GREAT DOCTOR LING RAN - ตอนที่ 804

EP 804

“การผ่าตัดดําเนินไปอย่างราบรื่น พ่อของคุณจะถูกส่งไปที่ไอซียูก่อน การผ่าตัดตับเป็นการผ่าตัดใหญ่ เนื่องจากพ่อของคุณอายุมากแล้วและเนื้องอกที่เอาออกไปค่อนข้างใหญ่ เขาอาจต้องอยู่ในไอซียูอีกสักสองสามวัน” โจวซินเยียนกล่าวกับสมาชิกในครอบครัวของผู้ป่วยหลังจากที่เขาออกจากพื้นที่ปฏิบัติการ

สมาชิกตระกูลหวังทุกคนเหนื่อยแล้ว และพวกเขาไม่ได้อารมณ์เสียเมื่อได้ยินเรื่องนี้

ลูกชายคนโตของหวังเจียฮัมเพลงเพื่อรับทราบ จากนั้นเขาก็ถามด้วยความไม่แน่ใจเล็กน้อยว่า “ฉันได้ยินมาว่าการอยู่ในห้องไอซียูค่อนข้างแพง?”

“ประกันสุขภาพของเขาสามารถอุดหนุนค่าธรรมเนียมได้บางส่วน” โจวซินเยี่ยน หยุดครู่หนึ่ง และพูดต่อ “วันแรกจะมีราคาแพงกว่าเพราะเราจะเรียกเก็บเงินจากคุณสําหรับการทํางานของเครื่องจักรและค่าใช้จ่ายอื่น ๆ วันต่อมาจะถูกกว่า ฉันแนะนําให้คุณปล่อยให้พ่อของคุณอยู่ในไอซียูอีกสองสามวัน มันจะปรับปรุงการพยากรณ์โรคของเขา นอกจากนั้น คุณจะเสียค่าใช้จ่ายเพิ่ม เติมเพียง 30,000 หยวน ถึง 50,000 หยวน เพื่อให้เขาอยู่ใน ICU ต่ออีกหนึ่งสัปดาห์

“สามหมื่นถึงห้าหมื่น… คุณพูดว่า 30,000 หยวน ถึง 50,000 หยวน เหรอ?” ลูกชายคนโตของหวังเจียขมวดคิ้ว

ตอนนี้พ่อของเขาได้รับการช่วยชีวิตแล้ว เขาเริ่มคิดถึงด้านการเงินของสิ่งต่างๆ อย่างเป็นธรรมชาติ

นี่คือตอนที่สมาชิกในครอบครัวหวางคนหนึ่งซึ่งเป็นชายวัยกลางคนกระแอมสองสามครั้งแล้ว พูดว่า “ฉันแค่พูด แต่ 30,000 หยวน ถึง 50,000 หยวน นั้นไม่ใช่เงินน้อย…”

เขาอาจรู้สึกว่านี่เป็นเวลาที่เหมาะสมที่จะพูดในฐานะญาติ

หลังจากที่ชายคนนี้พูดขึ้น สมาชิกคนอื่นๆ อีกสองสามคนในตระกูลหวางก็ก้าวไปข้างหน้าเช่นกัน พวกเขาดูเหมือนกําลังจะพูดอะไรบางอย่าง

“ใช่ และนี่คือเหตุผลว่าทําไมจึงควรใช้เงินอย่างชาญฉลาด” โจวซินเยียน ยิ้มเล็กน้อยและหยุดพวกเขาจากการพูด เขาได้พบกับผู้ป่วยที่คล้ายคลึงกันและสมาชิกในครอบครัวของผู้ป่วยมากมาย ดังนั้นเขาจึงไม่แปลกใจหรือกังวล เขาเพียงมองดูพวกเขาด้วยรอยยิ้มเล็กน้อยบนใบหน้าและกล่าวว่า “เอาเป็นว่า ถ้าพวกคุณต้องไปรับการผ่าตัดที่อื่น คุณจะต้องจ่ายมากกว่า 100,000 หยวน พวกคุณถามได้” โรงพยาบาลอื่นเกี่ยวกับเรื่องนี้ถ้าคุณต้องการ นอกจากนี้ หมอหลิงมักจะดําเนินการกับผู้ป่วยต่างชาติในปัจจุบันและผู้ป่วยเหล่านั้นต้องจ่ายเงินเป็นเหรียญสหรัฐ หมอหลิงยังได้เดินทางไปต่างประเทศเพื่อดําเนินการกับผู้ป่วย…”

“พวกเราไม่ได้มีรายได้มากเท่าฝรั่งพวกนั้น…” หนึ่งในสมาชิกของตระกูลหวังพบโอกาสที่จะได้แทรกตัวเข้ามา

“และนี่คือเหตุผลที่เราทุ่มเทอย่างมากในการผ่าตัดนี้ หมอหลิงทําหน้าที่เป็นหัวหน้าศัลยแพทย์เป็นการส่วนตัว และเราใช้เทคโนโลยีใหม่ล่าสุดที่มีให้ บอกตามตรง พวกคุณโชคดี ถ้าหมอคนอื่นจัดการ กรณีของพ่อคุณ เขาอาจจะไม่มีโอกาสได้เข้าไอซียูด้วยซ้ํา” โจวซินเยียนพูดความจริงเพียงครึ่งเดียว และนี่เป็นเทคนิคที่เขามักใช้ในโรงพยาบาลของเมือง

ตามที่คาดไว้ สิ่งนี้เปลี่ยนการแสดงออกทางสีหน้าและกระบวนการคิดของสมาชิกตระกูลหวัง

การอยู่ในห้องไอซียูนั้นแพงมากจริงๆ แต่เนื่องจากพวกเขาประหยัดเงินได้มากเมื่อต้องเสียค่าผ่าตัด มันจึงเป็นที่ยอมรับมากกว่าที่จะแยกเงินก้อนใหญ่เพื่ออยู่ในห้องไอซีย

ด้วยความคิดนี้ ค่าใช้จ่ายจํานวนมากที่จะอยู่ในห้อง ICU จึงไม่น่าตกใจอีกต่อไป แม้กระทั่งก่อนการผ่าตัด สมาชิกในครอบครัวของหวังจะได้รับภาระทางการเงินมหาศาล

อย่างไรก็ตาม ในเวลานั้น พวกเขาคิดว่าพวกเขาจะข้ามสะพานนั้นเมื่อไปถึง

บัดนี้ได้หลีกหนีความตายแล้ว…

“พวกนายลองติดต่อใครซักคนสิ” เสียงของโจวซินเยียนดังขึ้นอีกครั้ง “หากพวกคุณกําลังประสบปัญหาทางการเงินจริงๆ โรงพยาบาลของเราสามารถช่วยเหลือเงินได้บางส่วน แต่ผมไม่สามารถให้จํานวนที่แน่นอนแก่คุณได้ แต่หมอหลิงและผู้อํานวยการแผนกของเรามีอานาจบางอย่างในเรื่องนี้ ทุกอย่างขึ้นอยู่กับว่าใครจะจัดการเรื่องนี้ให้คุณสามารถติดต่อเรื่องนี้ได้อีกครั้ง และท้ายที่สุดผู้อํานวยการโรงพยาบาลของเรามีอํานาจสูงสุดในการตัดสินใจเรื่องนี้ได้”

โจวซินเยียนยังคงพูดความจริงเพียงครึ่งเดียว

เป็นความจริงที่โรงพยาบาลสามารถอุดหนุนค่าใช้จ่ายบางส่วนได้ แต่เงินช่วยเหลือจํานวนมหาศาลนั้นไม่สามารถทําได้จริงๆ นอกจากนี้ มันอาจจะหรือไม่มีประโยชน์สําหรับพวกเขาในการพยายามติดต่อกับคนที่สามารถช่วยพวกเขาได้

หากผู้ป่วยทั่วไปสามารถติดต่อกับบุคคลที่มีอํานาจซึ่งสามารถช่วยให้เขาได้รับเงินอุดหนุนการรักษาพยาบาลได้ เงินจํานวนหลายพันหยวนเหล่านี้ไม่น่าจะเป็นปัญหาสําหรับเขาตั้งแต่แรก หากผู้ป่วยไม่สามารถรับเงินช่วยเหลือผ่านการติดต่อได้ เขาก็ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องทําตามขั้นตอนปกติ

อย่างไรก็ตาม นั่นเป็นเส้นทางที่เป็นไปได้อย่างแท้จริง

นอกจากนั้น ถ้ามีคนที่พวกเขารู้จักดีกําลังช่วยพวกเขาในกระบวนการนี้ สมาชิกในครอบครัว ของผู้ป่วยก็จะทําตัวมีเหตุผลมากขึ้น ไม่จําเป็นต้องให้ โจวซินเยียนอธิบายรายละเอียดต่างๆ เขา เพียงแสดงวิธีให้สมาชิกในครอบครัวของผู้ป่วย ไม่ว่าจะได้ผลหรือไม่ พวกเขาจะไม่มีอะไรนอก จากความกตัญญสําหรับเขา

“เราไม่มีผู้ติดต่อในโรงพยาบาล คุณช่วย…” เมื่อพูดถึงผู้เหล่าญาติของผู้ป่วยเมื่อพวกเขาใจ สิ่งที่โจวซินเยียนพูด นั่นคือเหตุผลที่สมาชิกในตระกูลหวังเป็นมิตรมากขึ้นโดยไม่รู้ตัว

โจวซินเยียนยิ้ม “ผมเป็นหมอที่ดูแลคุณ แล้วคุณจะเห็นผมอีกครั้งเมื่อผมทํารอบวอร์ด ทําไมคุณไม่ไปตรวจคนไข้ก่อน…”

“ฉันจะไปหาพ่อของฉันก่อน” ลูกชายคนโตของหวังโจว ฟื้นคืนสติ และเริ่มกังวลเกี่ยวกับสุขภาพของพ่ออีกครั้ง

สมาชิกในครอบครัวของผู้ป่วยก็เป็นเช่นนี้ เช่นเดียวกับโรคประสาท พวกเขาจะคิดถึงปัญหา และแก้ปัญหาเป็นระยะๆ ตระกูลวังถือได้ว่าเป็นครอบครัวธรรมดาที่มีศักยภาพเล็กน้อยที่จะหลงทาง เนื่องจากเงินที่พวกเขาหามาได้นั้นเพียงพอสําหรับค่าใช้จ่ายของพวกเขา หากสมาชิกในครอบครัวคนใดคนหนึ่งของพวกเขาเจ็บป่วยเล็กน้อยซึ่งทําให้พวกเขามีโอกาสต่อรองได้มากขึ้น พวกเขาจะเป็นมิตรและถ่อมตน อย่างไรก็ตาม ตอนนี้สมาชิกในครอบครัวของพวกเขากําลังป่วยหนัก พวกเขาอาจจะคลั่งไคล้เพราะเงิน

ผู้ป่วยส่วนใหญ่ที่ โจวซินเยียนได้พบก็ไม่มีเหตุผลอยู่ดี ทั้งหมดที่เขาต้องทําคือพูดคุยกับพวกเขาอย่างจริงจังและโน้มน้าวจิตใจของพวกเขา นี้ไม่ถือว่าเป็นสิ่งที่ยากที่จะจัดการกับ

โจวซินเยียนไม่ยอมให้เรื่องนี้รบกวนเขา สําหรับเขาและแพทย์คนอื่นๆ ในโรงพยาบาล นี่เป็นส่วนหนึ่งของการเป็นหมอ

สําหรับจางอันหมิน เขารีบวิ่งไปรอบๆไอซียเพื่อตรวจสอบผู้ป่วย

ในฐานะแพทย์ประจําภาควิชาศัลยศาสตร์ตับและตับอ่อน เขาไม่มีสิทธิ์เข้าห้องไอซียู แม้ว่าไอซียูจะไม่ใช่แผนกขนาดใหญ่ แต่ก็ยังคงเป็นแผนกเสริม เป็นไปไม่ได้สําหรับพวกเขาที่จะปล่อยให้แพทย์สุ่มจากแผนกศัลยกรรมตับและตับอ่อนเข้ามายุ่งกับผู้ป่วยของพวกเขา

อย่างไรก็ตาม ในขณะที่หลงรันกําลังพูดในนามของจางอามิน สิ่งต่าง ๆ แตกต่างกันเล็กน้อย

ในความเป็นจริง หลิงรันไม่จําเป็นต้องพูดอะไรด้วยซ้ํา เขาเพียงออกคําสั่งเป็นลายลักษณ์อักษร แพทย์และพยาบาลที่ทํางานใน ไอซียูไม่ได้ห้าม จางอันหมินจากการเข้าไปหลังจากที่พวกเขาเห็นมัน

ด้วยเหตุผลบางอย่าง จางอันหมินรู้สึกดีมากที่ได้รับการปฏิบัติแบบนั้น

เขาเดินตามหมอที่ทํางานอยู่ในห้องไอซียูอยู่พักหนึ่ง หลังจากที่เขาแน่ใจว่าการหายใจของหวังโจวคงที่ และพลังชีวิตทั้งหมดของเขา เช่น จังหวะไซนัสของเขานั้นคงที่ เขาออกจากห้องไอซียู

“จางหนุ่ม สิ่งต่างๆ เป็นไปด้วยดีสําหรับคุณใช่ไหม?” เหอหยวนเพิ่งดูเหมือนเขาอยู่ในไอซียู เพื่อตรวจสอบผู้ป่วยด้วย และมันเป็นความบังเอิญอย่างสมบูรณ์ที่เขาวิ่งเข้าไปในจางอันหมิน

เขาอาจแสร้งทําเป็นวิ่งเข้าไปใน จางอันหมินแต่จางอันหมินรู้ว่าเหอหยวนเจ๋งไม่เคยมาที่ไอซี

ในฐานะผู้อํานวยการแผนกของแผนกศัลยกรรมตับและตับอ่อน แม้ว่าเหอหยวนเพิ่งจะมีลูกน้องน้อยมากและไม่มีอํานาจมากนัก เขายังคงเป็นผู้อํานวยการแผนก มีหลายเรื่องที่เกี่ยวข้องกับแผนกของเขาที่เขาต้องรับมือ และเขาต้องทําศัลยกรรมอิสระเช่นกันจะไปยุ่งกับไอซียูทําไม

จางอันหมินสงบสติอารมณ์และยิ้มออกมา “สวัสดีครับ ผอ.เหอ คนไข้ถูกส่งมาที่นี่เมื่อกี้ และฉันตามเขาไปเพื่อตรวจสอบเขา”

“ทําไมล่ะ พวกนายไม่ไว้ใจหมอในห้องไอซียูเหรอ?” เหอหยวนเจิ้งขมวดคิ้ว

เหอหยวนเจ๋งไม่พอใจอย่างยิ่งกับความจริงที่ว่าหลิงรันได้ทําการผ่าตัดตับ อย่างไรก็ตาม หลิงรันดําเนินการเฉพาะกับผู้ป่วยโรคตับเท่านั้น ควบคู่ไปกับทักษะการผ่าตัดที่ยอดเยี่ยมของหลิงรัน และผู้อํานวยการฮวงที่ยอดเยี่ยมในการดูผู้คนทําให้เหอหยวนเจิ้งเพิกเฉยต่อสิ่งที่หลิงรันทํา เขาแค่เน้นที่การผ่าตัดผู้ป่วยมะเร็งตับเท่านั้น

แต่ตอนนี้ หลิงรันได้พาผู้ป่วยมะเร็งตับไปรักษา และจางอันหมินกําลังช่วย หลิงรันออกจากการผ่าตัด เหอหยวนเจิ้ง รู้สึกว่าเขาไม่สามารถยืนเฉยๆได้อีกต่อไป

แน่นอน เฮ่อหยวนเจ๋งไม่กล้าดูหลิงรัน แต่เขารู้สึกว่ามีความจําเป็นสําหรับเขาที่จะดุจางอันหมิน

จางอันหมินก็ก้มหน้าอย่างเชื่อฟังและรอให้เหอหยวนเพิ่งดูเขา

เขาไม่เพียง แต่เป็นหมอเท่านั้น แต่เขายังเป็นศัลยแพทย์อีกด้วย สําหรับศัลยแพทย์ การดูก็ไม่มีอะไร มีแต่เด็กเท่านั้นที่กลัวการดุ สําหรับศัลยแพทย์ แม้ว่าพวกเขาจะร้องไห้หลังจากถูกดพวกเขาก็จะเพียงแค่เช็ดน้ําตาและทํางานต่อไป

“ในฐานะแพทย์ คุณควรให้ความสําคัญกับงานที่ได้รับมอบหมายจากแผนกของคุณ คุณคิดว่ามีแพทย์แบบสุ่มคนใดสามารถเข้าไอซีบและดีเท่ากับแพทย์ในไอซียูในงานของพวกเขาได้ คุณคิดว่าคุณเป็น ดีเท่าแพทย์ในไอซียู เมื่อพูดถึงการดูแลผู้ป่วย ถ้าเรื่องง่าย ๆ ทําไมไอซียูถึงมีตั้งแต่แรก ทําไมคุณไม่ลองถามโรงพยาบาลเพื่อดูแลผู้ป่วยและดูแลของผู้ป่วยเอง?” เหอหยวนเพิ่งยืน อยู่ที่ทางเดินของห้องไอซียู และคําพูดของเขาก็รุนแรงขึ้นเรื่อยๆเมื่อเวลาผ่านไป

จางอันหมินไม่แม้แต่จะเงยหน้าขึ้น การดุแบบนี้ไม่ใช่อะไรสําหรับเขา และเขาสามารถอดทนกับมันได้อย่างเต็มที่

เหอหยวนเจิ้ง พ่นลมหายใจด้วยความรังเกียจ เขารู้ดีว่าจาง อันหมินเก่งแค่ไหนในการอดทนต่อการดุด่า แต่เขาไม่ใช่มือใหม่ในการดูผู้คนเช่นกัน เขากล่าวต่ออย่างเฉยเมย “จางหนุ่ม คุณทํางานภายใต้ฉันมาสองสามปีแล้ว ฉันขอให้คุณมีสมาธิมากกว่านี้ ทําทุกอย่างที่แผนกศัลยกรรมตับ และตับอ่อนต้องการจากคุณ และอย่ารบกวนตัวเองกับห้องไอซียู มันก็เหมือนกับที่ศัลยแพทย์ที่เน้นการผ่าตัดถุงน้ําดีไม่ควรเข้าไปมีส่วนร่วมในการผ่าตัดตับคุณคิดอย่างนั้นเหรอ?”

จางอันหมินอดไม่ได้ที่จะเงยหน้าขึ้นเล็กน้อย เขาลังเลไม่รู้ว่าจะหักล้างหรือไม่

“หมอหลิงบอกว่าหมอจางมีคุณสมบัติที่จะทําการตัดตับในตอนนี้” หมอลู่ก็อยู่ในไอซียู เพื่อตรวจคนไข้ของเขาเช่นกัน เขาพูดขึ้นในขณะนั้นและยืนอยู่ข้างหลังจางอันหมิน

เหอหยวนเจิ้งเหลือบมองเขา เขารําคาญเล็กน้อย ชายคนนี้เป็นเพียงแพทย์ประจําบ้าน

มาหยานลินล้าหลังหมอล์ในขณะนั้น เขาก็ก้าวไปข้างหน้าสองสามก้าวและยืนข้างหมอลู่ “หมอหลิงบอกว่าศัลยแพทย์ควรทําทุกอย่างที่ถนัด”

เหอหยวนเจิ้งหรี่ตาลง

หยูหยวน เงยหน้าขึ้นและพูดว่า “หมอหลังกล่าวว่า …”

“บ้าเอ๊ย! คุณทําให้ฉันตกใจ” เหอหยวนเพิ่งเห็นหยูหยวนโผล่มาทันทีเมื่อเขาก้มศีรษะลง เขาลูบหน้าอกก่อนจะโบกมือลาและจากไป