GREAT DOCTOR LING RAN - ตอนที่ 923

EP 923

ที่ไหนสักแห่งในโรงแรมเป็นเสาโรมันขนาดใหญ่ พนักงานยกกระเป๋าชราที่สวมถุงมือสีขาว และชายวัยกลางคนอ้วนที่มีถุงยางอนามัยในกระเป๋าต้อนรับแขก ทุกอย่างเกี่ยวกับสถานที่นั้นเน้นเพียงสิ่งเดียว: ฉันแพง!

ผู้มีรายได้เฉลี่ยไม่สามารถพักในโรงแรมได้ แต่แพทย์ที่มาและไปบ่อยๆ คุ้นเคยกับโรงแรมที่มีมาตรฐานนี้แล้ว

“เป็นระเบียบดีครับ” ศัลยแพทย์จากทางใต้ยกย่องเขาขณะลงทะเบียนป้ายชื่อที่แผนกต้อนรับแพทย์ประจําบ้านนั่งที่ปลายอีกด้านของโต๊ะลงชื่อเข้าใช้ยิ้มโดยใช้คําพูดที่ฮั่วฉงจุนให้เขา

ซ้อมแปดร้อยครั้ง “ศูนย์การแพทย์ฉุกเฉินของโรงพยาบาลหยุนฮัวของเราจัดงานดังกล่าวเป็นครั้งแรก หากมีอะไรที่ไม่น่าพอใจ โปรดแจ้งให้เราทราบ”

ศัลยแพทย์ฝั่งตรงข้ามเข้าใจสิ่งที่เขาพยายามจะพูดจริงๆ “อ้าว พวกคุณจัดการเองเหรอ ทําไมไม่ให้บริษัทขายยาจัดการล่ะ”

แพทย์ประจําบ้านตอบด้วยรอยยิ้มว่า “ผู้อํานวยการแผนกฮวงของเราอยากให้เรื่องง่ายๆ”

“โง่มาก?”

แพทย์ประจําบ้านยิ้มมากยิ่งขึ้นและโค้งคํานับเล็กน้อย “กรุณานําบัตรประจําตัวประชาชนของคุณไปเช็คอินที่แผนกต้อนรับของโรงแรมอย่างมั่นใจ …
ศัลยแพทย์ที่มีส่วนร่วมยิ้ม โบกมือแล้วจากไป

แพทย์ประจําบ้านถอนหายใจ ในโรงผ่าตัด เขาต้องถูกหมออาวุโสรังแก และเมื่อเขาออกมาเป็นพนักงานต้อนรับในงาน เขาก็ต้องถูกหมออาวุโสรังแกด้วย…

“อาจารย์หลี่ ถ้าคุณหนื่อยนักก็พักบ้างก็ได้ เราจะดูแลแขกที่ลงทะเบียนที่เหลืออยู่” เด็กฝึกงานคนหนึ่งพาดพิงถึงแพทย์ประจําบ้าน

แพทย์ประจําบ้านหลี่ยอมรับสิ่งที่เขาพูดด้วยเสียงครวญครางและเห็นได้ชัดว่าไม่สามารถพูดได้ว่านี่คือสิ่งที่เขาคุ้นเคย เขาแค่ยิ้มและพูดว่า “งั้นฉันขอพักสักหน่อย ฉันผ่าตัดมาทั้งวันแล้ว ตั้งแต่เมื่อวาน”

“โอเค อาจารย์หลี่ พักก่อน มีอะไรหรือเปล่า เราจะโทรหาคุณ” เด็กฝึกงานตอบอย่างสุภาพ แพทย์ประจําบ้านหลี่ลูบเอวของเขาอย่างพึงพอใจและไปที่สํานักงานด้านหลังเพื่อเล่นโทรศัพท์ของเขา

นักศึกษาฝึกงานที่เหลืออีกสามคนยังคงยุ่งกับการเช็คอิน จัดเตรียมเอกสาร และมีความเชี่ยวชาญและมีประสิทธิภาพ เมื่อทํางานเบ็ดเตล็ดเหล่านี้มาเป็นเวลานาน ผู้หนึ่งจะได้รับประสบการณ์ ถ้าใครฉลาดกว่านี้อีกนิด ก็สามารถปรับปรุงประสิทธิภาพของเขาและกลายเป็นผู้ดูแลทั่วไปที่ภาคภูมิใจและมีความสามารถ

ผู้อํานวยการฮฮวงเดินดูรอบๆโรงแรม

เขาค่อยๆก้าวเล็กๆ ราวกับหมาป่าเฒ่าผู้มีประสบการณ์

ถัดจากเขาคือหัวหน้าแพทย์เต๋า ซึ่งกําลังจะเกษียณๆ

หัวหน้าแพทย์เทาโอแขนบนไหล่ของฮั่วฉงจุน และพูดอย่างเคร่งขรึมว่า “เรายังใช้เงินอยู่บ้าง แม้ว่าจะมีคนให้ทุนก็ตาม ถ้าไม่มีใครให้ทุน เราจะใช้เงินครึ่งหนึ่งในเรื่องนี้จริง ๆ หรือไม่” “จะดีเหรอถ้ามีคนให้ทุนเรา? นี่แสดงว่าศูนย์การแพทย์ฉุกเฉินหยุนฮัวของเรามีชื่อเสียงดี และชื่อของศูนย์การแพทย์ของเราก็กําลังได้รับความสนใจเช่นกัน” ผู้อํานวยการฮวงดูพอใจเล็กน้อย หลังจากได้ยินว่าหวังชวนเหวินตัดสินใจอุดหนุนงานของพวกเขาแล้ว ผู้อํานวยการฮวงพบว่ามันไม่ดีสําหรับเขาที่จะปฏิเสธ และเขาก็ไม่เต็มใจที่จะสนับสนุนเงินที่จําเป็นสําหรับงานนี้ ดังนั้นเขาจึงโทรศัพท์หลายครั้งอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย เขาได้รับเงินทุนเพิ่มขึ้นโดยไม่คาดคิด เพื่อที่ศูนย์การแพทย์ฉุกเฉินจะได้ไม่ต้องเสียเงินแม้แต่สตางค์เดียว แต่การสัมมนาจะดีขึ้น

เงินทุนประเภทนี้จากบริษัทที่ไม่ใช่ทางการแพทย์นั้นซับซ้อนกว่าสําหรับโรงพยาบาล แต่ผลกระทบและชื่อเสียงจะเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ

ผู้อํานวยการฮวงไม่กลัวปัญหา เขาแค่กลัวว่าเขาจะได้ยินเกี่ยวกับรายละเอียดการสัมมนานี้ไม่เพียงพอ และเขากําลังใช้ประโยชน์จากบริษัทขายยา ซึ่งบังคับให้เขาต้องดีกว่าสําหรับพวกเขา แน่นอนว่าเขาไม่ได้คิดมากเกี่ยวกับเรื่องหลัง ผู้อํานวยการแผนกฉุกเฉินที่ไร้ยางอายพบว่ามันง่ายที่จะรับเงินจากบริษัทขายยาทั้งหมด อย่างไรก็ตาม ชื่อเสียงเป็นสิ่งที่เขาต้องปรับปรุงจริงๆ ทีละเล็กทีละน้อย

ในขณะนั้น สิ่งที่ผู้อํานวยการฮวงใส่ใจมากที่สุดคือการให้ศูนย์ของเขาได้รับตําแหน่งที่เหมาะสมสําหรับตัวเอง

ศูนย์การแพทย์ฉุกเฉินโรงพยาบาลหยุนฮัวเป็นศูนย์ฉุกเฉินแห่งเดียวในจังหวัดฉางซี เมื่อแบรนด์นี้ถูกแขวนคอ มันจะมีประโยชน์มากมาย แต่ไม่มีใครทําได้เพียงแค่รอผลประโยชน์ที่จะมาถึง หนึ่งจะต้องทํางานเพื่อมัน

ตัวอย่างเช่น อํานาจในการจัดการรถพยาบาลจากศูนย์บัญชาการฉุกเฉินเป็นสิ่งที่ศูนย์ฉุกเฉินให้ความสําคัญเป็นอย่างมาก ในบางเมืองในจีน การจัดการศูนย์บัญชาการฉุกเฉินเป็นของแผนกพิเศษภายใต้สํานักงานสาธารณสุข ในขณะที่บางเมืองสามารถบริหารจัดการโดยโรงพยาบาลระดับอุดมศึกษาเกรดเอ บางครั้ง ในบางเมือง ศูนย์บัญชาการฉุกเฉินมีหน้าที่ส่งผู้ป่วยเท่านั้น และพวกเขาก็จะมอบความรับผิดชอบในการโต้เถียงกับฝ่ายอื่นไปยังแผนกอื่น

โรงพยาบาลในพื้นที่ต้องการเลือกผู้ป่วย รับผู้ป่วยเพิ่ม หรือปฏิเสธผู้ป่วยมากขึ้น นั่นคือสิ่งที่พวกเขาจะควบคุมได้ดีขึ้นหากพวกเขามีอํานาจควบคุมศูนย์บัญชาการฉุกเฉิน ผู้อํานวยการฮวงต้องการเป็นบิดาของแผนกฉุกเฉินทั้งหมดในจังหวัด ถ้าเป็นไปได้ ก็ไม่สําคัญว่าเขาจะนําแผนกฉุกเฉินในหลายจังหวัดหรือไม่ การเป็นพ่อของลูกแรกเกิดเป็นเรื่องยากลําบาก แต่ถ้าเขามีลูกชายสักสองสามคน (จริงๆหมายถึง ลูกน้อง) เขาจะดูแลพวกเขาไม่ได้หรือ (นั้นอาจหมายถึงการสั่งการ)?

เขาสามารถทําตัวเหมือนเป็นอยู่ตอนนี้ และเขารู้สึกดีขึ้นเกี่ยวกับการสัมมนาในตอนนี้เพราะเขามีเงินทุนส่วนตัว

“ดังนั้น คุณต้องทําการผ่าตัดระดับบนสุดก่อนที่คุณจะสามารถกลืนทุกคนที่อยู่บนยอดปิรามิดได้” ผู้อํานวยการฮวงเล่าถึงประสบการณ์ของเขาในช่วงสองสามวันที่ผ่านมาและอดหัวเราะไม่ได้

“ฉันไม่คิดว่าคุณเคยเห็นมาก่อน แต่มีคนที่ต้องจ่ายการเชื่อมต่อเมื่อพวกเขาขอความช่วยเหลือจากพวกเขา”

ขณะที่ ผู้อ่านวยการฮวงพูด เขาก็หัวเราะออกมา และเสียงของเขาส่งแรงสั่นสะเทือนไปทั่วล็อบบี้ของโรงแรม

แพทย์หลายคนที่เพิ่งเข้าประตูได้ยินเสียงและหันหลังกลับโดยอัตโนมัติเพื่อนั่งบนโซฟาในล็อบบี้อย่างเงียบ ๆ ขณะรอให้เสียงผ่าน

อย่างไรก็ตาม ไม่ใช่ทุกคนที่กลัวผู้อํานวยการฮวง

เสียงหัวเราะมากมายมาจากประตู “คนแรกที่ฉันเห็นขณะเข้าไปคือผู้อํานวยการแผนกฮั่ว เมื่อผู้อ่านวยการแผนกชั่วมีความสุข ฉันก็มีความสุขเช่นกัน”

“ผู้อํานวยการโรงพยาบาลโบ คุณอยู่ที่นี่” ผู้อํานวยการฮวงหยุดหัวเราะ

หัวหน้าแพทย์เทา ผู้วางมือบนไหล่ของ ผู้อํานวยการฮวงรู้สึกชัดเจนว่ากล้ามเนื้อบนไหล่ของผู้อ่านวยการฮวงแข็งทื่อ

“ฉันเป็นแขกไม่ได้รับเชิญ” ผู้อํานวยการโรงพยาบาลโบมาข้างหน้าพร้อมกับหัวเราะคิกคัก เขาเป็นชายวัยกลางคนที่สูงและหล่อเหลา

“ไม่มีแขกที่ไม่ได้รับเชิญ ยินดีต้อนรับแขกทุกคน” น้ําเสียงของ ผู้อํานวยการฮวงค่อนข้างเฉยเมย

เมื่อผู้อํานวยการโรงพยาบาลโบยื่นนามบัตรให้ หัวหน้าแพทย์เต๋าก็รู้ทันทีว่าทําไม ผู้ชายคนนั้นมาจากจูไนคลินิค

จูไนคลินิคเป็นคลินิกเอกชนที่มีชื่อเสียงในอุตสาหกรรม จูไนคลินิคต่างจากโรงพยาบาลเอกชนทั่วไป แต่จริงๆแล้ว จูไนคลินิคเป็นเหมือนตัวกลางทางการแพทย์ แต่ความสามารถในการเชื่อมต่อกับโรงพยาบาลหลายแห่งในหลายประเทศเพื่อต่อสู้เพื่อการรักษาระดับโลกสําหรับผู้ป่วยของพวกเขานั้นผิดปกติอยู่แล้ว

ในทางตรงกันข้าม เมื่อเทียบกับตัวกลางทางการแพทย์ล้วนๆ จูนันคลินิกมีคุณสมบัติทางการแพทย์ คุณสมบัติและความสามารถในการทําศัลยกรรมที่สําคัญ จึงสามารถเชิญแพทย์อาวุโสต่างชาติบินไปจีนได้ ในความเป็นจริง ศัลยแพทย์อิสระจากต่างประเทศจํานวนมากที่ได้รับเชิญจากโรงพยาบาลหลายแห่งสามารถติดต่อกับศัลยแพทย์เหล่านั้นได้ เพราะจูไนคลินิคเท่านั้น ผ่านความสัมพันธ์นี้ทางจูไนจะติดต่อศัลยแพทย์อิสระในประเทศครั้งแล้วครั้งเล่า และทําเงินจากค่าธรรมเนียมรายชั่วโมงของศัลยแพทย์โดยใช้หอผู้ป่วยและห้องผ่าตัด…

เรียกได้ว่าเป็นสถาบันทางการแพทย์ที่เปลี่ยนธุรกิจการแพทย์ให้กลายเป็นธุรกิจคนกลางและธุรกิจอสังหาริมทรัพย์

สําหรับคลินิกเอกชนดังกล่าว ผลกระทบค่อนข้างมากสําหรับบุคลากรในโรงพยาบาลของรัฐแบบเก่า โดยไม่คํานึงว่าจะเป็นผลกระทบที่มีนัยสําคัญหรือผลกระทบเชิงแนวคิด หัวหน้าแพทย์เทาอดไม่ได้ที่จะเหลือบมองผู้อําานวยการฮวง

ผู้อํานวยการฮวงนั้นมาจากโรงพยาบาลทหาร และกระบวนการคิดของเขาก็ค่อนข้างอนุรักษ์นิยม…

“ผู้อํานวยการโรงพยาบาลโบเป็นคนดูแลจูนันคลินิกเหรอ?” หัวหน้าแพทย์เต๋าสอบสวนเพื่อหาค่าตอบ

ผู้อ้านวยการฮวงรับทราบและกล่าวว่า “เราได้เรียนด้วยกันแล้ว”

“ผู้อ่านวยการโรงพยาบาลโบดูเด็กมาก” หัวหน้าแพทย์เต๋ายกย่องแขกอย่างสุภาพ

ผู้อํานวยการโรงพยาบาลโบพยักหน้าด้วยรอยยิ้ม “ฉันแก่กว่าผู้อํานวยการแผนกฮั่วสองสามเดือน ฉันคิดว่าฉันดูเด็กเพราะมีเวลาว่างอยู่ในมือมากเกินไป”

ใบหน้าของ ผู้อําานวยการฮวงเปลี่ยนเป็นสีดําในทันที และเขาก็ถามอย่างรวบรัดว่า “คุณไม่ได้มาที่นี่เพื่อมารวมตัวใช่ไหม?”

“อืม ฉันสนใจหมอหลิงของนาย” ผู้อํานวยการโรงพยาบาลโบกล่าวอย่างใจเย็น การแสดงออกทางสีหน้าของ ผู้อํานวยการฮวงเปลี่ยนไปทันที

“ฉันมีการผ่าตัดและอยากจะเชิญหมอหลิงให้ท่า” ประโยคถัดไปจากผู้อํานวยการโรงพยาบาลโบทําให้ฮั่วฉงจุนผ่อนคลายอีกครั้ง

เมื่อเขาได้ยินว่าเขาเพียงเชิญหลังรันเพื่อทําศัลยกรรม สีหน้าของฮั่วฉงจุนก็ผ่อนคลายลงทันที และเขาก็พูดยืนยัน “ไม่! ฉันไม่สนหรอกว่าสุนัขที่สํานักงานสาธารณสุขจะคิดอย่างไร โดยยอมให้จูนันดําเนินการตามนั้น” ได้ แต่หลังรันจะไม่ดําเนินการของคุณ”

“จะไม่ปล่อยเขาจริงๆ เหรอ?”

“เขาไม่ท่า!”

“ถ้าเขาไม่ทํา ฉันจะไปแผนกศัลยศาสตร์ทั่วไปของโรงพยาบาลประจําจังหวัด บอกตามตรงว่า ในจังหวัดหนึ่งจะทําการผ่าตัดตับและกระเพาะรวมกันได้กี่เคส ถ้าเธอทั้งคู่รีบไปทํามัน คุณไม่

สามารถฝึกทีมศัลยกรรมของคุณได๋” ผู้อํานวยการโรงพยาบาลโบยิ้ม เขาเป็นผู้เชี่ยวชาญในสถานการณ์แบบนี้

ผู้อ่านวยการฮวงแสดงท่าทางไม่พอใจ

ผู้อํานวยการโรงพยาบาลเองก็ดูเหมือนจะไม่ได้กลัวอะไรเขา

ผู้อํานวยการฮวงยิ้มอย่างกะทันหัน แต่สายตาของเขายังคงดุร้าย แต่เขาแสดงฟันขาวของเขาและพูดว่า “ผมต้องการดูว่าใครกล้าท่า”

ผู้อํานวยการโรงพยาบาลโบยังหัวเราะอีกว่า “การผ่าตัดกรณีพิเศษสําหรับกระเพาะอาหารและตับรวมกันนั้นยากมาก แต่ตราบใดที่เราให้โอกาสผู้คน พวกเขาจะสามารถควบคุมมันได้หลังจากฝึกฝนสองสามครั้ง”

ผู้อํานวยการฮวง”ถ้าเขาสามารถมีชีวิตอยู่หลังจากพบการเจ็บป่วยและการตายครั้งที่สองของเขา ผมจะยอมลดศักดิ์ศรีที่ได้สะสมมายกมือกล่าวขอโทษคนผู้นั้นเลย”

ผู้อําานวยการโรงพยาบาลโบเป็นคนปากแข็ง และเขาก็อดไม่ได้ที่จะก้มหน้าลง “คําแนะนําของฉันสําหรับสถานการณ์เช่นนี้อยู่ที่ไหน”