Cultivation Online อัจฉริยะข้ามยุทธภพออนไลน์ - ตอนที่ 107

“อะไรนะ! เป็นไปได้ยังไง! ข้าเห็นว่าแผ่นหินแห่งความเข้าใจเปล่งแสงสีขาวออกมาแล้ว! ยังไม่ถึงครึ่งชั่วโมงเลยที่เขานั่งลง!”

ผู้อาวุโสของนิกายในห้องผู้ชมต่างส่งเสียงโห่ร้องอย่างรวดเร็วหลังจากเห็นแผ่นหินแห่งความเข้าใจเรืองแสงสีขาว

“ชายหนุ่มคนนี้…” หลงอี้จวินจ้องมองไปที่เม็ดหินเรืองแสงด้วยสีหน้างุนงง

“หยวนเป็นคำจำกัดความของอัจฉริยะด้านการฝึกฝนที่แท้จริง” ผู้อาวุโสซวนกล่าวด้วยรอยยิ้มบนใบหน้าของเขา

ในขณะเดียวกันภายในห้องสอบ ซู่จิ่วยืนอยู่ที่นั่นด้วยสีหน้างุนงงบนใบหน้าที่สวยงามของเธอดูเหมือนว่าเธอเพิ่งเห็นผี

‘เป็นไปไม่ได้! เขาเข้าใจเทคนิค 10 เปอร์เซ็นต์ได้เร็วขนาดนี้ได้อย่างไร! แม้ว่าจะเป็นเทคนิคการฝึกฝนที่อ่อนแอ แต่เขาก็ไม่น่าจะเรียนรู้ได้เร็วขนาดนี้! ‘ เธออุทานอยู่ในใจ

สำหรับหยวนเขายังคงจ้องมองไปที่สัญลักษณ์ที่เป็นรูปลูกตา เขาจ้องกลับไปที่มันด้วยสายตาที่แหลมคม

ลูกตาบนแผ่นหินดูสมจริงและมีชีวิตชีวามากขึ้น เมื่อหยวนจ้องมองไปที่มันนานขึ้น ราวกับว่ามันมีชีวิตขึ้นมา และหลังจากจ้องที่มันเป็นเวลาหนึ่งชั่วโมงหยวนก็สามารถมองเห็นสีที่ปรากฏบนแผ่นหินและระบายสีลูกตาขนาดใหญ่ .

เมื่อลูกตาทั้งลูกเป็นสีทองและสีเหลืองอำพันแผ่นหินแห่งความเข้าใจก็เริ่มเปล่งแสงสีเขียว แสดงว่าหยวนเข้าใจเทคนิคการฝึกฝนอย่างน้อย 25 เปอร์เซ็นต์

‘พระเจ้า! เขามีความเข้าใจถึง 25 เปอร์เซ็นต์แล้ว! ‘ ซู่จิ่วปิดปากของเธออย่างรวดเร็วเมื่อเธอรู้สึกอยากจะกรีดร้องออกมาดัง ๆ

“25 เปอร์เซ็นต์! เขาอยู่ที่ 25 เปอร์เซ็นต์แล้ว!”

สำหรับผู้คนที่เฝ้าดูจากห้องผู้ชม โดยไม่ต้องกังวลว่าจะรบกวนสมาธิของหยวนพวกเขาตะโกนสุดเสียงจากความตื่นเต้น

“ฮ่าฮ่าฮ่า! ในตอนนี้เขาอาจจะเข้าใจเทคนิคการฝึกฝนทั้งหมดจริงๆ!” ผู้อาวุโสซวนหัวเราะออกมาดัง ๆ และเขาพูดต่อ

“และเขาอาจทำได้ในเวลาไม่ถึง 7 วัน!”

“อืม…” หลงอี้จุนยังคงเงียบ และยังคงจ้องมองหยวนด้วยสายตาที่ลึกซึ้ง

อีกสองชั่วโมงต่อมาลูกตาบนแผ่นหินเปลี่ยนอีกครั้ง และคราวนี้ลูกตาดูเหมือนจะโผล่ออกมาจากแผ่นหิน!

หยวนตกใจเมื่อเห็นการเปลี่ยนแปลงนี้ แต่เขาไม่ได้ละสายตาไป เพราะมีบางอย่างเกี่ยวกับลูกตาที่จ้องมองเขาอยู่แทบจะเหมือนเขาถูกสะกดจิต

และแม้ว่าลูกตาจะดูสมจริงอย่างเหลือเชื่อ แต่หากมองใกล้ ๆ เขาจะไม่สามารถสัมผัสได้ถึงชีวิตใดๆในนั้น ดังนั้นจึงรู้สึกไม่ต่างจากการมองดูงานศิลปะที่เหมือนจริงซึ่งเป็นผลงานชิ้นเอก

อย่างไรก็ตามในขณะที่หยวนยังคงจ้องมองไปที่ลูกตานี้ต่อไปอีกหนึ่งชั่วโมง เขาก็เริ่มรู้สึกถึงแรงกดดันที่มาจากมัน แม้ว่าในตอนแรกจะเป็นเพียงเล็กน้อยมาก และแทบจะไม่สามารถสังเกตเห็นได้ แต่ยิ่งเขาจ้องมองไปที่มันนานเท่าไหร่ ความกดดันก็ยิ่งมากขึ้นจนรู้สึกว่าเขาถูกมองดูโดยบุคคลที่เหนือกว่าเกือบจะเหมือนกับพระเจ้าที่มองมนุษย์จากสวรรค์

อย่างไรก็ตามแม้จะมีแรงกดดันที่รุนแรงนี้ หยวนก็ไม่ยอมถอย และท้าทายการจ้องมอง

ตูม!

หลังจากจ้องมองลูกตามาระยะหนึ่งแล้ว ทันใดนั้นลูกตาก็กะพริบด้วยแสงสีทอง และหยวนพบว่าตัวเองลอยอยู่กลางความว่างเปล่า และรายล้อมไปด้วยดวงดาว ในวินาทีถัดมาโดยเหมือนเขาถูกส่งไปยังอวกาศ

“อะไรกัน?” หยวนมองไปรอบ ๆ ด้วยสีหน้างงงวย

ครู่ต่อมามีบางอย่างดึงดูดความสนใจของเขาทำให้เขาหันกลับมา

“?!?!?!”

เมื่อหยวนหันกลับมา และเห็นสิ่งมีชีวิตขนาดใหญ่บินอยู่ข้างหลังเขา เขาก็ยืนตรงเหมือนแมวเมื่อตกใจกลัวหรือรู้สึกว่าถูกคุกคาม

‘นี่คือ … มังกรเหรอ!’ หยวนคิดในใจ ขณะที่เขาจำรูปร่างของสิ่งมีชีวิตนี้ได้จากภาพยนตร์เมื่อตอนที่เขายังเป็นเด็ก

อย่างไรก็ตามมังกรตัวนี้มีขนาดใหญ่กว่าที่เขาจำได้มาก มีดวงตาสีทองขนาดใหญ่ขนาดเท่าดาวเคราะห์ทั้งดวง และร่างกายขนาดใหญ่ที่ทอดยาวไปจนถึงขอบฟ้าไกลออกไปนับไม่ถ้วน

ในห้องสอบซู่จิ่ว สังเกตเห็นว่าจู่ๆ หยวนก็หลับตาลงดูเหมือนจะหลับไป

นอกจากนี้แผ่นหินไม่ได้เปล่งแสงสีเขียวอีกต่อไป และมีการเปลี่ยนสีอีกครั้ง

‘แสงสีฟ้า! เขาเข้าใจเทคนิค 50 เปอร์เซ็นต์! ‘ ซู่จิ่วส่งเสียร้องในใจหลังจากเห็นการเปลี่ยนแปลงนี้และล้มลงบนเก้าอี้ด้านหลังเธอ

ในห้องผู้ชมผู้อาวุโสของนิกายไม่ส่งเสียงอีกต่อไป แต่พวกเขาจ้องมองหยวนอย่างเงียบๆด้วยสีหน้าจริงจัง และครุ่นคิดกับตัวเองว่าหยวนจะสามารถเข้าใจเทคนิคได้ 100 เปอร์เซ็นต์ภายใน 7 วันหรือไม่เพราะดูเหมือนว่าเขาจะมีแนวโน้มมากขึ้นทุกครั้งที่แผ่นหินเปลี่ยนสีไป

‘เป็นเวลาเพียง 6 ชั่วโมงเท่านั้นที่เขาเริ่มศึกษาเทคนิคที่แผ่นหินแห่งความเข้าใจที่มอบให้ และเขาก็สามารถเข้าใจเทคนิคทั้งหมดกว่าครึ่งหนึ่งได้แล้ว ในตอนนี้เขาอาจจะกลายเป็นคนแรกในประวัติศาสตร์ที่มีความเข้าใจ 100 เปอร์เซ็นต์ และเขาอาจทำมันได้ในวันเดียว! ‘ หลงอี้จุนคิดกับตัวเอง

‘เจ้าพบคนคนนี้ที่ไหนในโลกหลานสาวที่รักของข้า?’ ผู้อาวุโสซวนแสดงรอยยิ้มอันน่าขมขื่นบนใบหน้าของเขา

ในขณะเดียวกัน ในใจของหยวนคิดว่ามังกรมีอยู่จริง แม้ว่าเขาจะเป็นเหมือนเศษฝุ่นเมื่อเทียบกับมังกร แต่หยวนก็ยังคงจ้องกลับไปที่มังกรตัวใหญ่ แม้ว่าจะมีรูปร่างที่น่ากลัวและมีขนาดที่ไม่สามารถบรรยายได้ก็ตาม

“เจ้าชื่ออะไรมนุษย์”

จู่ๆมังกรก็พูดกับเขา

“เอ๋? พูดได้เหรอ?” หยวนรู้สึกประหลาดใจกับเรื่องนี้และเขาพูดต่อว่า

“ข้าชื่อหยวน”

“หยวน…เจ้าเป็นคนที่สองที่ได้เรียนรู้การจ้องมองของมังกรของข้าจากแผ่นหินแห่งความเข้าใจ โดยคนแรกเป็นผู้ชายที่ชื่อหลงเฉิน อย่างไรก็ตามความสามารถในการเข้าใจของเขาไม่ดีเท่าเจ้าเมื่อเทียบกับของเจ้า เนื่องจากต้องใช้เวลากว่าสามวันในการเข้าถึง ในขณะที่เจ้าใช้เวลาเพียงไม่กี่ชั่วโมง และเขาก็เหมือนกับถูกแช่แข็งจากความตกใจเมื่อเขาเห็นข้าครั้งแรก” มังกรพูดด้วยน้ำเสียงที่ลึกลับและลึกซึ้งซึ่งทำให้ดวงดาวที่อยู่รอบ ๆ ตัวสั่นสะเทือน