GREAT DOCTOR LING RAN - ตอนที่ 880

EP 880

หัวหน้าแพทย์หลี่ดูสงบ แต่เขาก็แอบตื่นเต้นเมื่อเขาได้รับการต้อนรับจากนักข่าวจากหยุนฮัว

นักข่าวเหล่านี้ประสบปัญหาในการมาที่ไป๋ไห่เซียง ดังนั้นจึงเป็นเรื่องสําคัญที่แพทย์จะต้องต่อสู้เพื่อโอกาสในการโปรโมตตนเองและเผยแพร่สิ่งที่พวกเขาทําต่อสาธารณะ

สําหรับหัวหน้าแพทย์หลี่ ความสําเร็จของโครงการสาธารณสุขขึ้นอยู่กับสื่อและนักข่าวมากกว่า

อย่างไรก็ตาม สังคมมักคาดหวังให้แพทย์แยกตัวออกจากการเมืองและการแสวงหาทางวัตถุในสมัยโบราณ ผู้เชี่ยวชาญทางการแพทย์มักจะหลบซ่อนตัวอยู่ในป่าในขณะที่ปฏิบัติต่อผู้คน เมื่อพวกเขาเข้าไปในเมืองใหญ่อย่างปักกิ่ง บทวิจารณ์เกี่ยวกับพวกเขาก็จะเปลี่ยนไปทันที

หัวหน้าแพทย์หลี่ต้องการส่งเสริมตัวเอง แต่เขาไม่ต้องการทําให้ชัดเจนเกินไปเพราะความเขินอายของเขา ดังนั้นจึงเป็นเรื่องยากมากสําหรับเขาที่จะลงมือท่าก้น

เขาไม่ใช่คนเดียวที่อึดอัด หมอคนอื่นๆ ก็ท่าตัวงุ่มง่ามแสดงท่าทีอึดอัดออกมาเช่นกัน พวกเขาทั้งหมดต่อสู้อย่างหนักเพื่อโอกาสในการมาที่ปาไจเซียง

หลังจากทํางานหลายอย่าง ในที่สุดนักข่าวก็มาสัมภาษณ์พวกเขา ทุกคนก็ต้องการโอกาสเช่นแพทย์ส่วนใหญ่พยายามอย่างเต็มที่เพื่อให้ดีที่สุด

ผู้ที่มีความสามารถในการทําศัลยกรรมระดับไฮเอนด์จะคว้าโอกาสที่จะครอบครองห้องผ่าตัด และแสดงทักษะของพวกเขา สําหรับบางคนที่ทําการผ่าตัดได้ดี คนที่คิดค่านวณจะท่ากับคนไข้ที่เตรียมมาก่อน ในขณะที่คนที่ไม่คิดล่วงหน้าก็อยากจะมีคนไข่ให้ทํางานทันที

นักข่าวและตากล้องถ่ายท่าแบบเงียบๆ ในขณะที่เจ้าหน้าที่ของรัฐที่เดินตามดูเหมือนเบื่อเล็กน้อย

นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่พวกเขาทําสิ่งที่คล้ายกันในโรงพยาบาล ดังนั้นพวกเขาจึงได้เห็นสถานการณ์ที่คล้ายคลึงกันมากกว่าหนึ่งครั้ง เมื่อพวกเขาได้เห็นมันมากมาย พวกเขาก็รู้สึกตื่นเต้นน้อยลงและเบื่อหน่ายมากขึ้นโดยธรรมชาติ

“มันได้ฟุตเทจพอสมควรแล้ว” นักข่าวพยักหน้าให้หัวหน้าแพทย์หลี่อย่างใจเย็น

แม้ว่าแพทย์จะทํางานหนักเพื่อทําการผ่าตัดที่ยากมาก การผ่าตัดที่พวกเขาคุ้นเคย การผ่าตัดที่น่าสนใจ หรือแม้แต่โครงการที่ซับซ้อน นักข่าวก็เหมือนกันหมด

หัวหน้าแพทย์หลี่พบว่าตัวเองไม่สามารถยอมรับเรื่องนี้ได้ และเขากล่าวว่า “ให้ฉันพาคุณไปทั่วสถานที่นี้”

“เราไปเองได้” นักข่าวดึงช่างกล้องไปด้วยและต้องการจะจากไป

“ไม่เป็นไร ฉันรู้จักโรงพยาบาลดี” หัวหน้าแพทย์หลี่สามารถเอาชนะได้ด้วยคําพูดไม่กี่คําได้อย่างไร? เขายังคงติดตามพวกเขาต่อไปในขณะที่เขาคลายความวิตกกังวลที่ไม่มีอยู่ของพวกเขาจากความโกลาหลรอบตัวพวกเขา “ในโรงพยาบาลคนแน่นเกินไป และตอนนี้เรามีงานในมือมากเกินไป โอ้ ใช่แล้ว คุณต้องการถ่ายภาพแบบไหน”

“หมอจะอยู่ในรูปถ่ายอย่างแน่นอน” นักข่าวคิดว่าหัวหน้าแพทย์หลี่ต้องการถามเรื่องนี้ ดังนั้น เขาจึงตอบก่อนที่นักข่าวจะพูดว่า “เราต้องการพบเหตุการณ์บางอย่างที่เกิดขึ้นเบื้องหลัง เราไม่สามารถรายงานฮีโร่ที่สมบูรณ์แบบได้เท่านั้น ผู้อ่านจะไม่ชอบมัน ”

“คุณถูก.” หัวหน้าแพทย์หลี่หัวเราะคิกคักแต่คิดว่า ‘ทุกวันนี้การทํางานของหนังสือพิมพ์ คุณกําลังค้นหาเหตุการณ์เบื้องหลังอยู่จริงหรือ? คุณแค่ต้องการสร้างเนื้อหาหลักเหล่านั้นใช่ไหม ระหว่างการสนทนา ทั้งสามคนเดินลงบันได จากนั้นพวกเขาถูกขวางกั้นโดยรองหัวหน้าแพทย์เติ้ง ซึ่งได้ยินเกี่ยวกับการมาถึงของนักข่าว

หัวหน้าแพทย์และรองหัวหน้าแพทย์จากโรงพยาบาลประจําจังหวัดสามารถหยุดเจ้าหน้าที่ของรัฐและแพทย์จากโรงพยาบาลขนาดเล็กได้ แต่นักข่าวและช่างภาพอย่างเป็นทางการแกล้ง

ทําเป็นไม่เห็นพวกเขา และยังคงเดินไปรอบๆ ในสาขาโรงพยาบาลปาไจเซียงเล็กๆ ขณะที่พวกเขาเดินไปรอบ ๆ พวกเขาเข้าไปในห้องฉุกเฉิน
เมื่อพวกเขาเห็นหลิงรัน ช่างกล้องก็ยกกล้องขึ้นโดยธรรมชาติ

ทุกวันนี้ เวลามีคนถ่ายหนัง เขาจะมองหานักแสดงที่หน้าตาดีเป็นธรรมดา ดังนั้นเมื่อพวกเขาสัมภาษณ์ผู้คนและพบแพทย์ที่หล่อเหลา พวกเขาควรจะบันทึกโดยธรรมชาติ

นักข่าวที่ดูเคร่งขรึมตั้งแต่ต้น อดไม่ได้ที่จะยิ้มและก้าวเท้าช้าลง

“นี่คือหมอหลิงรันใช่ไหม” นักข่าวถามหัวหน้าแพทย์หลี่ซึ่งอยู่เคียงข้างเขา

หัวหน้าแพทย์หลี่ยิ้มอย่างขมขื่นและกล่าวว่า “เขาคือหมอหลิง”

“เขา… หล่อมากจริงๆ” นักข่าวปิดปากและยิ้ม เขาดูมีความสุขจริงๆ “อย่างแท้จริง.” หัวหน้าแพทย์หลี่จะพูดอะไรได้อีก?

“ตอนนี้หมอหลิงท่าอะไรอยู่” นักข่าวไม่ได้ก้าวไปข้างหน้าทันที แต่เขายืนอยู่ด้านหลังและต้องการทราบข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับสิ่งที่เกิดขึ้น แน่นอนว่าเขาไม่เคยทําแบบนี้มาก่อน ท้ายที่สุด นักข่าวก็ไม่ได้สนใจว่าแพทย์จะมีความประทับใจอย่างไรกับเขา

หัวหน้าแพทย์หลี่แอบถอนหายใจก่อนจะเงยศีรษะขึ้นเพื่อดูว่าหลิงรันอยู่ในขอบเขตของกล้องแล้ว จากนั้นเขาก็พูดกับนักข่าวว่า “ตอนนี้เขากําลังเย็บแผลอยู่”

“หมายถึงเย็บแผลเหรอ”

“ใช่.”

“ความยากล่ามากและประเด็นหลักในเรื่องนี้คืออะไร” นักข่าวดูจริงจังมาก และดูเหมือนเขาจะขอความรู้อย่างนอบน้อม เขาดูจริงจังกว่าตอนที่เห็นศัลยแพทย์อีกคนตัดตับอ่อนในตอนนี้

หัวหน้าแพทย์หลี่ฮัมฮัมเพลงก่อนที่เขาจะดูหลิงรันเย็บแผลด้วยเข็มผ่าตัดที่โค้งมน จากนั้นเขาก็พูดกับนักข่าวว่า “เขาแค่เย็บแผล”

“การเย็บแผลมีทั้งด้านดีและด้านร้าย ทั้งด้านที่ง่ายและยากใช่ไหม”

“เพื่อหลิงรัน?” หัวหน้าแพทย์หลี่ยิ้มและกล่าวว่า “ถ้าคุณอยากรู้จริงๆ การเย็บแผลที่ดีจะหมายถึงการฟื้นตัวที่ดี แผลเป็นเล็กๆ ก็จะทําให้ผู้ป่วยรู้สึกสบายขึ้นด้วย แค่นั้นเอง”

“อืม ก็พอได้” นักข่าวยังคงพยักหน้า การผ่าตัดครั้งก่อนยากเกินไปสําหรับเขาที่จะเข้าใจ แต่ในตอนนี้ที่พวกเขากําลังพูดถึงเย็บแผลเพียงอย่างเดียว นักข่าวก็เข้าใจได้ชัดเจน

หัวหน้าแพทย์หลี่รู้สึกหมดหนทาง

‘นี่ไม่ใช่ทักษะที่ยาก โอเค?

‘คงจะดีถ้าคุณทําตัวแบบนี้ทุกครั้งที่ทําศัลยกรรม แต่ตอนนี้ มีการผ่าตัดใหญ่กับคนสี่คน และที่นี่ หลิงรันก็แค่เย็บแผลที่แขนให้หญิงสูงอายุคนหนึ่ง แต่คุณไม่ตอบสนอง ทางสําหรับการผ่าตัดใหญ่นั่น!’

“หมอหลิง เท่าที่ฉันรู้ คุณเป็นหมอคนหนึ่งที่เข้ามาในปาไจเซียงเร็วที่สุด และคุณได้ทําการผ่าตัดใหญ่ๆ หลายครั้งในปาไจเซียง แต่ทําไมคุณมาอยู่ในห้องฉุกเฉินเพื่อทําการผ่าตัดเล็กๆ เช่นเย็บแผล” นักข่าวมาที่หลิงรันในเวลานี้และถามคําถาม แต่ไม่มีใครคาดเดาความตั้งใจของเขาที่จะถามได้

หัวหน้าแพทย์หลี่รู้สึกกังวล ‘ผู้ชายคนนี้มาที่นี่เพื่อสร้างปัญหาหรือไม่’

อย่างไรก็ตาม หลิงรันยังคงเย็บต่อไปโดยไม่เงยหน้าขึ้น และเขากล่าวว่า “เนื่องจากผู้ป่วยได้รับบาดเจ็บจากเครื่องมืองานไม้ เธอจึงต้องเย็บแผลนั้น”

“อืม?” นักข่าวตกตะลึง จากนั้นเขาก็ส่ายหัวและพูดว่า “หมอหลิง ฉันหมายความว่าตอนนี้คุณเป็นแพทย์ที่มีชื่อเสียงในด้านการผ่าตัดใหญ่ แล้วทําไมคุณถึงยังเต็มใจที่จะทําการผ่าตัดเล็กๆน้อยๆ ในห้องฉุกเฉินเช่นนี้”

หลิงรันเหลือบมองนักข่าวอย่างงุนงงและถามว่า “ถ้าอย่างนั้น ผมควรปล่อยให้คนไข้เลือดออกต่อไปไหม”

นักข่าวรู้สึกงุนงงเล็กน้อยกับคําตอบของหลิงรัน เขาไม่สามารถพูดได้ว่าคําตอบของหลิงรันไม่เกี่ยวข้องกับคําถามของเขา แต่คําตอบของเขาก็ไม่มีเหตุผลโดยสิ้นเชิงเช่นกัน และบางทีครูสอนภาษาอาจไม่พอใจกับค่าตอบของเขา

นักข่าวสูดหายใจเข้าลึกๆ แล้วถามอีกครั้ง “คุณสามารถส่งต่อการผ่าตัดเล็ก ๆ แบบนี้ให้หมอ คนอื่น ๆ ได้ใช่ไหม”
“ใช่.”

“แต่คุณก็ยังตัดสินใจทําเอง?”

“ใช่”

นักข่าวรู้สึกโล่งใจเล็กน้อยที่ในที่สุดพวกเขาก็คุยกันได้ตามปกติ เขาจึงถามต่อไปว่า “มีเหตุผลอะไรอยู่เบื้องหลังหรือไม่”

อย่างไรก็ตาม หลิงรันรู้สึกหงุดหงิดเล็กน้อยในตอนนี้ ‘ฉันต้องการเหตุผลในการผ่าตัดหรือไม่’

หลิงรันหยุดทํางานและเหลือบมองนักข่าว จากนั้นเขาก็มองไปที่กล้องอีกครั้งและพูดว่า “เพราะผมพบผู้ป่วยที่ต้องการให้ผมรักษา”

“เพราะคุณเจอคนไข้คนอื่น?” นักข่าวตกตะลึงอีกครั้ง จู่ๆเขาก็รู้สึกว่าการสัมภาษณ์วันนี้เหนื่อยอย่างเหลือเชื่อ

ช่างกล้องที่อยู่ข้างๆ หัวหน้าแพทย์หลี่ และผู้ช่วยหัวหน้าแพทย์เติ้ง ก็เหนื่อยเพียงแค่ฟังการสนทนา แต่พวกเขายังคงเงียบโดยไม่ส่งเสียงใดๆ

“งั้น… เหตุผลของคุณคือคุณเจอคนไข้ คุณเลยอยากรักษาเธอใช่ไหม” นักข่าวตัดสินใจใช้ความสามารถพิเศษของเขาและเริ่มสร้างเรื่องราว “เมื่อคุณพบผู้ป่วยที่พื้นที่ตอบสนองภัยพิบัติ

คุณต้องให้การรักษาแก่เขา คุณไม่จําเป็นต้องพิจารณาถึงระดับและทักษะของคุณ คุณเพียงแค่ต้องให้ผู้ป่วย เป็นเช่นนั้นหรือไม่”

หลิงรันเหลือบมองนักข่าวเหมือนกับที่เขามองดูเซบู จากนั้นเขาก็ก้มศีรษะและเย็บต่อไป

ในเวลาเพียงไม่กี่นาที แผลของผู้ป่วยที่แขนของเธอก็ถูกเย็บปิดด้วยไหม

“นี้คือการแต่งแผล” หลิงรันทําการตรวจร่างกายอย่างง่ายๆ และทําความสะอาดบาดแผลก่อน ที่เขาจะละทิ้งตําแหน่ง
ในเวลานี้ ก็มีแสงสว่างส่องมาตรงหน้าเขา

[ภารกิจเสร็จสิ้น: ศัลยกรรมที่สมบูรณ์แบบ (37/1)]

[รางวัล: หีบสมบัติพื้นฐาน)

การแสดงออกของหลิงรันเปลี่ยนไปเล็กน้อย การตกแกต่งแผล และ การแต่งแผลแบบนี้ถือเป็นภารกิจด้วยอย่างงั้นหรือ?

*แปะ แปะ แปะ* เสียงตรบมือดัง

นักข่าวปรบมือและยกย่องหลิงรัน “ดีมากหมอหลิง กรุณายิ้มให้กล้องด้วย”

ดังนั้น หลังรันจึงแสดงรอยยิ้มออกมามันเป็นรอยยิ้มที่เต็มด้วยเสน่ห์เปรียบเสมือนเจ้าชายที่มีออร่าโพยพุ่งออกมาจากร่างกายยังไงยังงั้น

นักข่าวยังยิ้มเหมือนดอกไม้ มือของเขากําไว้รอบเนคไทของเขาคลายออกด้วยความเขินอาย