Cultivation Online อัจฉริยะข้ามยุทธภพออนไลน์ - ตอนที่ 72

ตอนที่ 72 โชคชะตาที่ไม่อาจหยั่งถึง

“อัญมณีศักดิ์สิทธิ์แห่งโชคลาภสวรรค์เป็นสมบัติที่ทรงพลังมากที่สามารถอ่านโชคชะตาและชะตากรรมของคน ๆ หนึ่งได้ และขึ้นอยู่กับความสำคัญของโชคชะตาของพวกเขาพวกเขาจะได้รับการจัดอันดับมีอัจฉริยะจำนวนนับไม่ถ้วนในโลกนี้ที่มีความสามารถในการเปลี่ยนแปลงหรือสร้างประวัติศาสตร์ แต่มีเพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่จะได้รับโชคชะตาเช่นนั้น อัจฉริยะที่จะส่งผลกระทบต่อสวรรค์ในระดับหนึ่งคนที่มีโชคชะตาที่สำคัญจะปรากฏตัวทุกๆหนึ่งหมื่นปี ” ผู้อาวุโสไป๋อธิบายให้เขาฟังถึงหน้าที่ของสมบัติที่เขาทำลาย

“สำหรับการจัดอันดับสุดท้าย – ลิขิตสวรรค์ … มีเพียง 13 คนที่ได้รับชะตากรรมเช่นนี้มาตั้งแต่สมัยโบราณและทุก ๆ คนในนั้นส่งผลกระทบต่อโลกอย่างมากจนได้รับศักราชของตนเอง “

“อย่างไรก็ตามมีคนไม่มากที่รู้เรื่องนี้ แต่จริงๆแล้วมีการจัดอันดับอื่นที่อยู่ข้างๆทั้งสามที่ฉันเพิ่งอธิบายไปและไม่มีชื่อสำหรับโชคชะตาดังกล่าวด้วยเหตุนี้ฉันจึงเรียกมันว่าโชคชะตาที่ไม่อาจหยั่งรู้”

“โชคชะตาที่ไม่อาจหยั่งรู้เป็นโชคชะตาเดียวที่อัญมณีศักดิ์สิทธิ์แห่งโชคลาภสวรรค์ไม่สามารถอ่านได้หรือบางครั้งก็ผิดพลาดว่าเป็นโชคชะตาสวรรค์และในกรณีที่อัญมณีศักดิ์สิทธิ์แห่งโชคชะตาสวรรค์ไม่สามารถอ่านโชคชะตาได้ก็จะระเบิดออก”

หลังจากอธิบายมาอย่างยาวนานผู้อาวุโสไป๋ก็ให้เวลาหยวนในการย่อยข้อมูลก่อนจะพูดต่อ“ นับตั้งแต่สมัยโบราณ…ไม่…นับตั้งแต่ที่ผู้ฝึกตนคนแรก มีเพียงสองคนที่ไม่รวมคุณที่มี ชะตากรรมที่มิอาจทราบ และฉันอยากรู้ว่าคุณเป็นคนแบบไหนในฐานะคนที่สามที่มีชะตากรรมที่ไม่อาจหยั่งรู้ ฉันจึงพาคุณมาที่นี่ “

“ ฉันเข้าใจหล่ะ… แต่คุณอยากรู้อะไรเกี่ยวกับตัวฉันบ้างฉันใช้ชีวิตอย่างไร้สาระมาตลอดชีวิตดังนั้นฉันไม่คิดว่าคุณจะพบสิ่งที่น่าสนใจเกี่ยวกับตัวฉัน” หยวนพูดกับเขา

“ประสบการณ์ชีวิตของคุณไม่สำคัญสำหรับฉัน  สิ่งที่ฉันอยากรู้คือความทะเยอทะยานของคุณ – ทำไมคุณถึงตัดสินใจเป็นผู้ฝึกฝนและอะไรที่ทำให้คุณอยู่ในเส้นทางการฝึกฝน” ผู้อาวุโสไป๋กล่าวกับเขา

“ ความทะเยอทะยานของฉัน…?” หยวนเลิกคิ้วก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงสงบ“ จริงๆแล้วฉันไม่มีความทะเยอทะยานใด ๆ และฉันแค่อยากจะมีความสุขกับโลกที่สวยงามนี้กับน้องสาวของฉันและถ้าเป็นไปได้ ก็คงได้มีเพื่อนเพิ่มหน่ะ”

“คุณไม่มีความทะเยอทะยานหรือ  นั่นค่อนข้างยากที่จะเชื่อเพราะผู้ฝึกฝนทุกคนมีความฝัน”

แม้จะแสดงความสงสัย แต่ผู้อาวุโสไป๋ก็ไม่สามารถสัมผัสได้ถึงคำโกหกใด ๆ จากสายตาที่ชัดเจนของหยวน

“แม้ว่าฉันอาจจะไม่มีความทะเยอทะยาน แต่ฉันก็มีความฝันนะ  อย่างไรก็ตามความฝันนี้ไม่ใช่สิ่งที่แค่ทำงานหนักหรือ แค่ตั้งใจก็ได้มันมา” หยวนกล่าวด้วยรอยยิ้มที่ขมขื่นบนใบหน้าของเขา

“หา คุณช่วยอธิบายหน่อยได้ไหมฃ” ผู้อาวุโสไป๋ถามเขาด้วยความสนใจ “ในโลกแห่งการฝึกฝนแทบไม่มีความฝันใดที่ไม่สามารถบรรลุได้จากความเพียร”

“ แล้วคนที่เกิดมาโดยไม่มีขาแล้วฝันว่าเดินได้แล้วคนตาบอดจะฝันเห็นอีกล่ะ” หยวนถามเขา “ คุณคิดว่าความฝันแบบนั้นจะสำเร็จได้ไหม?”

“ฮ่าฮ่าฮ่า … ” ผู้อาวุโสไป๋ก็หัวเราะออกมาดัง ๆ ก่อนที่จะพูด “และนี่ข้าสงสัยว่าเจ้ากำลังจะพูดอะไรถ้าเกิดมาโดยไม่มีขาล่ะ พวกเขาก็สามารถใช้เงินซื้อมันมาน่ะสิ! เช่นเดียวกันกับคนตาบอด! ฉันรู้จักยาและสมบัติมากมายที่สามารถรักษาตาบอดได้! “

หยวนพูดไม่ออก พวกเขาสามารถทำได้ในโลกแห่งการฝึกฝน? อย่างไรก็ตามแม้ว่าจะเป็นเช่นนั้น แต่นี่เป็นเพียงเกมเท่านั้นและเมื่อเขาออกจากระบบโลกแห่งการฝึกฝนที่เรียกว่านี้ก็จะไม่มีอยู่จริง

“ แล้วการเป็นผู้ฝึกฝนล่ะ  อะไรที่ทำให้คุณมาเป็นผู้ฝึกฝนนรึ?” ผู้อาวุโสไป๋ถามเขา

“อืม มันเกิดขึ้นโดยบังเอิญ” หยวนพูดก่อนที่จะนึกสั้น ๆ ว่าเขากลายเป็นผู้ฝึกฝนได้อย่างไร

“บังอิญเหรอ เรื่องไร้สาระ! คุณเป็นคนที่มีชะตากรรมมิอาจทราบได้! ทุกสิ่งที่เกิดขึ้นกับคุณหรือจะเกิดขึ้นกับคุณในอนาคตทุกคนที่คุณเคยพบหรือจะพบในอนาคตมันถูกกำหนดไว้ล่วงหน้าโดยโชคชะตาก่อนที่คุณจะเกิดด้วยซ้ำ! ” ผู้อาวุโสไป๋กล่าวก่อนที่จะดำเนินการต่อ “แล้วทำไมเจ้ายังฝึกฝนต่อละ ในเมื่อเจ้าไม่ได้ตั้งใจเลือกเส้นทางนี้ ทำไมเจ้าไม่เลิกล่ะ?”

“เพราะฉันได้เรียนรู้ว่าความแข็งแกร่งหมายถึงทุกสิ่งทุกอย่างในโลกนี้ และหากปราศจากความแข็งแกร่งฉันอาจสูญเสียทุกสิ่งที่สำคัญสำหรับฉันไป  ด้วยเหตุนี้ฉันจึงยังคงฝึกและเติบโตอย่างแข็งแกร่งต่อไป เพราะฉันต้องการที่จะสำรวจโลกนี้พร้อมกับคนเหล่านั้น ซึ่งเป็นที่รักของฉันโดยไม่สูญเสียพวกเขาไป”

“ การฝึกฝนเพื่อปกป้องคนที่สำคัญต่อคุณสินะ อืม แม้จะได้ยินคำพูดคล้าย ๆ กันจากผู้ฝึกฝนมานับครั้งไม่ถ้วนตลอดชีวิต  ฉันก็ทำได้เพียงเคารพความปรารถนาของคน ๆ หนึ่งที่จะปกป้องคนที่พวกเขารักและเพื่อนของคุณ และคุณพูดถูก  โลกนี้เป็นโลกที่ไม่น่าให้อภัย มันคอยล่าเหยื่อที่อ่อนแอและให้รางวัลแก่ผู้แข็งแกร่ งหากต้องการสำรวจโลกนี้คุณต้องมีพลังเพียงพอ ” ผู้อาวุโสไป๋พูดในขณะที่เขาลูบไล้เคราสีขาวยาวของเขาอย่างลึกซึ้ง

.

หลังจากเงียบไปครู่หนึ่งผู้อาวุโสไป๋ก็พูดว่า “ตอนนี้ฉันเข้าใจคุณแล้ว แต่ผู้คนสามารถเปลี่ยนแปลงได้เสมอ ซึ่งฉันได้แต่หวังว่าคุณจะไม่เปลี่ยนไปมากเกินไป”

“ยังไงก็ตาม ถ้าคุณไม่รังเกียจ ฉันขอถามว่าคุณมีร่างกายลักษณะไหนได้ไหม ฉันรู้สึกได้ถึงความรู้สึกที่ลึกซึ้งจากร่างกายของคุณ แต่ฉันไม่เคยรู้สึกถึงความรู้สึกแบบนี้มาก่อน” ผู้อาวุโสไป๋ก็ถามขึ้น

“ร่างกายของฉันฉันมีบางอย่างที่เรียกว่าร่างกายกลั่นสวรรค์” เขาตอบอย่างสบาย ๆ

“ ร – ร่างกลั่นสวรรค์?!?!?!?”

ผู้อาวุโสไป๋ก็ร้องเสียงดังขณะที่เขาลุกขึ้นยืนด้วยสีหน้าตกใจ

“ เอ๋?” หยวนมองไปที่ผู้อาวุโสไป๋ด้วยดวงตาเบิกกว้างโดยที่เขาไม่คาดคิดว่าจะเกิดปฏิกิริยารุนแรง

หลังจากเงียบอยู่นานผู้อาวุโสไป๋ก็กระแอมในลำคอก่อนจะนั่งลง

“ ฉันเข้าใจ…คุณคือคนที่เธอเจอ…”

“คุณหมายถึงอะไรผู้อาวุโสไป๋” หยวนถามพร้อมกับเอียงศีรษะด้วยความงงงวย

“ไม่มีอะไรฉันแค่พูดกับตัวเอง” ผู้อาวุโสไป๋กล่าวอย่างรวดเร็วพร้อมกับรอยยิ้มที่น่าอึดอัดบนใบหน้าของเขา

“ ยังไงฉันก็ไม่กล้าเก็บเธอไว้ในนี้อีกต่อไป เพื่อนตัวน้อย ถ้าโชคชะตาเอื้ออำนวย เราจะได้พบกันอีกครั้ง” เกือบจะราวกับว่าเขากำลังรีบผู้อาวุโสไป๋โบกแขนเสื้อของเขาและโอบล้อมหยวนด้วยพลังจิตของเขาก่อนที่จะส่งหยวนบินไปยังสวรรค์

ไม่กี่อึดใจหยวนก็ถูกล้อมรอบด้วยความมืดอีกครั้ง แต่คราวนี้เขาล้มลงในทิศทางตรงกันข้าม

หลังจากส่งหยวนกลับไปที่ประตูแล้วผู้อาวุโสไป๋ก็จ้องมองท้องฟ้าด้วยสีหน้างุนงง

“ ชื่อของเขาคือหยูเทียนฮะ…คิดว่าฉันจะได้พบกับอัจฉริยะที่มีร่างกายของพระเจ้าที่ผู้หญิงคนนั้นพบในสถานที่แห่งนี้…ตามที่คาดไว้สำหรับคนที่มีโชคชะตาที่ไม่รู้จัก”

“ ฉันจะให้เทคนิคบางอย่างกับเขาและสมบัติบางอย่างเพื่อช่วยในการเดินทางของเขา แต่อนิจจา…”

หลังจากยืนอยู่ในจุดเดิมเป็นเวลาไม่นานผู้อาวุโสไป๋ก็ถอนหายใจด้วยน้ำเสียงรำคาญ “ฉันน่าจะบอกให้เธอรู้เกี่ยวกับการพบกันของเรา ไม่งั้นเธอจะคิดว่าฉันพยายามขโมยเขาไปจากเธอเป็นแน่ … “

“ยินดีต้อนรับกลับหยู เทียน” หยูหยิงทักทายเขาหลังจากที่เขากลับไปที่ร้านขายเทคนิค “คุณพบกับอาจารย์ของฉันเป็นอย่างไรบ้าง?”

“ ฉันไม่รู้ว่าควรอธิบายยังไง” เขาพูดพร้อมกับรอยยิ้มแปลก ๆ บนใบหน้า “ทุกอย่างเพิ่งเกิดขึ้นเร็วมาก … “

“ แล้วคุณสองคนคุยอะไรกัน?” จากนั้นเธอก็ถาม

“เขาถามฉันเกี่ยวกับความฝันของฉันและทำไมฉันถึงตัดสินใจเป็นผู้ฝึกฝน … “

“แค่นั้น?” หยูหยิงมองไปที่เขาพร้อมกับเลิกคิ้ว

“ ใช่” เขาพูด

“… “

หยูหยิงเงียบ ทำไมอาจารย์ของเธอถึงเรียกเขาเหมือนสนิทกันแบบนั้น? เธอไม่สามารถเข้าใจมันได้

“ อย่างไรก็ตาม หลังจากที่คุณได้พูดคุยกับอาจารย์ของฉันแล้ว ฉันจะปล่อยให้คุณได้ค้นหาเทคนิคของเรา นอกจากนี้คุณได้รับอนุญาตให้ซื้อเทคนิคจากชั้นใดก็ได้” เธอพูดกับเขาสักครู่

“ฉันเข้าใจตั้งแต่ฉันมาที่นี่แล้วและดูเหมือนจะไม่มีเทคนิคอะไรมากนักฉันจะมองไปรอบ ๆ ชั้นนี้ก่อนที่ฉันจะรวมตัวกับคนอื่น ๆ “

หยูหยิงพยักหน้าและปล่อยให้เขาอยู่คนเดียวบนชั้นสามในเวลาต่อมา

หยวนเริ่มมองไปรอบ ๆ ชั้นสาม แต่ด้วยชั้นหนังสือเพียง 2 ชั้นและเทคนิคโหลใช้เวลาไม่นานในการที่หยวนจะเห็นทุกอย่างบนชั้นสาม

และจากเทคนิคโหลที่ชั้นสามมีเพียงเทคนิคเดียวที่เขาสามารถเรียนรู้ได้เนื่องจากเกี่ยวข้องกับดาบ

“ ดาบสายฟ้าปิศาจ …ช่างเป็นเทคนิคที่ทรงพลังจริงๆ” หยวนพึมพำชื่อของเทคนิคด้วยความรู้สึกหวาดกลัว

จากนั้นเขาก็เปิดเทคนิคและเริ่มมองผ่านมัน

“… “

ไม่กี่นาทีหลังจากที่หยวนเริ่มอ่านเทคนิคนี้เขาก็เข้าสู่ภวังค์โดยไม่รู้ตัวซึ่งทำให้เขาหลงระเริงไปกับเทคนิคราวกับว่าเขาอยู่ในโลกของตัวเอง

หลังจากเวลาผ่านไปไม่นานก็มีการแจ้งเตือนปรากฏขึ้นต่อหน้าเขา

«คุณได้เรียนรู้ดาบสายฟ้าปิศาจ»

–

« ดาบผนึกปิศาจ»

«อันดับ: สวรรค์»

«ระดับความเชี่ยวชาญ: 1 »

«รายละเอียด: ใช้พลังงาน 1,000,000 ฉี ต้องควงดาบเพื่อเปิดใช้งาน เทคนิคดาบโบราณที่ใช้ผนึกปีศาจ»

“ ไม่นะ…ฉันเรียนรู้เทคนิคนี้โดยไม่ต้องจ่ายเงิน…” หยวนเผชิญหน้ากับตัวเองในภายหลัง

“ และแม้จะเป็นเทคนิคระดับสวรรค์…ฉันหวังว่าฉันจะสามารถซื้อมันได้ด้วยทองคำที่เหลืออยู่ไม่งั้นฉันจะต้องยืมส่วนต่างจากเสี่ยวฮัว…” เขาถอนหายใจ

ในขณะเดียวกันเหนือท้องฟ้าก็มีการประกาศอีกครั้ง

«ผู้เล่นหยวนกลายเป็นผู้เล่นคนแรกของโลกที่ได้เรียนรู้ทักษะระดับสวรรค์! ยินดีด้วย! »

…………