเลือด”

“ไม่เป็นไร. เพียงดําเนินการกับผู้ป่วยที่คุณจัดการเพื่อรับมือ ฉันจะคิดเกี่ยวกับสิ่งที่เราสามารถทําได้ต่อไป” ผู้อํานวยการฮวงดูมั่นใจ เขาดูไม่กังวลว่ามีผู้ป่วยไม่เพียงพอ

ผู้อํานวยการฝ่ายคังถึงกับพูดอะไรไม่ออก ขณะที่เขามองไปที่หลิงรัน เขาก็รู้สึกอิจฉาขึ้นมาทันทีมันทําให้หัวใจของเขาเต้นแรง