Bringing The Farm To Live In Another World (ไปสร้างฟาร์มอีกโลกกันเถอะ) - บทที่ 543 - การเตรียมการ

บทที่ 543 – การเตรียมการ

ราชาพูดกับเจ่าไห่ว่า “เจ้าเป็นคนจากต่างแดน แล้วเจ้ากล้าที่จะเข้ามาอยู่ในสนามรบงั้นเหรอ

เจ่าไห่ยิ้มและพูดว่า “ราชา ถ้าจะคิดเช่นนั้นก็ได้ แต่ข้าเองก็จะไม่ขอพูดอะไรมาก จุดประสงค์ของข้าในครั้งนี้ก็เพื่อจัดการกับกิลแห่งความสว่าง ยิ่งไปกว่านั้นข้านั้นแตกต่างจากคนอื่นๆ ในความคิดของข้าชาวเผ่าอย่างพวกท่านก็เป็นเหมือนกับพวกเราเป็นคนที่มีความคิดเป็นของตัวเอง

ข้าไม่ได้คิดว่าชาวเผ่าเช่นพวกท่านนั้นโหดร้าย แต่ข้าคิดว่าบางครั้งคนที่มาจากดินแดนของข้ายังน่ากลัวมากกว่าด้วยซ้ํา ข้าคิดว่าทุกคนล้วนมีสิทธิเท่ากัน ข้าจะบอกความจริงให้เลยว่า ถ้าหากว่าชาวเผ่าทําลายอ่าณาจักรในทวีปข้าก็จะไปช่วยพวกเขา แต่ครั้งนี้พวกท่านทําเพื่อความอยู่รอดข้า

ก็ไม่ได้มีเหตุอะไรที่ต้องท่าเช่นนั้น แต่ตอนนี้พวกท่านกําลังติดกับดักกิลแห่งความสว่าง ข้าไม่อาจจะอยู่เฉยๆ ได้เพราะข้าเองก็เป็นเจ้าชายจากต่างแดน”

ราชาและผู้เฒ่าชาวเผ่ามองเจ่าไห่ด้วยความประหลาดใจ พวกเขาไม่คิดว่าเจ่าไห่จะตอบในสิ่งที่พวกเขาคิดไม่ถึง

โดยเฉพาะเรื่องที่เจ่าไห่พูดว่า หากว่าชาวเผ่าทําลายอาณาจักรโดยไม่มีเหตุผล เจ่าไห่ก็จะต่อต้านพวกเขา เรื่องนี้ไม่ใช้แค่ราชาและผู้เฒ่าคนอื่นๆเท่านั้นที่ตกใจ เวลส์เองก็ตกใจกับสิ่งที่เจ่าไห่พูดด้วยเช่นกัน

ราชามองไปที่เจ่าไห่และหัวเราะออกมาทันที เสียงหัวเราะของเขาเป็นเสียงที่ต่ํามาก และมันก็เป็นเสียงหัวเราะที่ดังมากๆ

หลังจากผ่านไปพักหนึ่ง ราชาก็หยุดหัวเราะและหันหน้าไปหาเจ่าไห่ “เด็กน้อยเจ้าเป็นคนดี จริงๆเจ้าเป็นมิตรแท้ของชาวเผ่าจริงๆ ข้าเชื่อเจ้าข่าวที่เจ้าเอามานั้นสําคัญกับพวกเรามากๆ ข้ายังต้องขอบคุณเจ้าเรื่องยาแก้พิษด้วย”

เจ่าไห่ไม่ได้คิดว่าราชาจะเป็นคนที่ใจกว้างเช่นนี้ เจ่าไห่ยืนขึ้นทันที และพูดออกมาว่า “ฟังทางนี้ พวกท่านจงเตรียมถังไม้มาให้ข้า และข้าจะนําเอายารักษาพิษมาให้ เพื่อที่มันจะเพียงพอสําหรับชาวเผ่าทั้งหมด และก็จะไม่ได้รับผลจากพิษอีกต่อไป”

ราชาพยักหน้าและมองไปที่เจ่าไห่ “เด็กน้อยเอ๋ย เมื่อสงครามจบลง ก็อย่าลืมมาที่เผ่าเสือของข้าบ้างนะ เผ่าของข้ายังขาดของอีกมากมาย และข้าจะซื้อทุกอย่างที่เจ้านํามาขายให้เจ่าไห่ยิ้มและพูดว่า “ข้ารู้สึกเป็นเกียรติมากที่ได้รับการยอมรับจากท่าน ข้าจะต้องไปหาท่านอย่างแน่นอน”

ราชาพยักหน้าและโบกมือลาเจ่าไห่ เจ่าไห่ก็ออกมาจากเต็นท์ ไม่นานหลังจากที่ออกมาเจ่าไห่ก็เดินทางต่อทันที

ภายในเต็นท์ราชามองไปที่เวลส์และพูดว่า “เจ้าชายเวลส์ เจ้าสนิทกับเจ่าไห่มากที่สุด เขา จริงจังกับต่าพูดของเขามากแค่ไหน?”

เวลส์ไม่ได้ลังเลเลยแม้แต่น้อย เขาพูดทันทีว่า “แน่นอน เจ่าไห่ไม่เหมือนกับคนทั่วๆ ไปเขาเป็นคนที่ใช้ชีวิตตามคําพูดอย่างจริงจังมากๆ ตั้งแต่ที่ข้าได้พบกับเจ่าไห่ เขาไม่เคยพูดดูถูกชาวเผ่าอย่างพวกเราเลย และธงที่เขาได้รับมาก็ไม่ได้มาจากแค่เผ่าเฮคัสเท่านั้น เขายังได้รับจากอีก หลายๆเผ่าและข้าก็แน่ใจว่าเผ่าเหล่านั้นยินดีที่จะมอบให้กับเจ่าไห่ และข้าก็ยังรู้อีกว่าเขาคงจะรู้สึกไม่ดีกับเรื่องที่เกิดขึ้นเขาก็เลยพยายามที่จะช่วยเหลือพวกเราอย่างเต็มที่”

ราชาพยักหน้าและหันไปหาบาร์ซา “ผู้เฒ่าบาร์ซ่าเจ้าคิดอย่างไรกับเรื่องนี้?”

บาร์ซาพยักหน้าและพูดว่า “ข้าเห็นด้วยเหมือนกับเวลส์” เจ่าไห่เป็นคนดี ถ้าเขาต้องการทําร้ายเราจริงๆ เราก็คงไม่ได้รู้เรื่องของกิลแห่งความสว่าง”

ผู้เฒ่าเผ่าหมาป่าก็พูดต่ออีกว่า “ข้าเองก็คิดว่าเจ่าไห่เป็นคนที่เชื่อถือได้ เขาแตกต่างจากคนอื่นมาก ข้าพบกับเจ่าไห่ครั้งแรกเขาก็เป็นเช่นนี้แล้ว ไม่งั้นเผ่าของข้าก็จะไม่ยอมทําการค้ากับเขาอย่างแน่นอน”

ผู้เฒ่าหมีดําก็พูดด้วย “ข้าก็เชื่อว่าเจ่าไห่จะไม่หลอกเรา ข้าคิดว่าสิ่งที่สําคัญที่สุดที่เราต้องทํา ในตอนนี้คือการส่งคนกลับไปที่ทุ่งหญ้าโดยแจ้งให้ทุกเผ่าให้ความสนใจกับเรือของคนจากต่างแดน เพราะในเรือมีทหารที่มีความสามารถอยู่ หากเราไม่ทําอะไรเลยมันก็คงไม่ดีต่อทุ่งหญ้าของเราแน่นอน”

ราชาพยักหน้าและพูดว่า “ผู้เฒ่าเผ่าฮอว์กส่งข่าวนี้ไปที่ทุ่งหญ้าทันที ให้ชนเผ่ากลุ่มเล็กๆ กลุ่มหนึ่งมุ่งหน้าไปยังชายฝั่นทะเล บอกพวกเขาให้จัดการกับเรือที่มาจากต่างแดน ข้ารู้ว่าพวกเขาจะไม่สามารถทําอะไรได้ นอกจากนี้เจ้าจะต้องส่งทหารที่แข็งแกร่งที่สุดของเราไปที่นั่นด้วย เพื่อพวกเขาจะส่งเทพผู้มีพลังมา”

ผู้เฒ่าเผ่าฮอว์กพยักหน้าทันที เขารู้ว่าเรื่องนี้สําคัญมากสําหรับ ชาวเผ่าทั้งหมด เขาไม่สามารถประมาทในเรื่องนี้ได้ ข้าจะต้องรวบรวมคนที่มีความสามารถมากที่สุดของเขาเพื่อที่จะทําให้สําเร็จ

ราชามองไปที่คนอื่นๆ และพูดว่า “ดูเหมือนว่าพวกเขาจะรู้อยู่แล้วว่าเราจะโจมตีพวกเขา ตอนนี้พวกเขากําลังรอเราอยู่ในเพอร์เซลล์นี่ไม่ใช่ข่าวดีสําหรับเรา แต่มันอาจเป็นโอกาสสําหรับกองทัพของเรา เผ่าหมาป่า เผ่าเสือ เผ่าสิงโต เผ่าเสือดาว เผ่าวูและเผ่าฮอว์กต้องรอก่อน ในอีกไม่กี่วันข้างหน้าเราจะให้เผ่าอื่นโจมตีเพอร์เซลล์ แต่โปรดจําไว้ว่านี่เป็นเพียงการเบี่ยงเบนความสนใจของพวกเขา เราจะไม่อยู่ที่นั่นเผ่าเหล่านั้นที่ข้าพูดถึงเข้าไปให้เงียบที่สุด และเราก็จะเข้าไปในคฤหาส์ของตระกูลอากิสะที่ต้องทําเช่นนี้ข้าก็คิดว่าพวกเขาได้รอโจมตีพวกเราที่เพอร์เซลล์แล้ว เราจะทําเช่นเดียวกันกับพวกเขา”

ผู้คนในเต็นท์ตะโกนทันที จากนั้นพวกเขาก็ไปเตรียมกําลังพล ผู้เฒ่าเหล่านี้เป็นทหารผ่านศึก ในการต่อสู้มาหลายครั้งแล้ว เขาเพียงแค่บอกพวกเขาว่าจะโจมตีที่ไหนและเมื่อไรแค่นั้นก็เพียงพอ

ท้ายที่สุดเผ่าแต่ละเผ่ามีการโจมตีเป็นของตนเองและคนที่คุ้นเคยที่สุดคือผู้เฒ่า สิ่งเดียวที่ราชาจําเป็นต้องทําคือให้แนวทางแก่พวกเขา

หลังจากผู้เฒ่าเหล่านี้ออกจากเต็นท์พวกเขามอง พวกเขามองไปที่พวกเขากําลังดื่มยาแก้พิษอย่างมีความสุข และเมื่อพวกเขาเดินเข้าไปใกล้ๆ และก็เห็นว่ามันไม่ใช่น้ําแต่มันเป็นไวน์

นี่เป็นวิธีที่เจ่าไห่คิดขึ้นมา เขาให้ไวน์พราะชาวเผ่าชอบไวน์มากกว่าน้ํา

เจ่าไห่จ๋าได้ เขาก็เลยเอาน้ําจากมิติใส่ไปในไวน์ และให้พวกเขาดื่มมัน ซึ่งมันก็ทําให้พวกเขามีความสุขมาก

เมื่อเวลส์ถามเจ่าไห่กับเรื่องที่เกิดขึ้น เขาก็รู้สึกสบายใจขึ้น แม้ว่าพวกเขาจะไม่ได้รับอนุญาตให้ดื่มไวน์มากเกินไปในช่วงสงคราม แต่ก็ไม่อาจจะห้ามพวกเขาได้

เจ่าไห่ไปกับเวลส์เพื่อกลับไปที่เผ่าเฮตัส หลังจากพวกเขานั่งลงเจ่าไห่มองไปที่เวลส์และพูดว่า “พี่เวลส์ เนื่องจากเรื่องที่ข้ามาที่นี่เสร็จแล้ว ข้าจะต้องกลับไปก่อน ข้าไม่อาจจะอยู่ที่นี่นานเกินไปได้”

เวลส์พยักหน้า “ข้าก็คิดเช่นนั้นเจ้าควรกลับไปก่อน ที่เหลือพวกเราจะจัดการเอง ซึ่งมันก็แน่นอนว่าพวกเราจะทําให้กิลแห่งความสว่างต้องสูญเสียครั้งใหญ่ ช้าสัญญาว่าข้าจะทําให้อาณาจักรอาร์ซูทั้งหมดทลายลง เพื่อแก้แค้นให้กับชื่อเสียงที่ของเจ้า”

เจ่าไห่ยิ้มและพูดว่า “นั่นเป็นเรื่องที่ดีจริงๆ แต่พี่ชายท่านต้อง

ระวังให้ดี หากเผ่าอื่นๆ ยังต้องการต่อสู้หลังจากที่ทําลายจักรวรรดิอาร์ซู พี่ก็ควรที่จะหยุดพวกเขา ตอนนี้ข้ากลายเป็นที่รู้จักในจักรวรรดิโรเซ่นแล้ว ข้าไม่ต้องการให้สงครามไปถึงที่นั่น ในขณะเดียวกันหลังจากที่พี่ทําลายจักรวรรดิอาร์ซูแล้ว ข้าจะคุยกับจักรวรรดิโรเซ่นให้เขาแลกอาหารกับชาวเผ่าในราคาที่ถูก ข้อตกลงนี้จะเป็นทางออกที่ดีกว่าการต่อสู้ ชาวเผ่าคนอื่นๆ จะต้องเห็นด้วยแน่ๆ”

เวลส์พยักหน้าให้กับเจ่าไห่ แม้ว่าชาวเผ่าอื่นๆ จะไม่คุ้นเคยกับเจ่าไห่แต่พวกเขาก็พร้อมที่จะทําตาม พวกเขารู้ว่าเจ่าไห่มีกองทัพที่เป็นซอมบี้ประมาณ 1 ล้านคน ยิ่งไปกว่านั้นบางส่วนของซอมบี้ก็ยังเป็นชาวเผ่า

เจ่าไห่มองไปที่เวลส์แล้วพูดว่า “พี่ชายดูแลตัวเองด้วย เมื่อสงครามจบลง ข้าจะไปทุ่งหญ้าและดื่มกับท่าน”

เวลส์หัวเราะและพูดว่า “เอาล่ะ ข้าจะรอเจ้า ข้าเชื่อว่าสงครามนี้จะจบลงไว ทันทีที่เราโจมตี จักรวรรดิอาร์ซูเสร็จข้าก็คิดว่าทุกอย่างจะจบลง”

เจ่าไห่ยิ้มและไม่ได้พูดอะไรอีก แต่เขาก็ยังถือว่าคําพูดของเวลส์ ไม่ว่าจะเป็นกิลแห่งความสว่างหรือจักรวรรดิอาร์ซูพวกเขาทั้ง 2 ประเมินพลังการต่อสู้ของชาวเผ่าต่ําเกินไป พวกเขาคิดว่าด้วยแผนของพวกเขาพวกชาวเผ่าจะต้องแพ้ แต่ตอนนี้พวกชาวเผ่ารู้แผนของพวกเขาแล้ว ตอนนี้มันจะยากมากสําหรับพวกเขาที่จะประสบความสําเร็จ เมื่อมาถึงจุดนี้ชาวเผ่าก็ไม่กลัวใครเลย หลังจากคุยกับเวลส์ซักพักแล้ว เจ่าไห่ก็ออกจากไป จากนั้นเขาก็เดินไปทางทุ่งหญ้าก่อนที่จะหายไปในมิติ

ในเวลานี้ลอร่าและคนอื่นๆ ก็อยู่ในมิติ แม้ว่าลอร่ากําลังยุ่งอยู่กับการดูแลตระกูลมาร์กี้ แต่เธอก็ยังรักที่จะอยู่ในมิติบรรยากาศภายในมิตินั้นดีมากและมันก็สะดวกสบายมากๆ ไม่แปลกเลยที่ใครๆก็ไม่อยากออกไป

นอกเหนือจากการจัดการเรื่องของตระกูลมาร์กี้ในมิติแล้ว ลอร่ายังเลือกที่จะอยู่ในมิติด้วย

ลิซซี่ได้กลับไปที่วังของเมืองคาร์สันแล้ว ที่จริงแล้วเธอเองจะต้องอยู่ในวัง แต่ในความเป็นจริงเธอใช้เวลาส่วนมากภายในมิติ เธอจะออกในช่วงเวลาที่เธอจะไปหาจักรพรรดิเท่านั้น

จักรพรรดิไม่รู้เกี่ยวกับสิ่งเหล่านี้เขาคิดว่าลิซซี่อยากที่จะอยู่กับเขามากๆ ตั้งแต่ที่มาที่วังเธอก็ไม่ได้ไปไหนเลย

เมื่อเห็นว่าเจ่าไห่กลับมาแล้วลอร่ากับคนอื่นๆ ก็ไปหาเขาทันที ทุกสิ่งที่เจ่าไห่พูดและทําขณะอยู่ในค่ายของชาวเผ่าพวกเธอก็รู้เรื่อง หลังจากได้เห็นการจัดการของราชาลอร่ากับคนอื่นๆก็รู้ว่า ช่วงเวลาแห่งสงครามได้ถูกตัดสินแล้ว

หลังจากที่พวกเขานั่งลงลอร่ามองไปที่เจ่าไห่และพูดว่า “พี่ไห่ นี่ไม่เหมือนกับการดูละครหรอกเหรอ? พูดตามตรงผลของสงครามนี้มันออกมาแล้ว”

เจ่าไห่ยิ้มแล้วพูดว่า “มันเหมือนละครจริงๆ ด้วยการจัดการของชาวเผ่า กิลแห่งความสว่างจะไม่สามารถได้รับประโยชน์ใดๆ แม้ว่าชาวเผ่าจะไม่ได้ออกไปทั้งหมดกองทัพของพวกเขาทั้งหมด ยังคงเป็นชนชั้นสูง การโจมตีครั้งนี้จะให้บทเรียนแก่กิลอย่างแน่นอน ด้วยวิธีที่กิลประเมินค่าของชาวเผ่าต่าเกินไป”

ลิซซี่ขมวดคิ้วและพูดว่า “พี่ไห่จะเกิดอะไรขึ้นถ้ากิลทําอะไรไม่ได้ เขาจะไม่ใช้เทพผู้มีพลังงั้นเหรอ? พี่น่าจะรู้ว่ากิลสามารถทําสิ่งนี้ได้”
เจ่าไห่พูดว่า “นั่นเป็นไปได้ แต่พี่คิดว่าพวกชาวเผ่าน่าจะเตรียมพร้อมสําหรับผลลัพธ์นี้แล้ว

ท้ายที่สุดสงครามครั้งนี้มีความสําคัญอย่างยิ่งต่อการอยู่รอดของพวกเขา มันเป็นไปไม่ได้ที่พวกเขาจะเตรียมตัวไม่ดี เจ้าฉินอี้เธอพบเทพผู้มีพลังระดับ 9 บ้างไหม?”

เจ่าฉินอี้ส่ายหัวแล้วพูดว่า “ไม่อยู่ในค่าย อย่างไรก็ตามฉันสามารถค้นหาเทพผู้มีพลังระดับ 9 หลายแห่งนอกค่ายได้ จากสิ่งที่ฉันเห็นมีเทพผู้มีพลังระดับ 9 ของชาวเผ่าไม่น้อยกว่า 10 คน” เจ่าไห่พยักหน้าจากนั้นเขาก็หันหน้าไปหาลอร่ากับคนอื่นๆ และพูดว่า “พี่คิดอย่างนั้น เธอน่าจะได้เห็นราชา เขาไม่ใช่คนธรรมดา เขาไม่สามารถอนุญาตให้กองทัพของพวกเขาได้รับการประเมินมากเกินไป ท้ายที่สุดชนชั้นของเผ่าก็มาถึงสนามรบในสงคราม ถ้าเทพผู้มีพลังระดับ 9 ต้องมาและกําจัดพวกเขาความเสียหายที่เกิดขึ้นกับพวกชาวเผ่านั้นจะรุนแรงมาก”

เมแกนพยักหน้าแล้วพูดว่า “ฉันก็คิดเหมือนกันว่าราชานั้นไม่ธรรมดา เพียงแค่เห็นในจอ แม้ว่าเขาจะเป็นชาวเผ่า แต่อารมณ์ของเขาไม่มีความแตกต่างเมื่อเปรียบเทียบกับราชาของเรา แม้แต่องค์จักรพรรดิก็ดูแย่กว่าเขา”

ลิซซี่ไม่ได้โกรธ แต่เธอพยักหน้าแล้วพูดว่า “นั่นเป็นเรื่องจริงเมื่อเปรียบเทียบกับราชาชาวเผ่าแล้ว พ่อของฉันดูจะเก่งน้อยกว่า สิ่งสําคัญที่สุดคือราชาดูเหมือนจะเป็นนักสู้มืออาชีพ ไม่น่าแปลกใจที่เขาสามารถตัดสินใจในช่วงเวลาสั้นๆ เช่นนี้