Cultivation Online อัจฉริยะข้ามยุทธภพออนไลน์ - ตอนที่ 75

ตอนที่ 75: หมอหวัง

หลังจากนั่งอยู่ในอ่างอาบน้ำขนาดใหญ่ได้ไม่กี่นาทีหยูร่อก็สังเกตเห็นบางอย่างที่แตกต่างออกไปในร่างกายของหยวนและเธอก็ตัดสินใจถามว่า “ฉันคิดไปเองหรือเปล่า … พี่อ้วนขึ้นไหมใช่พี่ชาย”

“อะไรนะเธอป้อนซุปให้ฉันมากกว่าปกติหรือเปล่า” หยวนตอบด้วยน้ำเสียงงงงวย

“ไม่ฉันตวงทุกอย่างตอนที่ทำอาหารและฉันจำไม่ได้ว่าจะเพิ่มขนาดมื้ออาหารของพี่ตอนไหน ร่างกายของพี่อ้วนขึ้นกว่าเดิมอย่างเห็นได้ชัด!” ยูรุ กล่าวขณะที่เธอมองไปที่ร่างเปลือยของเขาด้วยสายตาสงสัย

“ เธอแน่ใจหรือว่าไม่ได้จินตนาการไปเอง ฉันนึกไม่ออกว่าทำไมจู่ๆฉันถึงอ้วนขึ้น…” หยวนหยุดพูดกลางคันผ่านประโยคของเขาทันทีในขณะที่เขานึกอะไรบางอย่างได้

อีกอย่างวันนี้เขายังไม่ได้ทานอาหารสักมื้อเลยด้วย

‘เป็นไปไม่ได้ … หรือเป็นเพราะอาหารที่กินในเกม… ?’ หยวนคิดกับตัวเองและความสงสัยของเขาก็รุนแรงขึ้น

“ตราบใดที่พี่ไม่อ้วนจนถึงจุดที่ฉันไม่สามารถอุ้มพี่ได้อีกต่อไป มันก็น่าจะดี แต่ฉันจะถามหมอเกี่ยวกับเรื่องนี้ เมื่อเขามาถึง” ยูรุ กล่าว

สิบนาทีต่อมาคนรับใช้มาเคาะประตูห้องน้ำและพูดจากด้านนอกว่า “ท่านหญิงหมอหวังมาแล้วค่ะ”

“เอาล่ะออกไปได้แล้วพี่ชาย” ยูรุ โอบกอดร่างของเขาจากด้านหลังอย่างแน่นหนาก่อนที่จะลุกขึ้นยืนและดึงเขาไป

ไม่กี่อึดใจเธอก็วางเขาลงบนโต๊ะที่สั่งทำพิเศษซึ่งตั้งอยู่ข้างอ่างอาบน้ำก่อนจะกดปุ่มสองสามปุ่มบนโต๊ะ

ในไม่ช้าลมอุ่น ๆ ก็เริ่มพัดมาจากด้านข้างของโต๊ะทำให้ร่างกายของหยวนแห้งอย่างรวดเร็ว ในระหว่างนั้น ยูรุก็เช็ดตัวให้แห้งด้วยผ้าขนหนูและสวมชุดนอนที่สะอาด

เมื่อเธอสวมเสื้อผ้าเสร็จแล้วเธอก็ช่วยหยวนสวมเสื้อผ้าของเขาต่อ

หลังจากวางหยวนบนรถเข็นแล้วยูรุก็พาเขาออกไปข้างนอกและเข้าไปในอีกห้องหนึ่งซึ่งมีชายชราผมสีเทาและเครายาวรออยู่

“ขอบคุณที่มา แม้ว่ามันจะสายไปแล้วก็ตามหมอหวัง” ยูรุโค้งคำนับให้เขา

“อย่าพูดถึงมันเลยแม้ว่ามันจะเลยเที่ยงคืนไปแล้วและฉันก็หลับไปแล้วฉันก็จะมาที่นี่ทันทีถ้าถูกเรียก” หมอหวังหัวเราะขณะที่เขายืนขึ้นและเดินไปหาพวกเขา

“งั้นเหรอเกิดอะไรขึ้นฟังจากโทรศัพท์คุณค่อนข้างโวยวาย ฉันเลยคิดว่าต้องมีบางอย่างเกิดขึ้นกับนายน้อย แต่ดูเหมือนว่าเขาจะสบายดี” หมอหวังกล่าวหลังจากมองดูสภาพของหยวนด้วยตาเปล่า “ อันที่จริงเขาดูมีสุขภาพดีกว่าครั้งล่าสุดที่พบฉันด้วยซ้ำ!”

“อืมคุณเห็น … ” ยูรุ อธิบายสถานการณ์โดยบอก หมอหวังเกี่ยวกับกองก้อนสีดำที่มีกลิ่นเหมือนไข่เน่าและ หยวนก็อ้วนขึ้นเรื่อย ๆ ทั้งที่เขามีน้ำหนักเบาลงตลอดหลายปีที่ผ่านมา

“ กองก้อนสีดำที่มีกลิ่นเหมือนไข่เน่าน่าสนใจไหม…” หมอหวังหลับตาเพื่อไตร่ตรอง

หลังจากเงียบไปครู่หนึ่งเขาพูด “ฉันเคยได้ยินสถานการณ์เช่นนี้ในตำรายาโบราณเท่านั้น แต่ไม่เคยเห็นมันเป็นการส่วนตัวคุณมีตัวอย่างก้อนสีดำให้ฉันดูไหม?”

“มี ฉันจะเอามาให้ดู!” ยูรุ กล่าวขณะที่เธอรีบกลับไปที่ห้องของหยวนเพื่อนำตัวอย่างมา

เมื่อยูรุออกจากห้องหมอหวังมองหยวนด้วยสายตาที่น่าเวทนา จากผู้ป่วยหลายหมื่นคนที่เขาเคยรักษามาก่อนอาการของ หยวนนั้นไม่เหมือนใคร ในขณะที่เขาได้เห็นผู้ป่วยที่มีอาการคล้ายกัน แต่ส่วนใหญ่เกิดจากอุบัติเหตุหรือจากความเจ็บป่วยที่เกิดตามธรรมชาติ อย่างไรก็ตามหยวนไม่ได้ป่วยหรือได้รับบาดเจ็บอย่างน้อยก็ไม่มีหมอสักคนเดียวจากทั่วโลกที่สามารถตรวจพบสิ่งผิดปกติในร่างกายของเขาหลังจากใช้ความพยายามมานานหลายปี แม้แต่หมอหวังเองซึ่งได้รับการยอมรับว่าเป็นหนึ่งในแพทย์ที่ดีที่สุดในโลกก็ไม่สามารถหาต้นตอของปัญหาของหยวนได้และรู้สึกงุนงงกับปรากฏการณ์นี้

“นายน้อย คุณรู้สึกเจ็บปวดหรือรู้สึกอึดอัดในร่างกายของคุณเมื่อเร็ว ๆ นี้หรือไม่?” หมอหวังถามหยวนในภายหลัง

“ไม่” หยวนพูดโดยไม่ได้บอกหมอหวังเกี่ยวกับความเจ็บปวดที่เขารู้สึกเมื่อเขาพยายามปลูกฝัง

“แล้วความรู้สึกอื่น ๆ นอกจากความเจ็บปวดหรือความรู้สึกไม่สบายล่ะ?”

“ มันอาจจะฟังดูแปลก ๆ แต่เมื่อเร็ว ๆ นี้ฉันรู้สึกมีแรงมากขึ้นถ้าฉันทำได้ฉันจะกระโดดไปรอบ ๆ ตอนนี้” หยวนพูดด้วยรอยยิ้มที่หวานอมขมกลืน

“มีแรงมากขึ้น…?” หมอหวังมองหยวนด้วยดวงตาเบิกกว้าง นี่เป็นครั้งแรกที่เขาได้ยินคำพูดเช่นนี้จากปากของหยวน

“แล้วอาหารของคุณเมื่อเร็ว ๆ นี้มื้ออาหารของคุณเปลี่ยนไปหรือไม่” หมอหวังก็ถาม

“ เปล่าฉันยังไม่ได้กินอะไรเลยนอกจากซุป” หยวนพูดด้วยน้ำเสียงถอนหายใจ

“แล้วจำนวนล่ะนายหญิงเพิ่มส่วนผสมอะไรลงไปในซุปของคุณหรือไม่”

“ไม่… เธอบอกฉันไม่นานมานี้”

“ ขอเช็คชีพจรหน่อย ” จากนั้นหมอหวังก็หันมือของเขาและเริ่มตรวจสอบชีพจรของเขา

ไม่กี่อึดใจต่อมาหมอหวังหยิบหูฟังจากกระเป๋าของเขาและเริ่มฟังการเต้นของหัวใจของหยวน

“ อืม…แปลก…” จู่ๆหมอฮวังก็พึมพำด้วยน้ำเสียงงงงวย

“ มีอะไรผิดปกติหรือเปล่า?” หยวนถามเขาด้วยความกังวล

“หืมโอ้ไม่! อันที่จริงมันตรงกันข้ามกับที่คาด!” หมอหวังตอบด้วยน้ำเสียงประหลาดใจและกล่าวต่อว่า “ตาของฉันไม่ได้ฝาดใช่ไหม – อาการของคุณดีขึ้นมากเทียบกับการตรวจร่างกายครั้งล่าสุด!”

“จริงหรอ?” หยวนอุทานด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น แม้ว่าอาการที่ดีขึ้นของเขาจะไม่มีความหมายโดยรวมและเขาก็ยังพิการ แต่ก็ยังทำให้เขามีความสุขที่ได้รู้ว่าเขามีสุขภาพดีขึ้นและมันจะทำให้ยูรุ มีความสุขเมื่อเธอได้ยินเรื่องนี้

“ ฉันจะไม่โกหกคนไข้ นั่นจะเป็นสิ่งสุดท้ายที่ฉันทำ” หมอฮวังหัวเราะเบา ๆ

ไม่กี่นาทีต่อมายูรุก็กลับมาที่ห้องพร้อมกับภาชนะพลาสติกขนาดเล็กที่มีสิ่งสกปรกเล็กน้อยที่ออกมาจากร่างกายของหยวน

“ห๊ะนี่มันขยะชัดๆ ทำไมถึงออกมาจากร่างกายของนายน้อยได้ น่าสนใจ … ” หมอฮวังมองดูสิ่งสกปรกด้วยความสนใจและเขาพูดต่อ “อย่างกับน้ำมันเครื่องรถเลย แต่ฉันไม่เคยเห็นอะไรแบบนี้เลย ก่อน.”

“ เปิดได้ไหม” เขามองไปที่ ยูรุ ซึ่งดูลังเลทันที

ยูรุก็เดินไปที่ประตูพร้อมกับ หยวนก่อนจะเปิดดูเล็กน้อย

“โอเคเปิดได้แล้ว!” ยูรุพูดกับเขาในภายหลัง

“… “

หมอหวังจ้องมองเธอด้วยดวงตาที่เบิกกว้าง แน่นอนว่าคงกลิ่นไม่ได้เลวร้ายอย่างที่พวกเขาแสดงอาการกัน?

หลังจากคลายความกังวลใจ หมอหวังก็เปิดกล่องบรรจุเล็กน้อยและสูดดมก้อนสีดำที่อยู่ข้างในอย่างรวดเร็ว

* เอิ๊ก! *

หมอหวังปิดปากหลังจากได้กลิ่นเหม็นและปิดปากภาชนะอีกครั้งทันที

“กลิ่นเหม็นโคตรเลย พระเจ้า! ฉันมีประสบการณ์ที่ไม่พึงประสงค์มากมายเกี่ยวกับกลิ่นเหม็นในฐานะหมอ แต่ประสบการณ์นี้แทบทนไม่ได้!” หมอหวังอุทานด้วยมือที่สั่นเทาก่อนจะวางลงบนพื้นโดยที่เขาไม่กล้าแตะภาชนะอีกต่อไป

หลังจากเงียบไปครู่หนึ่ง หมอหวัง กล่าวต่อว่า “ฉันไม่มีทางรู้เลยว่าก้อนสีดำนั้นคืออะไรหากไม่ได้ตรวจสอบอย่างใกล้ชิดด้วยอุปกรณ์ที่เหมาะสมดังนั้นฉันจะนำมันกลับไปที่ห้องทดลองของฉันก่อนพรุ่งนี้เพื่อตรวจสอบ

“ ขอบคุณหมอหวัง” ยูรุพูดกับเขาจากประตูโดยที่ยังไม่กล้าเข้าใกล้เขา

“ อย่างไรก็ตามฉันได้ตรวจร่างกายของนายน้อยแล้วและไม่พบสิ่งผิดปกติหรือแตกต่างเกี่ยวกับตัวเขานอกจากความจริงที่ว่าร่างกายของเขามีสุขภาพดีขึ้นกว่าเดิมเล็กน้อย” หมอหวังอธิบายสั้น ๆ เกี่ยวกับผลลัพธ์

“ไม่มีอะไรผิดปกติ สุขภาพของเขาดีขึ้น คุณแน่ใจเกี่ยวกับเรื่องนั้นหรือไม่หมอหวัง” ยูรุมองเขาด้วยสายตาประหลาดใจ

“ใช่ดังนั้นคุณไม่ควรกังวลเกี่ยวกับเหตุการณ์นี้มากเกินไปอย่างไรก็ตามหากยังไม่สามารถระบุได้ว่าก้อนสีดำคืออะไร ฉันยังไม่กล้าให้คำตอบที่ชัดเจน”

“ไม่เป็นไร! ฉันพอใจกับผลลัพธ์!” ยูรุกล่าวด้วยรอยยิ้มที่สดใสบนใบหน้าของเธอ

“ พี่ได้ยินไหม สุขภาพพี่ดีขึ้น!”

“ ใช่…ฉันได้ยิน…” หยวนพูดพร้อมกับยิ้มเล็กน้อยบนใบหน้าของเขา

“อย่างไรก็ตามเนื่องจากไม่มีอะไรที่เราสามารถทำได้ตอนนี้ ก่อนที่ฉันจะตรวจสอบก้อนสีดำฉันขอตัวก่อน คุณควรจับตาดูนายน้อยต่อไปเผื่อว่าจะมีอะไรเกิดขึ้นอีกและหากเป็นเช่นนั้น โทรหาฉันแล้วฉันจะทิ้งทุกอย่างแล้ววิ่งมาที่นี่ “

“ฉันจะทำตามค่ะ ขอขอบคุณอีกครั้งหมอหวัง!” ยูรุโค้งคำนับให้เขาขณะที่เขาจากไป

“ ฮ่าฮ่าฮ่า…ฉันอิจฉาคุณนายน้อย คุณมีน้องสาวที่เอาใจใส่คุณอย่างดี!” หมอหวังหัวเราะเสียงดังขณะที่เขาหายไปจากสายตาของพวกเขา

เมื่อหมอหวังจากไป ยูรุก็พูดกับหยวนว่า “พี่ชายคืนนี้นอนด้วยกันเถอะสาวใช้ยังคงทำความสะอาดห้องของพี่อยู่”

“ เอาล่ะคืนนี้ฉันจะอยู่ในความดูแลของเธอ” หยวนพูด

ไม่กี่นาทีต่อมาเมื่อยูรุกลับไปที่ห้องของเธอเองพร้อมกับหยวนจู่ๆเธอก็พูดว่า “โอ้ใช่แล้วคุณยังไม่ได้ทานข้าว”

หลังจากอุ้ม หยวน ไปที่เตียงของเธอ ยูรุก็หายเข้าไปในครัวเพื่อเตรียมอาหารเย็นให้เขา

‘ตอนนี้ฉันอยู่คนเดียวแล้วเรามาลองฝึกฝนกันอีกครั้ง แม้ว่ามันจะเจ็บเหมือนนรก แต่ความเจ็บปวดก็ค่อยๆน้อยลงเมื่อฉันพยายามฝึกฝนมากขึ้น ‘ หยวนกล่าวอย่างเข้าข้างในขณะที่เขาเตรียมใจสำหรับความเจ็บปวด

ในเวลาต่อมาหยวนหายใจเข้าลึก ๆ และเริ่มใช้เทคนิคสวรรค์ในหัวของเขา

………