Earth’s Best Gamer - ตอนที่ 27

มันเลยเวลาอาหารค่ำแล้วสำหรับผู้คนยุคโบราณ อย่างไรก็ตามผู้คนในภูเขามังกรคู่ก็ได้เตรียม ‘งานเลี้ยง’ ที่หรูหราเพื่อต้อนรับอดีตผู้นำของพวกเขาและจีเย่

หลู่จือเซินเป็นผู้ที่เข้าไปในป่าและนำศพมอนเตอร์หมู่ป่าระดับสามัญ อันดับ 7 กลับมาด้วยตัวคนเดียว หลังจากนั้นพ่อครัวหลายคนก็ย่างมันอย่างมีความสุขด้วยความช่วยเหลือของแสงเทียน เนื่องจากไม่มีไฟฟ้าใช้

ผู้คนในภูเขามังกรคู่ต่างก็มีความสุขด้วยความอิ่มเอมใจเป็นครั้งแรกในรอบหลายวัน หลังจากที่ถูกปกคลุมไปด้วยความหวาดกลัวตลอดเวลา

แน่นอนว่าด้วยการที่วิธีปรุงอาหารยังไม่มีในสมัยโบราณ จีเย่จึงไม่คิดว่ามันอร่อยมากนัก อย่างไรก็ตามเขาไม่ใช่คนที่จู้จี้จุกจิกกับการกิน

หลังจากกินอาหารเสร็จ จีเย่ก็ได้รับเชิญให้ใช้ห้องที่ดีที่สุดภายในวิหารซึ่งเดิมเป็นห้องส่วนตัวของ ‘อสูรหน้านิล’ หยางจื้อ ผู้นำอันดับสามของถิ่นฐาน

ทันทีที่เขาพบสถานที่ที่สงบ จีเย่ก็เริ่มฝึกฝนพลังภายในของเขาทันที

ในไม่ช้า ทั่วทั้งถิ่นฐานก็เงียบลงเนื่องจากคนส่วนใหญ่ไม่หลับก็ไปช่วยเฝ้ายามตอนกลางคืน

จีเย่ลืมตาขึ้นมาด้วยความรู้สึกที่ทั้งเหนื่อยล้าและสับสน

‘นี่มันยากกว่าที่ฉันคิด’

เมื่อเทียบกับสกิล ‘ระดับสามัญ’ เช่น พละกำลังของวัวและหมัดตั๊กแตน เห็นได้อย่างชัดเจนว่าพลังภายในดั้งเดิมระดับสามัญนั้นยากกว่ามากในการบ่มเพาะ แม้ว่าจีเย่จะเลือกใช้แต้มประสบการณ์เพื่อบ่ทเพาะ อย่างไรก็ตามหลังจากการฝึกฝนครั้งแรกของเขา ระดับของพลังโกลาหลดั้งเดิมในหน้าต่างสถานะของเขาก็อยู่เพียงระดับเชี่ยวชาญขั้นพื้นฐานเท่านั้น

สำหรับระดับของเขา เขาได้ไปถึง ‘ระดับวิสามัญ อันดับ 0’ แล้ว ใช่แล้วระดับวิสามัญ อันดับ 0!

อันดับ 9 แล้วไม่ใช่ตามด้วยอันดับ 1 แต่เป็น 0 มันหมายถึงการเข้าใจพลังระดับวิสามัญที่อ่อนแอ การประเมินจะเป็นระดับวิสามัญ แต่ไม่มีการเพิ่มพลังรบอย่างมีนัยสำคัญ มันเหมือนกับนักเวทย์ฝึกหัดตามที่กล่าวไว้ก่อนหน้านี้

ปัญหาหลักไม่ใช่วิธีที่เพิ่มความแข็งแกร่งในการต่อสู้ แต่เป็นการสะสมพลังภายใน!

จีเยาขมวดคิ้ว เขาตระหนักว่าเขาได้ทะลวงระดับด้วยพลังภายใน

หากพลังภายในนี้เหมือนกับที่อธิบายไว้ในนิยายทั่วไป เขาอาจต้องใช้เวลาสองสามปีในการบ่มเพาะเพื่อให้อยู่ในระดับที่มีประโยชน์ แน่นอนว่าเขาสามารถโกงได้ในดินแดนแห่งมรดกโดยการใช้แต้มประสบการณ์

อย่างไรก็ตาม ‘การโกง’ ดังกล่าวไม่ได้มีประสิทธิภาพอย่างที่ผู้คนคิด การใช้แต้มประสบการณ์เพื่อเพิ่มระดับสกิลไม่ได้ให้ความแข็งแกร่งใหม่แก่เขาโดยตรง แต่การกระทำดังกล่าวจะให้ ‘เวลาพิเศษ’ มากกว่าสิ่งที่เขามีในโลกจริง ในระหว่างนั้นเขาจะมีอิสระในการฝึกฝนสกิลตามที่เขาชอบ

ดังนั้นไม่ว่าเขาจะใช้แต้มประสบการณ์เท่าไหร่ ผลลัพธ์สุดท้ายของการฝึกฝนสกิลก็ยังคงขึ้นอยู่กับความเข้าใจ ความอดทนและความสามารถของเขา

จีเย่เรียนรู้ได้เร็วมากซึ่งทำให้เขาเรียนรู้หมัดตั๊กแตนได้ในระดับที่พอใช้ได้โดยใช้แต้มประสบการณ์ที่น้อยกว่าปกติ แต่ ‘พลังภายใน’ นี้ไม่ใช่สิ่งที่เขาจะฝึกฝนได้อย่างง่ายดาย มันต้องใช้เวลาในการสะสมพลังภายใน

เพื่อให้พละกำลังของวัวอยู่ในระดับ ‘ไร้ที่ติ’ เขาได้ใช้แต้มประสบการณ์ส่วนใหญ่ที่เขาเก็บมา ในตอนนี้เขาเหลือแต้มประสบการณ์เพียง 300 แต้มที่เขาได้มาจากการสังหารงูดำซึ่งทำให้เขา ‘ฝึกฝนฟรี’ ได้เพียง 30 วันเท่านั้น ในระหว่างนั้นเขาสามารถเพิ่มพลังภายในให้อยู่ในระดับเริ่มต้นได้

“นี่ยังใช้ไม่ได้…”

การใช้เวลาฝึกฝน 30 วันสามารถยอมรับได้ เขาสามารถมีชีวิตอยู่กับการฝึกฝนที่ยาวนานได้ซึ่งเขาเคยทำไปแล้ว เขาใช้เวลาฝึกฝนหมัดตั๊กแตน 3 เดือนตั้งแต่ต้นจนจบ ถึงอย่างนั้นการฝึกฝนหมัดตั๊กแตนก็สนุกกว่าเพราะเขาต้องทำให้สกิลสมบูรณ์ยิ่งขึ้นโดยการต่อสู้กับศัตรู อย่างไรก็ตามพลังภายในส่วนใหญ่ทำให้เขาต้องนั่งนิ่งราวกับรูปปั้น

“แต่นิยายการบ่มเพาะมีวิธีการบ่มเพาะหลากหลายรูปแบบใช่มั้ย?” เขาพึมพำกับตัวเอง “บางทีฉันอาจจะหาวิธีที่ไม่น่าเบื่อได้…”

เขาไม่ใช่ตัวละครหลักที่สามารถทำอะไรก็ได้ที่เขาต้องการเพื่อฝึกฝน ในขณะเดียวกันความแข็งแกร่งก็เพิ่มขึ้นอย่างบ้าคลั่งในแต่ละวินาที อย่างน้อย ‘นักบ่มเพาะมือใหม่’ อย่างเขาก็ไม่สามารถบรรลุระดับนั้นได้

อย่างไรก็ตามนี่คือดินแดนแห่งมรดก ไม่ใช่โลกนิยายทั่วไป บางที…

จีเย่อ่านหน่าต่างตัวละครของเขาและจ้องไปที่สกิล ‘การผสาน’possible.

จากนั้นเขาก็มองไปที่พละกำลังของวัวซึ่งมาถึงระดับไร้ที่ติแล้ว

[ศิลปะการต่อสู้ไร้นาม] 2

[ระดับ : วิสามัญ]

[ความหายาก : สมบูรณ์]

[ผลลัพธ์จากการผสานของพละกำลังของวัวและศิลปะการต่อสู้โกลาหลดั้งเดิม ช่วยเพิ่มความแข็งแกร่งโดยรวมของผู้ใช้ให้ดียิ่งขึ้น รวมทั้งปรับปรุงสมรถภาพทางกายภาพด้วย]

“อ่าา! ขั้นสมบูรณ์!”

หนึ่งชั่วโมงต่อมา จีเย่ก็อ่านข้อมูลใหม่ที่แสดงในหน้าต่างตัวละครของเขาในขณะที่แววตาของเขาเต็มไปด้วยความสุข นั่นออกมาดีกว่าที่เขาคาดไว้

นั่นเป็นสิ่งที่มี ‘ขั้นสมบูรณ์’ ชิ้นที่สองจากดินแดนแห่งมรดกที่เขาพบมาจนถึงตอนนี้ หรือเป็นสิ่งแรกที่เขาสามารถใช้ประโยชน์ได้จริงๆ เนื่องจากวิญญาณของงูดำเป็นเครื่องบูชายัญที่จะเป็นประโยชน์ไม่มากนัก

จากประสบการณ์เดิมของเขา บางสิ่งที่มีความหายาก ‘ขั้นสมบูรณ์’ นั้นยังคงมีข้อดีและข้อเสีย ความหายากถูกกำหนดโดยคุณสมบัติที่โดดเด่นที่สุดของศิลปะการต่อสู้ซึ่งได้อธิบายไว้แล้วในคำอธิบายว่าจะเพิ่มความแข็งแกร่งโดยรวมของเขา

ไม่ต้องสงสัยเลยว่านี่จะช่วยเพิ่มความสามารถในการต่อสู้ของเขา

สิ่งที่สำคัญที่สุดก็คือเขาได้รับความรู้ทั้งหมดเกี่ยวกับผลผลิตจากการผสานเช่นเดียวกับครั้งก่อนที่เขาใช้สกิลการผสาน

ยิ่งไปกว่านั้น เขาก็ไม่ได้สูญเสียวัสดุในการผสาน ดูเหมือนว่าผลของพละกำลังของวัวได้ถูกเพิ่มเข้าไปในศิลปะการต่อสู้ใหม่นี้ซึ่งจะช่วยเพิ่มประสิทธิภาพให้กับร่างกายของเขา

สุดท้ายแต่ไม่ท้ายสุด ศิลปะการต่อสู้ใหม่นี้สามารถปรับปรุงได้ด้วยการต่อสู้เหมือนกับที่เขาหวังไว้

“ผลลัพธ์ของการผสานระหว่างพละกำลังของวัวและศิลปะการต่อสู้โกลาหลดั้งเดิม… ฉันจะตั้งชื่อมันว่า ‘พละกำลังโกลาหลดั้งเดิม’ ก็แล้วกัน!”

นั่นมันฟังดูเชยมาก แต่ชื่อของศิลปะการต่อสู้นั้นไม่สำคัญตราบใดที่มันยังคงทรงพลัง