GREAT DOCTOR LING RAN - ตอนที่ 832

EP 832

“ผลการแสกนเอ็มอาร์ไอสองชุด” หลิงรันจับมือกันไว้ด้านหลังขณะที่เขายืนอยู่ในห้องปฏิบัติการและสั่งให้ผู้ช่วยแสดงการสแกนด้วยเอ็มอาร์ไอ

ฉเซียเหลียงแพทย์ประจําบ้านหยุดนิ่งครู่หนึ่ง แต่เขาไม่ได้พูดอะไร เขาเพียงเหลือบมองที่เหรินฉี ก่อนที่จะเดินไปที่คอมพิวเตอร์และแสดงการสแกนเอ็มอาร์ไอ

เหรินฉีเพิ่งเข้าไปในห้องผ่าตัด และเขารู้สึกประหม่าอย่างมากเมื่อเห็นว่าแม่บ้านกําลังมองมาที่เขา เขาต้องการอธิบายสิ่งต่างๆ แต่เขาไม่รู้จักใครซักคนในห้องปฏิบัติการ

เหรินฉีลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะพูดด้วยรอยยิ้มเขินๆ “ไม่จําเป็นต้องเปิดคอมพิวเตอร์เพื่อผมคนเดียว”

“ผู้ช่วยควรเข้าใจสถานการณ์ด้วย” หลิงรันหันกลับมาพูด ปฏิเสธว่าเหรินฉีมีโอกาสที่จะแสดงความอ่อนน้อมถ่อมตนของเขา

ฉเซียวเหลียงยังคงเปิดเครื่องคอมพิวเตอร์เพื่อแสดงการสแกนเอ็มอาร์ไอ

รอยยิ้มของเหรินฉีเริ่มเต็มไปด้วยความทรมานมากขึ้น เขาต้องการช่วย แต่เขาได้ล้างมือแล้ว ดังนั้นเขาจึงไม่ควรปนเปื้อนพวกเขา ใบหน้าของเขาค่อย ๆ เคร่งขรึมในขณะที่เขาเฝ้าดูแพทย์รุ่นน้องจากโรงพยาบาลหยุนฮัว

“ห้องผ่าตัดค่อนข้างใหญ่” เหรินฉีพยายามทําให้บรรยากาศมีชีวิตชีวาขึ้น

ไม่มีใครในห้องปฏิบัติการยิ้มให้เล่นกับเขา

ซูเจียฟู วิสัญญีแพทย์กล่าวว่า “ผู้อ่านวยการแผนกฮวงนั้นชอบเล่นใหญ่”

เหรินฉีกล่าวด้วยความกตัญญูกตเวที “ไม่น่าแปลกใจ…”

“ฉันกําลังพูดถึงหน้าอก” ซูเจียฟูพูดติดตลกอย่างไม่แสดงออก

“หน้าอกของฉันค่อนข้างใหญ่” เห็นฉีเก่งที่สุดในการเล่าเรื่องตลกไร้สาระ ในห้องผ่าตัดของโรงพยาบาลประจําจังหวัดที่เขาทํางานอยู่ บรรยากาศจะร่าเริงที่สุดเมื่อมีคนเล่าเรื่องตลกลามก ทุกคนจะยิ้มเหมือนครอบครัวใหญ่ที่มีความสุข

และหัวหน้าแพทย์มักจะดุด่าผู้คนในทันทีที่เรื่องตลกสกปรกจบลง

เหรินฉือยากจะพูดคุยเกี่ยวกับหน้าอกของเขาและพูดเรื่องตลกสกปรกต่อไปมากกว่าที่จะปล่อยให้พวกเขาหยุด

อย่างไรก็ตาม ซูเจียฟู ตัวแข็งที่อ เขาทํางานกับสมาชิกของทีมรักษาหมอหลิงมาเป็นเวลานาน และเขาก็คุ้นเคยกับความเงียบ เขาไม่ค่อยชินกับการมีคนเล่าเรื่องตลกสกปรกร่วมกับเขา

“ถ้าใหญ่ไปจะล่าบากไหม” เหรินฉียังคงยิ้มอยู่บนใบหน้าของเขา

ซูเจียฟูยังคงมองไปที่เหรินฉีด้วยความงุนงง บรรยากาศในห้องผ่าตัดเปลี่ยนไปแทน

“การสแกนพร้อมแล้ว” จูเซียวเหลียงใช้เวลาไม่นาน ทุกคนรู้ว่าหลิงรันจะอ่านการผลสแกนเอ็มอาร์ไอของผู้ป่วยทันทีที่เขาเข้าไปในห้องผ่าตัด โดยเฉพาะอย่างยิ่งสําหรับการผ่าตัดใหญ่ๆ เช่น การตัดตับและศัลยแพทย์จะไม่ข้ามขั้นตอนนี้ไป

สําหรับแพทย์รุ่นเยาว์ที่ทํางานภายใต้หลิงรัน การเกลี้ยกล่อมให้ผู้ป่วยได้รับการสแกนเอ็มอาร์ไอ เป็นงานที่สําคัญ นี่เป็นเพราะค่าใช้จ่ายในการสแกนเอ็มอาร์ไอที่มีราคาแพง และมีความเห็นเป็นเอกฉันท์ว่าไม่จําเป็นต้องใช้อวัยวะและส่วนต่างๆของร่างกายในร่างกายมนุษย์ ดังนั้น แพทย์รุ่นเยาว์จึงต้องใช้พลังงานอย่างมากเพื่อเกลี้ยกล่อมผู้ป่วยให้สแกนราคาแพงนี้

นอกจากนี้ แพทย์จํานวนมากไม่ทราบวิธีอ่านการสแกนด้วยเอ็มอาร์ไอนี่คือเหตุผลที่ผู้ป่วยบางรายไม่ชอบที่จะสแกนเอ็มอาร์ไอ

ความจริงแล้วศัลยแพทย์ส่วนใหญ่ไม่ทราบวิธีการอ่านผลการแสกนเอ็มอาร์ไอ

ตัวอย่างเช่น เหรินฉีแพทย์ที่เข้าร่วม

“ฉันจะเลื่อนหน้าให้คุณ ความเร็วนี้โอเคไหม? นี่คือหน้าดัชนี…” ฉูเซียวเหลียงอธิบายสิ่งต่าง ๆ อย่างจริงจังกับเหริน

ตราบใดที่แพทย์รู้วิธีอ่านการสแกนด้วยเอ็มอาร์ไอไม่ว่าเขาจะมาจากโรงพยาบาลเกรด A ไหน เขาก็ถือว่าเป็นแพทย์ที่ยอดเยี่ยม

เหรินฉีแพทย์ที่เข้าร่วมไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องยืนหน้าคอมพิวเตอร์ เขาเหลือบไปที่ฉูเซียวเหลียงที่กําลังเลื่อนหน้าจากนั้นไปที่จอภาพ

ผลการสแกนด้วยเอ็มอาร์ไอ หลายสิบครั้งผ่านดวงตาของเขา และทั้งหมดนั้นเป็นการสแกนแบบดิบ

สมองของเหรินฉีหยุดทํางานอย่างช้าๆ

การเปลี่ยนแปลงอย่างค่อยเป็นค่อยไปเกิดขึ้นกับกระบวนการคิดของเขา

นี่มันอะไรกันเนี่ย?

“อะไรในโลก?

“ฉันกลัวว่าฉันจะเป็นคนงี่เง่าจริงๆ…”

หลังจากที่ หลิงรันอ่านการสแกนเอ็มอาร์ไอเสร็จแล้ว เขาหันไปมองที่เหรินฉีและถามว่า “คุณทําเสร็จแล้วเหรอ? หรือเราควรเริ่มก่อนดี?”

“ฉัน” ริมฝีปากของเหรินฉีสั่นสองสามครั้ง และเขาไม่รู้ว่าจะเริ่มต้นจากตรงไหน

เขารู้สึกเศร้าเล็กน้อย

“ถ้าผมรู้วิธีอ่านการสแกนเอ็มอาร์ไอแบบดิบๆ เหตุใดผมจึงมาเข้ารับการฝึกอบรมด้านการผ่าตัดในโรงพยาบาลหยุนฮัว? จะดีกว่าไหมถ้าฉันไปที่แผนกภาพทางการแพทย์ สภาพแวดล้อมที่นั่นสะอาดขึ้น โดยมีกรณีพิพาทระหว่างแพทย์และผู้ป่วยน้อยมาก ฉันจะมีรายได้ค่อนข้างดีด้วยที่สําคัญฉันไม่ต้องพยายามเขาก่ะ…”

“ทําถั่วหก” จางอันหมินเองก็ค่อนข้างมีบทบาทที่ดี หลังรันไม่ชอบพูดในห้องผ่าตัด และแพทย์ที่ทํางานภายใต้เขาต้องสร้างล่าดับชั้นที่มีประสิทธิภาพเพื่อให้ทีมสามารถทํางานร่วมกันได้อย่างมีประสิทธิภาพ นั่นเป็นสิ่งสําคัญ เนื่องจากเป็นการทดสอบสมาชิกในทีมว่าพวกเขาสามารถร่วมมือกันได้มากเพียงใด

ในขณะนั้น แพทย์ของทีมรักษาหมอหลิงได้ตกลงร่วมกันว่าจะดูแพทย์ที่ไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งของกลุ่มการรักษาได้มากเท่าที่พวกเขาต้องการ

ริมฝีปากของเหรินฉีสั่นอีกครั้ง

เขาอยากจะขอโทษ แต่สุดท้ายเขาก็กลืนคําพูดของเขา

“ฉัน…” ริมฝีปากของ เหรินฉีสั่นอีกสองสามครั้ง และในที่สุดเขาก็สามารถพูดได้ “ฉันมักจะอ่านรายงานการสแกนเอ็มอาร์ไอ ฉันคิดว่าหมอหลิงถามฉันว่าฉันรู้วิธีอ่านรายงานการสแกนด้วยเอ็มอาร์ไอหรือไม่”

ด้วยเหตุผลบางอย่าง จางอันหมินถอนหายใจด้วยความโล่งอก “เขาคงไม่ถามอะไรคุณเลย ถ้าเขาหมายถึงรายงาน”

“คุณถูก.” เหรินฉีก้มศีรษะลง แต่เขารู้สึกขุ่นเคืองเล็กน้อย

“การเรียนรู้วิธีอ่านรายงานการสแกนด้วย เอ็มอาร์ไอก็ต้องใช้เวลาเช่นกัน ตกลงไหม?

ถ้าทุกคนรู้วิธีการทํา ผู้ป่วยก็ไม่จําเป็นต้องเสียเวลาเข้าคิวเพื่อปรึกษาแพทย์

มีแพทย์เพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่รู้ว่าต้องทําอย่างไรในโรงพยาบาลประจําจังหวัดที่ฉันทํางานอยู่

ขณะที่เหรินฉีคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้ เขาก็อดไม่ได้ที่จะมองไปที่หลงรัน

“หมอหลิงเป็นผู้เชี่ยวชาญในการอ่านผลสแกนเอ็มอาร์ไอในโรงพยาบาลของเรา” จางอันหมินกล่าวอย่างภาคภูมิใจเล็กน้อย

“ฉันไม่เคยคาดหวังว่าจะมีศัลยแพทย์ที่รู้วิธีอ่านการสแกนเอ็มอาร์ไอแบบดิบๆ”เหรินจิยกย่องหลิงรันทันที

คราวนี้ไม่มีใครพูดอะไรตอบสนองต่อคําพูดของเขา

เหรินฉีกลืนน้ําลาย “ให้ฉันเล่าเรื่องตลกให้พวกนายฟัง…”

หลิงรันเลิกคิ้วและเหลือบมองไปที่เหรินฉี เขาไม่ได้พูดอะไร

จางอันหมินไม่มีปัญหากับเรื่องนั้น “ไปกันเถอะ”

“แน่นอน.”เหรินฉีถอนหายใจด้วยความโล่งอก “มีเต่าตัวหนึ่งสวมชุด…”

หลิงรันนิ่งเงียบในขณะที่เขาทําการผ่าตัดผู้ป่วย

เขาได้ทําการผ่าตัดตับจํานวนมาก แต่เมื่อเทียบกับการผ่าตัดอื่นๆ การตัดตับนั้นน่าสนใจกว่า เพราะว่าตับมนุษย์และโครงสร้างที่เกี่ยวข้องมีความผันแปรมากมาย

ในไม่ช้าหลิงรันก็เข้าสู่การผ่าตัด

จางอันหมินก็หมกมุ่นอยู่กับเรื่องตลกของเหริน

เขาทํางานกับหลิงรันมาระยะหนึ่งแล้ว เมื่อใดก็ตามที่ไม่มีผู้ช่วยคนอื่น เขาไม่มีทางเลือกอื่น นอกจากต้องทํางานอย่างเงียบๆ และเล่นบทบาทของเขาในฐานะผู้ช่วยที่โดดเดี่ยว เพราะวิสัญญีแพทย์มักจะไม่แบ่งเขต พยาบาลมักจะใช้เวลาดูหลิงรัน ดังนั้นพวกเขาจึงไม่พูดอะไรมาก ทุกครั้งที่เกิดเหตุการณ์นี้ขึ้น บรรยากาศในห้องผ่าตัดจะดูแปลกไป โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อใช้มีดดูดความร้อน ทําให้ห้องผ่าตัดมีกลิ่นเหมือนร้านอาหารบาร์บีคิว

เมื่อเขาได้ฟังเรื่องตลก มันเป็นสภาพแวดล้อมการทํางานที่ค่อนข้างดี และเขารู้สึกสงบขึ้น เขาช่วยหลิงรันขณะฟังเรื่องตลก

เหรินฉี เล่าเรื่องตลกที่ละเรื่อง

แล้วก็อีก…

เหรินฉีทํางานอย่างหนักเพื่อเล่าเรื่องตลกเพื่อพิสูจน์คุณค่าของเขาในห้องปฏิบัติการ “มีเต่าตัวหนึ่งสวม 9

“คุณเคยเล่าเรื่องตลกนี้มาก่อน” ซูเจียฟูเงยหน้าขึ้นและกล่าวอย่างโล่งอก

“โอ้ ผมขอโทษจริงๆ ผมขอโทษ” เหรินฉีขอโทษอย่างล้นเหลือ “ให้ผมบอกคุณเรื่องตลกอีกเรื่องหนึ่ง มีเต่าตัวหนึ่งชอบขึ้นรถบัส”
“คุณเคยเล่าเรื่องตลกนี้มาก่อน”

“แล้วเรื่องนี้ล่ะ? มีเต่าตัวหนึ่งที่รู้สึกว่าเต่ามีชีวิตที่มีความสุข…”

“คุณเคยบอกเรื่องนี้มาก่อน” เสียงของจางอันหมินดังขึ้น “คุณไม่มีเรื่องตลกที่ไม่เกี่ยวกับเต่าบ้างหรือ”

เหรินจิเลียริมฝีปากแห้งของเขาในการลาออก “ฉันไม่ได้คาดหวังว่าจะมีการผ่าตัดมากมายในวันนี้ หลังจากที่เราเสร็จสิ้นการผ่าตัดในวันนี้ ฉันจะหาเรื่องตลกเพิ่มเติม

จางอันหมินและซูเจียฟมองหน้ากัน จากนั้นพวกเขาก็หัวเราะออกมาดัง ๆ

พยาบาลสาวสองคนก็หัวเราะเช่นกัน

“นั่นเป็นสิ่งที่ดี” มีบรรยากาศที่ชื่นบานในห้องปฏิบัติการ