GREAT DOCTOR LING RAN - ตอนที่ 932

EP 932

ตู้เฉิงจี้ยืนอยู่หน้าหม้อแมงมุม สายตาของเขามืดมนเมื่อเขาจ้องไปที่กิ่งไม้ และดูเหมือนว่าเขากําลังอ่านบทกวีขณะที่เขาพูดว่า “ต้นไม้ที่สวยงาม คุณไม่คิดอย่างนั้นเหรอ?”

พยาบาลสาวข้าง ๆ เขาปิดปากของเธอขณะที่เธอยิ้ม

ตู้เฉิงจี้รู้สึกตื่นเต้นขึ้นมาทันที เขาคุ้นเคยกับรอยยิ้มแบบนี้ เมื่อไหร่ก็ตามที่ผู้หญิงคนหนึ่งยิ้มแบบนี้ เธอกําลังคิดว่าเธอจะให้ความบันเทิงกับผู้ชายต่อไปได้อย่างไรเพราะเขาดูร่ํารวย

ตู้เฉิงจี้สูดหายใจเข้าลึก ๆ และระงับความปรารถนาที่จะดูเครื่องแบบสีขาวของพยาบาล เขายังคงมองดูต้นแมงมุมและแสดงอารมณ์ออกมา “พืชเจริญเติบโตได้ดีมาก คนที่ดูแลต้นไม้ต้องพยายามอย่างมาก ทุกวันนี้ทุกคนในโรงพยาบาลยุ่งกันจริงๆ เหรอ? พวกคุณมีเวลารดน้ําต้นไม้ และให้ปุ๋ยหรือไม่? หรือจริงหรือไม่ที่หญิงสาวสวยเพียงต้องโปรยน้ําสักสองสามหยดบนต้นไม้ เพื่อให้มันเติบโตอย่างสวยงาม?” พยาบาลสาวยังคงปิดปากและยิ้ม

จากหางตาตู้เฉิงจี้สังเกตเห็นว่ารอยยิ้มของพยาบาลสาวเปลี่ยนไป ดูเหมือนเธอจะคิดว่าเขาน่าสนใจและคุยเก่งแค่ไหน เธอยังคิดอยู่ว่าเขารวยมากขนาดไหนและหวังว่าเขาจะเป็นคนจริงใจ ตู้เฉิงจี้พอใจกับตัวเอง เขายื่นมือซ้ายเพื่อเผยให้เห็นนาฬิกาข้อมือ วาเชอรอง กงสตองแตง ประดับเพชรของเขา เพชรประกายระยิบระยับเมื่อเขาเล่นซอกับต้นแมงมุม เขาพูดด้วยรอยยิ้มว่า

“ฉันใช้เวลาสองสามปีที่ผ่านมากับพ่อของฉัน และฉันไม่มีเวลาแม้แต่จะออกไปสนุกอีกต่อไป ฉันไม่มีส่วนร่วมในกิจกรรมทางสังคมมากมาย และฉันพูดไม่เก่ง ดังนั้น อย่าโกรธถ้าฉันพูดอะไรผิดไป อืม ใบของต้นแมงมุมนี้เรียบจริงๆ”

พยาบาลสาวยังคงปิดปากและยิ้ม

ตู้เฉิงจี้ซ่อนนิ้วของเขาไว้ใต้ข้อมือ วาเชอรอง กงสตองแตงประดับเพชรของเขา ดูและดึงใบของต้นแมงมุมอย่างลับๆ มันไม่ได้ขยับเขยื่อน

ในที่สุดตู้เฉิงจีก็ดึงความสนใจของเขาออกจากพยาบาลสาวไปยังต้นแมงมุมที่อยู่ตรงหน้าเขา

เขาบีบและถูใบไม้…

ตู้เฉิงจี้ ได้ทําการวิจัยทางอุตสาหกรรมในมหาวิทยาลัย ฮุมบ็อลท์ แห่งเบอร์ลินของเยอรมนี อ่านหนังสือในเมืองฟลอเรนซ์ ประเทศอิตาลี และคิดถึงชีวิตที่อาฟว์นูว์เดช็องเซลีเซกรุงปารีส เขามีคุณสมบัติสูงและอ่านหนังสือมากมาย เขายังเป็นนักคิดที่เก่งกาจอีกด้วย ตอนนี้เขาใช้คุณสมบัติเหล่านั้นให้เกิดประโยชน์และตัดสิน

‘โรงงาน ท่าจากพลาสติก!’ๆ

ตู้เฉิงจี้สูดหายใจเข้าลึก ๆ อีกครั้ง และเขาก็อดไม่ได้ที่จะโกรธ ‘มีค่าใช้จ่าย 1,200 หยวนต่อวันในการอยู่ในหอผู้ป่วยวีไอพี ใครจะไปคาดคิดว่าต้นแมงมุมในทางเดินนั้นเป็นของปลอม? หญิงสาวขายบิรการที่มีราคา 1,200 หยวนต่อคืนจะนําดอกไม้สดเข้าบ้านทุกๆสองวัน โอเคไหม’

ตู้เฉิงจี้หันศีรษะเล็กน้อยเพื่อมองหน้าพยาบาลสาว เขาตัดสินใจที่จะทําการเคลื่อนไหวขั้นสูงสุด

เขามองไปที่พยาบาลหนุ่ม น้ําเสียงของเขาเต็มไปด้วยอารมณ์และความจริงใจในขณะที่เขาพูด “นาฬิกาเรือนนี้ของฉันคือ วาเชอรอง กงสตองแตงจากคอลเล็กชั่นร่วมสมัย” พยาบาลสาวมองดูตู้เฉิงจี้ด้วยรอยยิ้มบนใบหน้าของเขา

ตู้เฉิงจี้ใช้น้ําเสียงที่หนักแน่นขึ้นในขณะที่เขาพูดว่า “ฉันซื้อนาฬิกา วาเชอรอง กงสตองแตง เรือนนี้เมื่อฉันเพิ่งทํางานมาได้หนึ่งปี ฉันซื้อมันด้วยเงินที่ฉันหาได้ด้วยมือของฉันเอง แม้ว่าจะเป็นหนึ่งในรุ่นธรรมดากว่าจากคอลเลกชั่นร่วมสมัย โดยส่วนตัวแล้วผมชอบมันมาก ฉันพูดแบบนี้เพื่อพิสูจน์ว่าฉันไม่ใช่ลูกเศรษฐีที่รู้แค่ใช้เงินเท่านั้น”

ตู้เฉิงจีรออย่างเงียบ ๆ เป็นเวลาห้าวินาที แต่เขาไม่ได้รับคําตอบใด ๆ เขาถอนหายใจและหันหลังเดินจากไปโดยไม่หันกลับมามอง

“บ้าไปแล้ว” เสียงพยาบาลสาวอีกคนดังมาจากข้างหลังเขา เธอเฝ้าดูปฏิสัมพันธ์ของตู้เฉิงจื้กับพยาบาลสาว และเห็นได้ชัดว่าเธอเป็นเพื่อนที่เป็นพิษ
“คนที่รู้แต่วิธีจีบเด็กผู้หญิงเท่านั้น” พยาบาลคนที่สามให้ความเห็น

ตู้เฉิงจี้ระงับความปรารถนาที่จะหันหลังและเดินต่อไป

ถ้าเขาเดินจากไปเร็วพอ พวกเขาจะไม่ทันเขาและดุเขาทั้งกลุ่ม นั่นเป็นบทเรียนที่ยิ่งใหญ่ที่สุดที่ตู้เฉิงจี้ได้เรียนรู้ในช่วงสามปีของการศึกษาในต่างประเทศ

พยาบาลสาวในทางเดินปล่อยให้ปากของพวกเขาไหลได้อย่างอิสระมากขึ้น

เพื่อนที่เป็นพิษของพยาบาลสาวคนหนึ่งกล่าวว่า “นั่นมันวาเชอรอน คอนสแตนติน คุณจะไม่ลองเขาจริงๆเหรอ?”

“เขาน่าเกลียดเกินไป” พยาบาลสาวที่ปิดปากและยิ้มก่อนหน้านี้ตอบอย่างหนักแน่น “แต่เขาสวมนาฬิกาข้อมือวาเชอรอน คอนสแตนติน วาเชอรอน คอนสแตนติน!”

“แต่ไม่ใช่ว่าเขาจะให้นาฬิกา วาเชอรอง กงสตองแตงแก่ฉันใช่ไหม? แถมยังมีใบหน้าที่น่าเกลียดอีกด้วย”

“คุณรู้อะไรไหม? คุณถูก.”

“มีเหตุผล!”

ตู้เฉิงจี้ที่กําลังเดินอยู่ตรงปลายทางเดินยังคงได้ยินเสียงอู้อี้ของพยาบาลหนุ่ม แต่เขาไม่อยากได้ยินเลย

*ปิด ปิด ปิด ปิด*

นอกหน้าต่าง ฝนเริ่มตกกระทันหัน เม็ดฝนตกลงมาบนกระจกหน้าต่างของอาคารผู้ป่วยวีไอพี

ทําให้เกิดเสียงที่ดังและชัดเจนคล้ายกับเสียงที่เกิดขึ้นเมื่อหยดน้ําตกลงไปที่ก้นของตุ๊กตากระเบื้อง

ตู้เฉิงจี้รู้สึกหดหู่ในขณะที่เขากลับไปที่วอร์ด

เขาเคยชินกับความล้มเหลว แต่ต้นแมงมุมพลาสติกยังติดอยู่ในใจของเขา

ในหอผู้ป่วย หมอสองคนที่เห็นได้ชัดว่าเป็นผู้นํากําลังคุยกับตู่เจียตง ตู้เฉิงจี้หมดความสนใจ

หลังจากจ้องมองพวกเขาสองสามครั้ง

พวกเขาไม่ใช่ผู้อํานวยการโรงพยาบาลหยุนฮัว และพวกเขาก็ไม่ได้ถ่อมตัวมากเช่นกัน

ตู้เฉิงจื้อดคิดไม่ได้ว่าถ้าพวกเขาอยู่ในอาณาเขตของโทค่ากรุ๊ปไม่ว่าพ่อของเขาจะอยู่ที่โรงพยาบาลระดับอุดมศึกษาแห่งใด ทุกคนในโรงพยาบาลจะปูพรมแดงให้เขา น่าเสียดายที่โรงพยาบาลในอาณาเขตของโทค่ากรุ๊ปไม่ค่อยดูแลผู้ป่วยมะเร็งกระเพาะอาหารหลังการผ่าตัด นับประสาการผ่าตัดกระเพราะอาหาร ร่วมกับการผ่าตัดตับ จนถึงจุดที่พ่อของเขาได้รับความทุกข์ทรมานจากการแพร่กระจายของตับเพียงหนึ่งปีหลังจากที่เขาได้รับการผ่าตัด…

ตู้เฉิงจื้อดไม่ได้ที่จะเข้าใจว่าทําไมคนรวยถึงบริจาคให้กับองค์กรทางการแพทย์มาตลอด ถ้าเขาลงเอยด้วยการสืบทอดความมั่งคั่งของครอบครัวหลายพันล้านหยวน เขาจะบริจาคเงินบางส่วนให้กับองค์กรทางการแพทย์…

*ก๊อกก๊อก*

มีคนมาเคาะประตู หัวหน้าโรงพยาบาลซึ่งนั่งอยู่ข้างเตียงกระแอมและกล่าวว่า “นี่ควรเป็นหมอหลิง”

“น้องจี้ไปเปิดประตู” ตู่เจียตง สั่งเขาเบา ๆ

ตู้เฉิงจี้ตื่นตระหนกทันทีเมื่อพ่อของเขาเรียกเขาด้วยชื่อสัตว์เลี้ยงของเขา เขารีบลุกขึ้นและเปิดประตู เขาบ่นอยู่ภายใน ‘เขาอาจจะขอให้สาวสวยสองคนทําสิ่งนี้ก็ได้…’ ขณะที่ตู้เฉิงจี้เปิดประตู จิตใจของเขาก็ว่างเปล่า ‘ฉันเพิ่งเห็นอะไร?’

“หมอหลิง เข้ามาสิ” รองผู้อํานวยการโรงพยาบาลโจวเคยชินกับสถานการณ์ดังกล่าว เธอโบกมือให้หลิงรัน จากนั้นเธอก็หันไปทางตู่ เจียตง และกล่าวว่า “หมอหลิงพบคนไข้ที่อวัยวะในช่องท้องติดกัน และอาการของผู้ป่วยก็ร้ายแรงมาก ม้ามของเขาแตก ดังนั้น หลิงรันจึงเป็นคนเดียวที่สามารถผ่าตัดเขาได้

ผู้อํานวยการโรงพยาบาลโจวพูดเกินจริงเล็กน้อย แต่เมื่อพิจารณาถึงสถานการณ์ในตอนนี้ ตู้เจียตงก็อดไม่ได้ที่จะพยักหน้าเห็นด้วยสองสามครั้ง

“หมอหลิงเก่งที่สุดในโรงพยาบาลของเราเมื่อพูดถึงการผ่าตัดตับและตับอ่อนร่วมกัน”
ผู้อํานวยการแผนกเหล่ยจากแผนกการแพทย์ก็อยู่ที่นั่นด้วย มีรอยยิ้มที่อ่อนโยนบนใบหน้าของเขา

และเขาดูแตกต่างไปจากเดิมอย่างสิ้นเชิงจากเวลาที่เขาจะดุด่าแพทย์ฝึกหัดอย่างโหดเหี้ยมแน่นอน แม้ว่าเขาจะไม่ได้พูดความจริงทั้งหมด แต่ก็ไม่ใช่ข้อความเท็จเช่นกัน แทบไม่มีแพทย์ในโรงพยาบาลหยุนฮัวรู้วิธีการผ่าตัดตับและตับอ่อนร่วมกัน ดังนั้นการเป็นแพทย์ที่ดีที่สุดก็ไม่มีความหมาย

แต่มันมีความหมายบางอย่างสําหรับตู้เจียตง ดังนั้นสิ่งนั้นก็จะทํา

“หลิงรัน พบกับประธานตู่” ใบหน้าของผู้ช่วยผู้อํานวยการโรงพยาบาลโจวยิ้มอย่างอ่อนโยน ขณะที่เธอแนะนําตู้เจียตงให้รู้จักกับหลิงรัน

“ได้โปรด เรียกฉันว่าพี่ตู้ก็ได้” ตู้เจียตงพูดอย่างสุภาพ

หลิงรันเพียงพยักหน้า เขากลั่นกรองตู้เจียตงอย่างระมัดระวังและกล่าวว่า “ฉันจะทําการตรวจร่างกายให้คุณ”

ขณะที่เขาพูด หลิงรันก็ชี้ไปที่ตู้เจียตงเพื่อนอนหงาย

ตู้ เจียตง เป็นประธานบริษัทมูลค่าหลายหมื่นล้านหยวน ตามคําขอของหลิงรัน เขาดึงผ้าห่มออกมาแล้วนอนหงาย จากนั้นเขาก็ยกขึ้นและเผยให้เห็นท้องของเขา ขนของเขาลุกเนื่องจากความเย็นของห้อง และเขาก็ตัวสั่นเล็กน้อย แต่ไม่มีอะไรที่เขาสามารถทําได้เกี่ยวกับเรื่องนี้

หลิงรันทําการตรวจร่างกายอย่างละเอียดทีละขั้นตอน เมื่อใดก็ตามที่เขาพบบางสิ่งที่เขาไม่แน่ใจ เขาจะเปิดใช้งานฟังก์ชั่นการจําลองร่างกายมนุษย์และผ่าอย่างรวดเร็วเพื่อดู สําหรับตู้เจียตงและคนอื่นๆ หลิงรันดูเหมือนเขาหลงทางอยู่ในโลกของตัวเองในขณะที่เขาโบกมือไปรอบ ๆ ในลักษณะแปลก ๆ

ด้วยความหล่อของเขาจึงไม่มีใครมีหัวใจที่จะหยุดเขา

ตู้เจียตง นอนหงายอยู่บนเตียงในโรงพยาบาล และเขาสังเกตเห็นว่าหลิงรันปรากฏตัวและแสดงท่าทางแตกต่างไปจากเดิมอย่างสิ้นเชิงเมื่อเทียบกับแพทย์คนอื่นๆ และทําให้จิตใจของเขาสงบลงอย่างช้าๆ ‘สําหรับคนที่ป่วยอย่างฉัน อาจจะเป็นต้องมีแพทย์เฉพาะทาง’