Earth’s Best Gamer - ตอนที่ 98

เคร้งง เคร้งงง เคร้งง!

ในวัดหลานรั่ว การปะทะกันระหว่างดาบนั้นน่าตื่นเต้นและรุนแรงยิ่งกว่าในหนัง

นักดาบที่มาท้าทายที่วัดหลานรั่วนั้นแข็งแกร่งกว่าที่จีเย่จินตนาการไว้ อย่างน้อยเมื่อเขาเผชิญหน้ากับหยานซีเซียระดับวิสามัญอันดับ 4 เขาก็ไม่ได้ตกอยู่ในตำแหน่งที่เสียเปรียบ

อันที่จริง ปลายดาบปะทะกันมากกว่าหนึ่งครั้งในการฟันหนึ่งครึ่งทำให้เกิดประกายไฟกลางอากาศ!

และการต่อสู้ในระหว่างนักดาบชั้นนำของโลกในครั้งนี้ยังทำให้จีเย่มี ‘การตระหนักรู้อย่างฉับพรับ’ เกี่ยวกับทฤษฏีของ ‘ดาบ’ บางอย่างที่หยานซีเซียสอนในตอนกลางวัน

มันน่าเสียดายที่พวกเขาไม่ได้แลกเปลี่ยนไอเทมอย่าง ‘กล้อง’ มาด้วย

ไม่อย่างนั้นเขาอาจจะถ่ายวิดีโอไว้เพื่อการเรียนรู้อย่างละเอียดในอนาคต

ฉัวะ!

ในท้ายที่สุด นักดาบ ‘เซี่ยโหว’ ก็ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของหยานซีเซีย เขาจึงได้รับบาดเจ็บและพ่ายแพ้ไป

จากนั้นเขาก็เลือกที่จะล้างแผลในทะเลสาบข้างวัดหลานรั่วที่ที่เนี่ยเสี่ยวเชี่ยนบรรเลงพิณเมื่อวันก่อน!

“เร็วเข้า พี่ชายจีตามมา!” เจ้าอ้วนจูผู้ที่สวมชุดเกราะรูน จู่ๆ ก็กล่าวกับจีเย่อย่างตื่นเต้น

“เอ๊ะ…”

“เนี่ยเสี่ยวเชี่ยน นั่นคือที่ที่เนี่ยเสี่ยวเชี่ยนปรากฏตัวในหนัง… ลองคิดวิธีทำความรู้จักเธอและสร้างความประทับใจให้กับเธอ จากนั้นเราก็จะสามารถช่วยเธอจากปีศาจต้นไม้ได้!”

เสียงของเจ้าอ้วนจูฟังดูตื่นเต้นเล็กน้อย

“…”

จีเย่พูดไม่ออกเล็กน้อย

ไม่ใช่ว่าเจ้าอ้วนจูนั้นเป็นคนโง่ แต่เห็นได้อย่างชัดเจนว่าเขา ‘ใจสั่น’

นอกเหนือจากข้อเท็จจริงที่ว่าเนี่ยเสี่ยวเชี่ยนเป็นเพียงภาพฉายที่เกิดจากพลังแห่งโชคชะตา พล็อตเรื่องอาจไม่จำเป็นต้องเป็นไปตามต้นฉบับ

แม้ว่าจะไม่ใช่เรื่องยากเกินไปที่จะ ‘แย่ง’ เธอมาจากปีศาจต้นไม้พันปี แต่เขาก็ต้องเตรียมการสำหรับการปฏิกิริยาลูกโซ่ที่จะตามมา

อย่างไรก็ตามเจ้าอ้วนจูนั้นรู้ขีดจำกัดของตัวเอง

ความสามารถพรสวรรค์ของเขานั้นไร้ประโยชน์ในสภาพแวดล้อมอย่างวัดหลานรั่ว

นี่เป็นเพราะลูกน้องเพียงชนิดเดียว ฝูงหมาป่าเทาที่เขาสามารถสื่อสารได้นั้นไม่สนใจเขาอย่างสมบูรณ์ แม้แต่หัวหน้าหมาป่าที่เป็นผู้นำก็ยังแสดงความโกรธต่อเขา

สำหรับกระสุนเงินศักดิ์สิทธิ์สามร้อยนัด พวกมันเป็นอาวุธร้ายแรงเมื่อเผชิญหน้ากับผี แต่พวกมันก็ขาดประสิทธิภาพในการต่อสู้กับปีศาจอย่างหลีกเลี่ยไม่ได้

เป็นไปไม่ได้ที่หยานซีเซีย หลู่จือเซิน หรือคาตาร์รีน่าจะเห็นด้วยกับเขาในเรื่องนี้

ในบรรดาผู้คนในปัจจุบันมีเพียงจีเย่เท่านั้นที่จะสามารถกล่าวได้ว่าอยู่ข้างเดียวกับเขา!

อย่างไรก็ตามจีเย่ก็ไม่ได้ ‘ใจสั่น’ อย่างเห็นได้ชัดเจน

“บรูวววว!”

ในขณะที่จีเย่กำลังส่ายหัว เขาก็ได้ยินเสียงเห่าหอนของหมาป่าและดวงตาของเขาเบิกกว้าง

“ได้เลย!”

จากนั้นเขาก็ตอบตกลง

…

“แปลกมาก ทำไมเธอถึงไม่มาที่นี่ล่ะ? เธอไม่ควรออกไปข้างนอกในเวลาแบบนี้?”

หนึ่งนาทีต่อมา เกราะรูนของเจ้าอ้วนจูก็ได้บดขยี้พุ่มไม้ในป่า อย่างไรก็ตามสีหน้าของเขาก็เต็มไปด้วยความผิดหวัง

ร่างสีขาวลอยอยู่ข้างหลังเขาเงียบๆ พร้อมกับลมหนาวที่คล้ายกับเครื่องปรับอากาศ!

“ผี… อ่าา เทพธิดาโปรดให้ลายเซ็นฉันด้วย!”

เจ้าอ้วนจูหันกลับมาและกระโดดด้วยความตกใจ

อย่างไรก็ตามเมื่อเขาเห็น ‘คน’ อย่างชัดเจน ดวงตาที่หรี่ลงของเขาก็เบิกกว้างขึ้นในขณะที่เขาเผยให้เห็นสีหน้าที่น่ารังเกียจทันที

“ปรมจารย์หนุ่ม!”

อย่างไรก็ตามเนี่ยเสี่ยวเชี่ยนผู้ที่สวมชุดสีขาวคล้ายแสงจันทร์ก็ไม่สนใจเขาและลอยไปหาจีเย่

“เกิดอะไรขึ้น?”

จีเย่มองไปที่เธอ

ถูกต้อง เสียงเห่าหอนของหมาป่าก่อนหน้านี้เป็นเสียงของเนี่ยเสี่ยวเชี่ยน

ในหนัง เธอใช้ท่านี้เพื่อทำให้หนิงไฉ่เฉินตกใจและจีเย่ก็สั่งให้เธอใช้วิธีนี้เพื่อเป็นวิธีการสื่อสารพิเศษระหว่างพวกเขาทั้งสองคน

“ปรมจารย์ภูเขาทมิฬได้สางคนไปหาปีศาจต้นไม้!”

ผมสีดำบนใบหน้าของเนี่ยเสี่ยวเชี่ยนพัดไปมาในขณะที่ความวิตกกังวลปรากฏในดวงตาขนาดใหญ่ของเธอภายใต้แสงจันทร์

“เธอพูดว่าอะไรนะ??”

“เขาส่งใครมา?”

จีเย่รู้สึกประหลาดใจมาก

“ในหมู่พวกเขามีสองคนที่ยังมีชีวิต พวกเขาทุกคนมีอาวุธ นอกจากนี้ยังงมีทหารหุ้มเกราะอีกยี่สิบนาย แต่น่าจะเป็นคนตาย!” เนี่ยเสี่ยวเชี่ยนกล่าว

“ผู้เข้าร่วมสองคนและผู้พิทักษ์ภูเขาทมิฬ 20 ตัว?”

เมื่อเจอกับเหตุการณ์ร้ายแรง ในที่สุดเจ้าอ้วนจูก็ละสายตาจากเขาและสบตากับจีเย่

“พวกเขาคุยอะไรกัน?” จีเย่เอ่ยถาม

“พวกเขาถามย่าว่าเธอรู้จักกับคนที่ชื่อว่าหยานซีเซียมั้ยและถามเกี่ยวกับสถานการณ์ของวัดหลานรั่ว ปรมจารย์หนุ่ม พวกเขาน่าจะมาที่นี่เพื่อหาท่าน!”

เนี่ยเสี่ยวเชี่ยนดูกังวลเล็กน้อย

จีเย่เคยบอกเธอว่าเขาจะโจมตีปีศาจต้นไม้ในวันพรุ่งนี้ แต่เขาไม่คาดคิดว่าปีศาจภูเขาทมิฬจะส่งคนมาในคืนนี้

‘มันมาเร็วกว่าที่ฉันคิดไว้ ฉันคำนวณพลาด’

จีเย่ขมวดคิ้ว

เนื่องจากพวกเขาสามารถเรียนรู้เกี่ยวกับความเชื่อมโยงระหว่างปีศาจภูเขาทมิฬและปีศาจต้นไม้จากภูมิหลังของโปเยโปโลเย อีกฝ่ายจึงน่าจะรู้ว่าปีศาจต้นไม้และหยานซีเซียนั้นเกี่ยวข้องกัน!

ผ่านมาเพียงวันเดียว แต่พวกเขาก็มาถึงแล้ว เรื่องนี้เกินความคาดหมายในตอนแรกของเขาอย่างไม่ต้องสงสัย

เดิมทีเขาต้องการใช้ประโยชน์จากการไหลของเวลาที่รวดเร็วในสนามรบแห่งโชคชะตาเพื่อผสานไอเทมให้มากขึ้นก่อนที่จะต่อสู้กับอีกฝ่าย!

“ตอนนี้เราต้องทำอะไร?”

เจ้าอ้วนจูก็ยังรู้ว่าสิ่งต่างๆ เริ่มมีอุปสรรคมากขึ้น

“กลับกันเถอะ เราจะบุกไปหาพวกมัน” จีเย่กล่าวอย่างเด็ดขาด

หลังจากได้รับข้อมูลเกี่ยวกับตำแหน่งของหยานซีเซียแล้ว อีกฝ่ายอาจจะกระตุ้นให้ปีศาจต้นไม้พันปีโจมตีพร้อมกัน หรือพวกเขาอดทนและส่งผู้ส่งสารกลับไป พวกเขาจะโจมตีหลังจากที่อีกสองคนที่อยู่ฝ่ายภูเขาทมิฬมาถึง!

ในทางทฤษฏี เขาไม่สามารถรอได้อีกต่อไป

ตราบใดที่พวกเขาจัดการกับคนกลุ่มนี้ก่อน ความได้เปรียบของจำนวนศัตรูก็จะลดลงครึ่งหนึ่ง

ยังไงก็เป็นความผิดพลาดของอีกฝ่ายที่แยกกัน!

…

“ฮ่าๆๆๆๆ…”

ด้านหลังวัดหลานรั่ว มีกลิ่นหอมและแสงริบหรี่

ปีศาจต้นไม้สวมชุดคลุมยาวสีม่วง เธอมาพบกับทูตจากภูเขาทมิฬ

“ท่านแข็งแกร่งมาก!”

“ว้าววว ดาบของท่านใหญ่มาก!”

‘ทหารยมโลก’ ที่หุ้มเกราะนั้นได้สวมกอดผีสาวจำนวนมาก เนื่องจากพวกเขาดื่มแอลกอฮอล์ที่มีเพียงสิ่งมีชีวิตวิญญาณเท่านั้นที่จะสามารถดื่มได้ พวกเขาจึงเล่นเกมและหัวเราะกันอย่างสนุกสนาน!

มีเพียงสองคนเท่านั้นที่สวมชุดที่แตกต่างจากชุดโบราณจากโลกเล็กน้อย คนหนึ่งมีซองดาบสีขาวที่หลังของเขาในขณะที่อีกคนมีน้ำเต้าสีดำแดงสองอันห้อยลงมาจากเอวของเขา พวกเขาไม่ได้กินหรือดื่มอะไรเลย

แต่พวกเขากลับส่ายหัวด้วยความโกรธเล็กน้อย พวกเขายืนอยู่ข้างหน้าต่างและบางครั้งก็จะเหลือบมองไปยังวัดหลานรั่วซึ่งอยู่ไม่ไกล

ตุบ!

ทันใดนั้นพวกเขาทั้งสองคนก็หันหัวอย่างพร้อมเพรียงกัน

นี่เป็นเพราะห่างออกไป มีบางอย่างถูกโยนเข้าไปในห้องโถงจากหน้าตาง

มันเป็นวัตถุรูปไข่ขนดเท่ากับกำปั้น หลังจากที่มันตกลงมาบนพื้น มันก็เริ่มปล่อยควันสีขาวออกมา

นัยตาของผู้เข้าร่วมทั้งสองคนจากค่ายศัตรูหดลงในทันที!