Cultivation Online อัจฉริยะข้ามยุทธภพออนไลน์ - ตอนที่ 113
หลังจากผ่านการสอบครั้งสุดท้าย และได้พบกับหลงอี้จุนและผู้อาวุโสซวน หยวนก็เดินตามพวกเขาออกจากพื้นที่สอบผ่านทางประตู และตรงเข้าไปในห้องผู้ชมพร้อมกับผู้อาวุโสในนิกายคนอื่นๆที่ยืนอยู่
“ที่นี่ที่ไหนกัน?”
หยวนมองไปรอบๆทิวทัศน์ที่ไม่คุ้นเคย
“นี่คือห้องผู้ชมที่ผู้อาวุโสในนิกายระดับสูงสามารถดูการสอบของศิษย์ได้ และดูว่ามีผู้เข้าร่วมที่มีความสามารถที่พวกเขาสามารถรับเป็นศิษย์ได้หรือไม่”
หลงอี้จุนกล่าว
“สวัสดีหยวน ทำไมเจ้าไม่เป็นศิษย์ของข้า ข้าสัญญากับเจ้าได้ว่าเราจะมีช่วงเวลาที่ ‘ดี’ ร่วมกัน”
ผู้อาวุโสของนิกายหญิงคนหนึ่งที่มีรูปร่างที่เป็นผู้ใหญ่และมีเสน่ห์กล่าวกับ หยวนด้วยสายตาที่มีเสน่ห์ถึงกับขยิบตาที่สดใสของเธอมาที่เขา
“ผู้อาวุโสชานช่างไร้ยางอายเพียงใด! ผู้นำนิกายและผู้อาวุโสใหญ่ก็อยู่นี่แล้ว!”
ผู้อาวุโสนิกายอีกคนรีบดุเธอ
“แล้วยังไง มันก็ไม่ใช่ว่าพวกเขาไม่รู้นิสัยของข้าอยู่แล้ว”
ผู้อาวุโสชานยักไหล่และพูดต่อ
“นอกจากนี้คนที่มีความสามารถแบบหยวน…ข้าจะทำทุกอย่างเพื่อให้เขาเป็นศิษย์ของข้า…ฮิฮิ…”
ผู้อาวุโสชานจ้องมองหยวนด้วยความหิวกระหายบนใบหน้าที่สวยงามของเธอ ราวกับนักล่าต่อหน้าเหยื่อ
หยวนกลืนน้ำลายอย่างประหม่าเมื่อเห็นสิ่งนี้ เขาไม่เคยถูกจ้องมองด้วยสายตาแบบนี้มาก่อน
“เจ้ากำลังทำให้เขากลัวผู้อาวุโสชาน”
ผู้อาวุโสซวนพูดกับเธอและเขาพูดต่อว่า
“ข้ารู้ว่าเจ้าทุกคนต้องการให้เขาเป็นศิษย์ของเจ้า แต่เราสามารถพูดคุยเกี่ยวกับเรื่องนี้ได้ในภายหลัง สำหรับตอนนี้ขอให้แน่ใจว่าเขาสบายใจและเข้าใจสถานการณ์ของพวกเรา”
ในเวลาต่อมาหยวนเข้ามานั่งโดยมีคนอื่นๆนั่งอยู่รอบตัวเขา
“สำหรับการเริ่มต้นเรามาแนะนำตัวกันเถอะ”
หลงอี้จุนกล่าว
“ขอแนะนำตัวอีกครั้ง ข้าคือ หลงอี้จุนผู้เป็นผู้นำของนิกายวิหารแก่นมังกรคนปัจจุบัน”
ผู้อาวุโสซวนคนต่อไปและพูดว่า
“ข้าเป็นหนึ่งในสามผู้อาวุโสระดับสูง ซวนซาน”
ผู้อาวุโสหญิงที่เป็นผู้ใหญ่จึงกล่าวว่า
“นามสกุลชาน ชานชาง ข้ามีหน้าที่ดูแลศิษย์หลัก ถ้าเจ้ารู้สึกเหงาหรือเบื่อมาหาข้า ตกลงมั้ยหยวน ข้าจะให้ความบันเทิงแก่เจ้าเอง”
“…”
หลังจากเงียบไปครู่หนึ่งผู้อาวุโสคนถัดไปในห้องก็พูดขึ้น
“ซินหมิง และข้าก็รับผิดชอบศิษย์หลักเคียงข้างผู้อาวุโสชานด้วย”
“ไป๋หลิง ข้าเป็นผู้ดูแลห้องโถงวินัย หากเจ้าประสบปัญหาไม่ว่าจะเป็นศิษย์คนอื่นหรือผู้อาวุโสของนิกายเจ้าสามารถมาหาข้าได้”
จากนั้นหลงอี้จุนกล่าวว่า
“มีผู้อาวุโสในนิกายอีกสองสามคนที่ได้เห็นความสามารถของเจ้าจากสถานที่แห่งนี้ แต่พวกเขาต้องออกไปก่อนเพื่อทำหน้าที่อื่นๆ เจ้าต้องการแนะนำตัวหรือไม่ คำแนะนำสั้นๆ เกี่ยวกับตัวเจ้าและเหตุผลเล็กน้อยเกี่ยวกับสาเหตุของเจ้า ที่ตัดสินใจเข้าร่วมนิกายวิหารแก่นมังกรของเรา “
หยวนพยักหน้าและถอดหน้ากากหยกดำออก เผยให้พวกเขาเห็นใบหน้าที่หล่อเหลาและอ่อนเยาว์ของเขา
“โอ้! เจ้าอายุน้อยมาก และหล่อกว่าที่ข้าคาดไว้มาก ข้าจะทำให้เจ้าเป็นศิษย์ของข้าตอนนี้เลย!”
ดวงตาของผู้อาวุโสชานกระพริบด้วยความตื่นเต้นหลังจากที่ได้เห็นใบหน้าของหยวน เธอเลียริมฝีปากของเธอด้วยท่าทางแปลกๆ
หยวนพยายามอย่างเต็มที่ที่จะเพิกเฉยต่อผู้หญิงประหลาดและพูดว่า
“ข้าชื่อหยวนอายุ 18 ปี ข้าเพิ่งกลายเป็นผู้ฝึกฝนและข้าต้องการเรียนรู้เพิ่มเติมเกี่ยวกับโลกแห่งการฝึกฝน ดังนั้นข้าจึงมาที่วิหารแก่นมังกรเพื่อมองหาสิ่งใหม่ๆให้กับตัวของข้า! “
“…”
ด้วยความประหลาดใจของหยวนไม่มีใครตอบสนองเขา และทุกคนจ้องมองเขาด้วยดวงตาที่เบิกกว้างด้วยความตกใจ
“เจ้าอายุแค่ 18 ปีเหรอ และเจ้าเพิ่งกลายเป็นผู้ฝึกฝนเมื่อไม่นานมานี้ เราเพิ่งพูดถึงเมื่อไม่กี่ปีที่ผ่านมา?”
หลงอี้จุนเป็นคนแรกที่หลบหนีจากความงุนงงและถามหยวน
“ไม่ ข้ากลายเป็นผู้ฝึกฝนเมื่อไม่กี่สัปดาห์ก่อน”
หยวนตอบด้วยสีหน้าไร้เดียงสาบนใบหน้าของเขา
“ไม่กี่สัปดาห์ที่ผ่านมา?!”
ทุกคนในห้องต่างพากันอุทานด้วยเสียงตกใจ โดยหนึ่งในนั้นถึงกับหักเก้าอี้ล้มลงกับพื้น
“เจ้ามาจากไหนกัน ถ้าเจ้าไม่รังเกียจเจ้าช่วยบอกพื้นหลังของเจ้าได้ไหม เจ้าอยู่ในตระกูลที่ทรงพลังใด ข้าสัญญากับเจ้าได้ว่าเรื่องนี้มันจะไม่ออกไปจากห้องนี้ และไม่ว่าเจ้าจะอยู่ที่ไหน เราก็จะไม่ปฏิบัติต่อเจ้าที่แตกต่างออกไป ข้าขอสาบานในฐานะหัวหน้านิกายของวิหารแก่นมังกร!”
หลงอี้จุนถามเขาด้วยน้ำเสียงประหม่า
“ทำไมทุกคนถึงคิดว่าข้ามาจากตระกูลที่มีอำนาจ”
หยวนตอบด้วยความสงสัยและเขาพูดต่อว่า
“ข้าไม่ได้อยู่ในตระกูลที่มีอำนาจใดๆ”
“เป็นไปได้ยังไงพ่อแม่ของเจ้าล่ะ พวกเขาต้องเป็นผู้ฝึกฝนที่ทรงพลังใช่ไหม”
ผู้อาวุโสซวนถามเขาต่อไป
“ไม่พ่อแม่ของฉันไม่ใช่ผู้ฝึกฝนพวกเขาเป็นนักดนตรี”
หยวนกล่าว เนื่องจากเขาไม่มีครอบครัวในโลกนี้ เขาจึงบอกพวกเขาเกี่ยวกับครอบครัวของเขาในโลกแห่งความเป็นจริง
“อะไรนะ?! พ่อแม่ของเจ้าเป็นมนุษย์?! และพวกเขาให้กำเนิดอัจฉริยะในการฝึกฝนเช่นเจ้างั้นหรอ! สวรรค์กำลังคิดอะไรอยู่?!”
หลงอี้จุนร้องเสียงดัง
ราวกับว่าสวรรค์สร้างอัจฉริยะแห่งการฝึกฝนอย่างหยวน เพียงเพื่อหยามกับผู้ฝึกฝนทุกคนในโลก ไม่เพียงแต่หยวนมาจากภูมิหลังทั่วไปและครอบครัวของมนุษย์เท่านั้น แต่เขายังมีพรสวรรค์ที่เหนือกว่าแม้แต่ผู้ก่อตั้งวิหารแก่นมังกร ซึ่งครั้งหนึ่งเคยได้รับการยอมรับว่าเป็นผู้เชี่ยวชาญอันดับหนึ่งในสวรรค์ชั้นล่างทั้งหมด! หากสิ่งนี้ไม่ได้ถ่มน้ำลายต่อหน้าผู้ฝึกฝนทุกคนโดยเฉพาะผู้ที่เกิดจากตระกูลที่มีอำนาจแล้วมันคืออะไรล่ะ?
“ถ้าสิ่งที่เจ้าพูดเป็นความจริง…และข้าไม่ได้ตั้งใจที่จะสงสัยเจ้า…ถ้าอย่างนั้นเรามีปัญหาร้ายแรงแล้วละ”
หลงอี้จุนพูดครู่ต่อมาด้วยสีหน้าจริงจัง
ผู้อาวุโสในนิกายคนอื่นๆก็พยักหน้าด้วยสีหน้าเคร่งขรึมทำให้บรรยากาศหนักอึ้งในทันที
“เอ๊ะ ทำไมเรื่องที่ข้าไม่ได้มาจากตระกูลที่มีอำนาจถึงกลายเป็นปัญหาได้ละ”
หยวนถามโดยที่ยังไม่รู้สถานการณ์ที่เขาเป็นอยู่
“พูดง่ายๆก็คือจะมีคนนับไม่ถ้วนที่จะอิจฉาในความสามารถของเจ้า และเนื่องจากเจ้าไม่มีครอบครัวที่มีอำนาจคอยหนุนหลังเจ้า จะไม่มีอะไรหยุดคนเหล่านี้ไม่ให้พยายามทำร้ายเจ้า หรือทำลายเจ้าก่อนที่เจ้าจะมีพลังมากเกินไป”
หลงอี้จุนพูดกับเขา
YOU MAY ALSO LIKE
