Earth’s Best Gamer - ตอนที่ 44

“ทั้งซ่งเจียงและหลินซงไม่เคยมาที่ภูเขามังกรคู่ ศาลเจ้านี้ดูเหมือนจะเป็นวัดสำหรับพระ การตกแต่งทำได้ดีซึ่งหมายความว่าสถานที่แห่งนี้ยังอยู่ในระหว่างการพัฒนา เมื่อพิจารณาถึงเรื่องนี้ ฉันจะบอกว่า ‘วีรบุรุษ’ ที่อาศัยอยู่ที่นี่อาจเป็นหลวงจีนลายบุปผาหลู่จือเซิน ตีเสืออู่ซง หรืออสูรหน้านิลหยางจื้อ มันควรเป็นหนึ่งในพวกเขา”

“คนรุ่นใหม่ลืมเกี่ยวกับอัญมณีแห่งวรรณกรรมของประเทศไปแล้วเหรอ? เราควรสอนพวกเขามากกว่านี้ในตำรา…”

คนที่พูดเป็นชายชราผมขาวอีกคนหนึ่งที่เตี้ยกว่าเมื่อเทียบกับอีกคน เขาไม่ได้พูดในตอนนั้นเพราะยุ่งอยู่กับการอ่านป้ายและศิลาโบราณที่กระจัดกระจายอยู่รอบศาลเจ้า

ซวีเสวียรู้สึกว่าใบหน้าของเธอร้อนผ่าวด้วยความอับอายหลังจากได้ยินคำพูดเหน็บแนมของเขา แต่เธอก็ไม่โต้แย้งเพราะชายชราคนนี้มีการศึกษาสูงอย่างเห็นได้ชัด

“ถูกต้องแล้วเพื่อน” ชายชราตัวสูงยิ้ม “อย่างไรก็ตาม ทั้งสามคนนั้นก็เป็นวีรบุรุษระดับสูงสุดเท่าที่เรื่องราวที่เกี่ยวข้องจะมี ตามในฟอรั่ม เราจำเป็นจะต้องบูชายัญไอเทมในตำนานหรือมากกว่าไอเทมที่ดีกว่านั้นเพื่ออัญเชิญพวกเขา มันฟังดู… ยากมากที่จะทำแบบนั้น บางทีเราอาจจะพบคนที่ไม่สุดยอด อาจเป็นนางยักษ์ซุนเอ้อร์เหนียง ยอดกสิกรจางชิง หรือดาบอสูรเฉาเจิ้ง พวกเขาทั้งหมดต่างก็เป็นมิตร”

“หรือบางทีอาจเป็นเติ้่งหลง เจ้าของคนเดิมของภูเขามังกรคู่ซึ่งภายหลังถูกหลู่จือเซินสังหาร?” ชายหนุ่มมนุษย์เงินเดือนร่างอ้วนพูดแทรก “ผู้เล่นบอกว่าวีรบุรุษที่เราจะได้รับนั้นไม่จำเป็นต้องสอดคล้องกับไทม์ไลน์ของเรื่อง ตราบใดที่มีคนเกี่ยวข้องกับสถานที่แห่งนี้ พวกเขาก็สามารถปรากฏตัวในบางจุดได้ โอ้… อย่ามองฉันแบบนั้น บริษัทที่ฉันเคยอยู่ก่อนหน้านี้ทำเกมที่ใช้ซ้องกั๋งเป็นธีมหลัก แน่นอนว่าฉันต้องอ่านมาแล้ว”

“ทำไมเราไม่ถามล่ะ?” ซวีเสวียฟื้นตัวจากความอึดอัดและต้องการคุยกับยามอีกครั้ง

อย่างไรก็ตามก็มีคนพูดก่อนเธอ เป็นชายวัยกลางคนอีกคนในวัยสามสิบปีที่ไม่ได้พูดอะไรเลยในระหว่างกระบวนการก่อนหน้านี้ เช่นเดียวกับชายชราร่างเตี้ย เขาใช้เวลาตรวจสอบสภาพแวดล้อมทันทีที่มาถึง แต่เมื่อเทียบกับชายชราแล้ว เขาให้ความสำคัญกับคนที่อยู่ด้านนอกมากกว่า

“ผู้นำของเรา?” ยามคนแรกผู้ซึ่งดูผ่อนคลายมากขึ้นตอบเขา “คุณหมายถึงผู้นำหลู่ต๋าใช่มั้ย?”

“นั่นคือหลู่จือเซินใช่มั้ย?” ชายคนนั้นกลับเข้าไปข้างในและกล่าวกับสมาชิกที่มีอายุมากกว่า

“งั้นก็คือหลู่จือเซิน! ใครก็ตามที่ทำภารกิจตั้งถิ่นฐานนี้สำเร็จนั้นทำงานได้ดีทีเดียว!” ชายชราร่างสูงอุทานด้วยความชื่นชม

“คุณแน่ใจนะว่าได้ยินมาถูก?” ซวีเสวียดูไม่พอใจอีกครั้งหลังจากไม่สามารถ ‘ควบคุม’ สถานการณ์ได้ “คนพวกนั้นมาจากสมัยโบราณ บางทีพวกเขาอาจจะมีสำเนียงแปลกๆ ก็ได้นะ”

“ไม่ผิดหรอก” ทันใดนั้นชายหนุ่มมนุษย์เงินเดือนก็ตะโกนด้วยความตื่นในขณะที่มองไปที่ประตูซึ่งมีคนสองคนเดินเข้ามา

หนึ่งในนั้นมีขนาดใหญ่และดูดุร้ายมากจนผู้คนไม่สามารถมองข้ามเขาได้ ไม่ต้องพูดถึงเคราขนาดใหญ่ หัวที่ไร้เส้นผมและรอยสักดอกไม้ที่สะดุดตาที่ปกคลุมร่างกายส่วนบนของเขา

อันที่จริง ผู้เล่นใหม่ส่วนใหญ่ไม่เคยอ่านซ้องกั๋งในเมื่อมีหนังสือที่เหมาะสมกับพวกเขามากกว่า ถึงอย่างนั้นพวกเขาทุกคนก็รู้จักชื่อเสียงที่โด่งดังของหลวงจีนลายบุปผาหลู่จือเซินผู้ที่ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของซ้องกั๋ง

“รอเดี๋ยว มีคนอื่นอีก…” ไม่นานผู้คนก็เริ่มสังเกตเห็นร่างเล็กที่เดินนำหน้าชายร่างใหญ่

ในวินาทีต่อมา สามคนในหมู่พวกเขาก็เบิกตากว้างในเวลาเดียวกัน เนื่องจากพวกเขาจดจำคนที่กำลังเดินเข้ามาได้

“คุณจี??”

“โอ้? คุณเจียงและ… หมอซาง” จีเย่เห็นใบหน้าที่คุ้นเคยสองคนในศาลเจ้าหลังจากที่ได้รับสิ่งที่ยามกล่าว

เจียงเหวินหมิงเป็น ‘ผู้เชี่ยวชาญเรื่องงู’ ผู้ที่ให้บทเรียนแก่เขาเกี่ยวกับวิธีการระบุโครงสร้างและจุดอ่อนของงูชนิดต่างๆ ในขณะที่ซางเยี่ยนคือจิตแพทย์จากโรงพยาบาลในเมือง จีเย่เพิ่งพบเธอก่อนที่จะเข้าสู่ดินแดนแห่งมรดก

“ว้าวว ฉันไม่เคยคิดเลยว่าจะได้เจอคุณอีกครั้งที่นี่!” ทั้งเจียงเหวินหมิงและซางเยี่ยนดูตื่นเต้นเพราะการเจอหน้ากัน เนื่องจากจีเย่อยู่ที่นี่ พวกเขาจึงสามารถบอกได้เลยว่ามันไม่ใช่ ‘ค่ายโจร’ ที่อันตราย

ในขณะเดียวกันซางเยี่ยนสามารถบอกได้ว่าจีเย่เป็นคนสำคัญในถิ่นฐานนี้โดยการอ่านจากภาษากายของหลู่จือเซิน นอกจากนี้เธอยังรู้ด้วยว่าจีเย่เป็นหนึ่งในผู้เล่นไม่กี่คนที่ผ่าน ‘การทดสอบครั้งแรก’

“ผู้นำ ท่านหัวหน้า ยินดีต้อนรับกลับมาครับ!”

“สวัสดีครับท่านหัวหน้า!”

วิธีที่ยามทุกคนกล่าวกับจีเย่ช่วยยืนยันทฤษฏีของเธอ

“เขาชื่อจีเย่งั้นเหรอ?” ซูนงอิ๋งตรวจสอบชายที่เข้ามาเธออย่างระมัดระวัง ในมุมมองของเธอ ชายคนนี้ไม่ได้ดูชั่วร้าย แต่เธอรู้สึกว่าหัวใจของเธอเต้นแรงขึ้นเมื่อเขาเข้ามาใกล้

“คุณคือผู้เล่นงั้นเหรอ?” ซวีเสวียก็ตรวจสอบภาพลักษณ์ที่น่าประทับใจของจีเย่ด้วยความประหลาดใจเช่นกัน

ในฐานะผู้ให้ความบันเทิงที่มีชื่อเสียง เธอรู้วิธีการอ่านผู้คน เธอสามารถเห็นได้ว่าจีเย่มีตำแหน่งพิเศษในสถานที่แห่งนี้เพียงแค่มองว่าหลู่จือเซินยืนข้างเขาราวกับผู้คุ้มกัน

ผู้เล่นกลายเป็นหัวหน้าของถิ่นฐานนี้แล้วใช่มั้ย? ไม่มีทาง… ซวีเสวียคิดด้วยความขมวดคิ้ว

Fanpage : ผีเสื้อกลางคืน