Earth’s Best Gamer - ตอนที่ 91

“บรูววว!”

เมื่อจีเย่ก้าวเข้ามาในบริเวณที่ถูกล้อมรอบด้วยเสาสีเขียวที่ทอดตรงไปบนฟ้า ภายในสายตาของเขาก็เต็มไปด้วยแสงสว่างสีเหลืองแห่งโชคชะของเผ่ามนุษย์

เมื่อเดินเข้าไปไกลขึ้น แสงสีเหลืองก็จางลง และการมองเห็นของเขาก็กลายเป็นป่าสีดำในเวลากลางคืนอย่างช้าๆ ดวงจันทร์เต็มดวงที่สว่างไสวอยู่บนท้องฟ้า และเขาก็สามารถก็ได้ยินเสียงหมาป่าเห่าหอนอย่างแผ่วเบา!

สภาพแวดล้อมตะวันตก มนุษย์หมาป่า เวทมนตร์ ยมโลก?

หลายคำปรากฏในใจของจีเย่

“ใช่แล้วท่านหัวหน้า มีเพียงเราสองคนเท่านั้น ดูเหมือนว่าเด็กสาวชุดเหลืองจะมีความดีที่ไม่ดี!”

เสียงของหลู่จือเซินดังขึ้นข้างเขา

หลังจากเข้าสู่สนามรบแห่งโชคชะตา การปกปิดร่างกายของเขาก็หายไป เขากลับมาอยู่ในร่างสูงใหญ่เช่นเดิมพร้อมกับไม้เท้าโลหะเหมันต์หนัก 50 กิโลกรัมในมือของเขา

“ผู้นำหลู่ นายตาแหลมมาก…”

จีเย่ยิ้ม

โจวจี้เยียกไม่ได้กล่าวอะไรมากนัก ในฐานะวีรบุรุษที่ ‘ถูกลดระดับ’ นิสัยของเธออาจจะไม่สุดโต่งเหมือนกับตอนที่เธอเข้ายึดนิกายง้อไบ๊ในช่วงหลังของเรื่องเพราะเธอสูญเสียความทรงจำไปบางส่วน

อย่างไรก็ตามหนิงหลิงก็มาจากสังคมยุคใหม่ที่มีข้อมูลจำนวนมาก เมื่อพวกเขาพบกันครั้งแรกการประชุมของสำนักงานสมาพันธ์ เธอดูเหมือนเด็กสาว ‘ที่ไม่มีความสำคัญ’

เธอเป็น ‘คนไร้เดียงสา’ จริงเหรอ?

บุคคลดังกล่าวอาจปรากฏในผู้เล่นกลุ่มที่สอง แต่ในบรรดา ‘ผู้เล่นเบต้า’ กลุ่มแรกที่ผ่านบททดสอบ อัตราส่วนอาจน้อยยิ่งกว่าจำนวนแพนด้าในโลกด้วยซ้ำ

ยิ่งไปกว่านั้น ‘ทักษะการแสดง’ ของเด็กสาวที่ไม่มีความสำคัญนั้นไม่ใช่ความสามารถหลักอย่างไม่ต้องสงสัย แม้หลู่จือเซินผู้ซึ่งมองคนไม่ค่อยออกก็สามารถมองผ่านความคิดของเธอได้ เธอด้อยกว่าซวีเสวียผู้ที่เป็น ‘มืออาชีพ’ มากนัก!

อย่างไรก็ตามอันที่จริง จีเย่ไม่ได้ปฏิเสธที่จะถูกกำหนดให้ร่วมสนามรบเดียวกับพวกเขา

ก่อนอื่นเลย ‘โจวจี้เยียก’ นั้นเป็นเจ้าของบัตรทอง ตามความลำดับความสำคัญที่เจ้านายร้านอาหารให้กับบัตรทอง อาจมีคนไม่มากนักที่มีบัตรทองมาจากถิ่นฐานเมืองหยาง สำหรับเด็กสาวที่ไม่มีความสำคัญนั้นสามารถได้รับบัตรเงิน มันความว่าความแข็งแกร่งของเธอไม่ได้อ่อนแอ และเธอก็ไม่เป็นภาระอย่างแน่นอน

มันเป็นเรื่องดีกว่าที่จะ ‘ร่วมมือ’ กับทั้งสองมากกว่าที่จะพบกับเพื่อนร่วมทีมที่ไม่มีประโยชน์หลังเข้าสู่สนามรบ!

ที่สำคัญที่สุด หนึ่งในเป้าหมายสำคัญในการเข้าสู่ ‘สนามรบแห่งโชคชะตา’ ของเขานั้นคือการเชี่ยวชาญศิลปะเก้าหยาง

แม้ว่าสกิลนี้จะอยู่ในรูปแบบของ ‘คู่มือ’ ซึ่งมีข้อมูลเชิงลึกของโจวจี้เยียก

แต่มันก็เป็นเพียงความเข้าใจของเธอ จะเป็นเรื่องดีกว่าที่จะเฝ้าดูศิษย์ชั้นยอดของนิกายง้อไบ๊คนนี้เป็นการส่วนตัวซไึ่งกลายเป็นเจ้านิกายในตอนท้าย นำข้อมูลเชิงลึกของเธอไปปฏิบัตรจริงในระหว่างการต่อสู้

ยิ่งไปกว่านั้น อาวุธที่ใช้โดยวีรบุรุษ ‘นักศิลปะการต่อสู้’ คนแรกที่เขาพบในดินแดนแห่งมรดกก็คือดาบ หากเขามีโอกาส ‘ฝึกซ้อม’ กับเธอสองสามวัน มันอาจช่วยเขาในการสร้าง ‘เต๋าดาบ’ ของเขาได้เป็นอย่างดี!

“บรูววว!”

ในทางตรงกันข้าม ป่าที่มีเสียงเหาห่อนหมาป่านั้นสามารถอธิบายได้ว่าเป็นโลกแฟนตาซีตะวันตก

“ท่านหัวหน้า เสียงเห่าหอนหมาป่าอยู่ใกล้ๆ!” สีหน้าของหลู่จือเซินเปลี่ยนไปในขณะที่เขากล่าว

มีจุดสีเขียวหลายจุดปรากฏในป่ารอบพวกเขาและพุ่งเข้ามาใกล้พวกเขาอย่างรวดเร็วt

จากนั้นด้วยเสียงเห่าหอนอย่างต่อเนื่อง หมาป่าเทามากกว่าสิบตัวก็ล้อมทั้งสองไว้ด้วยแสงสีเขียวที่เปล่งประกายออกมาจากดวงตาของพวกมัน

“หมาป่าพวกนี้ดูเหมือนจะเป็นหมาป่าเทาระดับสามัญ แต่ทำไมพวกมันถึงตัวใหญ่แบบนี้?”

คนธรรมดาจะรู้สึกสิ้นหวังอย่างแน่นอนหากพวกเขาถูกหมาป่ามากกว่าสิบตัวล้อมในป่า แต่จีเย่และหลู่จือเซินนั้นไม่กลัว

อย่างไรก็ตามหมาป่าเหล่านี้ดูเหมือนหมาป่าเทาจากโลก

อย่างไรก็ตามขนาดของพวกมันใหญ่กว่าหมาป่าบนโลกมาก มันมีขนาดใกล้เคียงกับ ‘หมาป่าที่แข็งแกร่ง’ ระดับสามัญอันดับ 6 ในบรรดาหมาป่าน้ำเงินหลังโลหะ!

“นี่คือโลกแฟนตาซีตะวันตกงั้นเหรอ?”

จีเย่ขมวดคิ้ว นี่ไม่ใช่โลกแห่งงโชคชะตาที่เขาต้องการ

“บรูววว!”

ในขณะนั้นเอง ฝูงหมาป่าก็ไม่สามารถอดกลั้นได้อีกต่อไป หมาป่าเทาตัวใหญ่หลายตัวที่มีดวงตาสีเขียวก็ได้พยายามพุ่งใส่ทั้งสอง!

“หมอบลง!”

สัญลักษณ์หัวหน้าหมาป่าสีเงินปรากฏบนหน้าผากของจีเย่ภายใต้ดวงจันทร์เต็มดวง

ทันใดนั้นหมาป่าเทาที่มีดวงตาสีเขียวหลายสิบตัวก็ถอยกลับไปด้วยความหวาดกลัว แม้ว่าพวกมันจะไม่ได้หมอบลงกับพื้นทันทีเหมือนกับหมาป่าน้ำเงินหลังโลหะรอบถิ่นฐาน แต่ก็มีความกลัวที่เห็นได้ชัดเจนในสีหน้าของพวกมัน

สัญลักษณ์หัวหน้าหมาป่าได้ผล มันอาจจะไม่ใช้โลกแห่งเวทมนตร์!

แววตาของจีเย่สว่างขึ้น

สัญลักษณ์หัวหน้าหมาป่าป็นของหมาป่าน้ำเงินหลังโลหะ

แม้ว่าคำอธิบายจะกล่าวว่าหมาป่าตัวอื่นจะตระหนักถึงตัวตนของเขา แต่ในทางทฤษฏีแล้ว สิ่งเหล่านี้จะสามารถใช้เฉพาะในโลกเทพนิยายตะวันออกใช่มั้ย?

หากมันเป็นหมาป่าที่กลายร่างมาจาก ‘มนุษย์หมาป่า’ ในตำนานตะวันตก หรือฝูงหมาป่าที่ถูกเลึ้ยงจากมนุษย์หมาป่า การตอบสนองของมันจะไม่ยอดเยี่ยมแบบนี้

“บรูววว!”

อย่างไรก็ตามหมาป่าที่มีตัวสูงเป็นพิเศษตัวหนึ่งซึ่งน่าจะเป็นหัวหน้าหมาป่าก็ลังเลอยู่สักพักก่อนที่จะอ้าปากเพื่อเผยให้เห็นเขี้ยวสีขาวของมัน

ดวงตาสีเขียวคู่หนึ่งภายใต้แสงจันทร์ได้จ้องมองไปที่จีเย่ในขณะที่มันคำรามออกมาเบาๆ กรงเล็บทั้งสี่ของมันขุดพื้นในขณะที่มันทำท่าทางราวกับว่ามันกำลังจะโจมตี!

“ท่านหัวหน้า…”

หลู่จือเซินเบิกตากว้างและยกไม้เท้าที่มีน้ำหนัก 50 กิโลกรัมขึ้นมา!

“ผู้นำหลู่ไม่จำเป็นต้องโจมตี!”

จีเย่หยุดเขาไว้

นี่เป็นเพราะเขาเข้าใจสิ่งที่หัวหน้าหมาทำ แม้ว่าเขาจะมีสัญลักษณ์หมาป่า แต่เาก็ไม่ใช่หมาป่าเทา

ดังนั้นหัวหน้าหมาป่าตัวนี้จึงต้องการท้าทายเขา เว้นแต่เขาจะชน ผลลัพธ์ก็จะเป็น…

“บรูวววว!”

เห็นได้อย่างชัดเจนว่าสิ่งที่ตามมาในประโยคนั้นไม่มีความหมาย แม้ว่าหมาป่าเทาฝูงนี้จะมีขนาดตัวที่ใหญ่กว่าปกติ แต่ระดับของหัวหน้าหมาป่าก็อยู่เพียงระดับสามัญอันดับ 6

ในชั่วพริบตา มันก็เลือกที่จะหมอบลงพื้นหลังจากที่ดวงตาของมันบอบช้ำจากการต่อยทำให้มันดูเหมือนกับหมาฮัสกี้

“ใช้ฝูงหมาป่าเปิดทางและตามไป!”

หลังจากเข้าสู่ ‘สนามรบแห่งโชคชะตา’ เขาก็ปราบหมาป่าเทากลุ่มใหญ่ทันที สิ่งนี้ทำให้เขาสงสัยว่าเขาคือ ‘เมล็ดพันธุ์แห่งโชคชะตา’ ที่ผู้จัดการสาวชุดม่วงกล่าวถึงหรือไม่

อย่างไรก็ตามสิ่งที่สำคัญที่สุดในตอนนี้ก็คือการตรวจสอบภูมิหลังของ ‘สนามรบแห่งโชคชะตา’ ดังนั้นจีเย่จึงใช้สัญลักษณ์หัวหน้าหมาป่าเพื่อสั่งการให้หมาปาเทาและส่งหมาป่าเทาตัวใหญ่หลายตัวออกไปสอดแนม!

หลังจากเดินเข้าไปในป่าหลายนาที พวกเขาก็พบกับสถานการณ์ใหม่

“บรูวว! บรูวว! บรูวว…”

หมาป่าสอดแนมข้างหน้าหยุดเคลื่อนไหวอย่างกระทันหันและส่งเสียงร้องออกมา

“บรูววววว!”

แม้ว่าหัวหน้าหมาป่าที่ตอนนี้หัวดูเหมือนหมาฮัสกี้จะกระตุ้นพวกมัน แต่หมาป่าสองสามตัวที่กำลังสอดแนทก็ไม่ได้เดินไปข้างหน้า

ในฐานะมนุษย์ แม้ว่าจีเย่จะมีสัญลักษณ์หัวหน้าหมาป่าและสามารถสั่งการหมาป่าเทาได้ แต่เขาก็ไม่สามารถเข้าใจภาษาหมาป่าได้อย่างแน่นอน!

“ท่านหัวหน้าให้ฉันไปดูเอง!”

หลู่จือเวินกล่าวในขณะที่เขาเดินผ่านป่าทึบที่ปิดกั้นการมองเห็นของเขาพร้อมกับไม้เท้าสมาธิโลหะเหมันต์และเดินผ่านออกไป

“อ๊ะ? ท่านหัวหน้ามีวัดอยู่ที่นี่ แต่ดูเหมือนจะถูกทิ้งร้าง?”

น้ำเสียงนั้นฟังดูประหลาดใจ

สิ่งนี้พิสูจน์ได้ว่านี่ไม่ใช่โลกเวทมนตร์อย่างไม่ต้องสงสัย

เมื่อเขาได้ยินเกียวกับวัดร้างและการรวมตัวของฝูงหมาป่า จีเย่ก็นึกถึงบางสิ่งและเอ่ยถาม “วัดร้าง? เห็นชื่อวัดมั้ย?”

“มีป้ายอยู่ที่นี่… ฉันคิดว่ามันเป็นวัดหลานรั่ว!”