GREAT DOCTOR LING RAN - ตอนที่ 868

EP 868

“เนื้อวัวจากไป๋ไห่เซียงมีรสชาติที่อร่อยจริงๆ แม้แต่คนที่จงใจมาที่ปาไจเซียงเพื่อซื้อเนื้อวัว” ในฐานะคนในท้องถิ่นของ ไป๋ไห่เซียง เซียงซูหมิง ได้เข้าร่วมกับทุกคนด้วยความกระตือรือร้น

เพื่อนร่วมงานของเขาดูไม่มั่นใจเล็กน้อย แม้ว่าเขาจะแก่กว่า เซียงซูหมิงมือของเขาก็สั่นทุกครั้งที่ถือแก้วไวน์ ดูเหมือนว่าเขาจะไม่ค่อยได้รับการพัฒนาในด้านทักษะการเข้าสังคม

หลิงรันไม่ใช่คนดื่มสุรา ดังนั้นเขาจึงได้แต่ยิ้ม แพทย์วัยกลางคนจากปาไจเซียงเข้าใจในทันทีว่าเขาหมายถึงอะไร เขายิ้มให้หลิงรับ

“หมอหลิง นี่คือเนื้อหน้าอกชิ้นหนึ่ง” เทียนฉีคว้าเนื้อหน้าอกชิ้นหนึ่งให้กับหลิงรัน ด้วยตะเกียบอย่างกระตือรือร้นราวกับว่ามันเป็นเรื่องธรรมดาที่สุดในโลกที่ต้องทํา

คนรับใช้จากตระกูล Tian ที่ยืนอยู่ทั้งสองด้านของ เทียนฉีต่างประหลาดใจเมื่อเห็นว่านายน้อยของพวกเขากําลังทําอะไร พวกเขาเข้าใจทันทีว่าเกิดอะไรขึ้นในใจของ เทียนฉีบางคนถึงกับก้าวไปข้างหน้าและกําลังจะห้ามเธอไม่ให้หยิบอาหารให้หลิงรัน อย่างไรก็ตามพวกเขากลับรั้งตัวเองไว้

“อืม ไปหยิบให้ตัวเองด้วย” หลิงรันพูดด้วยรอยยิ้มก่อนจะตักเนื้อหน้าอกทั้งชิ้นเข้าปากแล้วเริ่มเคี้ยวมัน

เทียนฉียิ้มอย่างสดใสจนดวงตาของเธอแคบลงเป็นรอยกรีด เธอหยิบเนื้อวัวชิ้นหนึ่งที่มีไขมันและเนื้อไม่ติดมันในปริมาณเท่ากัน เธอใช้ฝ่ามือปาดให้เย็นลงก่อนจะตักเข้าปากไหม”

“แล้วมันฝรั่งล่ะ” เทียนฉวางชิ้นมันฝรั่งลงในชามของหลิงรัน

หลิงรันฮัมเพลงเพื่อรับทราบ จากนั้นเขาก็คว้าทัพพีแล้วถามว่า “คุณต้องการน้ําซุปกับข้าว

“แน่นอน” เทียนฉีกล่าว อย่างไรก็ตาม ขณะที่เธอเอามือลูบท้อง เธอพูดอย่างกังวลว่า “ฉันจะกินข้าวให้น้อยลง ฉันกังวลว่าจะอ้วน”

หลิงรันเหลือบมองเธอและพูดว่า “คุณมีสัดส่วนร่างกายที่ดีและมีกล้ามเนื้อเพียงพอ จะไม่เป็นปัญหาสําหรับคุณที่จะกินมากขึ้น … ”

เทียนฉีไม่ได้ฟังสิ่งที่หลิงรันพูดเลย หัวใจของเธอพองโตด้วยความปิติหลังจากได้ยินส่วนแรกเท่านั้น

โจวซินเยียนจงใจจัดให้ ไคชินหลงนั่งห่างจากหลิงรัน ไคชินหลงแอบมองหลิงรัน และเทียนฉีเล็กน้อย จากนั้นเขาก็ก้มศีรษะลงและเริ่มกินโดยไม่มองไปรอบ ๆ

โจวซินเยียนกําลังนั่งอยู่ที่โต๊ะเดียวกันกับไคชินหลงขณะที่เขาดูแลทุกคน แม้ว่าเขาจะอยากรู้ว่าไคชินหลง คิดอะไรอยู่ แต่เขาไม่กล้าถามในขณะที่กังวลว่า ไคชินหลง จะพูดอะไรแปลก ๆ บรรยากาศที่โต๊ะหลักค่อนข้างดี แม้ว่าหลิงรันจะไม่ชอบพูดคุย แต่หัวหน้าแพทย์สองคนจากโรงพยาบาลประจําจังหวัดหยุนฮัวก็รู้จักกันดี นอกจากนี้ ยังมีตัวแทนขายยาหลายคนที่พูดจาดีด้วย อาหารก็อร่อย และในไม่ช้าทุกคนก็อารมณ์ดี

แน่นอน เหตุผลเบื้องหลังเป็นเพราะหัวหน้าแพทย์สองคนจากโรงพยาบาลประจําจังหวัดหยุนฮัวไม่ค่อยได้รับการยกยอมากนักในช่วงที่ผ่านมา พวกเขาต้องเผชิญกับ ไคชินหลงผู้ซึ่งพูดจาเยาะเย้ยเก่งเท่านั้นตลอดทั้งวัน พวกเขาจะหาตัวแทนขายยาที่ไม่เก่งเรื่องไคชินหลงทุกวัน ทุกคนทานอาหารกันอย่างอร่อย และในท้ายที่สุด หัวหน้าแพทย์สองคนจากโรงพยาบาล ประจําจังหวัดหยุนฮัวก็ยังอยู่ในอารมณ์ที่จะสนุกสนาน จึงเชิญทุกคนออกไปอย่างกระฉับกระเฉง “ฉันได้ยินมาว่าร้านคาราโอเกะในปาไจเซียงเปิดทําการอีกครั้ง ทําไมเราไม่ลองไปร้องเพลงสัก

สองสามเพลงล่ะ หมอหลิง คุณชอบร้องเพลงไหม”

หลิงรันรู้สึกประหลาดใจเมื่อเขามองไปที่อีกฝ่าย แล้วเขาก็ส่ายหัวเบาๆ “ฉันมีนัดผ่าตัดตอนบ่าย

“เอ่อ คุณต้องผ่าตัดคนไข้ในตอนบ่ายเหรอ?” หัวหน้าแพทย์หลี่รู้เรื่องนี้แล้ว แต่เขายังคงถามคําถามต่อไป เขาเมาเหล้าและถามด้วยรอยยิ้มว่า “นอกจากทํางานหนักแล้ว คุณควรพักผ่อนให้ เพียงพอด้วย ถ้าไม่ใช่การผ่าตัดใหญ่ ทําไมคุณไม่ปล่อยให้ลูกน้องคนใดคนหนึ่งของคุณรับช่วงต่อล่ะ”
หลิงรันเพียงแค่ยิ้มโดยไม่พูดอะไร

“หมอหลิงจะทําการผ่าตัดตับในช่วงบ่าย” หมอลู่ซึ่งนั่งข้างหลิงรันกล่าว รองหัวหน้าแพทย์เติ้งขมวดคิ้วทันที “การผ่าตัดตับ? บ่ายนี้อย่างงั้นหรอ?”

“ใช่” หมอลู่ตอบโดยไม่พลาดแม้แต่จังหวะเดียว “แพทย์ประจําบ้านในไบไห่เซียงไม่ค่อยแสวงหาการรักษา แต่จริงๆ แล้วมีผู้ป่วยจํานวนมากที่เป็นโรคตับแข็ง เราเคยผ่าตัดมาแล้วสองสามรายก่อนหน้านี้ และตอนนี้ทุกคนก็ออกจากโรงพยาบาลแล้ว ความจริงที่ว่าพวกเขาสามารถรับการผ่าตัดตับได้ที่นี่ บอกต่อปากต่อปาก และพวกเขาจะได้รับเงินคืนสําหรับค่าธรรมเนียมส่วนใหญ่ด้วย ดังนั้น หลายคนจึงเข้ารับการผ่าตัดตับ”

ทั้งผู้ช่วยหัวหน้าแพทย์เติ้งและหัวหน้าแพทย์หลี่ซึ่งนั่งอยู่ข้างๆเขาต่างพูดไม่ออก ทําไมพวกเขาถึงมาที่สาขาโรงพยาบาลไปไห่เซียง? เป็นเพราะพวกเขาไม่สามารถทําการผ่าตัดตับได้ แม้ว่าจะมีผู้ป่วยที่ต้องการทําก็ตาม

ถึงแม้ว่าสาเหตุหลัก ๆ เช่นการขาดอุปกรณ์ แต่สุดท้ายก็เพราะพวกเขาไม่มั่นใจเพียงพอ

หากพวกเขามีความมั่นใจที่จะทําการผ่าตัดตับตราบเท่าที่มีสิ่งอํานวยความสะดวกเพียงพอ

พวกเขาจะไม่ต้องประสบปัญหาในการขนส่งผู้ป่วยโดยใช้เฮลิคอปเตอร์ ดูหลิงรันเป็นตัวอย่าง

แม้ว่าบริษัทยูรินจะช่วยเหลือเขาด้วยการขนส่งอุปรองหัวหน้าแพทย์เติ้ง หัวหน้าแพทย์หลี่ และผู้เชี่ยวชาญจากแผนกศัลยกรรมทั่วไปของโรง พยาบาลจังหวัดหยุนฮัว ซึ่งยังคงประจําการอยู่ในโรงพยาบาลในหมู่บ้าน ไม่กล้ารับประกันความ สําเร็จของพวกเขาในการผ่าตัดที่ซับซ้อน เช่น การผ่าตัดตับ เป็นผลให้พวกเขาต้องผ่าน กระบวนการที่น่าเบื่อ พวกเขาต้องได้รับความยินยอมจากผู้ป่วยและพยายามขนส่งไปยังสาขาโรงพยาบาลไปไห่เซียงก่อนที่จะย้ายไปที่โรงพยาบาลประจําจังหวัดหยุนฮัว…

หากพวกเขาได้รับทางเลือก พวกเขาก็อยากจะแยกเงินจากกระเป๋าของตัวเอง—แน่นอนว่าไม่ใช่ จะเป็นการดีที่สุดถ้าโรงพยาบาลต้องวางบิลและขนย้ายอุปกรณ์ไป ด้วยวิธีนี้ พวกเขาจะสามารถทําการผ่าตัดตับได้มากกว่าหนึ่งชิ้น เหมือนกับที่หลิงรันท่าอยู่ตอนนี้… “คุณทําการผ่าตัดตับที่นี่มาบ้างหรือยัง” หัวหน้าแพทย์หลี่แสร้งท่าเป็นกังวล แต่จริงๆแล้วเขารู้สึกอิจฉาเล็กน้อย

เมื่อหมอลู่เห็นว่าแพทย์จากโรงพยาบาลประจําจังหวัดหยุนฮัวถามคําถามอย่างไร้ยางอาย เขาก็กล่าวด้วยความภูมิใจในทันที “จนถึงวันนี้ เราได้ทําการผ่าตัดผู้ป่วยไปแล้ว 5 ราย ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป หมอหลิงวางแผนจะทําการผ่าตัดตับ 2 ครั้งต่อวัน”

“ว้าว…”

“นั่นเยี่ยมมาก” แม้ว่าหัวหน้าแพทย์หลี่จะค่อนข้างแก่และเกี่ยวข้องกับสาธารณสุขในตอนนี้ แต่เขาก็ยังอิจฉา โครงการที่เกี่ยวข้องกับสาธารณสุขมีปัญหาและซับซ้อนอย่างมาก แม้ว่าเขาเพิ่งจะเริ่มต้น แต่เขาก็กําลังเผชิญกับอุปสรรคแรกของเขา—ลูกน้องที่งี่เง่า… เมื่อเทียบกับการมีส่วนร่วมในสาธารณสุข พาดหัวข่าวอย่าง “โรงพยาบาลประจําจังหวัดหยุนฮัวทําการผ่าตัดใหญ่หกครั้ง

เพื่อเป็นส่วนหนึ่งของความพยายามในการช่วยเหลือของพวกเขาในปาไจเซียง” ฟังดูดีขึ้นมาก หัวหน้าแพทย์สองคนจากแผนกศัลยกรรมทั่วไป ซึ่งค่อนข้างเมามาก จู่ๆ ก็ไม่มีอารมณ์จะร้องคาราโอเกะอีกต่อไป พวกเขารู้สึกเหมือนกับนักเรียนสองคนที่ชวนนักเรียนคนที่สามออกไปเล่นสนุกเมื่อพวกเขารู้ว่าอีกฝ่ายทําหนังสือออกกําลังกายและเอกสารสอบเสร็จแล้ว

หัวหน้าแพทย์หลี่ใช้เวลาพักฟื้นจากอาการช็อกสั้นลง เขาคว้าแก้วของเขาและดื่มสุราให้เสร็จภายใน จากนั้นเขาก็ยิ้ม ฟันของเขาและพูดว่า “ฉันมักจะพูดเสมอว่าผู้คนไม่ได้โง่ คนในไปไห่เซียง ฉลาดมาก การตามหาหมอหลิง พวกเขากําลังแสวงหาการรักษาจากแพทย์ที่เป็น ดีที่สุดในการผ่าตัดตับทั้งจังหวัด ยิ่งกว่านั้น ไม่ต้องจ่ายมาก คนไข้ที่สาขาโรงพยาบาลปาไจเซียงน่าจะได้ เงินคืน 80% จริงไหม?”

“ส่วนใหญ่สามารถรับเงินคืนได้ 80% อย่างไรก็ตาม พวกเขายังต้องจ่ายสําหรับยาบางตัว” เซียงซูหมิงตอบ

หมอลู่พูดแทรก “ด้วยสถานการณ์ตอนนี้ เราไม่สามารถเรียกเก็บเงินค่ายาจากผู้ป่วยจํานวนมากได้ ดังนั้นค่าใช้จ่ายทั้งหมดตอนสิ้นสุดวันจึงค่อนข้างสูงเมื่อเรารักษาผู้ป่วยเหล่านี้” “หมอหลิงเป็นหมอที่ใจดี” เนื่องจากไม่เคยทําร้ายใครที่จะพูดคําที่สุภาพไม่กี่คํา ผู้ช่วยหัวหน้าแพทย์เติ้งจึงชมหลิงรันในทันที จากนั้นเขาก็เปลี่ยนหัวข้อ “หมอหลิง ถ้าท่านไม่สามารถจัดการทุกอย่างได้ ข้าสามารถช่วยได้เพราะข้าจะอยู่ที่ไปไห่เซียงอีกสองสามวัน ข้าพเจ้าก็ไม่มีอะไรเร่งด่วนที่จะต้องดูแลเช่นกัน…”

“ข้อจํากัดที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในตอนนี้คือจํานวนโรงผ่าตัด เราไม่ได้ขาดแคลนกําลังคนจริงๆ” โจวซินเยียนเดินเข้ามาเมื่อเขาได้ยินการสนทนา เขาบิ่นในขณะที่เขายืนอยู่ข้างหลิงรัน จากนั้นเขาก็พูดต่อด้วยรอยยิ้ม “หัวหน้าแพทย์หลี่ ได้โปรดอย่าต่อสู้เพื่อโอกาสกับหมอรุ่นเยาว์อย่างฉัน เรามาที่นี่จนสุดทางที่ไป่ไห่เซียงและมันคงจะน่าเศร้าถ้าเราไม่มีโอกาสได้ผ่าตัดกับคนไข้ที่นี่”

ขณะที่รองหัวหน้าแพทย์เติ้งจ้องมองไปที่ใบหน้าที่มีรอยย่นของโจวซินเยียนเขาก็อดไม่ได้ที่จะพูดพึมพําภายในว่า ‘หมอหนุ่ม จริงเหรอ’ จากนั้นเขาก็เงยหน้าขึ้นและแสร้งยิ้ม “เอาล่ะ พวกคุณ มีคนไข้ได้ทั้งหมด…”

เขาเป็นรองหัวหน้าแพทย์จากโรงพยาบาลประจําจังหวัดหยุนฮัว และเขาไม่ได้ไร้ยางอายพอที่จะต่อสู้เพื่อโอกาสกับกลุ่มแพทย์ประจําบ้านและดูแลแพทย์ไม่ว่าโอกาสเหล่านั้นจะน่าดึงดูดเพียงใด

“ถ้าพวกคุณยุ่งเกินไป ผมอยู่ที่นี่เพื่อช่วย” รองหัวหน้าแพทย์เติ้งกล่าว
โจวซินเยียนและหมอลู่ยิ้มพร้อมกัน

หลังอาหารมีการตกลงกันโดยปริยายระหว่างทุกคนว่าจะเลิกเสนอแนะให้ไปสนุกสนาน เช่นไปร้องคาราโอเกะ หัวหน้าแพทย์เติ้งและหัวหน้าแพทย์หลี่ผู้เมาสุราตัดสินใจติดตามหลังรันเมื่อพวกเขาเห็นเขามุ่งหน้าไปที่ห้องผ่าตัด

พวกเขาสงสัยว่าการทําผ่าตัดตับ ภายใต้เงื่อนไขดังกล่าวจะเป็นอย่างไร