Cultivation Online อัจฉริยะข้ามยุทธภพออนไลน์ - ตอนที่ 118

หลังจากผ่านประตู หยวนถูกส่งไปยังพื้นที่ชุมนุมแห่งหนึ่งในพื้นที่ด้านนอกของวิหารแก่นมังกร

“อะไรนะ เจ้าสอบผ่านแล้วหรอ เจ้าชื่ออะไร และให้ข้าดูโทเค็นของเจ้าสิ”

ผู้อาวุโสของนิกายที่ดูแลศิษย์ใหม่ต่างตกตะลึง เมื่อเห็นหยวนปรากฏตัวจากประตู ขณะที่ผู้เข้าร่วมคนอื่นๆยังคงอยู่ในการสอบขั้นสุดท้าย เพื่อพยายามทำความเข้าใจเทคนิคของพวกเขา และแม้ว่าพวกเขาบางคนจะเข้าใจได้แล้ว 10 เปอร์เซ็นต์ก่อนหน้านี้ แต่ในช่วงเจ็ดวันพวกเขาจะพยายามศึกษาเทคนิคนี้ให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ก่อนที่จะหมดเวลา

“นี่โทเค็นของข้า ข้าชื่อหยวน”

หยวนแสดงโทเค็นให้ผู้อาวุโสในนิกายพิสูจน์ว่าเขาผ่านการตรวจสอบแล้ว

เมื่อผู้อาวุโสของนิกายยืนยันความสมบูรณ์ของโทเค็นแล้ว พวกเขาก็พูดกับหยวนว่า

“ดีมากมากับข้าเพื่อรวบรวมเครื่องแบบและโทเค็นประจำตัวของเจ้า”

หยวนเดินตามผู้อาวุโสของนิกายเข้าไปในอาคาร ซึ่งเขาได้รับมอบเครื่องแบบศิษย์ชั้นนอกให้สามชุด

“เจ้าอายุเท่าไหร่ และฐานการฝึกฝนของเจ้าคืออะไร” ผู้อาวุโสนิกายจึงถามเขา

“อายุ 18 ปี เป็นผู้ฝึกจิตวิญญาณระดับเจ็ด” หยวนตอบ

“ผู้ฝึกจิตวิญญาณระดับเจ็ดหรอ อายุของเจ้าค่อนข้างน้อยและฐานการฝึกพลังของเจ้าค่อนข้างมากพอที่เจ้ามีคุณสมบัติที่จะสอบศิษย์ชั้นในได้แล้ว อย่างไรก็ตามเจ้าต้องเป็นศิษย์อย่างน้อยหนึ่งเดือนก่อนจึงจะสอบได้”

หลังจากบันทึกข้อมูลของหยวนลงในสมุดบันทึกแล้ว ผู้อาวุโสของนิกายก็ยื่นโทเค็นประจำตัวของเขาให้กับหยวน และไอเทมอีกชิ้นหนึ่งก่อนที่จะพูด

“นี่คือหนังสือกฎของวิหารแก่นมังกร มันมีทุกสิ่งที่เจ้าทำได้และไม่สามารถทำได้ในฐานะศิษย์ของนิกาย หากเจ้าทำลายกฎใดๆ เจ้าจะถูกส่งไปยังห้องโถงวินัยเพื่อรับการลงโทษ หากเจ้าฝ่าฝืนกฎมากพอหรือกฎหลักข้อเดียว สถานะศิษย์ของเจ้าจะถูกละทิ้ง และเจ้าจะไม่เป็นศิษย์ของนิกายอีกต่อไปและในกรณีที่เลวร้ายที่สุด จะทำให้การฝึกฝนของเจ้าพิการก่อนที่จะถูกโยนทิ้งไปพร้อมกับความตาย ดังนั้นข้าขอให้เจ้าอ่านและจดจำหนังสือกฎทั้งหมด “

“ข้าเข้าใจแล้ว” หยวนพยักหน้า

“นอกจากนี้จะมีการบรรยายเล็กๆน้อยๆที่จะจัดขึ้นในภายหลัง ซึ่งศิษย์ที่เพิ่งได้รับการยอมรับทั้งหมดจะต้องเข้าร่วม ก่อนที่พวกเขาจะได้รับอนุญาตให้เข้านิกาย เนื่องจากจะสอนเจ้าเพิ่มเติมเกี่ยวกับนิกายและสิ่งที่เจ้าคาดว่าจะทำในฐานะศิษย์ อย่างไรก็ตามเนื่องจากเจ้าทำข้อสอบเสร็จเร็วกว่าคนอื่นมาก เจ้าจะต้องรอสองสามวันจนกว่าการสอบศิษย์จะสิ้นสุดลง”

จากนั้นผู้อาวุโสของนิกายก็ชี้ไปที่อาคารยาวที่มีประตูหลายบานไม่ไกลจากพวกเขา และกล่าวว่า

“เจ้าสามารถอยู่ในห้องใดห้องหนึ่งจนกว่าจะถึงเวลานั้น การบรรยายจะเกิดขึ้นในเจ็ดวันเมื่อการสอบสิ้นสุดลงอย่างเป็นทางการ ใช้เวลานี้ในการอ่านหนังสือกฎที่ข้าได้ให้ไปซะ”

“ตกลง ขอบคุณท่านมาก” หยวนโค้งคำนับผู้อาวุโสของนิกายก่อนจะเดินเข้าไปในห้องหนึ่ง

เมื่อเขาเข้าไปในห้องหยวนก็มองไปที่สถานที่เล็กๆด้วยใบหน้าที่พูดไม่ออก

แทบจะไม่มีพื้นที่ว่างในห้องเลย และนอกจากเตียงขนาดเล็กที่ไม่สามารถเรียกได้ว่าเป็นเตียงจริงๆเพราะมันทำจากหินทั้งหมด และห้องน้ำก็ไม่มีในห้อง

“ข้าควรจะอยู่ที่นี่ทั้งสัปดาห์เหรอ นี่มันไร้สาระ!” หยวนถอนหายใจเสียงดังก่อนจะนั่งลงบนเตียงที่แข็งและเย็น โชคดีสำหรับเขา เขาสามารถออกจากเกมและรอในโลกแห่งความเป็นจริงได้ ภายในห้องที่สะดวกสบายของเขา อย่างไรก็ตามสิ่งนี้เป็นไปไม่ได้สำหรับผู้คนในโลกนี้ และหยวนก็สงสารพวกเขา

“ขอแสดงความยินดีที่สอบผ่าน และได้เป็นศิษย์ของวิหารแก่นมังกรพี่หยวน” ทันใดนั้นเสียงของเสี่ยวฮัวก็ดังก้องอยู่ในหัวของหยวน

“โอ้! เสี่ยวฮัวขอบคุณมากนะ และรู้สึกเหมือนนานมากที่พี่ได้ยินเสียงของเธอครั้งสุดท้าย” หยวนกล่าว

“เสี่ยวฮัวอยู่กับพี่หยวนเสมอ และเสี่ยวฮัวก็เฝ้าดูพี่อยู่เสมอ” เสี่ยวฮัวกล่าว

“ยินดีด้วยนายน้อย ดูเหมือนว่าท่านจะได้เรียนรู้เทคนิคที่ทรงพลังอีกอย่างหนึ่ง”

เสียงของเฟิงยู่เชียงดังขึ้น

“ขอบคุณนะ เฟิงเฟิง”

เนื่องจากเหตุการณ์ส่วนใหญ่เกิดขึ้นภายในจิตใจของหยวน ทั้งเสี่ยวฮัวและเฟิงยู่เชียงจึงไม่ทราบเกี่ยวกับผู้ยิ่งใหญ่หรือสิ่งที่เกิดขึ้นภายในพื้นที่พิเศษ

หลังจากพูดคุยกับเสี่ยวฮัวและเฟิงยู่เชียง ไม่กี่นาทีหยวนก็ดึงหนังสือกฎของวิหารแก่นมังกรออกมา และเริ่มอ่านอย่างละเอียดโดยไม่กล้าพลาดแม้แต่ประโยคเดียว เพราะเขาไม่อยากทำผิดกฎใดๆโดยไม่ได้ตั้งใจ

“ห้ามทะเลาะกันระหว่างศิษย์ หากเจ้ามีปัญหากับศิษย์คนอื่น ให้จัดการเรื่องนี้บนเวทีต่อสู้หลังจากแจ้งผู้อาวุโสของนิกาย ผู้กระทำผิดจะถูกลงโทษด้วยการขังเดี่ยวในถ้ำวินัย 3 เดือน”

“การฆาตกรรม การข่มขืนและพฤติกรรมที่น่าอัปยศอื่นๆที่คล้ายคลึงกัน จะไม่ได้รับการยอมรับในนิกายนี้ ผู้กระทำผิดจะถูกทำให้การฝึกฝนพิการและสถานะการเป็นศิษย์ของพวกเขาถูกละทิ้ง”

“การทรยศต่อนิกายในระดับใดก็ตามจะถูกลงโทษด้วยการประหารชีวิตโดยการตัดศีรษะ!”

หยวนใช้เวลาที่เหลือเกือบทั้งหมดในการเล่นเพื่ออ่าน และจดจำหนังสือกฎที่มีความยาวกว่า 100 หน้า

เมื่อถึงเวลาอาหารค่ำหยวนก็ออกจากเกมและรอให้หยูรู่กลับมา

“พี่ยังเล่นเกมอยู่เหรอ” หยูรู่ถามเขาหลังจากเข้าไปในห้องของเขา

“พี่ออกจากระบบแล้วหยูรู่ และพี่อยากจะขอโทษที่พลาดอาหารเย็นและอาหารเช้า พี่จมอยู่กับการสอบเข้าเป็นศิษย์จนลืมเวลา” หยวนพูดด้วยน้ำเสียงขอโทษ

“อย่ากังวลไปเลยพี่ชาย หนูจะยกโทษให้พี่ตั้งแต่พี่ปรากฏตัวในการประกาศอีกครั้ง หลังจากเรียนรู้ทักษะระดับโบราณ บอกหนูเกี่ยวกับเรื่องนี้เมื่อหนูกลับมาพร้อมกับอาหารค่ำของพี่ โอเคมั้ย?”

“ได้เลยน้องพี่”

จากนั้นหยูรู่ก็ออกจากห้องไปเตรียมอาหารเย็น

ครึ่งชั่วโมงต่อมาหยูรู่กลับไปที่ห้องของเขา และหยวนเริ่มเล่าให้เธอฟังเกี่ยวกับทุกสิ่งที่เขาเจอในการสอบรวมถึงการเผชิญหน้ากับผู้ยิ่งใหญ่และมรดกของเขา