Complete Martial Arts Attributes – คุณสมบัติแห่งนักสู้ - ตอนที่ 28

บทที่ 28: การสังหารหมู่ของนักสู้

ฝูงชนต่างสบตากัน ไม่มีใครรู้ว่ามันเกิดอะไรขึ้นในป่า

หลี่หรงเฉิงก้าวออกมาในขณะนี้และพูดกับโจวไป่หยุน “ ฉันจะไปดูเอง”

“ ก็ได้! ระวังตัวด้วย” โจวไป่หยุนพยักหน้าและตอบ

หลี่หรงเฉิงยิ้ม เขาวิ่งเข้าไปในป่าข้างหน้าและหายเข้าไปในความมืด

“ หลี่หรงเฉิงเป็นศิษย์นักสู้ขั้นสูงใช่ไหม? ในสถานการณ์เช่นนี้ เฉพาะผู้ที่ฝึกฝนศิลปะการต่อสู้เท่านั้นที่จะมีประโยชน์” ลูกเศรษฐีที่ร่ำรวยกล่าวด้วยความอิจฉา

หวังเต็งมองไปที่ท้องฟ้ายามค่ำคืนที่มืดสนิท เขาลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนที่จะพูดกับซูเจี๋ยและเพื่อนๆของเขาว่า “ รอที่นี่ อย่าวิ่งไปรอบๆ ฉันจะไปดูเอง”

“ พี่หวังเต็ง ระวังตัวด้วยนะ” ไป่เว่ยกล่าวอย่างกังวล

หวังเต็งพยักหน้า

เขาเหยียบพื้นและจากนั้นร่างของเขาก็พุ่งสูงขึ้นอย่างกะทันหัน หวังเต็งแตะนิ้วเท้าลงบนกิ่งไม้อย่างเบาๆ จากนั้นเขาก็บินขึ้นไปบนยอดไม้ขนาดใหญ่ราวกับนก

ทุกคนอุทานด้วยความตกใจ พวกเขาไม่ได้คาดคิดมาก่อนว่าหวังเต็งที่ดูธรรมดาจะเป็นศิษย์นักสู้เช่นกัน และเมื่อพิจารณาจากความสามารถของเขาแล้ว เขาก็ไม่ได้ด฿อ่อนแอไปกว่าหลี่หรงเฉิงเลย

ซึ่งนั่นก็หมายความว่าเขาเป็นศิษย์นักสู้ชั้นสูง!

นอกจากนี้ เมื่อพิจารณาจากทักษะของเขาแล้ว เขาก็มีพลังมากกว่าหลี่หรงเฉิง

ทันใดนั้นความคิดเหล่านี้ก็แวปขึ้นมาในหัวของโจวไป่หยุนขณะที่เธอมองดูหวังเต็ง

หวังเต็งจ้องมองออกไปไกลและระบุทิศทางต้นตอของเสียง จากนั้นเขาก็ออกแรงที่ขาของเขาและปลดปล่อยพลังมหาศาลของเขาภายในเสี้ยววินาที

บู้มมมม!

เมื่อเขาแตะนิ้วเท้าลงบนยอดไม้ สิ่งของทั้งหมดก็ระเบิด และเศษไม้และใบไม้ก็กระจัดกระจายลงมาจากท้องฟ้า

ร่างของหวังเต็งได้พุ่งออกไปเหมือนลูกศรที่ปล่อยออกจากคันธนู เขาฟันฝ่าท้องฟ้ายามค่ำคืนและใช้ต้นไม้จำนวนมากเพื่อเคลื่อนที่อย่างรวดเร็วผ่านป่ากลางอากาศ

กลุ่มลูกเศรษฐีที่ร่ำรวยและลูกหลานของข้าราชการต่างตกตะลึง นี่เคือความสามารถที่แท้จริงของศิษย์นักสู้ขั้นสูงหอย่างงั้นหรอ?

ถ้าหลี่หรงเฉิงเห็นฉากนี้ เขาก็จะประณามหวังเต็งที่แสดงออกในที่สาธารณะ

นี่มันเป็นการนำพาเหล่าศิษย์นักสู้ชั้นสูงลงสู้ขุมนรก!

นี่มันไม่ใช่ศิลปะการต่อสู้!

ศิษย์นักสู้ชั้นสูงคนไหนกันที่มีความสามารถแบบเขา? หากศิษย์นักสู้ขั้นสูงทุกคนมีพลังเท่ากับเขา เมืองๆนี้ก็จะเต็มไปด้วยเหล่าศิษย์นักสู้ที่กระโดดไปมาบนหลังคาและปีนขึ้นไปบนกำแพง

ไม่นานหลังจากที่หวังเต็งจากไป หลี่หรงเฉิงก็กลับมา

“ คุณค้นพบอะไรไหม?” โจวไป่หยุนเดินไปข้างหน้าและถาม

หลี่หรงเฉิงส่ายหัว “ เสียงมาจากที่ไกลแสนไกล ฉันได้ตรวจสอบทุกพื้นที่ในบริเวณใกล้เคียงแล้ว แต่ฉันก็ไม่ได้สังเกตเห็นอะไรผิดปกติ”

“ ปัง!”

ทันทีที่เขาพูดจบ เสียงระเบิดอันดังกึกก้องก็ปรากฎขึ้นอีกครั้งและกระทบเข้ากับแก้วหูของฝูงชน

จากนั้นบรรยากาศก็เปลี่ยนไปชั่วขณะ

หลี่หรงเฉิงรู้สึกอับอาย

ซูเจี๋ยและเพื่อนๆของเขาส่งเสียงหัวเราะกึกก้องโดยไม่มีการเก็บอาการแต่อย่างใด ซึ่งนี่ก็ทำให้หลี่หรงเฉิงรู้สึกโกรธมากขึ้นไปอีก

“ พวกแกหัวเราะอะกันร! เฮ้ แล้วหวังเต็งอยู่ที่ไหน?” ทันใดนั้นมันก็สังเกตเห็นว่าหวังเต็งได้หายตัวไปแล้ว

“ หลังจากที่คุณจากไป หวังเต็งก็ตามไปดูเช่นกัน” โจวไป่หยุนกล่าว

การแสดงออกของหลี่หรงเฉิงเปลี่ยนไปอย่างน่าเกลียด

เชี่ยอะไรวะ!

ทำไมหวังเต็งคนนี้ถึงได้ชอบขัดขวางเขาไปซะทุกอย่าง!

“ รอกันอีกหน่อยเถอะ บางทีหวังเต็งก็อาจจะนำเอาข้อมูลบางอย่างกลับมา” หนึ่งในลูกเศรษฐีที่ร่ำรวยแนะนำ

“ ก็ได้ งั้นเราก็รอไปสักครู่เถอะ” โจวไป่หยุนพยักหน้า

…

หวังเต็งบินผ่านป่าไป เขาจะแตะปลายเท้าลงบนยอดไม้ทุกครั้งก่อนที่จะกระโดดไปข้างหน้าอีกครั้ง

พูดตรงๆ เป็นไปไม่ได้เลยที่ศิษย์นักสู้ชั้นสูงธรรมดาๆจะมีพลังเท่าเขา

ยอดไม้ของต้นไม้นั้นบอบบาง ถ้าคุณออกแรงมากเกินไป คุณก็จะตกลงมาได้ ในทางกลับกัน หากความแข็งแกร่งของคุณมีไม่เพียงพอ คุณก็จะไม่สามารถได้รับโมเมนตัมในการกระโดดไปข้างหน้าได้

ศิษย์นักสู้ขั้นสูงธรรมดาทั่วไปจะไม่มีความแข็งแกร่งหรือการควบคุมร่างกายที่โดดเด่นเหมือนหวังเต็ง ดังนั้นพวกเขาจึงไม่สามารถทำให้ฝูงชนประหลาดใจด้วยการแสดงที่ตระการตาอย่างหวังเต็งได้

สักพักหวังเต็งก็หยุดลง เขากระโดดลงจากต้นไม้และตกลงบนพื้นอย่างแผ่วเบา

“ น่าจะอยู่แถวๆนี้แหละ”

หวังเต็งมองไปที่ความมืดรอบๆตัวเขา จากนั้นเขาก็สังเกตเห็นบางอย่างที่ผิดปกติ

“ มันมีการต่อสู้เกิดขึ้นที่นี่เมื่อสักครู่ที่ผ่านมา การระเบิดนั้นดังมาก ดังนั้นนี่ก็อาจจะเป็นกสนต่อสู้ของ… นักสู้?”

ทันใดนั้นความคิดนี้ก็ทำให้หวังเต็งสั่นกลัว

“ ถ้าเป็นนักสู้จริงๆ อย่างงั้นฉันก็ควรจะถอยกลับดีกว่า”

ขณะที่หวังเต็งตัดสินใจถอยอย่างชาญฉลาด เขาก็เกิดลังเลในเส้นทางของเขา

“ แต่.. นักสู้จะดรอปฟองสบู่ออกมาในขณะที่พวกเขาต่อสู้ไหมนะ? แล้วมันจะเกิดอะไรขึ้นกันถ้ามันมีบางอย่างที่ฉันต้องการ?”

ทันใดนั้นหวังเต็งก็หยุดนิ่ง ใจหนึ่งของเขากำลังเตือนเขาว่าความอยากรู้ก็อาจจะฆ่าเขาได้ ในขณะที่อีกใจหนึ่งมันก็บอกว่าความสำเร็จที่ยิ่งใหญ่มาพร้อมกับความเสี่ยงที่ใหญ่ยิ่ง!

“ ทำไมฉันไม่ลองดูก่อนล่ะ? ถ้าสถานการณ์มันไม่ปกติ งั้นฉันก็จะหนีไปทันที”

ในท้ายที่สุด หวังเต็งก็เชื่อมั่นในตัวเองและสำรวจป่าอย่างระมัดระวัง

เขาเดินไปข้างหน้าอีกสิบเมตร และสามารถมองเห็นต้นไม้ที่หักโค่นรอบตัวเขา กิ่งก้านของต้นไม้เหล่านี้แตกเป็นเสี่ยงๆ และมีรอยไหม้ที่ปลายของพวกมัน

นอกจากนี้มันก็ยังมีรูอีกสองสามรูบนพื้นดิน

ขอบหลุมลึกครึ่งหนึ่งถูกไฟไหม้ ในขณะที่อีกครึ่งหนึ่งถูกปกคลุมด้วยเศษน้ำแข็ง

“ นี่…” หวังเต็งเปิดปากพูด เขารู้สึกประหลาดใจ นี่หรือคือพลังของนักสู้อย่างงั้นหรอ?

เขาก้าวไปข้างหน้าสองสามก้าวและสายตาของเขาก็หยุดนิ่ง

ห้ะ?

มันมีร่างร่างหนึ่งนอนอยู่บนพื้น และดูเหมือนว่าเขาจะ… ตายแล้ว

ฟองสบู่ค่าคุณสมบัติสองสามฟองกำลังลอยอยู่ข้างๆร่างของเขา

หวังเต็งวิ่งเข้าไปอย่างบ้าคลั่งด้วยความปิติยินดี อย่างไรก็ตาม ในขณะเดียวกับที่ความรู้สึกปิติยินดีปรากฏขึ้นในหัวใจของเขา เขาก็รู้สึกได้ถึงความกลัวที่พลุ่งพล่านไปทั่วร่างกายของเขา

ทันใดนั้นหวังเต็งก็รู้สึกขนลุกขึ้นมาในทันที

เขารู้สึกหนาวตรงสันหลังของเขา ทนใดนั้นหวังเต็งก็ลือกที่จะใช้ฟุตเวิร์คขั้นผู้เชี่ยวชาญของเขาด้วยความเร็วสูงสุดโดยไม่หยุดคิดลังเล

เขาไม่มีเวลามากพอจะไปหลบด้านข้าง ดังนั้นเขาจึงทำได้เพียงเอียงตัวไปเล็กน้อย…

เฉือน!

ประกายแสงจากดาบพุ่งผ่านอากาศไปทางด้านข้างของหวังเต็ง เสื้อผ้าของเขาถูกผ่าออก และผิวหนังของเขาก็ถูกบาด

เลือดสาดกระเซ็นไปทั่วทุกที่

โชคดีที่มันเป็นแค่อาการบาดเจ็บภายนอกเท่านั้น อย่างไรก็ตาม หวังเต็งก็ไม่กล้าที่จะผ่อนคลายเลย อันตรายยังคงปกคลุมอยู่รอบตัวเขาอย่างใกล้ชิด

เกือบจะในเวลาเดียวกันกับเมื่อเขาหลบการโจมตีได้ หวังเต็งก็ได้เอามือล้วงเข้าไปในกางเกง จากนั้นปืนรูนฟอร์สก็ปรากฎขึ้นในมือของเขา เขายิงออกไปหลายนัดตามทิศทางที่แสงแวววาวของดาบปรากฎออกมา

ปัง ปัง ปัง ปัง!

หวังเต็งหยุดยิงหลังจากที่เขายิงจนหมดลูกกระสุน

จากนั้นเขาก็พุ่งไปหลังต้นไม้และใช้มันเป็นที่กำบัง หวังเต็งหอบหายใจในขณะที่หัวใจของเขาขเต้นรัวอย่างบ้าคลั่ง เขาสัมผัสได้ถึงความตายที่ลูบไล้แผ่นหลังของเขาในตอนนี้

มันคือใคร?

มันเป็นใคร?

ทำไมมันถึงต้องการฆ่าฉัน?

ป่าเงียบสงัด นอกจากใบไม้ที่ปลิวไสวตามสายลมแล้ว หวังเต็งก็ไม่ได้ยินเสียงอื่นใดอีก

หวังเต็งรอสักครู่ก่อนที่เขาจะโผล่หัวออกมาเล็กน้อยและมองไปยังทิศทางที่ดาบพุ่งออกมา

จากนั้นเขาก็เห็นร่างสีดำกำลังพิงต้นไม้อยู่โดยไม่เคลื่อนไหว และมันก็ยังมีฟองสบู่อีกสองสามฟองลอยอยู่ข้างร่างนี้

การเรืองแสงจางๆจากฟองสบู่ทำให้หวังเต็งแทบจะบ้า ดูเหมือนเขาจะตายไปแล้ว!

ฉันฆ่าเขาหรอ?

เป็นไปได้ไหมว่าเขาจะไม่ใช่นักสู้?

หวังเต็งเต็มไปด้วยความอยากรู้ ในที่สุดเขาก็ไม่สามารถถเก็บความอยากรู้ได้อีกต่อไป เขาเดินเข้าไปในทันที อย่างไรก็ตาม เขาก็ยังคงมีความระมัดระวังขั้นพื้นฐาน หวังเต็งตั้งสติและเตรียมที่จะต่อสู้ทุกเมื่อ

อย่างไรก็ตาม เมื่อเขาเข้าใกล้ร่างนั้น เขาก็พบว่าคนๆนั้นได้ตายไปแล้วจริงๆ

มีนัดหนึ่งที่ศีรษะและอีกสองสามนัดที่อวัยวะของเขา ถ้าคนนี้ไม่ตาย เขาก็คงจะไม่ใช่มนุษย์แล้ว

วู้ว

หวังเต็งถอนหายใจด้วยความโล่งอกทันที

เขาแตะเอวก่อนที่จะมองไปที่มือของเขา มันถูกปกคลุมไปด้วยเลือด ฉันช่างโชคดีจริงๆ! ฉันเกือบจะเสียชีวิตแล้ว!

โลกของนักสู้อันตรายจริงหรอ? พวกเขาสามารถฆ่าคนเมื่อใดก็ได้ตามที่พวกเขาต้องการอย่างงั้นหรอ?

หวังเต็งงงงวยในขณะที่เขาศึกษาใบหน้าของศพ ชายคนนี้ไม่ได้ตายอย่างสงบ มันยังคงมีเศษเสี้ยวของความไม่เชื่อและความกลัวตายปรากอยู่บใบหน้าของเขา

บางทีเขาอาจจะไม่ได้คาดคิดว่าจะตายด้วยน้ำมือของฉัน!

หวังเต็งจ้องมองไปที่ฟองสบู่ที่ตกอยู่ข้างๆคนๆนี้

เขาเก็บมันขึ้นมา!

คัมภีร์เพลิงแดง

พรสวรรค์ไฟขั้นเริ่มต้น

พลังฟอร์สธาตุไฟ*2