Endless Path : Infinite Cosmos, อนันตวิถีจักรวาล - ตอนที่ 147

วาห์นตื่นขึ้นมาด้วยอาการปวดหัวอย่างรุนแรงติดต่อกันมาสามวันแล้ว

เขาไม่เข้าใจว่าทำไมเอวาเจลีนถึงโจมตีเขาแบบกระทันหัน แต่น่าจะเป็นเพราะเขาคงทำอะไรผิดสักอย่าง

เขาตัดสินใจว่าจะระวังตัวมากขึ้นเมื่ออยู่ใกล้กับ ‘มาสเตอร์’ คนนี้ในอนาคต

วาห์นเริ่มตรวจสอบระบบทันทีและเห็นว่ามีหลายอย่างที่เปลี่ยนไป

————————————————————————–

[[สถานะ]]

ชื่อ: [วาห์น เมสัน]

อายุ: 14

เผ่าพันธุ์: มนุษย์, *ถูกผนึก*

ค่าสถานะ: [ดันมาจิ: 1-4]

-เลเวล:3(3)

-พลังโจมตี: 1906+(I30)

-ความอดทน: 2221+(H128)

-ความแม่นยำ: 1807+(I52)->(I53)

-ความว่องไว: 1959+(I33)->(I35)

-พลังเวท: 3562+(E498)->(S934)

ค่าสถานรวมทั้งหมด:11455+(717)->(1180)

ดวงวิญญาณระดับ 2 (วิญญาณวีรชน)->3 (วิญญาณผู้ปกครอง)

[กรรม]: 3,143

[OP]: 114,618

[วาลิส]: 3,271,630

————————————————————————-

วาห์นรู้สึกได้ถึงความตื่นเต้นเริ่มก่อตัวขึ้นภายในใจ ขณะที่ความกังวลเรื่องเหตุการณ์เมื่อคืนค่อยๆ จางหายไปแทน

เมื่อวาห์นคลุ้มคลั่งจากความโกรธหลังถูกเอวาเจลีนดูดเลือด พลังเขตแดนของเขาก็ได้วิวัฒนาการขึ้นเป็น 300 เมตร แถมดวงวิญญาณก็ขึ้นมาเป็นระดับ 3 ด้วย

ค่าพลังเวทของเขาเพิ่มขึ้นมาแบบสุดๆ รวมไปถึงประสาทการรับรู้และสัมผัสที่เฉียบคมขึ้นมาก

แม้จะยังไม่ได้เปิดใช้งานพลังเขตแดน เขาก็สามารถสัมผัสได้ถึงการเคลื่อนไหวของอนูบิสที่อยู่ห้องถัดไปและพบว่าเธอกำลังรีบเตรียมตัวให้เสร็จเพื่อที่จะได้มารอรับเขาตรงหน้าห้อง

วาห์นอดไม่ได้ที่จะขำนิดๆ หลังได้เห็นการกระทำอันน่ารักของเธอ

อนูบิสมักจะแสดงท่าทางสงบและเยือกเย็นอยู่ตลอด แต่ก็มีบางครั้งที่เธอกลายเป็นคนซุ่มซ่ามและดูน่าหลงใหล

ถ้าอนูบิสรู้ว่าเขาสามารถ ‘มองเห็น’ สิ่งที่เธอทำอยู่ได้ เธออาจจะทำตัวไม่ถูกหนักกว่าเดิม

แม้จะไม่ได้มองเห็นแบบชัดๆ แต่เขาก็สัมผัสถึงท่าทางของเธอได้ลางๆ และรู้ว่าตอนนี้เธอกำลังแต่งตัวอยู่

เนื่องจากนี่เป็นวันเสาร์ วาห์นจึงไม่ได้เร่งรีบอะไรนัก

เขากำหนดให้ช่วงสุดสัปดาห์เป็นวันหยุดของเด็กๆ ทำให้เขามีเวลาอีกสองสามชั่วโมงก่อนจะต้องออกจากห้อง

นี่เป็นวันที่นัดกับเอน่าไว้ และเขารู้สึกตื่นเต้นนิดหน่อยกับการที่จะได้พาสาวลูกครึ่งเอลฟ์แสนสวยไปเที่ยวรอบเมือง

เขาสงสัยว่าจะมีโอกาสได้แกล้งเธออีกหรือเปล่า และอาจได้เห็นสีหน้าน่าสนใจแทนใบหน้าที่ดูเงียบสงบตามปกติ

พอนึกถึงตอนที่เธอเขินจนหน้าแดงไปถึงหู วาห์นก็ยิ้มแบบเคลิ้มๆ ก่อนที่เขาจะล้างหน้าด้วยน้ำเย็น

เนื่องจากกำลังจะไปออกเดต วาห์นจึงแต่งตัวเล็กน้อยแทนการสวมเสื้อผ้าธรรมดา

เขามักจะสวมเกราะเบาและถุงมือเหล็กแม้จะไม่ได้อยู่ในดันเจี้ยนก็ตาม

ดังนั้นไม่ว่าจะฝึกสร้างไอเท็มหรือเดินเล่นรอบเมือง วาห์นก็จะอยู่ในสภาพพร้อมสู้เสมอ

หลังจากฝึกฝนกับสึบากิ ประสาทรับรู้ที่เกี่ยวกับการป้องกันตัวเองของเขาก็เพิ่มสูงขึ้นถึงระดับที่พอใช้ได้

วาห์นสวมกางเกงขายาวสีดำหรูหราที่เคยไปซื้อกับลิลลี่และนาซ่า

นอกจากนี้เขายังสวมเสื้อเชิ้ตหลวมๆ คอปกสีขาวที่คล้ายกับตัวที่เฮเฟสตัสใส่ประจำ

เขาคิดอยู่เสมอว่าเฮเฟสตัสนั้นที่คนที่แต่งตัวได้เฉียบมาก แม้ว่าเธอจะเป็นสาวงามก็ตาม

เมื่อเห็นรูปร่างของตัวเองในกระจกแล้ว วาห์นก็ตรวจดูทุกส่วนอีกครั้งก่อนจะยิ้มอย่างมั่นใจ

เขาพบว่าตัวเองสูงขึ้นมากในช่วงที่ผ่านมา และตอนนี้ก็ปาเข้าไป 161 ซม. แล้วทั้งที่ตอนมาใหม่ๆ นั้นยังสูงแค่ 150 ซม. เอง

เขาดีใจมากเพราะมักจะรู้สึกอึดอัดหน่อยๆ เมื่อมายืนข้างหญิงสาวที่สูงกว่าตัวเอง

เพราะส่วนสูงที่มากขึ้น มันจึงทำให้เขาดูโดดเด่นมากกว่าเดิม และแม้แต่วาห์นเองก็คิดว่าร่างกายดูดีขึ้นมาก

แม้จะยังดูผอมอยู่ แต่ก็มีมัดกล้ามขึ้นมาให้เห็นอย่างชัดเจนซึ่งมักเป็นที่ดึงดูดสายตาของสาวๆ รอบตัว

เส้นผมสีน้ำตาลเข้มเกือบดำและดวงตาสีฟ้าน้ำทะเลนั้นดูแฝงไปด้วยความมั่นใจ

แม้จะเป็นแค่นักผจญภัยเลเวล 3 แต่วาห์นก็รู้ว่าเขาสามารถสู้กับพวกเลเวล 4 ส่วนใหญ่ได้และอาจจะทำให้พวกเลเวล 5 ที่ไม่ได้เตรียมตัวดีๆ ต้องผวาไปเหมือนกัน

ด้วยระดับดวงวิญญาณและประสาทสัมผัสที่สูงขึ้น ตอนนี้ความมั่นใจของเขานั้นแทบจะเรียกได้ว่าเต็มเปี่ยม

หลังออกมาจากห้อง วาห์นก็เห็นอนูบิสกำลังรอเขาอยู่และทั้งคู่ก็ต่างมีสีหน้าประหลาดใจเช่นเดียวกัน

อนูบิสมองเห็นเครื่องแต่งกายและท่าทางที่ดูมั่นใจของวาห์น ซึ่งมันก็ทำให้หัวใจของเธอสั่นระรัวขณะที่้ดวงตาเบิกกว้างขึ้น

วาห์นเองก็มีการตอบสนองที่ไม่ต่างกันนัก เพราะดูเหมือนอนูบิสจะเปลี่ยนชุดมาใหม่อีกแล้ว

แทนที่เธอจะสวมเครื่องประดับสีทองแบบเดิม ตอนนี้เธอกลับใส่แค่ปลอกคอสีดำเพียงอย่างเดียวโดยไม่มีเครื่องประดับอื่นๆ เลย

แต่ชุดของเธอก็ยัง ‘เย้ายวนใจ’ กว่าชุดก่อนๆ มากเพราะดูเหมือนมันจะเผยให้เห็นเนื้อหนังมากกว่าเดิม

อนูบิสสวมใส่เสื้อโชว์สะดือสีดำที่เป็นผ้ายืดและทำให้หน้าอกของเธอดูเด่นขึ้น

เนื้อผ้านั้นบางสุดๆ และหากเธอใส่ยกทรงล่ะก็ วาห์นคงจะมองเห็นมันได้อย่างชัดเจน

วาห์นเลื่อนสายตาลงไปที่หน้าท้องที่เปิดโล่งของเธอและสำรวจเครื่องแต่งกายส่วนล่าง

แทนที่จะใส่ชุดเดรสหรือชุดคลุมยาว ตอนนี้เธอกำลังสวมกางเกงขาสั้นรัดรูปสีดำที่ยาวไม่ถึงเข่า

รอบสะโพกของเธอนั้นถูกคาดไว้ด้วยผ้าขาวที่มีลายสามเหลี่ยมสีทองซึ่งช่วยสร้างความโดดเด่นให้กับเสื้อผ้าส่วนอื่นๆ ของเธอมาก

ที่น่าสนใจอีกอย่างก็คือ เธอยังสวมใส่รองเท้าแตะสานซึ่งดูเหมือนว่าจะทำมาจากผ้าถักสีทองที่เข้ากับลวดลายสามเหลี่ยมตรงส่วนเอว

หลังจากรู้สึกตกใจกับการแต่งตัวของวาห์น ตอนนี้อนูบิสก็กำลังเฝ้ารออย่างใจเย็นขณะที่ผู้เป็นนายกำลังสำรวจชุดและรูปร่างของเธอ

เธอสังเกตได้ว่า ตอนที่เปลี่ยนชุดครั้งแรกนั้น วาห์นดูเหมือนจะชอบสอดส่องสิ่งใหม่ๆ แบบไม่เก็บอาการเลยแม้แต่นิดเดียว

จากการเฝ้าสังเกตครั้งนั้น เธอจึงอยากจะทดลองปฏิกิริยาของเขาว่าจะตรงตามที่คิดไว้หรือเปล่า

พอเห็นผลลัพธ์แล้ว อนูบิสก็พึงพอใจมากและถึงกับหมุนตัวไปรอบๆ เพื่อให้เขามองเห็นด้านหลังด้วยเช่นกัน

วาห์นยังคงจ้องมองอนูบิสด้วยแววตาสนใจ และเมื่อเธอหันไปรอบๆ เขาถึงกับเอียงศีรษะไปเล็กน้อยเพื่อจะได้มองดูส่วนหลังของเธอให้เร็วขึ้นอีกหน่อย

ผ้าที่เกาะอยู่รอบหน้าอกของเธอนั้นยังเป็นแบบเปิดหลังอีกด้วย

เมื่อวาห์นมองลงไปที่หางนุ่มฟู เขาก็ได้รับความเสียหายทางจิตใจอย่างรุนแรง เพราะอนูบิสผูกริบบิ้นสีทองไว้รอบหางนุ่มฟู

วาห์นเกิดแรงกระตุ้นที่อยากจะดึงริบบิ้นออกซะเหลือเกิน ราวกับว่าเขากำลังแกะกล่องของขวัญอยู่

อนูบิสยิ่งรู้สึกคาดหวังยิ่งขึ้นขณะที่เห็นวาห์นยื่นมือออกมาด้วยท่าทางเหม่อลอยหน่อยๆ

เธอกำลังเพ่งสมาธิทั้งหมดเพื่อป้องกันไม่ให้หางของเธอขยับเขยื้อน และยังรู้สึกได้ว่ากล้ามเนื้อรอบบั้นท้ายนั้นกำลังกระตุกจากความพยายามของตัวเอง

เนื่องจากรอบที่แล้วนั้นหางตัวแสบทำเอาแผนเสียหมด รอบนี้เธอจึงกัดริมฝีปากไว้เพื่อไม่ให้ร่างกายตอบสนองไปตามสัญชาตญาณ

ในที่สุดวาห์นก็ยื่นมือมาถึงริบบิ้นแสนเย้ายวน และเนื่องจากอนูบิสไม่ได้มีปฏิกิริยาแปลกๆ เขาจึงดึงมันออกและทำให้ผ้าขาวที่อยู่รอบเอวตกลงสู่พื้นทันที

ดวงตาของวาห์นเบิกกว้างจากสิ่งที่เห็น แต่ก็ไม่อาจละสายตาจากบั้นท้ายเต่งตึงของอนูบิสไปได้เลย

กางเกงขาสั้นที่เธอกำลังใส่อยู่นั้น รัดเนื้อหนังตรงส่วนเอวของเธอไว้ได้อย่างสมบูรณ์จนไม่เหลืออะไรให้จินตนาการต่อด้วยซ้ำ

ตอนนี้วาห์นรู้แล้วว่าอนูบิสไม่ได้ใส่ชุดชั้นในแม้แต่ชิ้นเดียว และนั่นก็ทำให้อารมณ์ของเขาสั่นไหวอยู่บ้าง

วาห์นรู้สึกได้ถึงแรงดันตรงสันจมูก และความรู้สึกเสียวซ่านที่อยู่ตรงกลางหน้าผากขณะที่มือของเขาค่อยๆ เข้าไปใกล้เนื้อผ้าสีดำ

ตอนนี้วาห์นไม่ได้คิดเรื่องอื่นเลยนอกจากการได้ลิ้มรสสัมผัสใหม่ ขณะค่อยๆ บีบคลึงบั้นท้ายทั้งสองข้างของอนูบิสที่ทั้งนุ่มนิ่มและอวบอิ่มเป็นครั้งแรก

แม้ว่าเธอจะไม่มีไขมันส่วนเกินอยู่เลย แต่บั้นท้ายของเธอก็นุ่มราวกับหมอนชั้นดีและยังเปลี่ยนรูปร่างไปตามแรงบีบของเขาอีกด้วย

แม้จะกัดริมฝีปากอย่างแรงจนมีเลือดไหลลงมาที่คาง แต่อนูบิสก็ไม่อาจทนได้อีกต่อไปแล้ว พร้อมกับปล่อยเสียงครางและเอนตัวไปพิงกำแพงด้วยมือทั้งสองข้างขณะที่หางของเธอเริ่มแกว่งไปมาอย่างคึกคัก

การกระทำของเธอนั้นดึงให้วาห์นตื่นจากภวังค์และจ้องมองท่าทางของเทพสาวด้วยดวงตาที่เบิกกว้าง

อนูบิสตัวงอจนแทบจะเป็นมุมฉากขณะพิงกำแพงด้วยมือทั้งสองข้าง

บั้นท้ายของเธอยื่นออกมาทางวาห์น และเขาก็มองเห็นรูปร่างของพวกมันรวมไปถึงเนินที่อยู่ตรงกลางได้อย่างชัดเจน

แม้จะยังไม่เห็นส่วนที่เร้นลับที่สุดของเธอ แต่วาห์นก็อดไม่ได้ที่จะคิดถึงร่างเปลือยเปล่าของอนูบิส และนำมันมาซ้อนทับกับเรือนร่างของเธอในตอนนี้

เนื่องจากเสื้อผ้าที่ใส่อยู่นั้นรักอนูบิสมากจนกอดเธอแน่นซะเหลือเกิน มันจึงไม่ยากเลยที่จะจินตนาการแบบนั้นออกมา

หลังจากปรับลมหายใจได้แล้ว อนูบิสก็เหลียวหลังมามองวาห์นและกระซิบการซาบด้วยน้ำเสียงเร่าร้อน

“นายท่านคะ…”

วาห์นสบสายตากับอนูบิสและมองเห็นดวงตาส่องประกายเล็กน้อยที่กำลัง ‘ร้องขอ’ บางอย่างจากเขา

วาห์นสาปแช่งกระทำก่อนหน้านี้ของตัวเองเหลือเกิน และนี่ก็เป็นอีกครั้งที่เขาอะไรทำลงไปโดยขาดความรับผิดชอบ

แต่ตอนนี้เขาอยากจะสานต่อมันเหลือเกินและถึงขั้นที่อยากจะฉีกเอาผ้าพวกนี้ออกไปให้พ้นสายตาด้วยซ้ำ

ถ้าไม่ใช่เพราะสิ่งที่เฮเฟสตัสเคยพูดไว้ล่ะก็… วาห์นรู้สึกว่าตัวเขาในตอนนี้นั้นไม่อาจต้านทานเสน่ห์เย้ายวนของอนูบิสได้เลยแม้แต่น้อย

เขารู้มาพักหนึ่งแล้วว่าเธอกำลังสนใจเขาและพยายามยั่วยวนใส่แบบไม่อายฟ้าอายดิน

แต่เขาก็ไม่อยากหลับนอนกับเทพธิดาองค์อื่นก่อนจะทำตามสัญญาที่ให้ไว้กับเฮเฟสตัสได้สำเร็จ

สำหรับตอนนี้ เขาคิดว่าวิธีที่ดีที่สุดที่จะจัดการเรื่องนี้ก็คือช่วย ‘ปลดปล่อย’ เธอจากความทรมานในตอนนี้

แม้วาห์นจะรู้ว่าคงไม่มีเด็กคนไหนเข้ามาในบริเวณนี้ โดยเฉพาะหากพวกเขาได้ยิน ‘เสียง’ ของอนูบิส แต่เขาก็รีบเข้ามาอุ้มเธอในท่าอุ้มเจ้าหญิงทันที

อนูบิสพบว่าวาห์นกำลังรู้สึกขัดแย้งหนัก และเธอก็คาดว่าเขาคงจะปฏิเสธเธออีกครั้ง

ขณะที่อนูนิสกำลังจิตตก วาห์นก็อุ้มร่างบางขึ้นมาอย่างง่ายดายและเดินเข้ามาในห้องนอนของเธอเอง

อนูบิสรู้สึกว่าหัวใจกำลังเต้นแรงขึ้นและไม่อาจกลั้นรอยยิ้มแห่งความสุขเอาไว้ได้

วาห์นเปิดประตูด้วยความลำบากเล็กน้อยแต่ในที่สุดก็สามารถเข้ามาข้างในได้ ก่อนจะวางอนูบิสลงบนเตียง

พอเขาวางเธอลงแล้ว อนูบิสก็เริ่มหายใจรุนแรงขณะจ้องมองวาห์นด้วยสายตาหิวกระหาย

วาห์นรู้สึกผิดกับสายตาที่รุนแรงนั่นมาก แต่เขายังคงเดินหน้าต่ออย่างไม่ลังเลและสั่งอนูบิส

“นอนคว่ำลง”

เมื่อได้ยินน้ำเสียงออกคำสั่งที่หนักแน่นของวาห์น อนูบิสก็นอนคว่ำลงด้วยความตื่นเต้นแบบสุดๆ

ในฐานะเทพธิดาที่จุติลงมาเป็นเผ่าพันธุ์เชียนโธรป เธอจึงรู้เรื่องวัฒนธรรมและประเพณีของพวกเชียนโธรปเป็นอย่างดี

เธอหันหลังให้วาห์นและกดร่างของตัวเองและกดร่างเข้ากับเตียงอย่างมีความสุขภายขณะสัมผัสได้ถึงความโหยหายที่อยู่ภายในเบื้องลึกของเธอ

เธอรู้ดีว่าอาวุธของวาห์นนั้นไม่ธรรมดาเลย และรู้สึกคาดหวังเล็กน้อยกับสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้นต่อจากนี้

อนูบิสแอบหวังนิดๆ ว่าเขาจะห่อหุ้มตัวเธอด้วย [เอ็นคิดู] โดยที่เธออาจจะมีโอกาสท้องขึ้นมาจริงๆ

วาห์นจ้องมองร่างงามของอนูบิสอยู่ชั่วครู่ก่อนจะกดจุดตรงบั้นท้ายงามและทำเอาเจ้าของร่างแทบจะเด้งตัวขึ้นมาจากเตียง

แม้ว่าอนูบิสจะรู้สึกสับสนไปบ้าง แต่เธอก็ไม่ได้แสดงท่าทีต่อต้านขณะที่วาห์นขยับมาอยู่ด้านหลัง

ความตื่นเต้นของเธอเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ และเมื่อวาห์นมาจับเข้าที่หาง เธอก็อดไม่ได้ที่จะร้องครางกับการกระทำที่รุนแรงของเขา

เมื่อเขาดึงหางขึ้น เธอก็รู้สึกสับสนอีกครั้ง แต่พอสัมผัสได้ถึงน้ำหนักตัวของวาห์นที่มากดทับลงบนต้นขา เธอก็ไม่ได้คิดพูดอะไรอีกและเอาแต่ซุกใบหน้าเข้ากับหมอน

วาห์นพยายามตรึงหางของเธอไว้กับที่เพราะมันแกว่งไปมาเร็วมากจนขัดขวางสิ่งที่เขากำลังจะทำต่อไป

ก่อนจะเริ่ม เขาก็อดไม่ได้ที่จะจ้องมองบั้นท้ายอันอวบอิ่มของอนูบิสไปสองสามอึดใจและเริ่มวางฝ่ามือลงบนก้นกบของเธอ

เขาเริ่มส่งพลังเข้าไปในฝ่ามือขณะค่อยๆ ลากมันไปตามแผ่นหลังและเริ่มใช้วิชานวด

เมื่อวาห์นวางมือลงบนหลังของเธอนั้น อนูบิสก็คิดว่าเขากำลังพยายามที่จะถอดกางเกงของเธอออก แต่แล้วเธอก็รู้สึกได้ถึงพลังงานอบอุ่นที่ไหลเข้าสู่ร่างกาย

จิตใจของเธอว่างเปล่าไปครู่หนึ่งก่อนตระหนักได้ว่าวาห์นกำลังทำอะไรอยู่

แทนที่จะมีอะไรกันตามแผน เขากลับพยายามทำให้ร่างกายของเธอสงบลงแทน

อนูบิสอยากต่อต้านการกระทำของเขาในทันทีและถึงกับวางแผนจะจับเขากดลงหากจำเป็นจริงๆ แต่กลับพบว่าตอนนี้เธอไม่อาจใช้แรงได้เลยแม้แต่นิดเดียว

ขณะที่อารมณ์ของยังคงพุ่งสูงขึ้นเรื่อยๆ อนูบิสก็มาติดอยู่ในวงจรแห่งความสุขแบบล้นเหลือและความผ่อนคลายขั้นสุดยอดแทน

เธอไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่าวิชานวดของวาห์นจะร้ายกาจได้ถึงขนาดนี้

ไม่ว่าเธอจะพยายามเคลื่อนไหวมากเท่าไหร่ แต่ร่างกายกลับไม่ยอมรับฟังกันเลย

ผ่านไปไม่นานเธอก็รู้สึกว่าจุดซ่อนเร้นของตนนั้นกำลังเกร็งตัว

และแล้วคลื่นความสุขที่สั่งสมเอาไว้ก็เริ่มระเบิดออกมาจนมันกระจายออกไปทั่วร่างตั้งแต่หางยันสมอง

ความคิดของเธอเริ่มบินหายไป แต่ไม่ว่าจะพยายามสงบใจมากแค่ไหน เธอก็โดนอุ้มสู่จุดที่สูงขึ้นและสูงขึ้นเรื่อยๆ ทุกครั้งไป

วาห์นประหลาดใจกับร่างอันอ่อนนุ่มของอนูบิส และพบว่าตอนนี้เธอดู ‘ผ่อนคลาย’ ดีแล้ว

หลังจากนวดไปไม่กี่นาที เธอก็สงบลงและกำลังนอนอย่างไร้เรี่ยวแรงอยู่บนเตียงด้วยสีหน้าที่บ่งบอกถึง ‘ความสุข’

ขณะที่ร่างกายของเธอยังสั่นเทิ้มอยู่ภายใต้ ‘เงื้อมมือ’ ของเขา วาห์นคิดว่ามันน่าสนใจมากเนื่องจากทั้งอนูบิสและเฮเฟสตัสต่างมีปฏิกิริยาแบบเดียวกันกับวิชานวดอันนี้ และเริ่มสงสัยว่านี่อาจเป็นลักษณะเฉพาะของเหล่าเทพธิดาหรือเปล่านะ?

เนื่องจากรู้สึกแย่ที่ทำให้เธอ ‘เครื่องติด’ แบบไม่ได้ตั้งใจ วาห์นจึงนวดร่างกายของเธอต่อไปอีกประมาณครึ่งชั่วโมงจนกระทั่งเธอดูผ่อนคลายมากและผล็อยหลับไป

พอถอนมือออกมา เขาก็เหมือนจะเห็นภาพลวงตาว่าร่างกายของเธอกำลังละลายเข้าไปรวมกับเตียง

เขาพบว่าเธอมีเหงื่อออกบ้างเล็กน้อยและยังได้กลิ่นหอมที่ติดมากับฝ่ามือของตัวเองด้วย

เนื่องจากไม่อยากทำให้เธอป่วย เขาจึงคิดที่จะเช็ดตัวให้ จากนั้นก็จะนำผ้าห่มมาคลุมอย่างเรียบร้อย

พอจับเธอหงายขึ้นเพื่อที่จะได้เช็ดด้านหน้า มันก็เหมือนกับว่าเขากำลังหงายกระสอบที่มีรูปทรงเหมือนมนุษย์ซะมากกว่า

ด้านหน้าของเธอนั้นไม่ได้มีเหงื่อมากเท่ากับด้านหลังเนื่องจากส่วนใหญ่ถูกผ้าปูซับเอาไว้หมดแล้ว

และเพราะผ้าปูมีสีเขียวอ่อน วาห์นจึงมองเห็นรอยดำที่มีรูปร่างคล้ายกับอนูบิส ขณะที่มีรอยดำขนาดใหญ่ยิ่งกว่าอยู่ตรงบริเวณสะโพกของเธอ