Cultivation Online อัจฉริยะข้ามยุทธภพออนไลน์ - ตอนที่ 124

เหล่าศิษย์ที่นั่นรีบเดินไปหาผู้อาวุโสเหยา ผู้ซึ่งเข้าใกล้ที่พักอาศัยของหยวนด้วยก้าวที่หนักอึ้ง

“ข้าไม่เคยเห็นผู้อาวุโสเหยาโกรธขนาดนี้มาก่อนเลย ศิษย์ชั้นนอกคนนั้นตายแน่ๆ! เขาจะต้องเสียใจอย่างแน่นอนหลังจากได้พบกับผู้อาวุโสเหยา!”

เหล่าศิษย์ที่นั่นเฝ้าดูด้วยความคาดหวัง ขณะที่ผู้อาวุโสเหยาก้าวไปที่ประตูหน้าอาคารของหยวน

ปัง! ปัง! ปัง!

ผู้อาวุโสเหยาเคาะประตูอย่างแรง ก่อนที่จะตะโกนด้วยเสียงที่ดุร้าย

“นี่คือผู้อาวุโสเหยาจากหน่วยวินัยที่สามจงออกจากที่นี่ตอนนี้ และระบุตัวเองว่าเป็นศิษย์ของนิกายชั้นนอก!”

เหล่าศิษย์ที่ยืนอยู่ไม่ไกลรู้สึกว่าหัวใจของพวกเขาสั่นสะท้าน หลังจากได้ยินเสียงที่ดังของผู้อาวุโสเหยาและแม้ว่าพวกเขาจะไม่ใช่คนที่มีปัญหา แต่ก็ยังสร้างความกลัวให้กับจิตใจของพวกเขาเช่นเดียวกัน

ปัง! ปัง! ปัง!

“ออกไปจากที่นี่ตอนนี้เลย! หรือว่าข้าต้องบังคับให้เจ้าออกมาด้วยตัวเอง ห้ะ ศิษย์ชั้นนอก?!” อาวุโสเหยาเคาะประตูอีกครั้งเมื่อไม่มีใครตอบหลังจากผ่านไป 5 วินาที

หลังจากนั้นไม่กี่วินาทีในที่สุดประตูก็เปิดออก และหยวนก็ปรากฏตัวต่อหน้าพวกเขาอีกครั้งพร้อมกับสีหน้าเรียบเฉย

“เจ้าเป็นศิษย์ชั้นนอกที่อ้างว่าเจ้าอยู่ในพื้นที่นี้หรือ ถ้าเป็นเช่นนั้นทำไมข้าถึงจำหน้าเจ้าไม่ได้เลยล่ะ” ผู้อาวุโสเหยาหรี่ตาลงไปที่ใบหน้าของหยวน

“เป็นเรื่องปกติไม่ใช่เหรอที่ ท่านจะไม่รู้จักทุกคนในโลก” หยวนถามพร้อมกับเลิกคิ้ว

ผู้อาวุโสเหยามองเขาด้วยใบหน้าที่ไม่อยากจะเชื่อ

“เจ้ากล้าพูดกลับข้าอย่างนี้เลยหรอ” ผู้อาวุโสเหยาดูโกรธมาก เมื่อเขากำลังพูดความจริงและเขาพูดต่อว่า

“เจ้าเด็กน้อยที่ไม่รู้จักสัมมาคารวะคุกเข่าลงต่อหน้าข้าเดี๋ยวนี้ และขอโทษซะ!”

หยวนพูดไม่ออก เขาขมวดคิ้วในเวลาต่อมาและพูดว่า

“ท่านไม่ได้มาที่นี่เพื่อดูว่าการมอบหมายบ้านหลังนี้ให้ข้าเป็นความผิดพลาดหรือไม่ แต่ท่านเริ่มตะโกนใส่ข้าทันทีที่ท่านมาถึง ทำเหมือนว่าข้าเป็นฝ่ายผิด ข้าเคารพผู้อาวุโส แต่ท่านเป็นผู้ที่ไม่มีเหตุผลจากที่ข้าเห็นอยู่ตอนนี้! “

“เจ้าเด็กสารเลว! เจ้าคิดว่าเจ้าสมควรที่จะอยู่ที่นี่จริงๆเหรอ?! เจ้าก็ไม่ใช่ใครที่ไหน! เป็นเพียงศิษย์ชั้นนอกที่เพิ่งผ่านการสอบคัดเลือกศิษย์ใหม่!”

ผู้อาวุโสเหยาคำรามใส่หยวนและกล่าวต่อ

“และเจ้ากล้าอ้างว่าเจ้ามีค่าพอที่จะอยู่ห้องข้างๆ คนอย่างหญิงสาวตระกูลหมิน! เจ้าไม่มีความละอายหรือ! แม้แต่ข้าก็ไม่กล้าอยู่ข้างตระกูลหมิน! “

“ถ้าไม่ใช่ความผิดพลาดที่เจ้าได้รับมอบหมายอาคารนี้ ข้าจะกินรองเท้าของข้าต่อหน้าศิษย์นอกนิกายทุกคนในนิกายนี้!”

เมื่อได้ยินคำพูดของผู้อาวุโสเหยา หยวนก็พูดไม่ออก ผู้อาวุโสนิกายนี้จะกินรองเท้าของตัวเองจริงๆหรอ? เขาไม่สามารถจินตนาการได้

“เนื่องจากเจ้าไม่ต้องการออกไปจากที่นี่ ข้าจึงไม่มีทางเลือกอื่น นอกจากบังคับให้เจ้าออกไปด้วยอำนาจของข้าในฐานะผู้อาวุโสของสำนักวินัย!”

และก่อนที่หยวนจะตอบกลับทันใดนั้นผู้อาวุโสเหยาก็ขยับมาคว้าคอเสื้อเขา ก่อนจะโยนเขาขึ้นไปในอากาศและบังคับให้เขาออกจากบ้าน

“เฮ้ย!”

หยวนอยู่ห่างออกไปไม่กี่เมตรพร้อมกับใบหน้าที่ตกใจ

“ยื่นโทเค็นประจำตัวของเจ้ามาให้ข้า! หรือต้องให้ข้าบังคับด้วย?!” ผู้อาวุโสเหยาเดินเข้ามาหาเขาด้วยกลิ่นอายที่เอาแต่ใจและบีบคั้น

อย่างไรก็ตามเนื่องจากผู้อาวุโสเหยาเป็นเพียงผู้ฝึกฝนจิตวิญญาณระดับสี่หยวนจึงไม่รู้สึกกดดันใดๆจากเขา

‘ฉันควรใช้อำนาจที่อาจารย์ของนิกายนี้มอบให้ฉันเพื่อจัดการกับสถานการณ์นี้เปล่านะ?’ หยวนครุ่นคิดขณะที่ผู้อาวุโสเหยาเข้าใกล้เขามากขึ้น ท้ายที่สุดแล้วแม้แต่เด็กน้อยไร้เดียงสาก็ยังสามารถบอกได้ว่าตอนนี้ผู้อาวุโสเหยาไม่ใช่คนที่มีเหตุผล และไม่ว่าหยวนจะพูดอะไรกับเขาในตอนนี้เขาก็มีแต่จะเสียเวลาหายใจ

‘ฉันอยากจะยุติเรื่องนี้อย่างสงบที่สุดเท่าที่จะทำได้ แต่ว่า … ‘

หยวนถอนหายใจข้างใน และในขณะที่เขากำลังเอื้อมมือเข้าไปในแหวนมิติของเขา ก่อนที่หยวนจะนำมันออกมา ทันใดนั้นเสียงถอนหายใจก็ดังก้องไปทั่วบริเวณ

“ข้ารู้ว่าเจ้าจะต้องเจอกับปัญหา เมื่อข้าตัดสินใจที่จะมอบอาคารให้เจ้าสักหลังในสถานที่นี้ แต่ข้าไม่คิดว่ามันจะเร็วขนาดนี้ และในลักษณะนี้ด้วย” เสียงสงบดังตามมาหลังจากการถอนหายใจจบลง

“เสียงนี้คือ…” ผู้อาวุโสเหยาหยุดเดินทันที เมื่อได้ยินเสียงที่ลึกลับนี้ร่างกายของเขาก็สั่นสะท้านด้วยความตกใจ

แต่ศิษย์คนอื่นๆไม่รู้จักตัวตนที่อยู่เบื้องหลังเสียงลึกลับนี้ และรู้สึกงงงวยกับสิ่งที่เกิดขึ้น

ในขณะเดียวกันภายในห้องๆหนึ่งในอาคาร # 69 นางฟ้าหมินที่ได้เฝ้าดูสถานการณ์ตั้งแต่แรกโดยแอบมองผ่านม่านหน้าต่างก็พึมพำด้วยน้ำเสียงประหลาดใจ

“เสียงนี้เป็นเสียงของผู้อาวุโสซวน! ทำไม เขามาปรากฏตัวที่นี่ และเมื่อพิจารณาจากคำพูดของเขาดูเหมือนว่าเขาจะเป็นคนที่อนุญาตให้ศิษย์ชั้นนอกคนนั้นอาศัยอยู่ที่นี่! ชายหนุ่มคนนั้นเป็นใคร?! “

“ผู้อาวุโสเหยา ข้าผิดหวังอย่างมากกับการกระทำของเจ้าในวันนี้ ในฐานะผู้อาวุโสของนิกายของโถงวินัย ข้าคาดหวังว่าเจ้าจะจัดการกับสถานการณ์นี้อย่างมืออาชีพและถูกต้อง แต่เจ้าก็ถูกทำให้ตาบอดด้วยความโกรธ และยังทำตัวไม่เหมาะสมทั้งยังปฏิบัติต่อเพื่อนของหลานสาวของข้าด้วยท่าทางก้าวร้าว…ข้าไม่รู้ว่าข้าควรทำอย่างไรกับเจ้าดี” เสียงของผู้อาวุโสซวนยังคงดังก้องอยู่ในบริเวณนั้น โดยตอนนี้ผู้อาวุโสเหยากำลังเหงื่อออกจนตัวของเขาเปียกเหนอะหนะไปหมด

ผู้อาวุโสเหยาคุกเข่าลงบนพื้นอย่างรวดเร็วและก้มหัวลงก่อนที่จะพูดด้วยน้ำเสียงอ้อนวอน

“ศิษย์คนนี้ผิดและได้ทำบางสิ่งที่ไม่สามารถแก้ไขได้ โปรดลงโทษศิษย์คนนี้ตามที่เห็นสมควรด้วยผู้อาวุโสใหญ่!”

“ผู้อาวุโสใหญ่?!” เหล่าศิษย์ที่ดูฉากนั้นตกตะลึงอย่างมาก หลังจากได้ยินเสียงของผู้อาวุโสเหยาและในที่สุดพวกเขาก็ตระหนักถึงตัวตนที่อยู่เบื้องหลังเสียงนั้น

หลังจากตระหนักถึงความจริงนี้ พวกเขาก็คุกเข่าลงบนพื้นพร้อมกับก้มหัวลง และหลังของพวกเขาชุ่มไปด้วยเหงื่อเย็นด้วยความสงสัยในตัวเองว่าทำไมผู้อาวุโสใหญ่ถึงเข้ามาเกี่ยวข้องกับสถานการณ์ของพวกเขา!