Earth’s Best Gamer - ตอนที่ 43

ภูเขามังกรคู่

ที่ทางเข้าของศาลเจ้า ชนพื้นเมืองติดอาวุธหลายคนที่ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นทหารรักษาการณ์อยู่ที่ตำแหน่งของพวกเขาอย่างตั้งใจ ในขณะที่ผู้คนจำนวนมากพยายามมองเข้าไปในอาคารจากระยะไกล

ภายในอาคาร มีคน 9 คน ผู้ชาย 5 คนและผู้หญิง 4 คนอยู่ในชุดเริ่มต้นที่ดูเรียบง่ายนั้นกำลังคุยกันอยู่

“‘ศาลเจ้าแห่งความภักดี’? นี่คือโจรประเภทหนึ่งในเรื่องราวโบราณพวกนั้นหรือเปล่า?”

“เราโชคไม่ดีที่ถูกพวกอันธพาลบางคนขังไว้หรือเปล่า? โอ้ฉันรู้แล้ว ‘บททดสอบ’ ของเราคือการออกไปจากที่นี่แบบมีชีวิต!” เจียงเหวินหมิงกล่าวในขณะที่มองไปที่ทหารรักษาการณ์ที่อยู่นอกประตู

“ฉันไม่รู้… คนพวกนั้นเห็นเรา แต่ไม่ได้โจมตีเราใช่มั้ย?” ในที่สุดนักกีฬาสาวที่มีผมสั้นก็พูดอะไรบางอย่างที่เป็นประโยชน์ “คันธนูนั้นทำมาจากไม้เบิร์ช ดูจากรูปร่างแล้ว มันเป็นอาวุธทั่วไปที่มีการใช้กันอย่างแพร่หลายในสมัยราชวงศ์ซ่ง ฉันคิดว่าเราถูกพาไปยังสถานที่ทางประวัติศาสตร์”

คนที่พูดคนต่อไปก็คือผู้สูงอายุที่มีผิวหนังเหี่ยวย่นที่ดูเหมือนว่าจะมีอายุอย่างน้อย 80 ปี แต่ร่างกายของเขาจะสูงและมั่นคงแทนที่จะมีหลังค่อมลงเพราะความเจ็บปวดจากอาการป่วยและอายุที่มากขึ้น

“ตาดีนิสาวน้อย เธอมีความรู้เรื่องอาวุธโบราณมากแค่ไหน?”

“มันมีบางอย่างเกี่ยวกับอาชีพของฉันค่ะ”

เจียงเหวินหมิงได้ยินบทสนทนาของพวกเขาและมองไปที่สาวผมสั้นอีกครั้ง “เธอคือฉินเยว่หยู??”

“โอ้? คุณรู้จักฉันงั้นเหรอ?”

“อ่า เราคุยกันในฟอรั่มเมื่อวันก่อน เกี่ยวกับชายที่ใช้หน้าไม้ฆ่างู…”

“คุณนี่เองคุณเจียง!”

เมื่อฉินเยว่หยูและเจียงเหวินหมิงทำความรู้จักกันและกัน ก็มีคนจำนวนมากที่จำสาวผมสั้นได้เนื่องจากพวกเขาทั้งหมดเป็นพลเมืองของเมืองหยาง

“ฉินเยว่หยู? แชมป์นักยิงธนูระดับชาติและเป็นแบรนด์แอมบาสเตอร์ของพิพิธภัณฑ์ที่ใหญ่ที่สุดของเมือง ทำไมจะไม่มีใครรู้จักเธอล่ะ?”

“ฉันคิดว่ามีใครบางคนกระซิบเข้ามาในหัวของฉันตอนที่ฉันถูกอัญเชิญมา เสียงนั่นบอกฉันว่าให้เลือกเมืองเกิดหรืออะไรสักอย่าง นี่คือเหตุผล”

“เราทั้งหมดมาจากสถานที่เดียวกันใช่มั้ย? เยี่ยมเลย! เราสามารถช่วยเหลือกันและกันได้!”

ฉินเยว่หยูค่อยๆ กลายเป็นศูนย์กลางความสนใจของผู้คน ทำให้ผู้หญิงอีกคนในกลุ่มรู้สึกไม่พอใจ

“ดาราเหรอ? ดีเลย เธอไม่สามารถเป็นดาราชั้นนำได้โดยการใช้กล้ามเนื้อของเธอหรอกนะ เฮ้สุดหล่อ ช่วยบอกฉันหน่อยได้มั้ยว่าสถานที่แห่งนี้คือที่ไหน?” ผู้หญิงคนนั้นเดินออกไปจากกลุ่มและตรงไปที่หน้าประตูเพื่อถาม

“ฉันเอ่อ… อืมม…” ชายหนุ่มเอ่ยชึ้ยด้วยคำพูดที่ตะกุกตะกักในขณะที่ผิวสีแทนของเขาแดงระเรื่อ

ในมุมมองของ ‘คนโบราณ’ การแต่งตัวที่เปิดเผยของผู้หญิง ผมที่ยาวและผิวสีขาวของเธอนั้นทำให้เธอดูเหมือนกับนางฟ้าที่ลงมาจากสวรรค์ ยิ่งไปกว่านั้นผู้หญิงทุกคนในศาบเจ้าก็ดูน่าทึ่ง เมื่อเห็นสาวสวยจำนวนมาก ชนพื้นเมืองที่แข็งแกร่งพวกนั้นก็รู้สึกว่าเป็นไปไม่ได้ที่จะคิดให้รอบคอบเพราะเลือดถูกสูบฉีดมากเกินไป

แน่นอนว่าไม่มีใครที่พยายามทำสิ่งที่โง่เขลา พวกเขาได้รับการบอกล่วงหน้าแล้วว่าพวกเขาควรจะต้อนรับ ‘ผู้ถูกเลือก’

“ทะ-ที่นี่คือภูเขามังกรคู่ครับคุณผู้หญิง” ยามอีกคนที่ถือดาบอยู่ตอบคำถามของเธอ

“ภูเขามังกรคู่งั้นเหรอ?”

“มีใครรู้จักที่นี่บ้างมั้ย?”

“ขอเวลาแปปหนึ่ง ฉันคิดว่าฉันจำได้…”

ผู้เล่นคนใหม่ค้นหาในใจของพวกเขาอย่างรวดเร็วเพื่อดูว่าวรรณกรรมที่พวกเขาเคนอ่านในอดีตมีเนื้อหาที่เกี่ยวข้องหรือไม่

“ภูเขามังกรคู่… ภูเขาในชิงโจวมณฑลซานตงใช่มั้ย? มันเป็นชื่อเก่าที่ใช้ในสมัยราชวงศ์ซ่ง” เป็นชายชราที่คิดคำตอบขึ้นมาได้เป็นคนแรก

“ระ-เราถุกปกครองโดยราชสำนักซ่งครับ” ยามพยักหน้ายืนยัน “แต่ที่นี่ไม่ใช่ชิงโจว ที่นี่คือ ‘ดินแดนแห่งมรดก’”

“ฉันเข้าใจแล้ว ดังนั้นเราจึงอยู่ในโลกของซ้องกั๋ง”

“ซ้องกั๋ง?? คุณกำลังจะบอกว่าเราอยู่ในค่ายโจรจากซ้องกั๋งใช่มั้ย?”

“สุดยอด โชคเข้าข้างพวกเรา!”

ผู้เล่นดูมีความสุขกับการค้นพบครั้งนี้ เพราะชนพื้นเมืองส่วนใหญ่ในดินแดนแห่งมรดกมักจะถูกสร้างขึ้นแบบสุ่มโดยไม่มีเรื่องราวและภูมิหลังที่น่าสนใจใดๆ

อย่างไรก็ตาม ซ้องกั๋งนั้นแตกต่าง มันเป็นหนึ่งในตำนานที่มีชื่อเสียงที่สุดในประวัติศาสตร์ของประเทศมังกร

“เสียดายมากที่เราไม่ได้ไปที่บึงเหลียงซานโดยตรง” หญิงสาวผู้ที่คุยกับยามพยายามเข้าควบคุมเนื้อหาการสนทนา

“โอ้ เธอคือซวีเสวียใช่มั้ย? บริษัทของเราเคยร่วมงานกับคุณในช่วงแคมเปญเชิงพาณิชย์” ชายที่ดูยังหนุ่มแต่มีผมร่วงได้มองไปที่เธอ

“บริษัทของคุณ? คือ…” ซวีเสวียดูเหมือนจะดีใจที่มีคนจำชื่อของเธอได้ในที่สุด

เธอเป็นคนดังที่เกิดในเมืองหยางและได้รับชื่อเสียงกับสปอตไลท์อยู่ตลอดเวลา เธอรู้สึกแย่ในตอนแรกเนื่องจากคนเหล่านั้นใช้เวลานานมากเกินไปกว่าจะจำหน้าของเธอได้เพียงเพราะเธอไม่ได้แต่งหน้า ในสถานการณ์ปกติ เธอจะไม่เสียเวลาคุยกับมนุษย์เงินเดือนที่น่าเบื่อ แต่ตอนนี้เธอไม่สามารถจู้จี้จุกจิกได้

“ฉันทำงานให้กับบริษัทเทคโนโลยีอินเทอร์เน็ตมังกรซ่ง ในเมืองกวนซึ่งเป็นเมืองหลวงของจังหวัด” ชายหนุ่มมนุษย์เงินเดือนเผยที่ทำงานอย่างภาคภูมิใจ

คำตอบของเขาทำให้คนอื่นสงสัย แอนิเมชั่นยอดนิยมที่แสดงให้เห็นถึงการต่อสู้ระหว่าง ‘เทพเจ้าหน้าไม้’ และมอนเตอร์งูนั้นถูกสร้างขึ้นโดยบริษัทนี้และมันก็เป็นที่ชื่นชอบจากผู้ใช้งานฟอรั่มจำนวนมาก น่าเสียดายที่วิดีโอถูกลบในเวลาต่อมาด้วยเหตุผลบางประการ

“ฉันจำคุณได้!” ซวีเสวียแสดงรอยยิ้มที่เป็นมิตร “ช่างเป็นเรื่องบังเอิญ ดูเหมือนว่าเราจะได้ร่วมงานกันอีกครั้ง!”

แน่นอนว่าเธอจำไม่ได้ว่าเธอเล่นส่วนไหนใน ‘แคมเปญ’ นี้ อันที่จริงบริษัทและกลุ่มธุรกิจจำนวนมากมักจะขอใช้รูปถ่ายของเธอในหน้าแรกของผลิตภัณฑ์เพื่อดึงดูดลูกค้า และเธอก็ไม่สนใจพวกเขาเลยตราบใดที่เธอได้รับเงิน

แต่ว่าเธอก็ยังจะต้องแสดงบทบาท ‘ดารา’ เพื่อประโยชน์ในอาชีพการงานของเธอ

“เนื่องจากเรากำลังพูดเกี่ยวกับซ้องกั๋ง ฉันสงสัยว่า ‘วีรบุรุษนอกกฏหมาย’ คนไหนที่เราจะได้พบ” ซวีเสวียพยายามควบคุมกระแสของการสนทนาอีกครั้ง “มันน่าจะเป็น ‘เศียรเสือดาว’ หลินชงใช่มั้ย หรือเป็นซ่งเจียง?”

Fanpage : ผีเสื้อกลางคืน