Cultivation Online อัจฉริยะข้ามยุทธภพออนไลน์ - ตอนที่ 116

“ทุกคนที่นี่เห็นด้วยที่จะให้ศิษย์หยวนเป็นศิษย์ของตนหรือไม่?”

หลงอี้จุนถามพวกเขาในเวลาต่อมาและเขาพูดต่อว่า

“ข้าพูดตรงๆนะ พรสวรรค์ของเขามากเกินไปสำหรับเราที่จะเก็บไว้กับตัวเอง ดังนั้นแทนที่จะเห็นแก่ตัวจะดีที่สุด ถ้าเราทุกคนมีส่วนช่วยสอนเขาเกี่ยวกับโลกแห่งการฝึกฝนนี้เพื่อผลลัพธ์ที่ดีที่สุด อย่างไรก็ตามมันอาจส่งผลต่อการเติบโตของเขาในทางลบหากเขามีอาจารย์เพียงคนเดียว”

“ข้าไม่มีปัญหาเกี่ยวกับการตัดสินใจนั้น” ไป่หลิงกล่าวด้วยสีหน้าสงบ

“ข้าก็ไม่มีเช่นกัน” ผู้อาวุโสซินพูด

ทุกคนที่นั่นหันไปมองผู้อาวุโสชานซึ่งมีสีหน้าอ่านยากบนใบหน้าที่สวยงามของเธอ

หลังจากเงียบไปครู่หนึ่งเธอก็ถอนหายใจออกมาดังๆ

“ได้เลยข้าจะแบ่งเขาให้ แม้ว่าข้าอยากจะเก็บเขาไว้เพื่อตัวเอง แต่สิ่งที่ผู้นำนิกายพูดก็สมเหตุสมผลถึงข้าจะสามารถฝึกคนที่มีความสามารถได้ แต่กับหยวนข้าก็อาจจะทำให้ความก้าวหน้าของเขาช้าลงเท่านั้น”

ในเวลาต่อมาหลงอี้จุนและผู้อาวุโสในนิกายที่นั่นได้มอบใบหยกสื่อสารให้หยวน เพื่อให้หยวนสามารถสื่อสารกับพวกเขาได้ทุกเมื่อที่เขาต้องการ

“ตอนนี้ข้าต้องทำอะไร เพื่อที่ข้าจะได้ยอมรับพวกท่านทุกคนเป็นอาจารย์ของข้า” หยวนถามพวกเขา

“แล้วการบรรยายล่ะ?”

“เราบรรยายส่วนตัวให้กับลูกศิษย์ของเราทุกเดือน และบรรยายสาธารณะปีละครั้ง แต่เจ้าไม่จำเป็นต้องเข้าร่วมทั้งสองอย่าง หากเจ้ามีคำถามใดๆเกี่ยวกับการฝึกฝน หรือต้องการทรัพยากรในการฝึกฝน เจ้าสามารถแจ้งให้เราทราบได้โดยใช้ ใบหยกสื่อสาร นอกจากนี้เนื่องจากเจ้ายังคงเป็นเพียงศิษย์ชั้นนอก เราจึงหลีกเลี่ยงการพบกันทางร่างกายให้มากที่สุด เนื่องจากปกติแล้วเราไม่ได้สื่อสารกับศิษย์ด้วยตนเอง และข้าไม่ต้องการให้ศิษย์คนอื่นคิดว่าเราชอบเจ้ามากเกินไป เพราะอาจส่งผลกระทบต่อทั้งนิกาย” หลงอี้จุนพูดกับเขา

“ข้าเข้าใจ” หยวนพยักหน้า

“นี่คืออีกสองสามสิ่งก่อนที่เราจะปล่อยเจ้าไป”

ผู้อาวุโสซวนก็มอบเหรียญสองเหรียญที่แยกจากกันให้หยวน

“เหรียญเงินจะช่วยให้คุณไปที่หอธนารักษ์ และได้รับทรัพยากรมากเท่าที่เจ้าต้องการสำหรับการฝึกฝนของเจ้า ข้าจะพูดกับผู้อาวุโสที่รับผิดชอบที่นั่น และแจ้งให้เขาทราบถึงการมีอยู่ของเจ้าเพื่อหลีกเลี่ยงปัญหาต่างๆ “

“สำหรับเหรียญทองนั่นจะทำให้เจ้าสามารถเข้าถึงศาลาที่ลึกลับได้อย่างเต็มที่ ข้าจะแจ้งให้ผู้อาวุโสที่ดูแลสถานที่นั้นทราบเกี่ยวกับเจ้าด้วย”

“อย่าให้ใครรู้ตัวตนของเจ้า มันอาจจะทำให้เจ้ามีปัญหาได้ พวกเขาอาจจะหาเรื่องเจ้าได้”

“ข้าจะไม่ทำให้พวกเขารู้เกี่ยวกับตัวตนของข้า” หยวนพูดด้วยสีหน้าจริงจัง

ต่อมาผู้อาวุโสชานพูดกับหยวนว่า

“มากับข้า ข้ายังต้องให้ยาที่จะอำพรางฐานการฝึกฝนที่แท้จริงของเจ้า อย่างไรก็ตามข้าไม่มีมันในตอนนี้ ดังนั้นเราจะไปเอายากันที่ห้องของข้า “

“ตกลง…” หยวนพยักหน้าอย่างไร้เดียงสาโดยไม่คิดมาก

อย่างไรก็ตามผู้อาวุโสซินกันไม่ให้หยวนไปตามลำพังกับผู้อาวุโสชาน และกล่าวกับผู้อาวุโสชานว่า

“เจ้าสามารถกลับไปด้วยตัวเองและกลับมาที่นี่เมื่อเจ้ามียาแล้ว ข้าไม่เชื่อใจเจ้าสักนิดโดยเฉพาะอย่างยิ่งถ้าเจ้าอยู่คนเดียวกับเขา ใครจะไปรู้ว่าเจ้าจะทำยังไงกับเด็กไร้เดียงสาคนนี้ เมื่อเจ้าอยู่ตามลำพังกับเขา”

“ฮ่าฮ่า…เจ้าคิดต่ำช้าเกินไปเกี่ยวกับข้า ผู้อาวุโสซินเจ้าคิดว่าข้าจะทำอะไรกับศิษย์ของตัวเองงั้นหรอ?”

ผู้อาวุโสชานถอนหายใจด้วยสีหน้าผิดหวังและพูดต่อ

“แม้จะเป็นนิสัยของข้า แต่ข้าก็ยังเป็นผู้หญิงอยู่นะ”

“ฮึ่ม!” ผู้อาวุโสซินส่งเสียงอย่างเย็นชา ไม่แม้แต่จะตอบเธอ

“ก็ได้…เดี๋ยวข้าจะกลับมา…” ผู้อาวุโสชานส่ายหัวก่อนจะเดินออกจากอาคารไป

ในขณะที่ผู้อาวุโสชานออกไปเพื่อเอาเม็ดยา หลงอี้จุนยื่นเหรียญของตัวเองให้หยวนและพูดว่า

“นี่คือเหรียญของผู้มีอำนาจสมบูรณ์และมีเพียงผู้นำนิกายเท่านั้นเท่านั้นที่สามารถหยิบมันออกมาได้ ตราบเท่าที้เจ้ามีสิ่งนี้ไม่มีใครในนิกายนี้กล้าแตะต้องเจ้า อย่างไรก็ตามอย่าโอ้อวดมัน เจ้าควรจะใช้มันในกรณีฉุกเฉินเท่านั้น และแน่นอนว่าอย่ามันทำหาย”

“ขอบคุณท่านมาก” หยวนพยักหน้าขณะที่เขาโยนเหรียญเข้าไปในแหวนมิติของเขา

เมื่อผู้อาวุโสชานกลับมาในอีกไม่กี่นาทีต่อมา เธอก็มอบยาเม็ดสีดำขนาดเท่าเล็บมือให้หยวน

“กินสิ่งนี้เข้าไป และจะไม่มีใครนอกจากปรมาจารย์วิญญาณขึ้นไป ที่สามารถบอกฐานการฝึกฝนที่แท้จริงของเจ้าได้”

ผู้อาวุโสชานยื่นเม็ดยาให้เขา

[ยาแห่งการปกปิด] [ระดับ 2] [ความบริสุทธิ์: 92%]

[ผลกระทบ: ปกปิดฐานการฝึกฝนของคุณชั่วคราว 7 ระดับเป็นเวลา 30 วัน]

[รายละเอียด: ใช้ได้เฉพาะเมื่อคุณต่ำกว่าปรมาจารย์วิญญาณ]

หลังจากโยนเม็ดยาเข้าปาก และกลืนลงไป หยวนรู้สึกได้ถึงกลิ่นอายของเขาที่ถูกระงับไว้ แต่ความแข็งแกร่งของเขายังคงเหมือนเดิม

“ตอนนี้คุณเป็นเพียงแค่ผู้ฝึกหัดวิญญาณระดับเจ็ดเท่านั้น นี่ก็เพียงพอแล้วที่เจ้าจะมีคุณสมบัติเป็นศิษย์” ผู้อาวุโสชานกล่าวในภายหลัง

ในเวลาต่อมา หลงอี้จุนได้เปิดประตูอีกช่องหนึ่งที่ใช้ทดสอบศิษย์และพูดกับหยวนว่า

“เมื่อเจ้ากลับไปที่การสอบแล้ว ให้เข้าไปที่ประตูด้านหลังของแผ่นหินนั้น จากนั้นเจ้าจะถูกเคลื่อนย้ายไปยังพื้นที่ชุมนุมซึ่งทุกคนที่ผ่านจะรวมตัวกันอยู่ที่นั่น นี่คือโทเค็นของเจ้าเป็นหลักฐานว่าเจ้าผ่านการสอบศิษย์แล้ว”

“แม้ว่าเราจะไม่ได้เจอกันสักพัก แต่เราจะคอยดูแลเจ้าอยู่เสมอ ดังนั้นจงใช้ชีวิตอย่างมีความสุขไปกับการเป็นศิษย์จนกว่าจะถึงเวลาของดินแดนลึกลับ”

ผู้อาวุโสซวนกล่าวกับเขา

“โชคดี ศิษย์หยวน” ไป่หลิงพูดกับเขา

“พยายามอย่าสร้างปัญหาให้มากเกินไป” ผู้อาวุโสซินกล่าวด้วยรอยยิ้ม

สุดท้ายนี้ผู้อาวุโสชานพูดกับเขาก่อนจะจูบฝ่ามือของเธอแล้วเป่าไปทางเขาว่า

“ถ้าเจ้ารู้สึกเหงามาหาข้าที่จุดสูงสุดของดอกไม้บานสะพรั่ง“

“ข้าจะพบท่านทั้งหมดในภายหลัง ผู้อาวุโสขอบคุณสำหรับทุกอย่างจนถึงตอนนี้”

หยวนโค้งคำนับให้พวกเขา ก่อนที่จะเข้าไปในประตูและหายไปจากห้อง