ความโด่งดังของบันทึกการเดินทางสู่ประจิมทิศบนโลก ด้านหนึ่งเกิดจากอิทธิพลทางประวัติศาสตร์ซึ่งตกทอดจากรุ่นสู่รุ่นมาหลายร้อยปี อีกด้านหนึ่งเป็นผลมาจากมุมมองและการตีความของคนรุ่นใหม่ โดยเฉพาะอย่างยิ่งกลุ่มคนร่วมสมัย
เหตุที่พวกเขาชื่นชอบบันทึกการเดินทางสู่ประจิมทิศมากเช่นนี้ อาจกล่าวได้ว่าการตีความในรูปแบบต่างๆ ซึ่งเกี่ยวข้องกับบันทึกการเดินทางสู่ประจิมทิศนั้นมีส่วนช่วยมากที่สุด
ถ้าหากไม่ใช่เพราะการตีความรูปแบบต่างๆ บันทึกการเดินทางสู่ประจิมทิศอาจไม่ได้มีสถานะทางศิลปะซึ่งครองใจผู้คนทั้งประเทศจนถึงศตวรรษที่ 21
ทุกคนเต็มใจที่จะเชื่อว่า บันทึกการเดินทางสู่ประจิมทิศในฐานะสี่ยอดวรรณกรรมจีนนั้นไม่ธรรมดา
แต่หากเอ่ยถึงการตีความใน บันทึกการเดินทางสู่ประจิมทิศซึ่งสร้างภาพจำอันลึกซึ้งต่อผู้คนมากที่สุด นอกจากภาพยนตร์ชุดมหากาพย์การเดินทางสู่ประจิมทิศของโจวซิงฉือแล้ว หลายคนย่อมนึกถึงนิยายเรื่องนี้
‘ตำนานหงอคง’ โดยจินเหอไจ้!
หนังสือเรื่องนี้บอกเล่าเรื่องราวการต่อสู้กับโชคชะตาของวีรบุรุษผู้รันทดซุนหงอคง ภิกษุถัง และคนอื่นๆ
ผู้เขียนตีความบันทึกการเดินทางสู่ประจิมทิศอีกครั้งจากมุมมองของคนสมัยใหม่ เรื่องราวจึงเปี่ยมไปด้วยแนวคิดต่างๆ
กล่าวได้ว่ามีนัยอันลึกซึ้ง
ในแง่หนึ่ง นิยายเรื่องนี้นับได้ว่าเป็นโดจินชิ[1] ของบันทึกการเดินทางสู่ประจิมทิศ
ผู้เขียนสร้างสรรค์ผลงานเพิ่มเติมจากพื้นฐานของของผลงานต้นฉบับ
ยกตัวอย่างเช่น ในต้นฉบับไม่มีเส้นเรื่องความรักของตัวละคร ทว่ากลับเปิดเผยอย่างเต็มที่ในตำนานหงอคง
มหากาพย์การเดินทางสู่ประจิมทิศ และพงศาวดารปราบปีศาจ[1]ของโจวซิงฉือ ก็ล้วนนำแนวคิดนี้มาใช้
การตีความเหล่านี้ช่วยหล่อเลี้ยงความนิยมของบันทึกการเดินทางสู่ประจิมทิศ
ตอนนี้หลินเยวียนจึงอยากยืมใช้กระแสการตีความงานต้นฉบับของตำนานหงอคง มาเพิ่มกระแสให้กับภาพยนตร์
อย่างไรก็ตาม…
มีจุดหนึ่งที่ประดักประเดิด
ถึงแม้ตำนานหงอคงจะเป็นผลงานคลาสสสิก แต่ถึงอย่างไรก็เป็นเพียงโดจินชิของบันทึกการเดินทางสู่ประจิมทิศ
ถ้าหลินเยวียนต้องการใช้ตัวตนฉู่ขวงเขียนบันทึกการเดินทางสู่ประจิมทิศ[2] นั่นจะเทียบเท่ากับการตีความอย่างเป็นทางการ
การเคลื่อนไหวในครั้งนี้ ได้กำจัดความเป็นไปได้ของผลงานซึ่งถือกำเนิดตามมาไป 90 เปอร์เซ็นต์
มองจากในระยะสั้น ผลลัพธ์ไม่น่าจะแย่ ทว่าเมื่อพิจารณาในระยะยาวกลับมีผลเสียมากกว่าผลดี
ให้เซี่ยนอวี๋เขียน?
ไม่น่าจะเหมาะสักเท่าไหร่
ความสัมพันธ์ของเซี่ยนอวี๋และฉู่ขวงนั้นพิเศษมาก
ถ้าเซี่ยนอวี๋เขียนตำนานหงอคง เป็นไปมากว่าโลกภายนอกจะคิดว่า
การตีความของเซี่ยนอวี๋มีฉู่ขวงคอยบอก
เช่นนี้จะไม่ต่างอะไรจากการตีความของฉู่ขวงเอง
อิ่งจือก็เช่นเดียวกัน
ก่อนหน้านี้หลินเยวียนใช้ตัวตนของเซี่ยนอวี๋เขียนเพลงแดนนิทาน เนื้อเพลงมีความเกี่ยวโยงไปถึงขอบเขตความมืดมนของนิทาน
ด้วยเหตุนี้จึงมีคนคิดว่าหนังสือแดนนิทานของฉู่ขวงมีความมืดมนโดยธรรมชาติ
นี่ไม่ใช่เจตนาดั้งเดิมของหลินเยวียน
ดังนั้นในเวลานี้หลินเยวียนจึงรู้สึกหนักใจอยู่บ้าง
อย่างไรก็ตาม นี่เป็นเพียงเรื่องวุ่นวายเล็กๆ น้อยๆ ถ้าหากคิดให้ยืดหยุ่นกว่านี้อีกสักนิด ย่อมสามารถคิดหาวิธีแก้ปัญหาได้
ยกตัวอย่างเช่นเปิดใช้งานตัวตนใหม่!
เดิมทีหลินเยวียนคิดว่าจะเปิดเพียงแค่สามตัวตน ทว่าหลายครั้งหลายหนที่แผนการมักจะตามไม่ทันการเปลี่ยนแปลง
ถ้าเขาจะเขียนตำนานหงอคง จำเป็นต้องใช้ตัวตนใหม่
จริงสิ!
จู่ๆ หลินเยวียนก็ฉุกคิดขึ้นได้
ตัวตนใหม่ไม่เพียงนำมาใช้เขียนตำนานหงอคงได้ ตัวตนนี้ยังสามารถใช้ตีความผลงานของเซี่ยนอวี๋ ฉู่ขวง และอิ่งจือโดยเฉพาะได้เช่นกัน!
ชทุกครั้งที่เห็นชาวเน็ตตีความเพลง นิยาย หรือการ์ตูนของตน หลินเยวียนมักรู้สึกคันไม้คันมืออยู่เสมอ
ชาวเน็ตบลูสตาร์มีจินตนาการล้ำเลิศ พวกเขามักจะนำผลงานที่เขาเผยแพร่มาตีความได้อย่างน่าทึ่ง
อย่างไรก็ตาม หลินเยวียนได้เห็นการตีความอันน่าอัศจรรย์บนโลกมามากมาย รวมถึงประเด็นการตีความที่คนบลูสตาร์ไม่ได้ค้นพบ แต่เนื่องจากสถานะของเขา จึงไม่สะดวกในการเขียนออกมาโดยตรง
อันที่จริงการตีความทางการนั้นไม่เอื้อต่อการพัฒนาผลงานในระยะยาว
และถ้าหากเป็นตัวตนใหม่ จะไม่จำเป็นต้องกังวลในด้านนี้
ตราบใดที่ตัวตนใหม่นี้ไม่เกี่ยวข้องกับเซี่ยนอวี๋ ฉู่ขวง และอิ่งจือก็เพียงพอแล้ว
แค่ตีความ!
ไม่มีปฏิสัมพันธ์!
เมื่อคิดเช่นนี้ การเปิดตัวตนใหม่คล้ายว่าจะกลายเป็นเรื่องที่จำเป็นมาก?
ด้วยวิธีนี้เขาจะสามารถกกำหนดจังหวะผลงานของตนเองได้อย่างเปิดเผย!
อย่างเช่นในตอนนี้หลินเยวียนสามารถเขียนตำนานหงอคงได้
ในอนาคตเขาสามารถใช้ตัวตนนี้เขียนโดจินชิเกี่ยวกับหยางเจี่ยนอย่างเรื่องความทุกข์ตรมแห่งชีวิตรินไหลสู่แดนบูรพาได้เช่นกัน
อื้ม
หยางเจี่ยนในบันทึกการเดินทางสู่ประจิมทิศ ไม่ใช่ในตำนานสถาปนาเทพยดา
……
เมื่อตัดสินใจในแนวความคิดแล้ว หลินเยวียนจึงรีบขอเบอร์โทรศัพท์ใหม่ จากนั้นจึงลงทะเบียนบัญชีปู้ลั่ว
แพลตฟอร์มออนไลน์ที่ดีที่สุดบนบลูสตาร์คือปู้ลั่ว
แม้ว่าหลายแพลตฟอร์มในทวีปอื่น เช่น บล็อก จะทำงานได้ดี แต่อิทธิพลและจำนวนผู้ใช้ยังคงเป็นรองปู้ลั่ว
ว่าแต่ตัวตนใหม่จะชื่อว่าอะไรดี?
หลินเยวียนขบคิดอยู่สักพัก
ชื่อฉู่ขวงมาจาก ‘อันตัวข้ามีนิสัยเหมือนคนวิปลาสแคว้นฉู่ ขับร้องเพลงเสนาะเย้ยเยาะข่งชิว’
ส่วนเซี่ยนอวี๋มาจาก ‘แทนที่จะรอปลา มิสู้กลับบ้านไปถักแห’
เช่นนั้นตัวตนใหม่ใช้ชื่อว่า ‘อี้อัน’ ก็แล้วกัน!
ใน ‘หวนคืนบ้านเกิด’ โดยเถาเยวียนหมิงมีประโยคหนึ่งกล่าวว่า
‘กระจ่างแจ้งห้องแคบนำความสงบ[2]’
แม้ว่าห้องนี้จะแคบและเก่าคร่ำคร่า แต่ก็สามารถร่ำสุรา แสวงหาความสุขและความภาคภูมิใจในชีวิตได้
เรียบง่าย
สงบสุข
อันที่จริงคำว่า ‘อี้อัน’ นั้นชนกับชื่อของหลี่ชิงจ้าว[3]
ชื่ออี้อันจวีซื้อซึ่งหลี่ชิงจ้าวกวีสมัยรายวงศ์ซ่งเรียกขานตนเองมีที่มาเช่นนี้
อย่างไรก็ตาม บลูสตาร์ไม่มีหลี่ชิงจ้าว และยิ่งไม่มีชื่ออี้อันจวีซื่อด้วย
หลังจากลงทะเบียนบัญชีสำหรับตัวตนใหม่แล้ว หลินเยวียนจึงค้นหาข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับโดจินชิบนอินเทอร์เน็ต
บลูสตาร์มีโดจินชิ ทั้งยังมีเว็บไซต์สำหรับโดจินชิโดยเฉพาะ นอกจากนั้นในเว็บบอร์ดต่างๆ ยังมีแฟนฟิกชันซึ่งเกิดขึ้นจากผลงานคลาสสิกมากมาย
ตัวอย่างเช่นเจ้าชายลูกสักหลาดในระยะแรกของฉู่ขวง ก็มีนักเขียนสร้างสรรค์เรื่องราวเป็นโดจินชิขึ้นมามากมาย และส่วนใหญ่เป็นแนวชายรักชาย
อะแฮ่ม
นอกจากนั้นยังมีคนเขียนแฟนฟิกชันของโฮล์มส์และวัตสัน ปัวโรต์และเฮสติงส์ หรือมีแม้แต่โฮล์มส์และปัวโรต์
ที่เหลือเชื่อไปกว่านั้นคือ
บนโลกออนไลน์มีโดจินชิของเซี่ยนอวี๋ ฉู่ขวง และอิ่งจือ หลินเยวียนไม่ได้กดเข้าไปอ่านเนื้อหา เพียงแต่รู้สึกว่าชื่อเรื่องออกจะแปลกๆ อยู่สักหน่อย
สามคน?
อาจมีบางคนสงสัย ว่าลิขสิทธิ์บนบลูสตาร์เคร่งครัดเช่นนี้ เพราะเหตุใดยังมีพื้นที่ให้ผลงานโดจินชิเกิดขึ้น?
เหตุผลนั้นง่ายเหลือเกิน
เพราะว่านักเขียนเหล่านี้ต่างยอมรับอย่างเงียบเชียบ
ผลงานของผู้คนเหล่านี้ไม่ได้มีจุดประสงค์ทางการค้า นักเขียนโดจินชิหลายคนทำด้วยใจรัก
คนเขาไม่ได้หารายได้จากโดจินชิ
นักเขียนต้นฉบับจะไปตามสืบสาวราวเรื่องได้อย่างไร?
ผู้เขียนถึงขั้นหวังว่า เมื่อมีโดจินชิปรากฏมากขึ้น ย่อมทำให้ผลงานต้นฉบับโด่งดังขึ้นเช่นกัน
โดยมีเงื่อนไขคือผู้เขียนโดจินชิจะต้องไม่ทำให้ผลงานต้นฉบับเสียหาย
ในบางครั้ง
ผู้เขียนต้นฉบับถึงขั้นอนุญาตให้นักเขียนโดจินชิตีพิมพ์ผลงานหารายได้ บางครั้งบางคราวก็มีกรณีที่ให้สิทธิ์ในผลงานเช่นกัน
ตราบใดที่ไม่ส่งผลกระทบต่อผลประโยชน์ดั้งเดิมของผลงานต้นฉบับ ผู้เขียนต้นฉบับนับว่าใจกว้างมากทีเดียว
ถึงอย่างไรผู้ที่เขียนโดจินชิก็ล้วนเป็นแฟนคลับ
นอกจากนั้น โดยมากแล้วโดจิชิมักมีส่วนช่วยในผลงานต้นฉบับ
ขอยกกรณีตัวอย่าง บางคนเกิดความสนใจในอนิเมชันเจ้าชายลูกสักหลาดเพราะได้อ่านโดจินชิชายรักชายของเรื่องนี้ จนไปตามซื้อนิยายต้นฉบับมาอ่าน
เรื่องเหล่านี้หลินเยวียนเข้าใจดี
ถึงอย่างไรเขาเองก็กลายเป็นตัวเอกในโดจินชิเช่นกัน
ในขณะนี้หลินเยวียนกำลังค้นหาโดจินชิของบันทึกการเดินทางสู่ประจิมทิศเป็นหลัก
เขาค้นหาอยู่รอบหนึ่ง และได้เจอโดจินชิที่น่าสนใจมาก
ตัวอย่างเช่นมีโดจินชิเรื่องหนึ่งเขียนเรื่องราวโดยมีภิกษุถังเป็นตัวเอก ในโดจินชิเรื่องนี้ ภิกษุถังได้รับสูตรโกงที่ร้ายกาจมาก เขานำซุนหงอคงและลูกศิษย์คนอื่นๆ เดินทางไปยังสวรรค์ทางประจิมทิศ และสร้างความปั่นป่วนในแดนสุขาวดี…
ทันทีที่ได้อ่านก็รู้ว่าผู้เขียนไม่พอใจที่พระยูไลกดขี่ซุนหงอคง
เพราะฉะนั้น ในโดจินชิเรื่องนี้ ภิกษุถังใช้สูตรโกงปิดบังความลับสวรรค์ จากนั้นจึงบริภาษว่าพระตถาคตไร้ความเมตตา ส่วนตนคอยให้กำลังใจวานรให้เข้มแข็งต่อไป อย่าได้ขลาดกลัว เมื่อไปถึงสวรรค์ในประจิมทิศ ให้แปะพระไตรปิฎกไว้บนพระพักตร์ของพระยูไล เพื่อแก้แค้นสำหรับการกักขังใต้หุบเขาห้านิ้วเป็นเวลาห้าร้อยปี!
นี่คือโดจินชิบันทึกการเดินทางสู่ประจิมทิศซึ่งเป็นที่นิยมที่สุดในขณะนี้
ผู้เขียนไม่ได้สร้างรายได้จากนิยาย ทว่าตัวผู้เขียนเองก็โด่งดังขึ้นมา
เขาสร้างบัญชีบนปู้ลั่ว กลายเป็นนักเขียนนักเขียนชื่อดังบนโลกออนไลน์ รับงานจำพวกโฆษณาทุกวัน และสามารถสร้างรายได้เช่นกัน
อย่างไรก็ดี นิยายเรื่องนี้มีอรรถรสของวรรณกรรมออนไลน์ที่เข้มข้น พล็อตเรื่องไม่จำเป็นต้องใช้การขบคิดมากนัก จุดประสงค์หลักคือเพื่อความบันเทิง ไม่ได้เน้นตรรกะหรือความหมายแฝงใดๆ เป็นเพียงการระบายอารมณ์ของผู้เขียนซึ่งไม่พอใจผลงานต้นฉบับ นับว่าเป็นโดจินที่ดี แต่ไม่อาจนับได้ว่าเป็นผลงานคลาสสิก
ขณะเดียวกันหลินเยวียนก็สังเกตเห็นว่า
ในเว็บไซต์โดจินชิเดียวกันนี้ ก็มีผลงานโดจินชิของบรรพกาลนับไม่ถ้วนจนกลบบันทึกการเดินทางสู่ประจิมทิศได้อย่างสมบูรณ์!
ช่วยไม่ได้
บรรพกาลถือกำเนิดขึ้นบนโลกมาหลายร้อยปี ย่อมมีรากฐานอันลึกซึ้ง
นับตั้งแต่ในยุคแรกๆ ของการพัฒนาอินเทอร์เน็ต ก็มีคนเริ่มเขียนโดจินชิเกี่ยวกับบรรพกาลแล้ว และหลายเรื่องในนั้นก็น่าทึ่งมาก
เมื่อเปรียบเทียบกัน บันทึกการเดินทางสู่ประจิมทิศเพิ่งเผยแพร่มาได้ไม่นาน กระแสโดจินชิซึ่งมีอยู่ในปัจจุบันนี้นับว่าน่าประหลาดใจมากแล้ว
ในแง่มุมของโดจินชินี้เอง แรงกดทับซึ่งบรรพกาลมีต่อบันทึกการเดินทางสู่ประจิมทิศนั้นน่าสะพรึงกลัว
บางทีเรื่องนี้อาจเป็นหนึ่งในเหตุผลที่ทำให้แฟนบรรพกาลคิดว่าซีรีส์บรรพกาลต้องได้รับความนิยมอย่างล้นหลามอย่างแน่นอน
เห็นทีตนจำเป็นต้องสร้างผลงานชิ้นเอกในวงการโดจินชิบันทึกการเดินทางสู่ประจิมทิศขึ้นมาเดี๋ยวนี้
สายตาของหลินเยวียนเบนไปทันใด เขาลงทะเบียนบัญชีนักเขียนบนเว็บไซต์โดจินชิที่ใหญ่ที่สุดในฉินฉีฉู่เยี่ยนหานในปัจจุบัน พร้อมทั้งเชียนชื่อหนังสือเรื่อง ‘ตำนานหงอคง’
อี้อันถือกำเนิดขึ้น ตำนานหงอคงลงมาจุติ!
[1] พงศาวดารปราบปีศาจ ชื่อในเวอร์ชันภาษาไทยคือ ‘ไซอิ๋ว คนเล็กอิทธิฤทธิ์ใหญ่ (Journey to the West: The Demons Strike Back)’
[2] กระจ่างว่าห้องแคบนำความสงบ ต้นฉบับภาษาจีนออกเสียงว่า ‘เสิ่นหรงซีจืออี้อัน’ และ ‘อี้อัน’ ในที่นี้หมายถึงความสงบหรือ ความสบายใจ
[3] หลี่ชิงจ้าว ยอดกวีหญิงสมัยราชวงศ์ซ่ง นำคำว่า ‘อี้อัน’ จากบทกวีของเถาเยวียนหมิงมาตั้งชื่อตนเองว่า ‘อี้อันจวีซื่อ’
