GREAT DOCTOR LING RAN - ตอนที่ 884

EP 884

“หมอครับ ลูกของผมเป็นยังไงบ้าง”

ทันทีที่พวกเขาเปิดประตูห้องผ่าตัดซึ่งนําไปสู่ทางเดิน สมาชิกในครอบครัวของผู้ป่วยที่กังวลใจก็เข้ามารุมล้อมทันที พ่อของผู้ป่วยซึ่งมีอายุมากกว่าหกสิบปียืนอยู่แถวหน้า ผมของเขาทั้งหมดเป็นสีขาว และใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยรอยย่น โดยพื้นฐานแล้วเขาดูเหมือนน้องชายของโจวซินเยียน

ญาติของผู้ป่วยสองสามคนที่กําลังคุยเล่นกันอยู่ก็เดินเข้ามาโดยประสานมือไว้ด้านหลัง พวกเขาล้อมรอบหมอและแสร้งทําเป็นกังวล

ซ่งชางสูดหายใจเข้าลึกๆ “เราพบปัญหาเล็กน้อยระหว่างการผ่าตัด…”

“ฮะ?”

“ทําไมถึงมีปัญหาระหว่างการผ่าตัด?”

“ลูกฉันอยู่ไหน ลูกฉัน…” คุณพ่อวัยหกสิบปีเดินไปที่ห้องผ่าตัดพร้อมกับไหล่ที่ยกกําลังสอง

โชคดีที่ลู่เหวินปินซึ่งอยู่ที่ทางเข้าประตูยืนอยู่ขวางทางเขาและรั้งเขาไว้

“คนไข้ไม่เป็นไร คุณต้องการฟังสิ่งที่เราจะพูดไหม ถ้าคุณไม่ต้องการ เราก็ไปกันเถอะ” ซ่งชางมีประสบการณ์ในการติดต่อกับสมาชิกในครอบครัวของผู้ป่วย เขาห้ามไม่ให้พ่อของผู้ป่วยเข้าไป

ในห้องผ่าตัดโดยไม่ขยับแม้แต่น้อย

หมอลู่ใช้มือของเขา ‘ชายชราคนนี้มีพละกําลังค่อนข้างมาก’

“พวกเจ้าไม่พบปัญหาบ้างหรือ?” พ่อของผู้ป่วยเวียนหัวเล็กน้อย

ซ่งซ่างกล่าวว่า “เราได้แก้ปัญหานี้แล้ว ส่วนใหญ่เป็นเพราะหลอดเลือดของลูกชายคุณเปราะบางเกินไปเนื่องจากเขาไม่ดูแลสุขภาพ คอเลสเตอรอลในเลือด น้ําตาลในเลือด และความดันโลหิตของเขาสูง และเขาคงไม่เอาจริงเอาจังกับปัญหาเหล่านี้…”

สมาชิกในครอบครัวของผู้ป่วยตกตะลึง พวกเขาตกใจเล็กน้อยหลังจากได้ยินสิ่งที่ซ่งชางพูด ซ่งซ่างถอนหายใจและพูดต่อ “ในระหว่างการผ่าตัด หลอดเลือดของผู้ป่วยบางส่วนในตับแตก หลังจากที่เราพยายามอย่างสุดความสามารถเพื่อช่วยเขาและถ่ายเลือดจํานวนมาก ตอนนี้อาการของเขาคงที่แล้ว แต่เกิดอะไรขึ้นใน อีกไม่กี่วันข้างหน้าจะยังมีความสําคัญมาก ตราบใดที่เขาสามารถผ่านช่วงวิกฤตได้ ก็ไม่น่าจะมีปัญหาใหญ่อะไร…” “เขายังมีชีวิตอยู่เหรอ?” มือของพ่อของผู้ป่วยสั่น “ใช่ เขายังมีชีวิตอยู่” ซ่งชางกล่าวอย่างเป็นมิตร แพทย์มักจะค่อนข้างดีต่อสมาชิกในครอบครัวของผู้ป่วยที่ป่วยหนัก

นอกจากนี้ เนื่องจากการผ่าตัดไม่ได้ราบรื่น ซ่งซ่างจึงไม่สามารถหยิ่งหรือหยาบคายเกินไป

หลังจากที่ซ่งซ่างพูดคุยกับสมาชิกในครอบครัวของผู้ป่วยเป็นเวลาสองสามนาทีและให้ความมั่นใจกับพวกเขา พวกเขาค่อยๆ แยกย้ายกันไป

ซ่งซ่างอดไม่ได้ที่จะถอนหายใจด้วยความโล่งอก ขณะที่เขาเดินกลับไปที่พื้นที่ปฏิบัติการพร้อมกับหมอลู่ เขาขอบคุณคนหลัง “ขอบคุณสําหรับความช่วยเหลือของคุณในตอนนี้ หมอลู่ ถ้าคุณไม่หยุดพ่อของผู้ป่วยจากการเข้ามาในห้องผ่าตัด เราจะต้องจัดการกับปัญหาอีกมากมายในวันนี้”

“มันเป็นส่วนหนึ่งของงานของฉัน” หมอลู่ดูงี่เง่าเล็กน้อยขณะที่เขาถาม “ในเมื่อเลือดออกมาก ระหว่างการผ่าตัด ผู้ป่วยและสมาชิกในครอบครัวของเขาอาจจะยังตําหนิพวกคุณในภายหลังใช่ไหม”

“ปกติจะไม่ทํา” ซ่งชางพูดอย่างอดทน “ในโรงพยาบาลจีนเป็นแบบนี้ ตราบใดที่คนไข่ไม่ตาย ไม่ว่าปัญหาอะไรจะเกิดขึ้นระหว่างการผ่าตัด เราก็สามารถอธิบายสิ่งต่าง ๆ ได้ พวกเขาจะฟังและสงบสติอารมณ์ แต่ถ้าผู้ป่วยเป็นตายในโรงผ่าตัด เซ็นเอกสารอะไร อธิบายยังไงว่าไม่ได้ทําผิดกฎ ก็ไม่มีประโยชน์… ฮิฮิ คุณยังเด็ก พอเจอแบบนี้จะเข้าใจสถานการณ์อีกสองสามครั้ง”

ลู่เหวินปินยิ้ม ไม่ใช่ว่าเขาไม่เข้าใจจริง ๆ ว่าเกิดอะไรขึ้น อย่างไรก็ตาม ความเข้าใจไม่สามารถเอาชนะประสบการณ์ได้

“ไม่เป็นไร อย่างน้อยมันก็จบลงแล้ว ฉันต้องขอบคุณหมอหลิงและพวกคุณจริงๆ สําหรับเรื่องนี้” ขณะที่ซ่งซ่างพูด เขาก็เลี้ยวมุมขณะที่เขาพาลู่เหวินปินเข้าไปในห้องเสบียง จากนั้นเขาก็ส่งซองจดหมายของหมอลู่”นี่คือการแสดงออกถึงความกตัญญูของเรา หมอลู่ช่วยส่งต่อให้หมอหลังแทนฉันด้วย”

หมอลู่ลังเลอยู่ครู่หนึ่งแล้วถามว่า “เงินนี้มาจากไหน?”

โรงพยาบาลต้องจ่ายเงินค่าแพทย์สําหรับการทําศัลยกรรมอิสระ และนี่ก็ถือเป็นการผ่าตัดฟรี แลนซ์ด้วยเช่นกัน แม้ว่าหลิงรันจะไม่ต้องเดินทางไปก็ตาม แต่ความจริงข้อนี้ยังคงไม่เปลี่ยนแปลง

อย่างไรก็ตาม ต่างจากนี้ การผ่าตัดอิสระไม่ใช่เรื่องเร่งด่วน และมักจะตกลงกันล่วงหน้าว่าผู้ป่วยจะจ่ายเงินสําหรับมัน ผู้ป่วยที่ไม่เต็มใจจ่ายค่าผ่าตัดอิสระจะถูกขอให้ไปรับการรักษาที่อื่นแน่นอน หากโรงพยาบาลต้องการผ่าตัดด้วยวิธีนั้น แผนกต้องรับผิดชอบค่าใช้จ่ายสําหรับการผ่าตัดของผู้ป่วยที่มีปัญหาทางการเงิน

อย่างไรก็ตาม เรื่องต่างๆ ไม่ใช่เรื่องง่ายเมื่อต้องขอให้แพทย์ช่วยชีวิต

สถานการณ์ดังกล่าวเกิดขึ้นเมื่อแพทย์คิดว่าเขาสามารถผ่าตัดได้ แต่เกิดปัญหาที่ไม่คาดฝันขึ้น ชีวิตของผู้ป่วยตกอยู่ในอันตราย ผู้ป่วยและสมาชิกในครอบครัวของเขาไม่สามารถไปรับการรักษาที่อื่นได้อย่างชัดเจนในขณะนั้น นอกจากนี้ยังอาจนําไปสู่ปัญหามากมายหากแพทย์ต้องพูด คุยกับสมาชิกในครอบครัวของผู้ป่วยเกี่ยวกับการจ่ายเงินให้แพทย์คนอื่น ๆ เพื่อช่วยชีวิตในระหว่างการผ่าตัด

แม้แต่หมอลู่ก็เข้าใจเรื่องนี้ ดังนั้นซ่งชางจึงรู้เรื่องนี้เป็นอย่างดี

เขาไม่ได้รําคาญที่จะอธิบายมาก เขาพูดอย่างใจเย็น “หลิวหลิวจากแผนกของเรารับเงินนี้แล้ว เขาเพิ่งได้รับการเลื่อนตําแหน่งให้เป็นแพทย์เมื่อปีที่แล้วและยังคงขึ้นอยู่กับเงินเดือนของเขา ดังนั้นเขาจึงไม่สามารถรับเงินได้มาก”

ทันทีที่หมอลู่ได้ยินเรื่องนี้ เขาก็รีบพูดขึ้นว่า “งั้นฉันไม่รับเงินนี้แล้ว”

“ไม่ใช่ว่าเงินนี้มีไว้สําหรับคุณ” ซ่งซ่างคว้ามือของลู่เหวินปินทันทีเพื่อเก็บซองจดหมายไว้ในมือของเขา เขากล่าวต่อว่า “คุณเคยเจอสมาชิกในครอบครัวของผู้ป่วยรายนี้ด้วยใช่หรือไม่ พวกเขามาจากปาไจเซียง ดังนั้นพวกเขาจึงไม่มีโรคภัยไข้เจ็บ ดังนั้น ฉันไม่ได้บอกพวกเขาเกี่ยวกับพวกเราที่ขอให้หมอหลิงช่วย วันนั้น กฎในแผนกของเราคือใครทําผิดจะต้องชดใช้…” “เดี๋ยวผมโทรไปนะครับ” หมอลู่รู้จักหลิงรันเป็นอย่างดี เขารู้ว่าในตอนนี้หลิงรันไม่ได้สนใจที่

จะทําเงินสองสามพันหยวนจากการผ่าตัดอิสระ เขาแจ้งซ่งซางและโทรหาหลิงรัน

ซ่งชางไม่ได้หยุดหมอลู่และรอ หลังจากที่หมอลู่วางสาย เขาก็ส่งซองจดหมายกลับไปให้ซ่งซาง ซ่งชางอดไม่ได้ที่จะหยุด “เขาไม่ต้องการเงินเหรอ?”

“หมอหลิงบอกว่าเขาไม่ต้องการมัน” ลู่เหวินปินยักไหล่แล้วพูดว่า “เอาล่ะ ฉันต้องไปแล้วล่ะ คอยดูคนไข่ให้ดี”

หลังจากที่เขาพูดอย่างนั้น ลู่เหวินปินก็ออกไปอย่างมีสไตล์ เขารู้สึกว่าเขาเท่พอๆกับอาโนชวาสเน็กเกอร์ในหนังเรื่องคนเหล็ก

ซ่งชางอยู่ในความงุนงง เขาไม่ตกใจเพราะซองจดหมายถูกส่งกลับมาให้เขา แต่เขากลับตกใจเพราะว่าลู่เหวินปินปฏิบัติต่อข้อตกลงทั้งหมดในการคืนเงินให้เขาราวกับว่ามันเป็นเรื่องธรรมชาติ

จากสิ่งที่ซ่งซ่างจําได้ แพทย์ที่มีชื่อเสียงและยอดเยี่ยมหลายคนจากโรงพยาบาลต่างๆ ค่อนข้างไม่เต็มใจที่จะรับเงินหลังจากการรักษาเท่าไรนัก

แน่นอน หากพวกเขาตกลงที่จะจ่ายเงินล่วงหน้า สิ่งต่างๆจะแตกต่างออกไป แต่เมื่อมี สถานการณ์คล้ายกับที่เพิ่งเกิดขึ้น แพทย์เหล่านั้นมักจะปฏิเสธการจ่ายเงิน

อย่างไรก็ตาม นี่เป็นเพราะแพทย์เหล่านั้นมีอํานาจและมีชื่อเสียงมาก และพวกเขาก็ไม่เหมือนกับแพทย์ทั่วไป

ในทางตรงกันข้าม สิ่งต่าง ๆ จะแตกต่างออกไปเมื่อพูดถึงแพทย์ที่ไม่มีชื่อเสียง นําหัวหน้าแพทย์ธรรมดาจากโรงพยาบาลระดับอุดมศึกษาที่เก็ด A ที่ไม่ค่อยมีชื่อเสียงเป็นตัวอย่าง พวกเขาจะไม่ปฏิเสธการชําระเงินหลังจากบันทึกวัน ท้ายที่สุดแล้ว พวกเขาไม่ได้มีชื่อเสียงมากนัก และมันคงโง่สําหรับพวกเขาที่จะปฏิเสธเงินที่มอบให้พวกเขา

อย่างไรก็ตาม ซ่งซ่างสามารถสัมผัสได้ถึงความเฉยเมยที่ปกติจะพบได้เฉพาะในศัลยแพทย์ที่เก่งและมีชื่อเสียงเท่านั้นในขณะที่เขาพูดคุยกับลู่เหวินปิน ราวกับว่าลู่เหวินปินประสบกับสถานการณ์เช่นนี้มานับครั้งไม่ถ้วน และเขาก็เหมือนกับว่า “ฉันไม่รู้สึกเหมือนวันนี้ คุณสามารถนําเงินคืนและออกไปได้”

ในห้องฉุกเฉิน บรรยากาศยังคงเหมือนเดิม

หลังจากรักษาวันแล้ว หลิงรันก็เปิดแล็ปท็อปอีกครั้งและพูดคุยกับ Yu Yuan เกี่ยวกับเอกสารการวิจัยต่อไป แพทย์หลายคนที่มีงานต้องทํายังคงทํางานของตน และคนที่ไม่ได้ใช้งานก็ยังคงแสร้งว่าเป็นว่ายุ่งอยู่

เหรินฉีซึ่งมีน้ําหนักเกินค่าเฉลี่ย มีเจตนาซ่อนเร้นในขณะที่เขานั่งในที่นั่งข้างประตู ด้วยวิธีนี้ หลิงรันจะสามารถเห็นเขาได้ ยิ่งไปกว่านั้น มันจะง่ายกว่าสําหรับเขาที่จะมีโอกาสรักษาผู้ป่วยรายต่อไปที่เข้ามา

ระยะเวลาของการฝึกอบรมในการให้บริการของเขาไม่นาน ดังนั้น เมื่อเทียบกับสมาชิกถาวรของทีมรักษาหมอหลิง ความกระหายในความรู้ของเขามีมากขึ้น

มีรถสองแถวขับมาแต่ไกล

ก่อนที่คนอื่นจะรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น เหรินฉีรีบลุกขึ้นและเดินออกจากประตูเพื่อต้อนรับผู้คนในรถมินิบัส

ไม่นานหลังจากนั้น คนหนุ่มสาวสองสามคนที่สวมเสื้อโค้ตสีขาวตัวใหญ่ก็ออกจากรถมินิบัส “หมอหลิง พวกเรามารายงานตัว” ฉีเซ่าเป็นคนแรกที่ออกจากรถมินิบัส ในฐานะแพทย์ฝึกหัด จากมหาวิทยาลัย Yun Hua ที่กําลังฝึกงานในโรงพยาบาลหยุนหัวในปีนี้ฉีเซ่น และคนอื่นๆไม่ได้รับโอกาสในการฝึกอบรมมากนักเนื่องจากภัยพิบัติทางธรรมชาติที่เกิดขึ้นในไป๋ไห่เซียง เมื่อสถานการณ์ไม่เลวร้ายอีกต่อไป หลังจากพูดคุยกันสักพัก แพทย์ฝึกหัดจึงตัดสินใจไปที่สาขาโรง

พยาบาลปาไจเซียง

ฉีเซ่าที่ถือตัวถือกล้องดีเอสแอลอร์ และเธอดูเหมือนผู้หญิงที่มีวัฒนธรรม เธอเรียกหลิงรันก่อนที่เธอจะเดินผ่านประตู

อย่างไรก็ตาม เธอเงียบลงเล็กน้อยหลังจากเข้าห้องฉุกเฉิน เธอทักทายแพทย์ทุกคนก่อน จากนั้นเธอก็วางของลงและหยิบขวดเจลทําความสะอาดมือที่มีแอลกอฮอล์เป็นส่วนประกอบ เธอยืนอยู่ต่อหน้าหลิงรันขณะที่เธอล้างมืออย่างระมัดระวัง จากนั้นเธอก็พูดเบาๆ “หมอหลิง เราจะมาฝึกงานที่นี่ต่อค่ะ”

หลิงรันพยักหน้า เขาปฏิบัติหน้าที่ในฐานะหัวหน้ากลุ่มบําบัดและมองไปรอบๆ

วันนี้ทีมรักษาหมอหลิงไม่มีอะไรทํามากนัก ซึ่งหาได้ยากสําหรับพวกเขา จากมุมมองของหลิงรัน นี่เป็นหนึ่งในวันที่หายากที่พวกเขาไม่มีงานท่าเลย

สําหรับแพทย์ การขาดผู้ป่วยหมายถึงการไม่มีงานทํา แม้แต่สมาชิกถาวรของกลุ่มบําาบัดก็ไม่มีงานท่า และตอนนี้มีแพทย์ฝึกหัดสี่คน…

จู่ๆ หลิงรันก็รู้สึกถึงน้ําหนักของการเป็นผู้นํากลุ่มบําบัดบนบ่าของเขา

‘ฉันควรทําอย่างไรเมื่อไม่มีงานมอบหมาย’

“ฉันจะมอบหมายภารกิจให้พวกคุณ” หลิงรันถอนหายใจ เขาต้องชดใช้ในสิ่งที่เขามี

ฉี่เซ่าและแพทย์ฝึกหัดคนอื่นๆ แทบจะไม่ได้พักเลยเมื่อได้ยินคําว่า “ภารกิจ” พวกเขากําลังคร่ําครวญถึงชะตากรรมของพวกเขาภายในขณะที่พวกเขายืนอยู่ต่อหน้าหลิงรัน

แต่เมื่อพวกเขาเห็นใบหน้าของหลิงรัน แม้แต่ ฉี่เซ่าที่เปิดเผยที่สุดก็ไม่กล้าคัดค้าน

“พวกคุณเรียนเย็บแผลตอนเรียนมหาวิทยาลัยใช่ไหม?” หลิงรันถาม

“ใช่.”

หลิงรันพยักหน้าและเรียกหมอลู่มา “ไปซื้อส้มโอ 20 ลูก ให้พวกเขาคนละห้าลูก พวกคุณเอาเนื้อออกและเย็บผิวส้มโอโดยใช้เทคนิคง่ายๆ การเย็บแบบขัดจังหวะ ตรวจสอบให้แน่ใจว่าการเย็บทั้งหมดแน่นเท่ากัน”

“แน่นขนาดไหน” ฉี่เซ่า กระซิบ

“ยิ่งแน่นยิ่งดี” หลิงรันตอบ

ฉีเซ่าฮัมเพลงเพื่อรับทราบ จากนั้นเธอก็ถามด้วยความสงสัย “ทําไมต้องส้มโอ มีเหตุผลสําหรับสิ่งนั้นหรือเปล่า”

หลิงรันพูดช้าๆ “ฉันชอบกินส้มโอ”

ดวงตาของตัวแทนขายยาหลายคนซึ่งนั่งอยู่ตรงมุมห้องสว่างขึ้น พวกเขาดูเหมือนหุ่นยนต์ที่เพิ่งเปิดเครื่องอีกครั้ง