GREAT DOCTOR LING RAN - ตอนที่ 941

EP 941

“ฉัน… ฉัน… ฉัน…” โดบินต้องการจะพูด แต่เขากําลังหายใจหอบ แม้หลังจากพยายามหลายครั้ง เขาก็ไม่เคยได้รับประโยคเต็มเลย ใบหน้าของเขาแดงมากจนดูเหมือนกุ้งแช่แข็งพร้อมที่จะเสิร์ฟ

โจวซินเยียนฟังอย่างระมัดระวังและพูดกับผู้อํานวยการโรงพยาบาลโบ ที่อยู่ข้างๆเขา

“มิสเตอร์นิวยอร์คดูเหมือนกําลังพูดถึงเราอยู่? ชาวอเมริกันเรียนรู้ศัพท์แสงทั่วไปในหมู่ชาวจีน ตอนนี้เมื่อพวกเขาเรียนภาษาจีนกลางหรือไม่”

ผู้อําานวยการโรงพยาบาลโบยิ้มอย่างไร้ความปราณี พยักหน้าให้ โจวซินเยียนและกล่าวว่า “พี่โจวซินเยียน คุณค่อนข้างตลกเมื่อพยายามจะเป็น”

“เมื่อคุณจัดการกับคนอเมริกัน คุณต้องมีอารมณ์ขันใช่ไหม? ในภาพยนตร์ของพวกเขา แม้ว่าพวกเขาจะยุ่ง อยู่ในสถานการณ์ที่รุนแรง หรืออยู่ในระหว่างกอบกู้โลก พวกเขาก็ต้องเล่นมุกตลกก่อน” หลังจากที่ โจวซินเยียนพูดจบ เขาก็เรียกล่าม “บอกเขาว่าผมเป็นหมอแผนกฉุกเฉินของโรงพยาบาลหยุนฮัว ถามเขาว่าเขาแพ้อะไรหรือเปล่า สัมผัสกับสารก่อภูมิแพ้หรือไม่ และอาจเป็นอะไร”

ล่ามแปลคําพูดของเขาอย่างรวดเร็ว และเขาพูดในลักษณะที่สะดุดจนไม่สามารถถ่ายทอดข้อความได้

โจวซินเยียนและคนอื่นๆ ไม่รีบร้อน ทุกคนมองมาที่เขาอย่างสงบ

น้ําตาในดวงตาของโดบินกําลังจะไหลออกมาขณะที่เขาส่ายหัวอย่างแรง

“ยกนิ้วขึ้นถ้าคุณไม่สัมผัสสารก่อภูมิแพ้ หากคุณไม่แน่ใจ ให้ยกสองนิ้วขึ้น หากคุณเคยมีอาการแบบนี้มาก่อน ขอสามนิ้ว” ผู้อํานวยการโรงพยาบาลโบมองไปที่โดบินที่หายใจลําบาก เขาตัดสินใจถามคําถามแบบปรนัย

โดบินส่ายหัวด้วยความเจ็บปวดแล้วยกสองนิ้วขึ้น

“ดูเหมือนเขาจะไม่ค่อยมีประโยชน์สําหรับพวกเรา ตอนนี้เราสามารถพึ่งพาตัวเองได้เท่านั้น” ผู้อ่านวยการโรงพยาบาลโบพึมพําเป็นภาษาจีนกลาง และเขาไม่กลัวว่าล่ามจะแปลคําพูดของเขาผิดพลาด

“หาที่ราบสําหรับเขาเพื่อให้เขาอยู่ในท่ากึ่งเอนได้” แพทย์คนหนึ่งเข้ามาตรวจดูอาการของโดบินและให้คําแนะนํา

โจวซินเยียนกล่าวว่า “นอนอยู่บนพื้น? อืม ใครก็ได้ ช่วยหาเบาะให้หน่อย…”

“พื้นค่อนข้างเย็น เราต้องทําให้แน่ใจว่าเขาจะไม่เป็นหวัด” แพทย์อีกคนที่อยู่ข้างๆ คอยเตือนอย่างครุ่นคิด

“ดีกว่าที่จะนอนบนโต๊ะ มันจะง่ายกว่าที่จะปฏิบัติต่อเขา แล้วบาร์นี้ล่ะ? สูงเกินไปหรือเปล่า?”

“ฉันคิดว่าโต๊ะที่พวกเขาเสิร์ฟอาหารเย็นตอนนี้ก็ดี แต่ฉันไม่แน่ใจว่ามันจะรับน้ําหนักของ มิสเตอร์นิวยอร์ก ได้หรือไม่”

“ทั้งสองคน ยกโต๊ะพร้อมจานเย็นขึ้น มีใครโทรไปเบอร์ฉุกเฉินแล้วหรือยัง?”

โดบินถูกห้อมล้อมไปด้วยหมอ หรืออย่างน้อยก็มีคนที่เกี่ยวข้องกับการแพทย์ เช่น ผู้อํานวยการโรงพยาบาลโบ เมื่อทุกคนให้ความคิดเกี่ยวกับสิ่งที่ต้องทํา ในที่สุดสิ่งต่าง ๆ ก็เสร็จสิ้นอย่างเป็นระเบียบ สงบ สงบ ผ่อนคลาย และสบาย ๆ…

อันที่จริง การเปลี่ยนสถานที่ในขณะนั้นอาจทําให้เกิดความตื่นตระหนกและดึงดูดความสนใจของผู้คนได้มากขึ้นเท่านั้น ดังนั้น แพทย์จึงจัดแฟชั่นที่เป็นระเบียบ

ผู้อํานวยการโรงพยาบาลโบ ซึ่งถือได้ว่าเป็นเจ้าบ้านเพียงครึ่งเดียว ไม่รู้สึกประหม่าหรือตื่นเต้นเกินไปในเวลานี้

พร้อมกันนี้ บรรดาแพทย์ได้หารือกัน

“เป็นห่วงเหรอ? ว่ากันว่ามีผู้ป่วยความวิตกกังวลจํานวนมากในอเมริกา พวกเขาเป็นลมได้ง่ายมาก ยังไงก็เถอะ คุณเคยเห็นคนที่มีความวิตกกังวลในประเทศจีนเป็นลมๆหายๆบ้างไหม” “ฉันไม่เคยเห็นมาก่อน นอกจากนี้ยังมีไม่กี่คนที่จบลงเช่นนี้เมื่อพวกเขามีอาการแพ้อย่างรุนแรง หากเป็นโรคภูมิแพ้ร้ายแรง พวกมันน่าจะตายไปแล้ว”

“อาการที่พบบ่อยที่สุดคือกล้ามเนื้อหัวใจตายใช่ไหม? เป็นเพราะไม่มีอาการแพ้อย่างรุนแรง

ซึ่งทําให้ยากต่อการจัดการกับสถานการณ์นี้”

แพทย์ส่วนใหญ่พูดภาษาจีนกลาง บางคนรวมตัวกันเพื่อพูดภาษาอังกฤษ และบางคนก็พูดภาษาแปลกๆ ผสมกับภาษาอังกฤษ ชั่วขณะหนึ่งพวกเขาสร้างบรรยากาศที่มีความสุขและกลมกลืนกันจริงๆ แพทย์มีความสุภาพต่อกัน ราวกับว่าพวกเขากําลังมีคําถามและคําตอบในระหว่างการสัมมนา การสนทนาของพวกเขาไม่มีที่สิ้นสุด และพวกเขาก็ไม่รีบร้อน

ในฐานะผู้ป่วย โดบินรู้สึกกังวลเล็กน้อย มือของเขาถูกโอบรอบคอของเขา และเขากําลังจะเป็นลมเนื่องจากหายใจลําบาก แต่เนื่องจากเขายังไม่เป็นลม เขาจึงคุ้นเคยกับท่าทางปัจจุบันเล็กน้อย

“ตอนนี้แนะนําโดยทั่วไปให้คุณอย่ากดที่คอของคุณ” แพทย์คนหนึ่งเข้ามาดึงมือของดอบบินออกจากคอของเขา

โดบินกลอกตาและจ้องไปที่หมอ

“เดี๋ยวผมไปดูให้” แพทย์คนหนึ่งหยิบโทรศัพท์ของเขาออกมา เปิดแอปไฟฉายแล้วเหวี่ยงมัน เมื่อเขาท่าสิ่งนี้แล้ว เขาเตือนแพทย์ให้นําเวชภัณฑ์ที่พวกเขาน่าติดตัวมาด้วยเสมอ

แพทย์บางคนเอาหูฟังออกจากกระเป๋าเสื้อฟังของแพทย์

แพทย์บางคนนําเทอร์โมมิเตอร์ออกจากซับในชุดสูท

แพทย์บางคนหยิบเข็มโค้งออกจากกระเป๋ากางเกงสูทของพวกเขา

และยังมีหมอที่เอากรรไกรออกมาจากกระเป๋าหลังกางเกง

ในขณะนั้น หลิงรันก็ปรากฏตัวในที่เกิดเหตุพร้อมกับเทียนฉี เขายื่นขวดเจลทําความสะอาดมือที่มีส่วนผสมของแอลกอฮอล์อย่างเงียบ ๆ

“ฉันไม่คิดว่าเราควรรอรถพยาบาล บางทีมันอาจจะยังติดอยู่กับการจราจร เรามาทําการใส่ท่อช่วยหายใจให้มิสเตอร์โดบินกันที่นี่” โจวซินเยียนแนะนําเชิงรุก

หลิงรันเห็นด้วยและพูดว่า “ชุดรักษากระดูกของฉัน…”

“หมอหลิง เอานี่ไป” หวางเหมาชิแห่งยาฉางซีเดินเข้ามาอย่างสง่างาม การเคลื่อนไหวของเขาเหมือนกับหุ่นจําลอง ซึ่งเป็นสิ่งที่เขาทําให้สมบูรณ์แบบในช่วงหลายปีที่ผ่านมาในฐานะนายแบบ เขามอบชุดรักษาบาดแผลของหลิงรันด้วยมือทั้งสองข้าง

“โอ้ขอบคุณ.” หลิงรันพยักหน้าให้หวางเหมา

ข้างกายเขาคือไหมฉุนซึ่งมีสีหน้าเปลี่ยนไป และตัวแทนขายยาของบริษัทบริษัทยายูรินจํานวนมาก

“เตรียมเครื่องกระตุ้นหัวใจให้พร้อม ซู เจียฟู วางยาสลบผู้ป่วย โจวซินเยียนทําให้เขาอยู่ในตําแหน่งหงาย” แม้ว่าการผ่าตัดหลอดลมเป็นการผ่าตัดเล็กๆที่คนๆเดียวสามารถทําได้ แต่หลิงรันยังคงจัดทีมเล็กๆ อย่างสุดความสามารถ

กระบวนการนี้ราบรื่น และ โจวซินเยียนและซูเจียฟูก็ทํางานได้อย่างรวดเร็ว

ทีมซีพีอาร์ ปัจจุบันของโรงพยาบาลหยุนฮัวประกอบด้วย โจวซินเยียนและคนอื่นๆ เสมอ ตอนนี้พวกเขาได้รับการฝึกฝนทุกวันและต้องใช้ทักษะกับผู้ป่วยจริง หลังจากที่หลิงรันออกคําสั่ง ทีมของเขาใช้เวลาเพียงสิบวินาทีในการเตรียมการทั้งหมด

“ฉันจะทําการผ่าตัดหลอดลม” หลิงรันพูดกับเทียนฉีและเริ่มสวมถุงมือ

การผ่าตัดเล็ก ๆ เช่นการผ่าตัดหลอดลม ไม่ต้องการให้ศัลยแพทย์ล้างมือและสิ่งอื่น ๆ ที่จําเป็นในห้องปฏิบัติการ การสวมถุงมือเป็นเพียงเพื่อปกป้องตัวแพทย์เองเท่านั้น

“ตกลง” เทียนฉี ตอบและยืนอยู่ข้างๆเขา เธอหยิบโทรศัพท์ออกมาแล้วถ่ายรูปสองสามรูป ในเวลานี้เฮียเฉาเข้ามาและมองไปที่ โดบินหน้าแดง เขาคลิกลิ้นของเขา “คุณคงโชคร้าย ถ้าเกิดเหตุการณ์นี้ขึ้นในร้านอาหารของฉัน ฉันจะแก้ไขจุดรักษาให้คุณภายในไม่กี่นาที แม้ว่าจะมีขนาดใหญ่มากและสามารถทําอะไรได้หลายอย่าง แต่ก็ยังขาดอยู่จริง ๆ เมื่อพูดถึงการรักษาพยาบาลขั้นพื้นฐาน”

ขณะที่เขาพูด เฮียเฉา ก็หยิบโทรศัพท์ออกมาและถ่ายรูป โดบินหลายรูป จากนั้นเขาก็ส่งไปที่แชทของกลุ่มเพื่อนของเขา [เวลาออกไปข้างนอกก็ยากที่จะหลีกเลี่ยงปัญหา ในเวลานี้จ่าเป็นต้องหาร้านที่มีสิ่งอํานวยความสะดวกครบ โดยเฉพาะสถานพยาบาล…]

หลังจากส่งสิ่งนี้ไปยัง แชทของกลุ่มเพื่อนโทรศัพท์ของเฮียเฉาก็เริ่มมีข้อความส่งถึงเขา

เฮียเฉายิ้มและเปิดวีแชทของเขาอย่างสบาย ๆ ก่อนที่เขาจะจ้องมองด้วยรอยยิ้ม การผ่าตัดที่เกิดขึ้นตรงจุดนั้นไม่ได้ทําให้เขารู้สึกตื่นเต้น เขาไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น ให้กล้องโฟกัสไปที่หลิงรันจะดีกว่า

ผู้คนยังคงพูดคุยกันที่ปลายสุดของห้องจัดเลี้ยง และด้านนี้ของห้องจัดเลี้ยง แพทย์ดูการผ่าตัดขณะที่พวกเขาพูดคุยกัน

“ระบบหัวใจและหลอดเลือดของชาวอเมริกันไม่เป็นระเบียบ

“หมอคนนี้ดูเด็ก แต่ระบบหัวใจและหลอดเลือดของเขาก็ค่อนข้างแย่”

“ฉันคิดว่าคนนี้ทําสิ่งนี้กับระบบหัวใจและหลอดเลือดของเขาเพราะเขานอนดึกมากแค่ไหนใช่ไหม? เขาเล่นการพนันอยู่เสมอ”

“หือ คุณรู้ได้ยังไง”