Bringing The Farm To Live In Another World (ไปสร้างฟาร์มอีกโลกกันเถอะ) - บทที่ 506 - การต้อนรับจากชาวเผ่า

บทที่ 506 – การต้อนรับจากชาวเผ่า

ไม่นานนัก ก่อนที่ข่าวเกี่ยวกับตระกูลบูดาจะที่ให้สัตว์เวทย์แก่จักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรเซ่น

ผู้คนในทวีปสงสัยมากว่าตระกูลบูดาจัดการกับสัตว์เหล่านี้ได้ยังไง

เหล่าคนที่อยากรู้เรื่องนี้พวกเขาก็ต้องมาที่จักรวรรดิโรเซ่น เกือบทั้งหมดของจักรวรรดิโรเซ่นต้องการที่จะพบกับเจ่าไห่เพื่อที่พวกเขาจะถามเจ่าไห่ว่าเขาสามารถจัดการกับสัตว์เหล่านั้นได้ยังไง

แต่ก็น่าเสียดายสําหรับพวกเขา เพราะค่าตอบที่พวกเขาได้รับก็คือตอนนี้เจ่าไห่อยู่ที่ทุ่งหญ้า ในตอนนี้เขาไม่ได้อยู่มราเกาะทองคํา

ตามธรรมชาติขุนนางเหล่านั้นรู้สึกผิดหวังมาก อย่างไรก็ตามพวกเขาก็ไม่ได้เสียใจนาน พวกเขาไปหาแรนดอล์ฟต่อ แรนดอล์ฟเป็นปู่ของเมแกน เขาน่าจะรู้ว่าเจ่าไห่จัดการกับสัตว์เหล่านั้นยังไง

แต่ก็น่าเสียดายที่แรนดอล์ฟก็ไม่รู้เหมือนกันเขายังไม่ได้รับนกอินทรีย์เลย แต่นี่ก็ไม่ได้ทําให้พวกเขาผิดหวัง แต่อย่างไรเขาก็พอใจกับวิธีการของเจ่าไห่มาก

จักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรเซ่นพอใจมากกับวิธีที่เจ่าไห่จัดการกับเรื่องนี้ ดูเหมือนว่าเขาจะไม่รู้เรื่องบางอย่าง แต่มันก็เป็นไปไม่ได้ที่เขาจะไม่รูเกี่ยวกับสิ่งที่เกิดขึ้นภายในจักรวรรดิ ถ้าเจ่าไห่ให้ยกอินทรีย์แก่ปรนดอล์ฟแม้จะเป็นความลับมันจะใช้เวลาไม่นานก่อนที่จักรพรรดิจะได้ยินเรื่องนี้

สิ่งนี้ทําให้จักรพรรดิชอบเจ่าไห่มากขึ้น

จักรพรรดิรู้ว่าเป็นไปไม่ได้ที่เจ่าไห่จะไม่ให้นกอินทรีย์กับแรนดอล์ฟ แต่จักรพรรดินั้นก็รู้ดีว่ายังไงในอนาคตเจ่าไห่ก็ต้องให้แรนดอล์ฟอยู่ดี ด้วยเหตุนี้จักรพรรดิจึงสามารถใช้เวลานี้ในการฝึกกองทัพอากาศที่มีความสามารถมากกว่านี้ได้ เขาจึงต้องใจที่จะก้าวไปข้างหน้ามากกว่าคนอื่น ขั้นตอนนี้อาจเป็นเรื่องเล็ก แต่แน่นอนว่ามันสามารถมีบทบาทสําคัญในการต่อสู้ในอนาคตได้

เจ่าไห่รู้เรื่องนี้โดยธรรมชาติแล้ว แต่เขาไม่ได้คิดในตอนนี้ ในเวลานี้เขากําลังขึ่นกอินทรีย์และมุ่งหน้าไปยังฐานของเผ่าเฮคัส อย่างไรก็ตามเขาก็ไม่ได้คิดเกี่ยวกับทุ่งหญ้าเขากําลังจดจ่ออยู่กับการจัดการกับตระกูลมาร์กี้

ตระกูลมาร์กรใหญ่มาก นอกจากนี้ยังมีเรื่องจํานวนมากให้จัดการ ด้วยวิธีที่พวกเขาทําธุรกิจของพวกเขาในอดีตพวกเขาสามารถจัดการกับคนจํานวนมากได้

หลังจากลอร่าเข้ารับตําแหน่งผู้นําของตระกูลมาร์กี้ กลุ่มเล็กๆ กลุ่มหนึ่งเริ่มก่อปัญหา ด้วยเหตุนี้พวกเขาจําเป็นต้องจัดการกับสิ่งต่างๆมากมาย

สิ่งสําคัญที่สุดคือฐานใหญ่ของตระกูลมาร์กี้ตั้งอยู่บนเกาะเล็กๆ มันไม่ได้เป็นสถานที่ที่

ปลอดภัย ในท้ายที่สุดเจ่าไห่ตัดสินใจย้ายฐานไปที่เกาะทองคําจากนั้นให้จักรวรรดิโรเซ่นเป็นธุรกิจหลักของพวกเขามากที่สุด พวกเขาจะไม่ทําธุรกิจกับจักรวรรดิอาร์ซู

เรื่องนี้ทําให้พวกเขายุ่งมาก มันเป็นเรื่องที่ดีที่เจ่าไห่ได้กําจัดคู่แข่งคนอื่นๆ สําหรับอํานาจ มันทําให้การเปลี่ยนแปลงราบรื่นขึ้นมาก

3 วันหลังจากที่กองทัพอากาสก็บินอยู่เหนือท้องฟ้าของทุ่งหญ้า ในที่สุดพวกเขาก็มาถึง แต่เจ่าไห่ก็ลดความเร็ว เพื่อไม่ให้มีคนสงสัย

หลังจากออกจากมิติแล้ว เจ่าไห่ก็เอาซอมบี้ตัวใหญ่ออกมาทันที และจากนั้นก็ให้เดินไปที่ฐานของเผ่าเฮคัส ตอนนี้พวกเขาอยู่ในเมืองของเผ่าเฮคัส ดังนั้นการเดินทางของพวกเขาจึงราบรื่นมาก

ยิ่งไปกว่านั้นเมื่อเผ่าเฮคัสจัดการกับเผ่ามูลไป พวกเขาก็เคยเห็นซอมบี้ตัวใหญ่ของเจ่าไห่แล้ว ด้วยเหตุนี้ เจ่าไห่จึงไม่อยากทําอะไรกับซอมบี้ เพราะกลัวว่าจะไม่มีใครจําได้

แน่นอนว่ากลุ่มทหารม้าของเผ่าเฮคัสออกมา เมื่อพวกเขาเห็นซอมบี้พวกเขาก็มีความสุขทันที

ก่อนหน้านี้เจ่าไห่ทําให้เผ่าบูลกลายเป็นซอมบี้ทําให้คนที่พึ่งมากเช่นเมแกนและลิซซี่เป็นกังวลมาก ลอร่าก็พูดขึ้นทันทีว่า “สบายใจเถอะ พวกนี้มาเพื่อทักทายพี่ไห่ ในฐานะผู้มีพระคุณของพวกเขา”

เมื่อลอร่าพูดจบ ทหารม้าก็มาถึงด้านข้างของซอมบี้จากนั้นพวกเขาก็ลงจากหลังม้า พวกเขาเดินมาข้างหน้าแล้วพูดว่า “เจ้าชายอยู่ข้างในใช่ไหม?”

เจ่าไห่ยิ้มและเดินออกจากปากของซอมบี้ เขามองไปที่ทหารเหล่านั้นและพูดว่า “ข้าไม่ได้คิดว่าเจ้าจะยังจําข้าได้ ตอนนี้เผ่ากําลังทําอะไรกันอยูา พี่ใหญ่ไม่ว่างหรือ? เขาคิดถึงข้าหรือไม่?”

เมื่อพวกเขาเห็นเจ่าไห่ท่าทางของพวกเขาก็มีความสุขมา เขาพูดขึ้นมาว่า “ข้าน้อยคนนี้ได้เห็นเจ้าชายแล้ว เจ้าชายเวลล์อยู่ในฐาน เขามักพูดถึงเจ้าชายทุกวันเลย”

เจ่าไห่หัวเราะและพูดว่า “เอาล่ะ ข้าไม่ได้ดื่มกับพี่ใหญ่มานานแล้ว พาข้าไปหาเขาที ข้าอยากดื่มกับพี่ใหญ่” เขาหันมามองหน้าเจ่าไห่ก่อนที่จะพาเจ่าไห่ไปยังฐานของพวกเขาด้วยเสียงที่มีความสุข

ลอร่าและคนอื่นๆ ที่ยังคงนั่งอยู่ในซอมบี้ก็หัวเราะ มีเพียงลิซซี่และเมแกนเท่านั้นรู้ยังงงๆอยู่ พวกเธอไม่เคยเห็นชาวเผ่ามาก่อน แต่จากค่าอธิบายที่ได้อ่านมา ชาวเผ่านั้นเป็นกลุ่มที่ชั่วร้าย แต่สิ่งที่พวกเธอได้เห็นตอนนี้แตกต่างจากที่พวกเธอรู้มาก คนที่เข้ามาทักทายเจ่าไห่เป็นคนที่ให้เกียรติผู้อื่นด้วยความจริงใจ

ไม่นานเจ่าไห่ก็มาถึงฐานที่ฐานค่อนข้างตื่นเต้นเมื่อพวกเขาได้รู้ถึงการมาของเจ่าไห่ เกือบทุกคนของเผ่าออกมาต้อนรับเขา

เมื่อเจ่าไห่เห็นเช่นนี้เขารู้ว่ามันไม่เหมาะสมถ้าเขาเดินหน้าต่อไป เขาออกไปจากซอมบี้พร้อมกับคนอื่นทันที

เมื่อพวกชาวเผ่าเห็นเจ่าไห่พวกเขาก็ให้ความเคารพโดยการคุกเข่า สิ่งนี้ทําให้เมแกนและลิซซี่รู้สึกแปลกๆ พวกเธอไม่คิดว่าเจ่าไห่จะมีชื่อเสียงมากมายในหมู่ชาวเผ่า

ไม่เพียงแต่พวกเธอเท่านั้น เจ่าไห่ก็เริ่มหวาดหวั่นเล็กน้อยเช่นกัน แต่เขาเข้าใจพวกเขา เขาพูดกับทุกคนทันทีว่า “เอาล่ะทุกคนลุกขึ้นเถอะไปตามพี่ใหญ่ของข้าให้หน่อย”

เมื่อได้ยินเจ่าไห่พวกชาวเผ่าก็อดไม่ได้ที่จะหัวเราะแล้วยืนขึ้น ผู้เฒ่าของเผ่าพูดว่า “ทุกคนมันยากมาถ้าเจ้าชายจะเดินไปหาพี่ชายของเขา ทุกคนหลบหน่อย” จากนั้นผู้คนเดินออกไปทุกทิศทุกทาง

เมื่อคนเหล่านี้แยกย้ายกันไปเมแกนก็เห็นว่าคนที่รวมตัวกันที่นี่มาถึงประมาณ 100,000 คน นี่ทําให้เธอตกใจมากยิ่งขึ้น

ในเวลานี้สามารถได้ยินเสียงเท้าขณะที่ทหารม้ากําลังใกล้เข้ามา จ้าวไห่เพ่งสายตาของเขาและเห็นว่ามันเป็นเวลส์

เวลส์ลงมาจากม้าของเขาห่างจากเจ่าไห่ประมาณ 5 เมตร จากนั้นเขาก็รีบไปที่เจ่าไห่ก่อนที่จะหัวเราะและกอด พร้อมกับพูดด้วยว่า “ฮ่า ฮ่า ฮ่า น้องชายของข้า! ในที่สุดเจ้าก็มา ข้ากําลังจะตายถ้าหากไม่พบเจ้า”

เจ่าไห่หัวเราะและพูดว่า “พี่ใหญ่ ข้าก็อยากเจอท่านเหมือนกัน ไปดื่มกันเถอะ”

จากนั้นเวลส์ก็กอดคอเจ่าไห่แล้วหัวเราะ พร้อมกับพูดว่า “ใช่แล้วไปดื่มกันเถอะ! น้องชายเจ้านำไวน์ดีๆ มาให้พี่ใหญ่ของเจ้าไหม?”

เจ่าไห่หัวเราะ “แน่นอน ข้าจะลืมท่านได้อย่างไรนอกจากนี้ข้ายังนําข่าวดีมาให้พี่ใหญ่ ข้าแต่งงานแล้วนี่คือภรรยาของข้า ท่านได้พบลอร่า เม็กและเนียร์แล้ว นี่คือเมแกนและนี่คือลิซซี่ เมแกนลิซซี่นี่คือพี่เวลส์”

เมื่อเห็นท่าทางที่มีความสุขของเจ่าไห่และเวลส์ เมแกนและลิซซี่ก็ไม่ลังเลที่จะทําความเคารพและพูดว่า “เมแกนและลิซซี่ ได้พบกับพี่เวลส์”

เวลส์หัวเราะและพูดว่า “ดีดี น้องสะใภ้ไม่จําเป็นต้องสุภาพกับข้ามากหรอก เจ้าเลือกได้ดีน้องชายของข้า ไม่ธรรมดาเลยการแต่งงานกับเธอจะให้ประโยชน์อย่างมากกับเจ้า”

เมแกนและลิซซี่ตะลึง พวกเธอรู้ว่าไม่เคยมีใครพูดคุยกับพวกเธอเช่นนั้น ลอร่ากับคนอื่นๆ คุ้นเคยกับวิธีการพูดของชาวเผ่า พวกเขาพูดในสิ่งที่พวกเขาคิดเสมอ เนื่องจากเขาคิดว่าเมแกนและลิซซี่ได้พบกับสิ่งที่ดีเวลส์จึงพูดในสิ่งที่เขาคิดออกมาแล้ว”

ลอร่าหัวเราะและพูดว่า “พี่ใหญ่ ในสายตาของท่านมันดีมากเลยใช่ไหมรีบไปเลยพวกเราหิวเวลส์ยิ้มทันทีและพูดว่า “เอาล่ะไปกันเถอะหากเจ้าหิวนาน มันไม่ดี” จากนั้นเขาก็เรียกม้าและให้เจ่าไห่และคนอื่นๆ นั่งไปก่อนที่พวกเขาจะมุ่งหน้าไปที่ฐาน

ตอนนี้ฐานยุ่งมากในการเตรียมงานฉลอง ตั้งแต่เจ่าไห่ผู้มีพระคุณของพวกเขามา พวกเขาตัดสินใจที่จะให้การต้อนรับที่ดีที่สุดที่พวกเขาสามารถให้ได้

เมื่อเจ่าไห่เข้ามาในเต็นท์ เขาเห็นว่าฟาโรม่าและเม็นเดสกําลังรอเขาอยู่ข้างใน นอกจากนี้ยังมีสมาชิกระดับสูงของเผ่าอยู่ด้วย เจ่าไห่ให้ความเคารพแก่เขาในขณะที่เขาหันไปหาเวลส์และพูดว่า “พี่ใหญ่ ข้ามีของอร่อยๆ ที่จะให้ท่าน” จากนั้นเขาก็ปล่อยปลาวาฬออกมา 10 ตัว ปลาวาฬทั้ง 10 ตัวนี้ไม่เล็กแต่ละตัวมีเนื้อเกือบ 1,000 กิโลกรัม ปลาวาฬเหล่านี้เป็นปลาที่มีขนาดใหญ่ที่สุด ในกลุ่มที่ผลิต เจ่าไห่เอาพวกมันออกมาในครั้งนี้เพื่อให้ผู้คนในเผ่ากินมัน

ประชากรของเผ่าเฮคัสนั้นมีขนาดไม่ใหญ่มากประมาณน้อยกว่าหนึ่งล้าน แต่เนื้อวาฬขนาดใหญ่เกือบ 1,000 กิโลกรัมก็ยังไม่เพียงพอ อย่างไรก็ตามมันจะเพียงพอสําหรับพวกเขาที่จะลิ้มรส รสชาติของเนื้อสัตว์ เจ่าไห่ยังได้ปล่อยสัตว์เวทย์จํานวนหนึ่งเพื่อนํามาปรุงเป็นอาหารเพื่อเลี้ยงชาวเผ่าทั้งหมด

เวลส์ไม่ได้เกรงใจเมื่อเขาเห็นสิ่งเหล่านี้เขาหัวเราะและพูดว่า “เจ้านําสิ่งดีๆ มามากมายทุกครั้ง แต่ไม่มีใครที่สามารถปรุงอาหารเหล่านี้ได้อย่างเหมาะสม ข้าจะต้องพึ่งน้องชายสําหรับเรื่องนี้”

เจ่าไห่หัวเราะและพูดว่า “นี่ไม่ใช่ปัญหาพี่ชายสบายใจได้ จากนั้นเขาก็ปล่อยซอมบี้เพื่อช่วยปรุงเนื้อสัตว์ ให้พวกเขาปรุงอาหารเพื่อให้แน่ใจว่าจะไม่มีปัญหากับอาหาร

จบบทแล้วนะครับ ขอบคุณที่ติดตามนะครับ บ๊าย…บาย