Bringing The Farm To Live In Another World (ไปสร้างฟาร์มอีกโลกกันเถอะ) - บทที่ 544 - สงครามเริ่มแล้ว!!

บทที่ 544 – สงครามเริ่มแล้ว!!

เจ่าไห่ยิ้มและพูดว่า “การที่จะได้เป็นราชามันไม่ใช่เรื่องที่ง่ายเลย ซึ่งมันก็แน่นอนแล้วที่เขาจะต้องเป็นคนที่ต่างจากคนทั่วไป และเขาจะเป็นราชาไปตลอดไม่ได้ถ้าหากว่าเขาไม่มีคุณสมบัติเพียงพอ”

ลอร่าพยักหน้า “ฉันก็คิดว่านี่มันเป็นวิธีที่สุดแล้ว วิธีนี้มันจะทําให้พวกเขาได้ผู้นําที่ดีเพื่อที่จะเป็นประโยชน์กับพวกเขามากที่สุด”

เจ่าไห่ก็ยิ้มและพูดต่อว่า “นี่มันคงเป็นเรื่องปกติ พวกชาวเผ่าต้องการผู้นําที่แข็งแกร่ง แต่ก็ต้องได้รับการยอมรับจากพวกเขาด้วย”

เมแกนก็พูดขึ้นว่า “พี่ไห่ ตอนนี้ที่ชาวเผ่าจะไปที่คฤหาสน์ของตระกูลอากิสะ แล้วตระกูลเพอร์เซลล์จะสบายใจกับเรื่องนี้ได้ไหม?”

เจ่าไห่ส่ายหัว “ไม่เลย ยังไงพวกเขาก็ยังจะโจมตีเพอร์เซลล์อยู่ดี แต่ที่ทําเช่นนี้ก็เพื่อเบี่ยงความสนใจ แต่ก็อย่าคิดเช่นนั้นถึงแม้ว่าพวกเขาจะทําเช่นนั้นแต่การโจมตีของพวกเขาก็ไม่ได้เบาลงเลย พวกเขาต้องการที่จะจัดการกับกิลแห่งความสว่างด้วย”

เมแกนถอนหายใจและพูดว่า “พี่กําลังจะบอกว่าตระกูลเพอร์เซลล์ก็ยังมีโอกาสที่จะรอดน้อยมากๆงั้นเหรอ?”

เจ่าไห่ถอนหายใจ เขาเองก็ได้คิดเกี่ยวกับเรื่องนี้แล้ว มันอยู่ในหัวของเขาอยู่แล้วตั้งแต่ที่เขาบอกให้อีวานออกมา ไม่ว่าชาวเผ่าจะเริ่มที่ไหนสุดท้ายตระกูลเพอร์เซลล์ก็ไม่รอดอยู่ดี

ที่อยู่ของพวกเขาได้กําหนดชะตาของพวกเขาแล้ว ดินแดนของพวกเขาอยู่ใกล้กับทุ่งหญ้ามากๆ เพราะเรื่องนี้เมื่อชาวเผ่าตัดสินใจที่จะโจมตี พวกเขาก็เป็นที่แรกที่ต้องรับกับเรื่องนี้ แต่ก็โขคดีกับพวกเขาที่ในอีกไม่กี่ปีข้างหน้า ความสัมพันธ์ระหว่างพวกเขาก็จะสงบสุขขึ้น เพราะแบบนี้เองมันก็จะทําให้ตระกูลเพอร์เซลล์มีชีวิตที่ดีขึ้น เมื่อเป็นเช่นนี้ตระกูลเพอร์เซลล์ก็จะได้ทําการค้าธัญพืชไปที่ทุ่งหญ้า สิ่งนี้จะไม่ใช่แค่นําผลกําไรมาให้พวกเขาได้เท่านั้น แต่มันคือการนําเอาอาหารไปในชาวเผ่าเหล่านั้น ซึ่งมันก็จะเป็นผลให้พวกเขาไม่โจมตีเพื่ออาหาร ทุ่งหญ้าเป็นทวีปที่ใหญ่มากๆ แต่มันก็ยังมีเผ่าบางเผ่าที่ไม่ได้มีที่ดินเป็นของตัวเอง เมื่อชาวเผ่าเหล่านี้ไปทําสงคราม หลังจากทุกอย่างจบลงคนจากต่างแดนก็จะต้องพบกับความยากลําบาก

คนเหล่านั้นจึงต้องการที่จะทําทุกอย่างเพื่อไม่ให้เรื่องแบบนี้มันเกิดขึ้น

ลอร่าถอนหายใจ จากนั้นเธอก็มองไปที่จอและพูดว่า “ไม่มีใครรู้ได้เลยว่าต้องมีอีกกี่คนที่ต้องตายในจักรวรรดิอาร์ซู”

เจ่าไหก็ถอนหายใจ “ยังไงเราก็ต้องยอมรับผลของมัน ถ้าไม่ใช่เพราะเรามันจะไม่ใช่แค่จักรวรรดิอาร์ซูเท่านั้นที่ต้องตาย แต่ขาวเผ่าเหล่านั้นก็ต้องสูญเสียเป็นจํานวนมากแน่ๆ ดูเหมือนว่ากิลแห่งความสว่างกําลังวางแผนที่จะฆ่าล้างเผ่าเหล่านั้นด้วย”

ลอร่ารู้สึกหมดหนทาง เธอรู้ดีว่าสิ่งที่เจ่าไห่พูดออกมามันเป็นเรื่องจริง คนจากกิลแห่งความสว่างมีความตั้งใจที่ชัดเจนมากๆ พวกเขาถือว่าคนที่ไม่เชื่อในพระเจ้าของพวกเขาเป็นคนนอกที่ไม่ควรเก็บเอาไว้ และสําหรับกิลแห่งความสว่างแล้วชาวเผ่าเหล่านั้นไม่ได้มีอะไรเหมือนพวกเขาเลย หากว่ากิลสามารถจัดการพวกเขาได้ทั้งหมดในครั้งนี้มันจะเป็นการดีมากสําหรับพวกเขา

ลิซซี่มองไปที่จอและพูดว่า “เราจะได้เห็ฯสิ่งที่กิลแห่งความสว่างตั้งใจจะทําในไม่กี่วันข้างหน้า แต่ในความคิดของฉันพวกเขากําลังจะพบกับความล้มเหลว แต่อย่างไรก็ตามฉันคิดว่าสิ่งนี้

ไม่ได้มีผลต่อพวกเขามากนัก ดูเหมือนว่าครั้งนี้พวกเขาไม่ได้ใช้กําลังคนมากมายเลย นี่อาจจะไม่ใช่ความแข็งแกร่งที่สุดที่พวกเขามี”

เจ่าไห่พยักหน้าและพูดว่า “แต่พี่ก็คิดว่าการที่พวกเขาล้มเหลวในครั้งนี้มันจะทําให้ชื่อเสียงของพวกเขาเป็นไปในทางลบ ซึ่งสิ่งที่พวกเขาวางแผนที่จะทําโดยการครองโลกมันก็จะเป็นเรื่องที่ยากมากขึ้น”

ลิซซี่พยักหน้า “มันเป็นเรื่องที่ดีจริงๆ ปัจจุบันกิลมีอิทธิพลที่ใหญ่มาก ดูเหมือนว่าเรื่องนี้มันจะท่าให้อิทธิพลของพวกเขาลดลง

เจ่าไห่พยักหน้า จากนั้นเขาก็มองชาวเผ่าผ่านจากจอ พวกเขาไม่ได้เคลื่อนไหวทันที และ กําลังเตรียมการอยู่ เจ่าไห่มองไปที่คนอื่นๆ และพูดว่า “จริงสิ พวกเราก็ไปพักกันเถอะ พี่คิดว่า พวกชาวเผ่าจะเริ่มเคลื่อนไหวในคืนนี้ และเมื่อถึงเวลานั้นเราก็ค่อยมาดูจะดีกว่า”

ลอร่าพยักหน้าแล้วเธอก็มองไปที่เจ่าไห่และพูดว่า “ตอนนี้ทั้งทวีปรู้ถึงสิ่งเลวร้ายที่เกิดขึ้นกับตระกูลอากิสะแล้ว รวมไปถึงสถานการณ์ของตระกูลเพอร์เซลล์ด้วย พวกเขาจะต้องให้ความสนใจ

กับเรื่องที่กิลแห่งความสว่างกําลังทําแน่ๆ กิลแห่งความสว่างน่าจะให้ความสําคัญกับเรื่องในครั้งนี้แน่ ไม่งั้นมันก็เหมือนกับว่าพวกเขาได้แพ้แล้วจริงๆ”
เจ่าไห่เห็นด้วย “พี่คิดว่ากิลรู้เรื่องนี้ดีอยู่แล้ว แต่ก็ดูเหมือนว่าพวกเขามั่นใจกับแผนการของพวกเขามาก พวกเขาไม่ได้คิดว่าพวกเราจะรู้เรื่องทั้งหมดแล้ว”

ทันทีที่ลอร่าและคนอื่นๆ ได้ยินเจ่าไห่พวกเธอก็ยิ้ม หลังจากที่พูดคุยกันพวกเขาก็ได้กลับไปพัก เจ่าไห่เชื่อว่าชาวเผ่าจะเริ่มในคืนนี้ เจ่าไห่ต้องการจะดูว่าแผนของพวกเขานั้นเป็นยังไง พวกเขาจะเคลื่อนไหวยังไง

ไม่ใช่แค่เจ่าไห่ที่คิดเรื่องนี้ ตอนนี้ทั้งทวีปก็ให้ความสนใจกับเรื่องนี้เหมือนกัน พวกเขาอยากรู้ว่าชาวเผ่าจะเริ่มสงครามยังไง แม้ว่าพวกเขาจะไม่รู้เกี่ยวกับพิษของกิลแห่งความสว่าง แต่พวกเขาก็รู้เกี่ยวกับข้อตกลงที่กิลได้ทํา พวกเขาอยากรู้ว่าชาวเผ่าจะแพ้ได้ยังไง เหมือนที่กิลได้บอกไว้

คืนหลังจากที่เจ่าไห่ไปหา ชาวเผ่าก็เริ่มเคลื่อนไหว ตามคําสั่งของราชาออกไปเป็นกลุ่มๆ พวกเขาไม่ได้มุ่งหน้าไปยังดินแดนของตระกูลอากิสะทันที พวกเขาหันกลับและมุ่งหน้าไปยังทุ่งหญ้า

เกี่ยวกับชาวเผ่าในทุ่งหญ้าแล้ว คนในทวีปอื่นๆ ไม่อาจจะเข้าใจความคิดของพวกเขาได้ และสิ่งที่ชาวเผ่ากําลังจะทําตอนนี้ก็คือการกลับไปที่ทุ่งหญ้าและตั้งขบวนให้เป็นวงรอบๆคฤหาสน์ของตระกูลอากิสะ วิธีของพวกเขาจะไม่มีใครรู้เลยว่าพวกเขากําลังจะทําอะไร ทุ่งหญ้าเป็นสถานที่ที่ใหญ่เกินกว่าที่พวกเขาจะดูการเคลื่อนไหวของพวกเขาได้ เจ่าไห่นั่งอยู่ภายในมิติและดูการเคลื่อนไหวของพวกเขาอย่างใจเย็น เจ่าไห่รู้ดีว่าตอนนี้ สงครามกําลังจะเริ่มขึ้นแล้ว แต่ในสงครามครั้งนี้สิ่งที่เขาทําได้ก็คือการให้ข่าว เขาไม่ได้เข้าไปยุ่งเกี่ยวโดยตรง

ลอร่าก็มองดูการเคลื่อนไหวของชาวเผ่าเหมือนัน หลังจากดูจอสักพัก ลอร่าก็หนีไปมองเจ่าไหด้วยรอยยิ้มและพูดว่า “พี่ไห่มีคนเคยบอกฉันว่าชาวเผ่านั้นเป็นใบ้” ทุกคนหันมามองหน้ากัน เมแกนและคนอื่นๆก็มองจออยู่เหมือนกัน การเคลื่อนไหวของชาวเผ่านั้นทําได้อย่างรอบคอบมากๆ พวกเขาไม่ได้เคลื่อนไหวนักรบจํานวนมากในครั้งเดียวพวกเขาทั้งหมดแบ่งกันออกไปเพื่อทําให้ศัตรูสับสน สิ่งที่พวกเขาท่าเป็นเรื่องที่น่าตื่นเต้นมากๆ

เจ่าไห่พูดออกมาว่า “ชาวเผ่าเหล่านั้นไม่ได้โง่จริงๆที่คนอื่นๆ มองพวกเขาเป็ฯเช่นนั้นก็เพราะอารมณ์ที่พวกเขามี และการที่พวกเขาเคยไว้ใจคนง่าย ไม่จําเป็นต้องพูดเช่นนั้นอีกแล้วพวกเขาเป็นคนที่ฉลาดๆ ตอนนี้ไม่มีอะไรที่เราต้องดูต่อไปแล้ว วันนี้พี่นอนมากไปแล้วในช่วงกลางวัน ตอนนี้พี่นอนไม่หลับแล้ว พวกเธอคิดว่าพี่ควรทําอย่างอื่นไหม?”

เมื่อพวกเธอได้ยินสิ่งที่เจ่าไห่พูด พวกเธอก็มองหน้ากันก่อนที่จะเข้าใจ ใบหน้าของพวกเธอไม่อาจจะเป็นอย่างอื่นได้เลย พวกเธอมีสีหน้าที่แดงมากๆ ลอร่าก็พูดขึ้นว่า “พวกเราทุกคนอยากที่จะอยู่ที่นี่ พี่จะทําอะไรที่นี่เลยได้ไหม? พี่จะโอเคไหม?”

เจ่าไห่ไม่รอช้า เขาพูดต่อว่า “พี่ก็อยากรู้เหมือนกันว่าที่นี่มันเป็นยังไง?” จากนั้นเขาก็ล้มตัวลงไปหาลอร่าและคนอื่นๆ หลังจากนั้นก็มีเสียงดังเกิดขึ้น

เช้าวันรุ่งขึ้น ชาวเผ่าก็เริ่มโจมตีกําแพงเหล็กของเพอร์เซลล์แล้ว การโจมตีของพวกเขาดังมากๆ แต่ก็เบาลงเมื่อฝนตก แม้ว่าพวกเขาจะดูโหดร้ายแต่พวกเขาก็ไม่ได้รุนแรงนัก เรื่องนี้ทําให้อีวานและคนอื่นๆประหลายใจมาก พวกเขาเข้าใจว่านี่ไม่ใช่วิธีที่ชาวเผ่าจะทําในการต่อสู้ มีใครเปลี่ยนวิธีการต่อสู้ของพวกเขางั้นเหรอ?

เจ่าไห่รู้ว่าพวกเขาไม่ได้เปลี่ยนอะไรทั้งนั้น พวกเขาแค่ไม่ต้องการบาดเจ็บ หรือได้รับความสูญเสียมากเกินไป การโจมตีในครั้งนี้มันเหมือนกับการโจมตีแบบหลอกๆ แม้ว่าเจ่าไห่จะสามารถบอกเรื่องนี้กับอีวานได้ แต่เขาก็เลือกที่จะไม่บอก

หากว่าเขาบอกกับอีวานเกี่ยวกับพิษของกิลแห่งความสว่างและอีวานเอาไปคิดเขาจะรู้ว่าข่าวเรื่องพิษรั่วไปยังชาวเผ่า และเมื่อเป็นเช่นนั้นคนในทวีปจะมองว่าเจ่าไห่เป็นคนทรยศ และนี่ก็ไม่ใช่สิ่งที่เจ่าไห่ต้องการ

แม้ว่าในความคิดของเจ่าไห่คนและชาวเผ่านั้นไม่ได้มีอะไรแตกต่างกันเลย แต่ความคิดของคนอื่นๆ พวกเขาแตกต่างกัน ความคิดนี้ไม่ใช่สิ่งที่เจ่าไห่สามารถเปลี่ยนแปลงได้ด้วยตัวเพียงคนเดียว

หากเขาทําให้คนรู้ว่าเขาช่วยให้ชาวเผ่าจัดการกับคนอื่นๆ คนในทวีปก็จะมาว่าเขาเป็นศัตรูอย่างแน่นอน เขาจะกลายเป็นคนที่ไม่สามารถอยู่บนโลกได้เลย

เพราะแบบนี้เจ่าไห่ก็เลยเลือกที่จะไม่บอกอีวานเกี่ยวกับเรื่องเหล่านั้น ท้ายที่สุดอีวานและคนอื่นๆ ก็เชื่อแล้วว่าพวกเขาจะต้องตาย และให้ทุกอย่างกับตระกูลบูดาช่วยเหลือ

หากชาวเผ่าไม่ใช่คนโง่ พวกเขารู้ว่าสิ่งที่พวกเขาทําไปนั่นคนก็น่าจะเริ่มสงสัยแล้ว เมื่อมืดแล้วพวกเขาก็ยังคงโจมตีด้วย นี่ทําให้อีวานต้องเตรียมพร้อมกับการต่อสู้ ในตอนกลางคืน

นอกจากการต่อสู้ในช่วงกลางวันแล้ว

การโจมตีในช่วงกลางคืนก็ดูธรรมดา และก็สงบลงอีวานสงสัยกับเรื่องที่เกิดขึ้นมาก แต่ในเวลาเดียวกันชาวเผ่าก็ส่งกําลังบางส่วนมุ่งหน้าไปยังตระกูลอากิสะ

ตอนนี้กิลแห่งความสว่างกําลังเล่นเกมกับชาวเผ่า กิลเปิดถุงพิษสําหรับชาวเผ่าที่เข้าไป แต่พวกชาวเผ่าก็ทําเหมือนพวกเขาโดยพิษและซ่อนมีดไว้ข้างหลังพวกเขา หากพวกเขาทําสําเร็จ

กิลจะต้องใช้เวลานานก่อนที่จะกลับมาได้

กิลไม่รู้ว่าพวกชาวเผ่ารู้เกี่ยวกับแผนของพวกเขา พวกเขาคิดอยู่คลอดว่าชาวเผ่าจะเข้าไปในกับดักของพวกเขาอย่างง่ายดาย แผนนี้พวกเขาคิดมานานมาก พวกเขามั่นใจว่ามันจะต้องสําเร็จ

เมื่อชาวเผ่าเหล่านั้นอ่อนแรงลงพวกเขาจะเข้าโจมตีทันที

จบบทแล้วนะครับ ขอบคุณที่ติดตามนะครับ บ๊าย…บาย