GREAT DOCTOR LING RAN - ตอนที่ 841

EP 841

ในช่วงเช้าตรู่ ตั้น ฉวนฮัมเพลงเล็ก ๆ ขณะที่เขาเอามือไปข้างหลังและมาถึงห้องผ่าตัด

แผนกศัลยกรรมทั่วไปและแผนกผู้เชี่ยวชาญอื่น ๆ ทั้งหมดทําการผ่าตัดบนพื้นผ่าตัด มีห้องปฏิบัติงานมากกว่าสามสิบแห่ง ห้องเก็บของเจ็ดห้อง และห้องเก็บของมากกว่าสิบห้องบนชั้นทั้งหมด ไปจนถึงการปฏิบัติงานหลายร้อยแห่งทุกวัน

ตั้น ฉวนเดินสบาย ๆ ไปที่ห้องน้ํา ทันทีที่เขาไปถึงที่นั่น เขาก็ได้ยินเสียงจากห้องมืดพูดว่า “คุณมาช้า”

ตั้น ฉวนเกือบกระโดดตีใครก็ตามที่พูดกับเขาเช่นนั้น!

คนที่กล้าพูดว่าเขาเป็นหัวหน้าแพทย์ผู้ทรงเกียรติของแผนกศัลยกรรมทั่วไป มาสายจะไม่มาที่ห้องผ่าตัดด้วยซ้ํา

ในเวลานี้ เขาเห็นหลิงรันในชุดเสื้อคลุมสีขาวออกมาจากห้องน้ํา เขาดูหล่อมากจนดูเหมือนกําลังเดินอยู่บนรันเวย์

ความโกรธของ ตั้นฉวนถูกระงับทันที เขาไม่สามารถตะโกนใส่คนนี้ ถ้าเขาตะโกนออกไปตอนนี้ ข่าวจะกระจายไปทั่วแผนก ศัลยกรรมภายในไม่กี่นาที ผ่านไปหนึ่งชั่วโมง โลกของเขาก็เปลี่ยนไป และถึงแม้จะไม่มี ผู้อํานวยการฮวงหรือรองผู้อํานวยการแผนกโจวพูดกับเขา พยาบาลสาวๆในแผนกศัลยกรรมจะไม่มีวันปล่อยให้หมอที่ตะโกนใส่ หลิงรันมีชีวิตต่อไปในอนาคตแน่ๆ

มันอันตรายที่จะก่อให้เกิดความโกรธเคืองในที่สาธารณะ หากศัลยแพทย์ตําหนิพยาบาลสาว นั่นเป็นกิจวัตรประจําวันในโรงพยาบาล หัวหน้าพยาบาลจะแนะนําและเกลี้ยกล่อมแพทย์เท่านั้นว่าอย่าไปใส่ใจ และเธอจะไม่จัดให้พวกเขาทํางานร่วมกันในครั้งต่อไป

อย่างไรก็ตาม หากพยาบาลทุกคนไม่เห็นด้วยกับศัลยแพทย์บางคน หัวหน้าโรงพยาบาลก็จะมองแพทย์เหล่านั้นแตกต่างออกไปเช่นกัน เป็นไปได้ที่แพทย์จะไม่สามารถทําทุกอย่างได้อย่างราบรื่นในช่วงชีวิตในโรงพยาบาลของเขา

ยิ่งไปกว่านั้น ความประทับใจของ ตั้นฉวนที่มีต่อหลิงรันนั้นค่อนข้างดีทีเดียว

ท้ายที่สุด หลิงรันเป็นคนซื่อสัตย์และตรงไปตรงมา และเขากล่าวว่าการส่องกล้องทางเดียวของเขาดีที่สุดในโรงพยาบาลหยุนฮัว…

มีตัวกำหนดมากมายที่เขาใช้ แต่ผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดก็ยังแข็งแกร่งที่สุด ตั้นฉวนฮัมเพลงเล็ก ๆ มากมายในวันนั้นเพราะค่าพูดของ Ling Ran

“หมอหลิง ทําไมคุณถึงมาที่ห้องผ่าตัดของแผนกศัลยกรรมทั่วไปอีกล่ะ? คุณมาที่นี่เพื่อดูการผ่าตัดของฉันอีกครั้งหรือไม่” ตั้นฉวนกล่าวประโยคสุดท้ายด้วยน้ําเสียงตลก ทําไมถึงมีคนคอยดูการผ่าตัดคนอื่นทั้งวัน โดยเฉพาะหมอเก่งๆ อย่างหลิงรัน? เขาไม่สามารถออกจากกลุ่มการรักษา และเดินเข้าไปในห้องปฏิบัติการของคนอื่นทุกวัน

“ใช่” หลิงรันตอบอย่างกระชับและหนักแน่น

“อะไร…? คุณมาที่นี่เพื่อดูการผ่าตัดของฉันอีกครั้งจริงๆ หรือ?” ตั้นฉวนรู้สึกประหลาดใจ

หลิงรันพยักหน้า “ใช่”

ตั้นฉวนจ้องที่หลิงรันเป็นเวลานาน เขารู้สึกแปลกๆเล็กน้อย ปลื้มใจเล็กน้อย และสับสนเล็กน้อย “ทําไม?”

“เพราะฉันต้องการเรียนรู้การส่องกล้องทางเดียว” หลิงรันมองไปที่ตั้น ฉวน และรู้สึกหงุดหงิดเล็กน้อย เขาพูดคําเหล่านั้นมาก่อน แต่ตั้นฉวนยังคงต้องถามอีกครั้ง

โชคดีที่หลิงรันมักจะเจอคนประเภทนี้ที่ไม่ตั้งใจฟังคําพูดของคนอื่นอยู่เสมอ พวกเขาต้องถามซ้ําแล้วซ้ําเล่าราวกับว่าพวกเขาต้องการการยืนยันบางอย่าง แต่หลังจากยืนยันสิ่งที่ได้ยิน พวกเขาไม่เชื่อ

หลิงรันไม่ได้เตรียมที่จะให้โอกาส ตั้นฉวนเพื่อขอคํายืนยันซ้ําแล้วซ้ําเล่าและไม่เชื่อซ้ําแล้ว ซ้ําเล่า จากนั้นเขาก็กล่าวว่า “เวลาดําเนินการตามกําหนดการของวันนี้คือเก้าโมง และตอนนี้เป็นเวลาห้านาทีถึงเก้าโมง การผ่าตัดจะถูกเลื่อนออกไปหรือไม่”

ศัลยแพทย์ต้องใช้เวลาสิบนาทีในการล้างมือคนเดียว ดังนั้น ตั้นฉวนจะต้องมาสายแน่นอน

ตั้นฉวนสั่นร่างกายของเขาอย่างผิดปกติ ตั้งแต่เขาดํารงตําแหน่งรองหัวหน้าแพทย์ เขาก็ไม่ค่อยถูกคนอื่นดในเรื่องเรื่องการตรงต่อเวลา มันยิ่งมากขึ้นเรื่อย ๆ หลังจากที่เขากลายเป็นหัวหน้าแพทย์

ความปรารถนาอานาจของหัวหน้าแพทย์นั้นไม่ง่ายที่จะสนอง และพวกเขาก็ไม่เหมือนกับผู้อํานวยการแผนกที่มีความปรารถนาของตนสําเร็จแล้ว เพราะคําพูดของพวกเขาเพียงอย่างเดียวก็มีค่าเป็นทองแล้ว อย่างไรก็ตาม พวกเขาได้รับอิสรภาพอย่างแท้จริง

แม้แต่ผู้อ่านวยการแผนกก็จะไม่ตรวจสอบการเข้าร่วมประชุมของหัวหน้าแพทย์ ลืมเรื่องการตรวจสอบการเข้าร่วมได้เลย พวกเขาจะแจกค่าธรรมเนียมที่พวกเขาได้รับจากค่ารักษาพยาบาล และค่ารักษาพยาบาลให้กับหัวหน้าแพทย์ในช่วงเวลาที่เหมาะสม

ตั้นฉวนมองไปที่หลิงรันด้วยรอยยิ้ม

หลิงรันมองลงไปที่ตั้นฉวน ด้วยรูปลักษณ์ที่จริงจัง

รอยยิ้มของตั้น ฉวนค่อยๆหายไป เฮ้อ มันไม่มีประโยชน์ ฉันจะบอกคนอย่างหลิงรันว่าคนที่ตรงไปตรงมาดียังไงดี

ในเวลานี้โจวซินเยียนปรากฏตัวด้านหลังหลิงรันและยิ้มด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยริ้วรอย “หัวหน้าแพทย์แดน ถ้าจําเป็นต้องเลื่อนการผ่าตัด ผมจะช่วยแจ้งเจ้าหน้าที่”

ตั้นฉวนขมวดคิ้ว “ไม่ เราแค่ต้องทําการผ่าตัดให้เร็วกว่านี้”

“เอาล่ะ คุณกับหมอหลิงมีสไตล์เหมือนกัน” โจวซินเยียนยิ้มและพูดว่า “ถ้าอย่างนั้นฉันจะคุยกับแผนกวิสัญญีวิทยาและบอกพวกเขาว่าเวลาดําเนินการอาจเปลี่ยนแปลงได้”

การสื่อสารที่ชัดเจนกับภาควิชาวิสัญญีวิทยาเป็นสิ่งที่สะดวกสบายที่สุดสําหรับศัลยแพทย์ ตั้นฉวนไม่มีเหตุผลที่จะปฏิเสธเรื่องนี้ เขาพึมพําเบา ๆ เห็นด้วย แต่ก็ยังขมวดคิ้ว “คุณมาที่นี่ทําไม จิ๋วซิเดียน”

โจวซินเยียนไม่พอใจที่ถูกเรียกชื่อของเขาโดยตรง แต่เขายังคงมีรอยยิ้มบนใบหน้าของเขา เพียงแต่ว่าใบหน้าของเขามีรอยย่นมากยิ่งขึ้น “ฉันรับใช้หมอหลิงเป็นหลัก หมอหลิงต้องการดูการผ่าตัดของคุณ และฉันมาที่นี่เพื่อดําเนินการด้านลอจิสติกส์

“ทําไมต้องใช้โลจิสติกส์ในการดูการผ่าตัด…?” ตั้นฉวนส่ายหัวและไม่พูดอะไรอีก

การดูการผ่าตัดเป็นพฤติกรรมที่พบบ่อยที่สุดในโรงพยาบาล มันเหมือนกับนักเรียนดูวิธีที่คนอื่นตอบคําถามและเชฟดูคนอื่นทําอาหาร มันเป็นหนึ่งในวิธีที่ถูกที่สุดในการเรียนรู้บางสิ่ง

ตั้นฉวนยังคงภูมิใจมากที่ หลิงรันมาดูการผ่าตัดของเขา แต่เขาไม่คุ้นเคยกับการตรงต่อเวลาของหลิงรันเล็กน้อย

เขาไม่ได้พูดอะไรมาก เขาไปล้างมือสิบนาทีแล้วไปห้องผ่าตัด

เวลาที่จําเป็นสําหรับขั้นตอนนี้ไม่สามารถลดลงได้ ศัลยแพทย์เป็นอาชีพที่คุ้นเคยกับการแสดงท่าที่เท่ แต่ก็ไม่คุ้นเคยกับการแสดงท่าที่เท่ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในงานป้องกันการติดเชื้อ ถ้าทําไม่ดีก็มีแต่ทําให้คนหัวเราะ

ยิ่งหลิงรันดูมากเท่าไร ต้นฉวนก็ยิ่งปฏิบัติตามขั้นตอนมากเท่านั้น

หลังจาก ล้างมือเขาก็ยกมือขึ้น เขาก็ยกแขนขึ้นเหนือหน้าอกของเขาในแนวตั้งและเดินเข้าไปในห้องผ่าตัด ผู้ป่วยอยู่บนโต๊ะผ่าตัดแล้ว

“หมอหลิงจากศูนย์การแพทย์ฉุกเฉินยังคงต้องการสังเกตการผ่าตัดในวันนี้” ตั้นฉวนเข้าไปในห้องผ่าตัด และเขาใช้ชื่อ หลิงรัน ในภาษาพูดเพื่อทําให้ตัวเองดูดี

ตั้งแต่เขาอยู่ที่นั่นเขาต้องอวด หลิงรันยิ้มออกมาโดยไม่บ่น

ไม่ได้ระบุชื่อ โจวซินเยียนแต่ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยรอยยิ้มในขณะที่เขายืนอยู่ข้างหลัง หลิงรันอย่างถ่อมตนเหมือนพ่อบ้านเก่า

ตั้นฉวนเห็นสิ่งนี้และเขาก็อิจฉาอย่างอธิบายไม่ถูก เมื่อเขามาถึงแผนกของเขาตอนนี้ แม้ว่าจะมีแพทย์ที่เข้าร่วมและแพทย์ประจําบ้านจํานวนมากพร้อมให้บริการ และเขาสามารถหาหมอไห่ ฝีมือมาทํางานแทนได้อย่างง่ายดายเมื่อเขายกแขนขึ้นและเรียกใครสักคนเมื่อเขาเดินออกจากแผนกอาจไม่มีลูกน้องตามเขา

ยิ่งกว่านั้น ลูกสมุนเฒ่าที่จริงแล้วดูเหมือนเขามีอากาศเหมือนแพทย์อาวุโส…

ขณะที่เขาคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้ทั้งหมด ตั้น ฉวนสวมสครับผ่าตัด ถุงมือยาง แล้วเหยียดมือออกเพื่อเอื้อมไปที่มีดผ่าตัด

ในระหว่างกระบวนการทั้งหมด ตั้นฉวนไม่จําเป็นต้องพูดคุย และการผ่าตัดก็เสร็จสิ้นอย่างเป็นธรรมชาติ สําหรับแพทย์และพยาบาลในห้องปฏิบัติการ นั้นเป็นขั้นตอนพื้นฐาน และทํามาตลอด ห้า สิบ ยี่สิบ และสามสิบปีที่ผ่านมา มีการเปลี่ยนแปลงบางอย่าง แต่กระบวนการยังคงเป็นกระบวนการเดิม

ตั้นฉวนผลักหน้าท้องของผู้ป่วยด้วยมือข้างหนึ่งและทําแผลเหนือสะดือของผู้ป่วยด้วยมืออีกข้างหนึ่งจับดินสอ จากนั้นเขาก็มองขึ้นไปที่ หลิงรันหัวเราะ “การผ่าตัดแบบส่องกล้อง แบบครั้งเดียวนั้นน่าเบื่อจริงๆ มีรอยบากเพียงอันเดียว มีการเปลี่ยนแปลงเล็กน้อย และการวางตําแหน่งทั้ง สามพอร์ตนั้นไม่ง่ายเมื่อคุณดันเข้าไปข้างในทั้งหมด”

หลิงรันพยักหน้าอย่างสงบ เขายังรู้ถึงข้อดีและข้อเสียของการส่องกล้องทางเดียว

“หมอหลิง คุณไม่ชอบคุยเหรอ?” เมื่อตั้นฉวนเห็นว่า หลิงรันไม่ได้สนทนาต่อ เขาก็รู้สึกผิดหวังเล็กน้อย “มันน่าเบื่อเกินไปไหมที่จะไม่คุยกันในห้องปฏิบัติการ?”

“ไม่” หลิงรันมองดูการทํางานของ ตั้นฉวนและตอบ

“คุณไม่รู้สึกอย่างนั้นจริงๆเหรอ” ตั้นฉวนยิ้มและมองไปที่พยาบาลสาวที่อยู่อีกด้านหนึ่ง จากนั้นเขาก็พูดติดตลกว่า “มีสาวสวยมากมาย แล้วคุณก็ไม่คุยกับพวกเขาเลย พวกเธอจะไม่เบื่อกันจนตายหรอกเหรอ?”

หลิงรันมองตั้น ฉวน แปลก ๆ แต่ก็ยังส่ายหัว

อย่างไรก็ตาม นางพยาบาลสาวกล่าวอย่างกังวลว่า “แค่ได้ดูหมอหลิงจะทําให้เรามีความสุข มันจะน่าเบื่อไปได้อย่างไร”
หัวหน้าแพทย์ ตั้นฉวน เขาได้ฉายาว่าเป็นแพทย์ที่ผ่าตัดแบบส่องกล้องเก่งที่สุดในโรง พยาบาลหยุนหัว ค่อยๆกลายเป็นตะลึง