GREAT DOCTOR LING RAN - ตอนที่ 902

EP 902

แพทย์ที่เข้าร่วมชมหลิงรันทํางานอย่างเต็มที่ เขาต้องการจับผิดกับแผนการของหลิงรัน เขาไม่ได้ทําอย่างนั้นโดยมีเจตนาแอบแฝงใดๆ แม้ว่าเขาจะต้องหาความผิด เขาก็คงจะไม่พูดถึงเรื่องนี้ อย่างไรก็ตาม นั่นจะทําให้เขารู้สึกดีขึ้นเล็กน้อย มันเหมือนกับว่าสิงโตแก่ที่ถูกไล่ออกจากฝูงจะอดกลั้นเสียงหัวเราะไม่ได้เมื่อเห็นรูที่ขโมยเนื้อชิ้นใหญ่จากตัวผู้อัลฟ่าตัวใหม่ของฝูง

แพทย์ที่เข้าร่วมชมขณะที่หลิงรันตัดเนื้อเยื่อใต้ผิวหนังออก เขาเปิดพังผืดปากมดลูกตื้นและพลาสมาจากนั้นเขาก็ตัดกล้ามเนื้อปากมดลูกส่วนหน้าออก แพทย์ประจําเคสก็ไม่พบปัญหาใดๆกับการซ้อมรบของหลิงรัน หลิงรันนั้นเร็วมาก และเขาเพียงแค่เหลือบมองก่อนที่จะตัดสินใจว่าจะลงที่มีดผ่าตัดที่ไหน แต่แพทย์ที่เข้าร่วมเชื่อว่าเขาสามารถทําได้เช่นเดียวกัน… เขาทําไม่ได้เหรอ?

หลิงรันใช้ตัวดึงกลับขนาดเล็กเพื่อดึงรอยบากออกจากด้านข้าง และโดยธรรมชาติแล้วเขาจะไม่ทําผิดพลาดใดๆ ขณะทําเช่นนี้ แพทย์ที่เข้าร่วมไม่ได้คาดหวังจะมีปัญหาใด ๆ อย่างใดอย่างหนึ่ง

อย่างไรก็ตาม หลิงรันต้องขยับมือหลายครั้งเท่านั้นในขณะที่เขาแสดงการสัมผัสและการลากตามเส้นมัธยฐาน และแพทย์ที่เข้ารับการรักษาก็ทนไม่ไหวเลย

‘ไม่จําเป็นต้องทําอย่างรวดเร็ว’ แพทย์ที่เข้ารับการรักษาก้มศีรษะลงและพึมพําภายใน นี่เป็นความคิดเห็นของเขาเกี่ยวกับการซ้อมรบของหลิงรัน

จากนั้นหลิงรันก็ทําการดึงอีกครั้ง ตัดสิ่งที่ไม่จําเป็นออก แล้วเขาก็ทําแผลตามปกติ การเคลื่อนไหวของเขารวดเร็วและแม่นยํา

แพทย์ที่เข้าร่วมไม่สามารถช่วย แต่เลียนแบบการเคลื่อนไหวของหลิงรันด้วยมือของเขา อย่างไรก็ตาม เขายังคงแสดงออกอย่างสงบ

การเจาะคอนั้นเป็นเพียงการผ่าตัดเล็กๆ น้อยๆ และในฐานะแพทย์ที่ทํางานอยู่ในไอซียูเขาได้ ท่าการผ่าตัดมามากมาย เมื่อสถานการณ์เรียกร้อง เขาก็อาจจะรวดเร็วและแม่นยําเช่นนี้…

เมื่อแพทย์ที่เข้ารับการรักษาคิดเรื่องนี้ เขาก็ค่อยๆ เงยศีรษะขึ้น

‘ทักษะของฉันกับทักษะของหมอหลิงก็ไม่ต่างกันมาก’

แพทย์ที่เข้ารับการรักษาเหลือบมองพยาบาล แล้วมองไปที่หลิงรันด้วยท่าทางนี้

“ฉันจะปล่อยให้ที่เหลือเป็นหน้าที่ของคุณ” เมื่อหลิงรันเห็นว่าแพทย์ที่ดูแลยืนอยู่ข้างเขาโดย

ไม่มีอะไรทํา เขาก็ขอให้อีกฝ่ายห่อของให้เรียบร้อย

แพทย์ที่เข้าห้องไอซียูไม่ได้คิดเกี่ยวกับเรื่องนี้เลย และเขาตอบกลับอย่างติดเป็นนิสัยว่า

“แน่นอน”

เขาชะงักไปครู่หนึ่งหลังจากที่เขาพูดแบบนั้น

ชีวิตในโรงพยาบาลก็เป็นแบบนี้ แพทย์ระดับสูงจะมอบหมายงานให้กับแพทย์ระดับล่าง และแพทย์ระดับล่างเหล่านั้นอาจหรือไม่อาจมาจากกลุ่มการรักษาของพวกเขา

และแพทย์ที่ดูแลในห้องไอซียูก็เชื่อฟังคําสั่งของหลิงรันเพราะเขาเห็นว่าหลิงรันเป็นหมอที่มีตําแหน่งสูงกว่าโดยไม่รู้ตัว

เขาอดไม่ได้ที่จะมองไปรอบๆ ตั้งแต่พยาบาลและหลิงรันไปจนถึงแพทย์คนอื่นๆ ในห้องไอซียู ดูเหมือนไม่มีใครคิดว่ามีอะไรผิดปกติกับเรื่องนั้น

แพทย์ที่เข้ารับการรักษาอดไม่ได้ที่จะส่งยิ้มหวานให้ เขาไม่ได้พูดอะไรมาก และปิดแผลของการเจาะคออย่างเงียบ ๆ จากนั้นเขาก็ติดเครื่องช่วย
หายใจเข้ากับท่อและสั่งให้ใช้ยาอะไร ตามปกติแล้ว หลิงรันก็ก้าวออกไปโดยไม่ได้ตั้งใจที่จะเอาอํานาจของแพทย์ที่เข้าร่วมไป

การบริหารยาต้องทําอย่างพิถีพิถันในห้องไอซียูมากกว่าเมื่อเทียบกับห้องผ่าตัด ถ้าคนจะเปรียบเทียบการบริหารยาในห้องไอซียูกับห้องฉุกเฉิน มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสําคัญ

ตัวอย่างเช่น การถ่ายยาโดยการให้ยาทางหลอดเลือดดําาหรือเครื่องสูบน้ําหลอดเลือดดําอาจใช้เวลาเพียงครู่เดียวโดยให้ยาบางชนิดน้อยกว่า 1 ออนซ์ต่อชั่วโมง

หลิงรันรู้เพียงเล็กน้อยเกี่ยวกับการบริหารยา ดังนั้นเขาจึงไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องหลีกทางให้แพทย์ที่เข้ารับการรักษา

แม้ว่าแพทย์ที่เข้าร่วมจะรู้สึกอยากอวด แต่ก็ไม่สามารถอวดได้เมื่อพูดถึงการบริหารยา นี่เป็น งานเดียวของอายุรแพทย์และถึงแม้จะต้องการความใส่ใจในรายละเอียดเป็นอย่างมาก แต่ internist ก็ทําเงินได้มากมายและไม่ได้อยู่ภายใต้ความเครียดมากนัก พวกเขายังไม่ต้องแบกรับความรับผิดชอบมากนักและแทบไม่ต้องทํางานกะกลางคืน อย่างไรก็ตาม พวกเขาดูห่างไกลจากความเท่ขณะทํางาน

“นั่นคือทั้งหมดที่สําหรับตอนนี้. ตรวจสอบระดับก๊าซในเลือดอีกครั้งในภายหลัง“แพทย์ผู้รักษาความสงบในขณะที่เขาห่อของ และเขาก็ออกคําสั่งหลังจากทําเสร็จ จากนั้นเขาก็เหลือบมองที่หลิงรันและพูดว่า”หมอหลิง คุณทํารอบวอร์ดเสร็จแล้วหรือ

แพทย์ที่เข้าร่วมไม่สามารถอวดได้ และเขารู้สึกว่ามีความเป็นไปได้ที่หลิงรันอาจแย่งชิงอํานาจของเขาไปจากเขา ดังนั้นเขาจึงอดไม่ได้ที่จะหลีกเลี่ยงการปรากฏตัวของหลิงรัน

ความรู้สึกนั้นแข็งแกร่งเป็นพิเศษเมื่อเขาเห็นว่าพยาบาลจะริเริ่มเช็ดหน้าผากของหลิงรันก่อนที่เขาจะเหงื่อออก แพทย์ที่เข้าร่วมมีเหงื่อออกมากจนเหงื่อจากผมของเขาทะลุหมวก แต่ไม่มีพยาบาลคนใดใส่ใจที่จะเช็ดออกให้เขา

หลิงรันเป็นคนฉลาด และเขาสัมผัสได้ถึงความเกลียดชังของอีกฝ่าย

เขาไม่เก่งในสถานการณ์ทางสังคม แต่เขาคุ้นเคยกับความรู้สึกนี้มาก

เมื่อต้องเผชิญกับสถานการณ์เช่นนี้ หลิงรันมักจะจัดการกับมันในลักษณะเดียวกันเสมอ

เขายิ้มเล็กน้อยและตัดสินใจทําสิ่งของเขาเอง เขาตอบว่า “ยังไม่มี”

1ริมฝีปากของแพทย์ที่ดูแลอยู่ก็หุบปากเล็กน้อย แต่เขากลืนคําพูดของเขา ‘ฉันแค่ถามคําถามเพื่อบอกใบ้ให้คุณออกไป ฉันไม่ได้ขอคําตอบจริงๆ’

แพทย์ที่เข้าร่วมเยาะเย้ยหลิงรันภายในและพูดว่า “หมอหลิง อย่างที่คุณเห็น พวกเรายุ่งมากในไอซียู—”

“นี่ไม่ใช่เรื่องปกติในไอซียูเหรอ? เมื่อวันก่อนที่รองผู้อํานวยการโรงพยาบาลมาตรวจคนไข้ นี่ไม่ใช่วิธีที่คุณปฏิบัติต่อเขา” พยาบาลที่มีประสบการณ์ไม่พอใจทัศนคติของแพทย์ที่เข้าร่วมและเธอวิพากษ์วิจารณ์เขาขณะทํางาน

จากแผนกทั้งหมดในโรงพยาบาล พยาบาลในห้องไอซียูนั้นดุร้ายที่สุด

แน่นอน แพทย์ในห้องไอซียูมักจะดุร้ายและไม่สุภาพ เพราะถ้าจะให้สุภาพ ไอซียูก็รักษาตัวเองไม่ได้

อย่างไรก็ตาม เมื่อแพทย์ที่มีความดุร้ายแบบธรรมดามาปะทะกับพยาบาลที่ดุที่สุดในไอซียู มักจะส่งผลให้เสมอกัน

แพทย์ผู้รักษาขมวดคิ้วเล็กน้อย เขาหันกลับมาและเห็นว่าพยาบาลที่เคยตําหนิเขาก่อนหน้านี้กําลังใส่สายสวนท่อไตของผู้ป่วยเข้าไปใหม่ สายสวนท่อไตนั้นหนา และพยาบาลที่มีประสบการณ์ก็เหวี่ยงมันสองสามครั้งก่อนที่จะใส่เข้าไปในท่อไตของผู้ป่วยอย่างแรง แล้วเธอก็ดันเข้าไปข้างใน…

“ลืมมันไปซะ.” แพทย์ที่เข้าร่วมเม้มริมฝีปากของเขา เขาไม่ได้สนใจที่จะพูดอะไรอีก พยาบาลผู้มีประสบการณ์หัวเราะคิกคักออกมา เธอไม่ได้ตั้งใจจะไม่ยอมให้แพทย์ที่เข้ารับการรักษาหลุดออกจากเบ็ดไปง่ายๆ

“หมอหยาน คนไข้ที่ฉันพูดถึงตอนบ่ายมาแล้ว” พยาบาลแจ้งแพทย์ที่เข้ารับการรักษาหลังจากได้รับโทรศัพท์

“ฉันจะไปดู” แพทย์ที่เข้าร่วมประชุมได้ถือโอกาสออกจากวอร์ด

พยาบาลที่ดุร้ายหลายคนหันไปมองหมอสองคนที่ทํางานอยู่ในห้องไอซียูทันที

การปรากฏตัวของแพทย์ประจําบ้านสองคนไม่รู้สึกเลยในตอนนี้ แต่ตอนนี้ พวกเขารู้สึกว่าโชคเข้าข้างพวกเขาในทันใด และพวกเขาได้รับการปฏิบัติด้วยความสําคัญ

หลิงรันยังคงนิ่งเงียบในขณะที่เขาเดินรอบวอร์ด

เขาช่วยชีวิตผู้ป่วยที่ตกอยู่ในอันตรายและตรวจสอบผู้ป่วยเมื่อไม่มีอะไรเกิดขึ้น เขารู้สึกสบายใจด้วย

ไม่นาน หมอหยานซึ่งเป็นแพทย์ประจําก็เข้ามาพร้อมกับผู้ป่วย สมาชิกในครอบครัวอยู่ที่นั่น

ห้องไอซียูในโรงพยาบาลหยุนฮัวมีเวลาเยี่ยมเยียนอย่างเข้มงวด แต่โดยปกติพวกเขาไม่ได้บังคับใช้อย่างเคร่งครัด

พยาบาลสังเกตเห็นว่าหลิงรันกําลังมองและเดินไปอธิบายสิ่งต่างๆ ในนามของหมอหยาน “มันเป็นครั้งที่สองของผู้ป่วยที่นี่ เขาเคยเป็นคนไข้ของหมอหยาน และเขาก็ให้ความร่วมมือดีมาก ในขณะเดียวกัน เขาก็มีความปรารถนาอย่างแรงกล้าที่จะมีชีวิตอยู่ มันค่อนข้างยากที่จะได้มา”

“อ้อ” หลิงรันตอบ

“สิ่งที่น่าเศร้าสําหรับคู่นี้ ฉันได้ยินมาว่าภรรยามาจากครอบครัวที่ค่อนข้างมั่งคั่ง และเธอเป็นลูกสาวของเศรษฐี แม้ว่าสามีจะมาจากครอบครัวที่ยากจน สมาชิกในครอบครัวของภรรยาไม่เห็นด้วยกับการแต่งงานไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น พวกเขาก็หนีไปในที่สุด… ในที่สุดพวกเขาก็เปิดร้านได้ แต่สามีก็ล้มป่วยลง” นางพยาบาลกระซิบ ตอนนี้เธอกําลังนินทาเรื่องอารมณ์ เธอดูดุน้อยลงมาก ทันใดนั้นเองที่หลิงรันสังเกตเห็นว่ามีผู้หญิงที่ดูสง่างามยืนอยู่ข้างหลังผู้ป่วย ดูเหมือนว่าเธอจะอยู่ในวัยสามสิบต้น ๆ และเธอกําลังจ้องมองชายที่อยู่บนเตียงในโรงพยาบาล

ชายคนนั้นสวมหน้ากากออกซิเจนและพูดไม่ได้อีกต่อไป สายตาของเขากระจัดกระจายเล็กน้อย แต่เขาพยายามอย่างเต็มที่ที่จะมองดูภรรยาของเขาจนหมดสติ

“เขาเป็นโรคอะไร”

“มะเร็งกระเพาะอาหาร การแพร่กระจายจากตับ” พยาบาลที่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกล่าว

หลิงรันเงยหน้าขึ้นและพูดว่า “มองหารายงานการตรวจและสแกนของเขา”