“เป็นอุโมงค์ใต้ดินที่ร้ายกาจจริงๆ ผู้อาวุโสหม่า ดูเหมือนว่าท่านจะลำบากลำบนไม่น้อยเลย”
ผู้คนก็เข้ามาภายในอุโมงค์ใต้ดินนี้ ค้นพบว่าอุโมงค์นี้มีขนาดใหญ่มาก ยิ่งไปกว่านั้นยังมีความยาวถึงหลายพันกิโลเมตรและอยู่ลึกลงไปหลายกิโลเมตร ทว่าก็ยังสามารถที่จะทรงตัวได้โดยที่ไม่พังทลายไป โครงการใหญ่เช่นนี้จะต้องใช้แรงงานอย่างมหาศาลแน่นอน
นี่ช่างเป็นเหมือนกับสำนวนที่ว่าชายโง่ย้ายภูเขา
“น่าเสียดายจริงๆ ลำบากลำบนมามากมาย ทว่าสุดท้ายแล้วก็กลับกลายเป็นผู้อื่นที่ได้รับผลประโยชน์ไป นี่แหละคือชีวิตของคน”
เซี่ยปิงหัวเราะเจื่อนๆ
เมื่อได้ยินคำพูดที่เศร้าใจเหล่านี้ หลิวเหวินและคนอื่นๆก็เพิกเฉยไปอย่างสิ้นเชิง ทว่าพวกเขาก็แอบรู้สึกดีใจอยู่ลึกๆภายใน ชายคนนี้ได้ยอมลงทุนไปอย่างมหาศาล ทว่าท้ายที่สุดกลับเป็นพวกเขาที่ได้รับผลประโยชน์ไป จะมีอะไรที่ดีไปกว่านี้อีกหรือไม่?
เรียกได้ว่าเป็นการทำนาบนหลังคนอย่างแท้จริง
วิซ!
ภายในระยะเวลาอันสั้น ด้วยการเดินทางอย่างรวดเร็วของพวกเขา ในที่สุดก็มาถึงส่วนที่ลึกที่สุดของอุโมงค์ใต้ดินนี้ มาถึงพื้นที่ใต้ดินที่มีหินศักดิ์สิทธิ์เจ็ดสีตั้งอยู่
พวกเขาก็ห่างออกไปจากพื้นที่ใต้ดินนี้เพียงแค่กำแพงกั้นเท่านั้น
“เป็นหินศักดิ์สิทธิ์เจ็ดสีจริงๆ ผู้อาวุโสหม่าไม่ได้หลอกลวงพวกเรา”
ผู้อาวุโสบางคนที่ใช้จิตตระหนักรู้ศักดิ์สิทธิ์ในการสำรวจออกไปและสัมผัสได้ว่ามีหินศักดิ์สิทธิ์เจ็ดสีอยู่ในพื้นที่ใต้ดินนั้นจริงๆ มันเปล่งประกายด้วยแสงเจ็ดสี ดูตระการตามาก อัศจรรย์อย่างยิ่ง
ผู้คนจำนวนมากก็รู้สึกตื่นเต้นทันที ดวงตาเป็นประกาย เหมือนกับหมาป่าที่หิวโหย ปรารถนาที่จะปล้นชิงแร่หายากของจักรวาลนี่ทันที ครอบครองมาเป็นของตนเอง
“เดี๋ยวก่อน อย่ารีบร้อนไป สถานที่แห่งนี้เป็นรังของพวกอสูรเวิ้งว้าง รอบๆมีราชันอสูรเวิ้งว้างอยู่นับร้อยนับพันตัว พวกเราจะต้องปรึกษาหารือกันก่อน คิดหาวิธีที่จะปล้นชิงหินศักดิ์สิทธิ์นี้มาโดยที่ไม่ให้ราชันอสูรเวิ้งว้างเหล่านี้รู้ตัว”
หลิวเหวินก็พูดออกมาอย่างรอบคอบ เขาสัมผัสได้ว่าในถ้ำใต้ดินนี้มีอสูรเวิ้งว้างอยู่เป็นจำนวนนับไม่ถ้วน อยู่รวมกันอย่างแน่นขนัด เพียงแค่มองก็ทำให้รู้สึกเสียวแปลบที่หน้าผาก หากพวกมันคลุ้มคลั่งขึ้นมา มันจะกลายเป็นหายนะอย่างแท้จริง
“พูดถูก เรื่องนี้พวกเราจะต้องปรึกษาหารือกันก่อน ช่วยกันคิดหาทางที่ดี”
ผู้อาวุโสจำนวนมากก็พยักหน้า คิดว่านี่เป็นทางเลือกที่ปลอดภัย ต่อให้จะปล้นชิงสมบัติ พวกเขาก็จะต้องควบคุมความสูญเสียให้น้อยที่สุด
ปรึกษาหารือกันก่อน?!
เมื่อเซี่ยปิงที่อยู่ใกล้ๆได้ยินเช่นนี้ เขาก็แอบเย้ยหยันอยู่ในใจ เป็นไปได้อย่างไรที่เขาจะให้โอกาสกลุ่มคนเหล่านี้ได้ปรึกษาหารือกัน ในเมื่อนำพวกเขามาสู่สถานที่แห่งนี้ได้สำเร็จ จากนั้นเขาก็จะดำเนินแผนการต่อไป
ทักษะภาพลวงตาเสมือนจริง หนึ่งความคิด หนึ่งโลก!
ปัง!
ทันใดนั้น โดยที่มีร่างกายของเซี่ยปิงเป็นจุดศูนย์กลาง พื้นที่ในระยะกว่าหมื่นกิโลเมตรก็ถูกครอบคลุมด้วยคลื่นผันผวนของทักษะภาพลวงตา หลอมรวมเข้ากับความว่างเปล่า ไร้ร่องรอยและไร้เสียง เหมือนกับว่าสถานที่แห่งนี้กลายเป็นพื้นที่ภาพลวงตาก็ว่าได้
ทว่าก็ไม่มีใครที่สามารถตรวจจับความผิดปกติได้ เหมือนกับว่าภายในหนึ่งลมหายใจ ประสาทสัมผัสการรับรู้ของพวกเขาก็เปลี่ยนแปลงไป
นี่คือความร้ายกาจของทักษะภาพลวงตาเสมือนจริง เมื่อทักษะลวงตาพัฒนาขึ้นมาจนอยู่ในระดับสูง ต่อให้เป็นยอดฝีมือในระดับลงทัณฑ์สายฟ้าก็ยังไม่สามารถสัมผัสถึงความผิดปกติได้
ร่างของเซี่ยปิงก็กระพริบหายไป ทันใดนั้นก็ออกไปจากสถานที่แห่งนี้ ผู้อาวุโสของนิกายต่างๆที่อยู่รอบๆก็ไม่ได้พบความแปลกใดๆ ยังคิดว่าเซี่ยปิงอยู่ในจุดเดิมโดยที่ไม่รู้ว่านี่คือภาพลวงตา แน่นอนว่าพวกเขาไม่สามารถตรวจจับได้ เพราะว่าพลังของภาพลวงตาได้บดบังประสาทสัมผัสทั้งหมดของพวกเขา
วิซ!
วินาทีต่อมา เขาก็เจาะทะลวงผ่านกำแพงโดยตรง มาถึงที่พื้นที่ใต้ดินแห่งนี้ ในช่วงเวลานี้พวกราชันอสูรเวิ้งว้างก็ไม่ได้ค้นพบว่ามีคนแปลกหน้าบุกรุกเข้ามาภายในอาณาเขตของพวกมัน ยังคงนอนเอื่อยเฉื่อยอยู่ที่พื้น เหมือนกับเป็นปลาเค็มตากแดดก็ว่าได้
เซี่ยปิงก็ไม่ได้ลังเลแต่อย่างใด ร่างของเขากระพริบหายไปและปรากฏตัวขึ้นตรงกลางพื้นที่ใต้ดินแห่งนี้ทันที จากนั้นก็คว้าหินศักดิ์สิทธิ์เจ็ดสีมาด้วยมือเดียว
ทว่าเมื่อหินศักดิ์สิทธิ์เจ็ดสีสัมผัสได้ว่ามีพลังอำนาจที่แปลกประหลาดพุ่งตรงเข้ามา สัญชาตญาณการป้องกันของมันก็เริ่มทำงานทันที คลื่นผันผวนที่น่าสะพรึงกลัวได้ปะทุออกมาจากตัวของมัน ระเบิดออกไปในทุกทิศทาง ควบแน่นเป็นสสาร
ตึบ!
โลกภาพลวงตาที่เดิมทีถูกจัดตั้งขึ้นมาก็ถูกคลื่นผันผวนนี้ทำลายไปอย่างกะทันหัน กลายเป็นเหมือนกับแก้วที่แตกเป็นเสี่ยงๆ เสียงแตกดังขึ้นมา โลกภาพลวงตาสูญสลายไป เผยให้เห็นโลกที่แท้จริง
ในช่วงเวลานี้ หลิวเหวินและคนอื่นๆรวมถึงราชันอสูรเวิ้งว้างจำนวนมากก็ค้นพบในทันที ในพื้นที่ใต้ดินแห่งนี้มีภาพเงาที่แปลกประหลาดอยู่ ในมือข้างหนึ่งกำลังถือหินศักดิ์สิทธิ์เจ็ดสีไว้แน่น
“บัดซบ อู๋ตี่ นั่นคือเจ้าอู๋ตี่! เวรเอ๊ย เขาปรากฏตัวขึ้นมาในสถานที่แห่งนี้ได้อย่างไร?”
ผู้อาวุโสสูงสุดของนิกายสวรรค์เบื้องบนก็ตะโกนออกไปทันที ชายคนนี้คือศัตรูคู่อาฆาตของพวกเขานิกายสวรรค์เบื้องบน มีรูปวาดของฝ่ายตรงข้ามอยู่ ต่อให้จะกลายเป็นเถ้าถ่าน เขาก็ยังจดจำเจ้าเด็กนี่ได้
“ไม่ประหลาดใจว่าทำไมก่อนหน้านี้เขาถึงไม่ได้ก้าวเข้าไปเหยียบกับดักของพวกเรา ที่แท้ก็เป็นเพราะว่าเขาค้นพบสายแร่ใต้ดินแห่งนี้เช่นกัน ต้องการที่จะครอบครองหินศักดิ์สิทธิ์เจ็ดสี” ผู้อาวุโสของนิกายบัญชาสวรรค์ก็นึกถึงเรื่องก่อนหน้านี้ได้ทันที
“ขัดขวางเขา ขัดขวางเขาทันที ไม่ว่าอย่างไรก็อย่าปล่อยให้เขาครอบครองหินศักดิ์สิทธิ์เจ็ดสีได้ ต่อให้จะต้องโยนมันให้สุนัขกิน ก็จะปล่อยให้เจ้าบัดซบนี่ได้ผลประโยชน์ไปไม่ได้” ผู้อาวุโสสูงสุดของนิกายประตูจันทราโบราณก็ตะโกนออกมาอย่างโมโห
เมื่อเขาเห็นเซี่ยปิงปรากฎขึ้นมา เขาก็นึกได้ถึงเรื่องต่างๆที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้ ความเกลียดชังครั้งใหม่ก็ทับซ้อนกับครั้งเก่าอย่างรวดเร็ว
ก่อนหน้านี้เขาก็ถูกเจ้าบัดซบนี่ปั่นจนหัวหมุน หินห้วงมิติถูกแย่งชิงไปมากมาย ตอนนี้ก็ยังต้องการปล้นชิงหินศักดิ์สิทธิ์เจ็ดสีของพวกเขาไปอีก นี่มันเป็นเรื่องที่ยอมไม่ได้อย่างแน่นอน แม้แต่พระก็ต้องรู้สึกโมโหขึ้นมา
“อย่าวิตกกังวลไป เจ้าเด็กนั่นจะต้องตาย ไม่คาดคิดว่าจะกล้าพุ่งเข้าไปปล้นชิงหินศักดิ์สิทธิ์เจ็ดสีด้วยตัวเอง นี่มันไม่ใช่การรนหาที่ตายหรือ? รอให้พวกราชันอสูรเวิ้งว้างที่เกรี้ยวกราดฉีกเจ้าเด็กนั่นจนกลายเป็นชิ้นๆ”
ผู้อาวุโสของนิกายสวรรค์ชั้นฟ้าแสยะออกมา เผยท่าทางที่กำลังรอรับชมการแสดงที่สนุกสนาน
“มนุษย์! นึกไม่ถึงว่าจะมีมนุษย์ปรากฏตัวขึ้นมาในสถานที่แห่งนี้?!”
“เจ้ามนุษย์บัดซบ กล้าที่จะปล้นชิงหินศักดิ์สิทธิ์ของพวกข้าไป นี่เป็นการที่เจ้านำพาความตายไปสู่ตนเอง!”
“กำจัดเขา กำจัดเจ้ามนุษย์สารเลวนี่ทันที”
ราชันอสูรเวิ้งว้างจำนวนมากก็คำรามออกมา ไม่สามารถยับยั้งความโมโหของตนเองได้ พวกมันไม่คาดคิดมาก่อนว่าจะมีผู้บุกรุกเข้ามาในรังของพวกมัน อีกทั้งยังพยายามที่จะปล้นชิงสมบัติของพวกมัน นี่คือเรื่องที่ไม่สามารถอดทนอดกลั้นได้
คลื่นห้วงมิติที่น่าสะพรึงกลัวได้ปะทุออกมาจากร่างของพวกมันทันที เกือบที่จะห่อหุ้มอากาศรอบๆ ออร่าที่ทรงอำนาจแผ่ออกมา อากาศสั่นสะท้าน มีจิตสังหารที่ไร้ที่สิ้นสุดแผ่ออกมา
ผู้บ่มเพาะที่อยู่รอบๆต่างก็หนาวสั่น เหมือนว่าภายใต้จิตสังหารเช่นนี้ พวกเขาเป็นเพียงแค่เรือเล็กท่ามกลางพายุ สามารถที่จะจมลงท้องทะเลได้ทุกเมื่อ
ทว่าในตอนนี้เซี่ยปิงกลับเผยรอยยิ้มที่มีเลศนัยออกมา หันหน้าไปมองในตำแหน่งที่หลิวเหวินและคนอื่นๆอยู่ วิซ หินศักดิ์สิทธิ์เจ็ดสีในมือของเขาก็เป็นเหมือนกับกระสุนปืนใหญ่ที่พุ่งออกไปก็ว่าได้
ตึบ!
วินาทีต่อมา หินศักดิ์สิทธิ์เจ็ดสีนี้ก็พุ่งทะลวงผนังถ้ำออกไป เศษหินรอบๆกระจุยกระจายออกไป หลิวเหวินและคนอื่นๆก็ปรากฏตัวขึ้นมาทันที เปิดเผยตนเองต่อหน้าราชันอสูรเวิ้งว้างเหล่านี้
ทว่าหินศักดิ์สิทธิ์เจ็ดสีก็ตกไปอยู่ในมือของผู้อาวุโสสูงสุดของนิกายสวรรค์เบื้องบนที่อยู่ใกล้ที่สุด ในช่วงเวลานี้เขารู้สึกงุนงงเล็กน้อย ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น นี่มันช่างเป็นโชคลาภที่ไม่คาดฝัน ไม่รู้ว่าทำไมจู่ๆหินศักดิ์สิทธิ์เจ็ดสีถึงตกลงมาอยู่ในมือของเขาได้
“สหายทั้งหลาย ฝากพวกท่านจัดการที่เหลือด้วย ภารกิจของข้าสำเร็จแล้ว รีบนำหินศักดิ์สิทธิ์เจ็ดสีออกไป อย่ามัวแต่ล่าช้าอยู่” เซี่ยปิงก็ตะโกนออกไปสู่หลิวเหวินและคนอื่นๆ จากนั้นก็รีบหลบหนีออกไปทันที ปกปิดออร่าของตนเอง
“สหายอะไรกัน ใครกันที่เป็นสหายของเขา อันที่จริงเจ้าเด็กนั่นพูดเรื่องบ้าอะไรกัน นี่เขาเสียสติไปแล้วหรือ?”
ผู้อาวุโสสูงสุดของนิกายสวรรค์เบื้องบนก็พูดไปด่าไป คิดว่าเจ้าอู๋ตี่เสียสติไปแล้ว
ทว่าอย่างรวดเร็วเขาก็ค้นพบว่าสถานการณ์นี้แปลกพิลึกอย่างมาก เพราะว่าผู้บ่มเพาะรอบๆต่างก็มองดูเขาด้วยสีหน้าที่แตกตื่น มองดูด้วยสายตาที่เหมือนกับกำลังมองคนตายก็ว่าได้
