Bringing The Farm To Live In Another World (ไปสร้างฟาร์มอีกโลกกันเถอะ) - บทที่ 486 - รางวัล

บทที่ 486 – รางวัล

จักรพรรดิ์พอใจในผลงานของเจ่าไห่มาก เขาได้เห็นแล้วว่านักเวทย์แห่งความมืดคนอื่นใช้พลังเวทย์แบบไหน เมื่อเห็นว่าเจ่าไห่รู้สึกว่ายังสบายอยู่นั่นมันก็หมายความว่าเจ่าไห่เป็นคนที่แข็งแกร่ง

ยิ่งไปกว่านั้นเจ่าไห่หรือผู้นําของตระกูลบูดาที่เป็นเขยของตระกูลแคลซี นอกจากนี้เขายังได้ยินมาว่าเจ่าไห่มีความสัมพันธ์ที่ดีกับตระกูลอีกหลายตระกูลด้วย

ด้วยเหตุนี้จักรพรรดิจึงชื่นชอบเจ่าไห่มาก แม้ว่าเขาจะเป็นคนจากจักรวรรดิอาร์ซูแต่มันก็ไม่ใช่เรื่องสําคัญ จักรพรรดิ์จะไม่สนใจภูมิหลังของเขาตราบใดที่เขาแข็งแกร่ง นอกจากนี้ยังเป็นไปไม่ได้ที่จักรพรรดิ์จะไม่รู้เกี่ยวกับความไม่พอใจของตระกูลบูดาที่มีต่อจักรวรรดิอาร์ซู ในความเห็นของเขามันเป็นไปไม่ได้ที่เจ่าไห่จะไม่เสียใจ หากเขาสามารถดึงเจ่าไห่เข้าสู่จักรวรรดิโรเซ่นได้จะเป็นการดีสําหรับจักรวรรดิแห่งนี้

จักรพรรดิ์รู้ดีถึงเรื่องที่เจ่าไห่ได้รุกรานกิลแห่งความสว่าง เขายังได้รุกรานจักรพรรดิ์ของจักรวรรดิอาร์ซูอีกด้วย ในเรื่องแบบนี้ถ้าเจ่าไห่ต้องการหาสถานที่เพื่อวางรากฐานของเขาในจักรวรรดิโรเซ่น มันเป็นไปไม่ได้เลยที่เจ่าไห่จะกลับไปอยู่ที่จักรวรรดิอาร์ซู

เมื่อคิดถึงเรื่องนี้จักรพรรดิก็รู้สึกมั่นใจว่าเขาสามารถดึงเจ่าไห่มายังจักรวรรดินี้ได้ นี่คือมาตรฐานการสรรหาคนของจักรวรรดิโรเซ่น โดยไม่คํานึกถึงที่มาของพวกเขาตราบใดที่ใครบางคนมีความสามารถพวกเขาจะพาพวกเขาไปที่จักรวรรดิ นี่คือวิธีการที่จักรวรรดิโรเซ่นใช้และมันก็เป็นสิ่งที่ทรงอํานาจมากๆ

หลังจากที่เจ่าไห่พบกับคนของกลุ่มอีเซ่นแล้ว จักรพรรดิก็ยังคงมีศพส่งไปให้กลายเป็นซอมบี้ชั้นสูงอยู่ จักรพรรดิ์กลัวปลาที่อาจผ่านเข้าไปในตาข่าย โชคดีที่ไม่มีคนอื่นๆของกลุ่มอีเซ่นในตระกูลโรเบิร์ต

หลังจากที่รอให้เจ่าไห่ทําเสร็จจักรพรรดิ์ก็พยักหน้าจากนั้นเขาก็หันหน้าไปทางขันที ขันทีก้าวไปข้างหน้าทันทีและพูดว่า “เจ่าไห่บูดาก้าวไปข้างหน้าและรับของรางวัลก่อนเถอะ”

เจ่าไห่มองขันทีและทําตามทันทีในขณะที่เขาเดินไปข้างหน้าเขาคุกเข่าลงข้างหนึ่ง นี่ก็เป็นประเพณีในทวีปนี้ เมื่อจักรพรรดิ์ตอบแทนคุณ คุณจะต้องคุกเข่าลงข้างหนึ่งเพื่อรับสิ่งนี้ทําให้ดู

เหมือนว่าคุณเห็นคุณค่าของรางวัลนั้นจริงๆ

เมื่อเจ่าไห่คุกเข่าลง ขันทีที่สามก็พูดขึ้นทันทีว่า “เจ่
าไห่ เจ้าเป็นขุนนางที่มีความสามารถโดน เด่นและมีความแข็งแกร่งมากๆ ตอนนี้เจ้าได้รับตําแหน่งขุนนางชั้นหนึ่งแล้ว ครั้งนี้จักรพรรดิ์ได้

มอบเกาะให้แก่เจ่าไห่ตระกูลบูดาเป็นของเจ้าตลอดไป”

เจ่าไห่พูดขึ้นทันทีว่า “ข้าขอขอบคุณจักรพรรดิ์สําหรับรางวัลนี้ เจ่าไห่บูดาจะรับใช้จักรวรรดิโรเซ่นอย่างเต็มที่!”

วิธีการให้รางวัลของทวีปอาร์คนั้นง่ายมาก เจ่าไห่ชอบมันมาก แต่สิ่งที่เขาไม่คิดก็คือความสะดวกสบายของจักรพรรดิ์ที่ให้ตําแหน่งขุนนางชั้นหนึ่ง ยิ่งไปกว่านั้นเขายังให้เกาะแห่งนี้เป็นของเขาอีกด้วย

ไม่เพียงแต่จักรวรรดิโรเซ่นที่ให้เจ่าไห่เป็นขุนนางชั้นหนึ่งเขายังได้รับศักดินาถาวร นี่เป็นสิ่งที่ดีมากที่มันไม่ได้สืบมาจากกรรมพันธุ์ หากพวกเขาต้องการรักษาอาณาเขตของพวกเขา พวกเขาจะต้องทํางานหนักมากขึ้น ด้วยวิธีนี้เท่านั้น ดินแดนของพวกเขาจะอยู่ในมือของพวกเขา อย่างไรก็ตามเจ่าไห่ก็มีความแตกต่างมันก็เทียบเท่ากับตระกูลบูดาที่ครอบครองดินแดน

อย่างไรก็ตามเจ่าไห่รู้สึกแปลกใจเมื่อได้ยินว่าศักดินาของเขาคือเกาะทอง นี่เป็นเพราะเขาไม่เคยได้ยินเรื่องนี้มาก่อน

สําหรับสถานที่ที่ถูกเรียกว่าเกาะทองมันจะต้องเป็นสถานที่ที่พิเศษมากแน่ๆ ยิ่งไปกว่านั้น

เนื่องจากเป็นเกาะจึงน่าจะอยู่ที่ทะเลอย่างแน่นอน แต่เจ่าไห่ได้พักอยู่ในทะเลของจักรวรรดิโรเซ่น บางครั้งเขาไม่เคยได้ยินเกี่ยวกับเกาะทอง มันจึงเป็นสถานที่ที่น่าแปลกใจมาก

แต่เนื่องจากเป็นรางวัลของจักรพรรดิเขาจึงไม่มีทางเลือกอื่น นอกจากต้องยอมรับและค่อยถามแรนดอล์ฟในภายหลัง

ตั้งแต่เจ่าไห่ได้รับรางวัล ตอนนี้เขาจึงกลายเป็นขุนนางของจักรวรรดิโรเซ่นแล้ว ต่อมาเมื่อได้พบกับจักรพรรดิ์เขาไม่จําเป็นต้องก้มหัวตาแล้ว

หลังจากที่เจ่าไห่ได้รับรางวัลแล้วจักรพรรดิ์ก็มองเขาและพูดว่า “เจ่าไห่ ตอนนี้เจ้าเป็นคนของจักรวรรดิโรเซ่นแล้ว ข้าจะไม่เข้าไปยุ่งเกี่ยวกับเรื่องของเจ้ากับจักรวรรดิอาร์ซู แต่เจ้าต้องจําไว้ว่า ไม่ว่าอะไรก็ตาม เจ้าจะต้องไม่ทําให้จักรวรรดิโรเซ่นต้องเสียหน้าในจักรวรรดิอาร์ซู”

เมื่อเจ่าไห่ได้ยินสิ่งนี้ เขาก็อดไม่ได้ที่มอง นี่เป็นเพราะจักรพรรดิ์เพียงแค่บอกเขาว่าเขาจะสนับสนุนเจ่าไห่ นี่คือสิ่งที่เกินความคิดของเขาไปมากแล้ว

เจ่าไห่โค้งคํานับทันทีและพูดว่า “ข้าขอขอบคุณจักรพรรดิ์ แน่นอนว่าข้าจะไม่ทําให้จักรวรรดิโรเซ่นจะต้องอับอายขายขี้หน้า”

จักรพรรดิ์พอใจมาก จากนั้นเขาก็พยักหน้าและพูดว่า “ดี มันเป็นสิ่งที่ดี เจ้าเข้าใจแล้วเอาล่ะวันนี้ก็พอแค่นี้ก่อน ทุกคนกลับไปพักผ่อนได้แล้ว” คนอื่นๆลุกขึ้นยืนทันทีและคํานับจักรพรรดิ์ก่อนที่พวกเขาจะออกไป

นอกห้องโถงแรนดอล์ฟและชาร์ลีเข้ามาหาเจ่าไห่ หลังจากได้เห็นพวกเขาสองคนเจาไห่ก็ดีใจมากๆ ชาร์ลียิ้มให้เขาและพูดว่า “ดีจริงๆ เจ้ากลายเป็นขุนนางคนสนิทไปแล้ว ฮ่า ฮ่าๆ ถ้าเจ้ามีเวลาวาง ก็ไปที่คฤหาสน์ของข้าหน่อย” เจ่าไห่พยักหน้าจากนั้นชาร์ลีก็พยักหน้าก่อนเดินจากไป

แรนดอล์ฟมองที่ชาร์ลีก่อนที่เขาจะหันหน้าไปหาเจ่าไห่และพูดว่า “ดูเหมือนว่าชาร์ลีจะคิดถึง

เจ้าเป็นอย่างมาก นอกจากนี้ยังเป็นเรื่องที่ดีที่สถานะของเจ้าเพิ่มขึ้นแล้ว”

เจ่าไห่พยักหน้าจากนั้นเขาก็มองไปรอบๆ ก่อนที่เขาจะกระซิบว่า “คุณปู่ เกาะทองมันอยู่ที่ไหนกัน? ทําไมข้าถึงไม่เคยได้ยินเรื่องของมันเลย”

แรนดอล์ฟมองไปรอบๆ แล้วก็กระซิบว่า “ข้าคิดว่าเราน่าจะไปคุยเรื่องนี้กันที่ป้อม” เมื่อดูท่าทางขอแรนดอล์ฟแล้ว เจ่าไห่ก็เข้าใจว่าอาจมีความลับบางอย่างที่เขาไม่ได้รับอนุญาตให้ถามต่อสาธารนะ เขาพยักหน้าแล้วมุ่งหน้ากลับไปที่ป้อมพร้อมกับแรนดอล์ฟ

เมื่อพวกเขามาถึงก้านนอกของคฤหาสน์อิมพีเรียล แรนดอล์ฟกับเจ่าไห่ก็นั่งรถม้าของพวกเขา และไปยังป้อมแห่งความมืดโดยที่ไม่ได้พูดอะไรเลย ไม่นานนักพวกเขาทั้งสองก็มาถึงป้อม

เมื่อมาถึงแล้ว แรนดอล์ฟก็พาเจ่าไห่ไปในห้องทันที จากนั้นเขาก็ส่งคนให้ไปเรียกสมิทและคนอื่นๆ เจ่าไห่มองแรนดอล์ฟเขาไม่ได้ถามอะไรเลย และรออยู่ในห้องเพื่อรอสมิทและคนอื่นๆ

ไม่นานนักสมิทและคนอื่นๆ ก็มาถึงเมื่อเจ่าไห่เห็นเจ่าไห่ก็ทันทายพวกเขา หลังจากพวกเขานั่งลงแรนดอล์ฟก็เริ่มพูด “ก่อนหน้านี้จักรพรรดิ์ทรงขอให้เจ่าไห่เปลี่ยนสมาชิกของตระกูลโรเบิร์ต ทั้งหมดให้เป็นซอมบี้ เพื่อถามพวกเขาเกี่ยวกับกลุ่มอีเซ่น แต่สิ่งที่ได้รับจริงๆ มันก็ไม่ได้มีมากเลย แต่จักรพรรดิ์ก็มีความสุขกับผลงานของเจ่าไห่ที่ทําให้เจ่าไห่ได้รับตําแหน่งขุนนางคนสนิท

นอกจากนี้เขายังได๋ให้เกาะทองกับเจ่าไห่อีกด้วย”

เมื่อได้ยินสิ่งที่แรนดอล์ฟเล่าทุกคนก็มอง จากนั้นพวกเขาก็เริ่มกระซิบพูดคุยกัน เจ่าไห่รู้สึกสับสนกับการได้เป็นขุนนางครั้งแรก แต่มันก็ไม่น่าสนใจเท่ากับเกาะทองที่จักรพรรดิ์ให้กับเจ่าไห่

ว่าแต่มันคืออะไรกัน?

เมื่อเห็นสีหน้าที่กําลังสับสนของเจ่าไห่ เขาก็พูดอย่างจริงจังว่า “เจ่าไห่ไม่รู้ว่าที่นั่นคือที่ไหน

สมิทเจ้าบอกให้เจ่าไห่ได้รู้ที”

สมิทพยักหน้าและพูดว่า “เอาล่ะ เกาะทองนั้นเคยมีแต่ทองค่า แต่ก่อนที่จักรวรรดิโรเซ่นจะถูกสร้างขึ้นทองคําทั้งหมดของมันก็ถูกขุดขึ้นมาในตอนนี้เกาะนี้ไม่มีอะไรเหลือแล้ว ยังคงมีการขุดอุโมงค์อยู่เกาะแห่งนี้แต่มันก็ไม่ได้สําคัญมากนัก อย่างไรก็ตามตําแหน่งของมันก็เป็นที่ต้องการอย่างมาก เกาะแห่งนี้ตั้งอยู่ระหว่างจักรวรรดิโรเซ่นและชายแดนทางทะเลของจักรวรรดิอาร์ซู

เพราะเกาะนี้ทําให้จักรวรรดิทั้งสองมีความขัดแย้งกันอยู่ในตอนนี้ ไม่มีใครเป็นเจ้าของมัน แต่เนื่องจากเกาะยังมีน้ําจืดอยู่บ้างมันกลายเป็นสวรรค์สําหรับโจรสลัดแม้ว่าจะเป็นเช่นนี้ในตอนนี้

จักรวรรดิโรเซ่นก็เป็นเจ้าของเกาะนี้ไปแล้ว พวกเขาสามารถสร้างฐานทัพเรือที่นั่นและคุกคามพื้นที่ทางทะเลของจักรวรรดิอาร์ซู กรณีตรงข้ามก็เหมือนกันนอกจากนี้เนื่องจากสถานที่นี้จะมีทองคํามาก่อนมันมีท่าจอดเรือที่ดีมาก มันจึงทําให้เกาะนี้มีค่ามากๆ

เจ่าไห่ก็ตอบว่า “นี่มันก็หมายความว่าแม้ว่าข้าจะได้รับศักดินาจากจักรวรรดิโรเซ่นแล้ว

จักรวรรดิอาร์ซูก็ยังสามารถบอกได้ว่าที่นั่นเป็นของพวกเขาได้ไหม?”

สมิทพยักหน้าและพูดว่า “ใช่แบบนั้นเลย ข้าคิดว่าจักรพรรดิ์ให้ที่นั่นกับเจ้าเพราะเขาต้องการให้เจ้าจัดการไม่ให้จักรวรรดิอาร์ซูเข้ามายุ่งกับเกาะๆ นั้น”

แรนดอล์ฟพยักหน้าและพูดว่า “ใช่ ข้าก็คิดว่านี่เป็นความตั้งใจของจักรพรรดิ์ แต่ข้าก็คิดว่านี่จะเป็นโอกาสที่ดีสําหรับเจ้าที่ตั้งของเกาะทองสําคัญมากตราบใดที่เจ้ากําจัดรังของโจรสลัดได้เจ้าก็สามารถให้เรืออื่นๆ เข้าไปได้เจ้าจะสามารถสร้างตลาดที่นั่นดําเนินการค้าได้ ข้าเชื่อว่ามันจะเป็นที่เก็บทองค่า”

เจ่าไห่พยักหน้าอย่างตื่นเต้น ตําแหน่งของเกาะทองนั้นดีมาก สําหรับเจ่าไห่มันเป็นอะไรที่ดีจริงๆ ตราบใดที่เขายังคงอยู่ที่นี่เขามั่นใจว่าเขาจะทํากําไรได้มากมาย เขาสามาถนําสิ่งของในมิติไปที่นั่นและขายได้

จากนั้นสมิทก็มองไปที่เจ่าไห่และถอนหายใจพร้อมกับพูดว่า “เจ่าไห่ เจ้าจะไม่ฉลองก่อนงั้นหรอ? มันไม่ง่ายเลยที่จะได้ครอบครองเกาะทองมันมีกลุ่มโจรสลัดอยู่ที่นั่นอยู่ ข้ากลัวว่าถ้าเราจะ

ไปเอาที่นั่นมันจะไม่ใช่เรื่องง่ายเลย”

เจ่าไห่ยิ้มและพูดว่า “ไม่เป็นอะไร ข้าจะไม่โกรธพวกเขาถ้าพวกเขายอมไปดีๆ มีเกาะอยู่มากมายแถวๆนั้นดูว่าพวกเขาจะยอมท่าตามข้าไหม?”

แรนดอล์ฟพยักหน้าและพูดว่า “สิ่งที่เจ้าพูดมันเป็นเรื่องที่สมเหตุสมผลมาก เจ้าสามารถรับมือกับตระกูลที่มีอายุพันปีได้ คนที่คิดจะต่อต้านเจ่าไห่จะต้องมีความกล้ามากๆ แต่สิ่งที่ข้าเป็นห่วง ตอนนี้ก็คือกิลแห่งความสว่าง”

สมิทกับคนอื่นๆ นิ่งเงียบพวกเขาเข้าใจว่ากิลแห่งความสว่างกําลังคิดอะไรอยู่ เมื่อเกาะทองอยู่ในอาณาเขตของอาณาจักรโรเซ่น แต่การที่จะไปช่วยที่นั่นมันก็เป็นการยากมากสําหรับจักรวรรดิโรเซ่น

ยิ่งไปกว่านั้นด้วยเกาะแห่งนี้เจ่าไห่ก็จะสร้างมันขึ้นมาทําให้มันเป็นหนึ่งในฐานของเขา กิลแห่งความสว่างไม่สามารถรับมือกับเจ่าไห่เมื่อก่อนได้ เพราะพวกเขาหาที่ตั้งของเจ่าไห่ไม่เจอ ครั้งนี้กิลแห่งความสว่างจะไม่ยอมปล่อยเขาไปแน่ๆ

เจ่าไห่ก็พูดว่า “ข้าไม่ต้องกังวลกับกิลเลย เมื่อก่อนพวกเขายังไม่อาจจะจัดการกับข้าได้ ตอนนี้พวกเขาก็ไม่สามารถจัดการกับข้าได้เช่นกัน สิ่งที่ข้ากังวลก็คือกลุ่มอีเซ่น ข้ากําจัดตระกูลโรเบิร์ต ในครั้งนี้ มันก็หมายความว่ากลุ่มของพวกเขาเพิ่งสูญเสียตระกูลที่ยิ่งใหญ่ไปไม่เพียงแต่ข้าจะทําลายตระกูลที่ยิ่งใหญ่ของพวกเขา ข้ายังเปิดเผยพวกเขาไปยังทวีปอีกด้วยข้าค่อนข้างกังวลเกี่ยวกับพวกเขา”

แรนดอล์ฟพยักหน้าและพูดว่า “มันเป็นเรื่องจริง ตอนนี้เรามีความเข้าใจที่ดีเกี่ยวกับกิล แต่กลุ่มอีเซ่นนี้เราเกือบจะรู้ข้อมูลเกี่ยวกับพวกเขา”

จ้าวไห่พยักหน้าจากนั้นเขาก็หันไปหาแรนดอล์ฟและพูดว่า “ปู่ข้าคิดว่าตระกูลแคลซีก็ต้องระวังให้ดีขึ้นด้วยเช่นกันกลุ่มอีเซ่นนั้นแตกต่างจากกิล เมื่อกิลมาหาเราพวกเขาจะต้องหาข้ออ้างที่จะแสดงในที่โล่ง แต่กลุ่มอีเซ่นสามารถทําอะไรได้เกือบทุกครั้งคราวนี้พวกเขาใชผลึกเวทย์และเราก็ไม่รู้ว่าครั้งต่อไปพวกเขาจะทําอะไรพวกเราจะต้องระวังตัวให้มากขึ้น”

แรนดอล์ฟเห็นด้วย “นี่เป็นเรื่องที่แน่นอนว่าตระกูลของเราเป็นตระกูลนักเวทย์เพียงแค่ใช้ผลึกเวทย์พวกเขาก็จัดการเราได้แล้ว” ในเวลานี้สมิทและคนอื่นๆกําลังขมวดคิ้ว

จ้าวไห่พูดต่อว่า “ปู่ ข้าคิดว่าเราควรระมัดระวังอย่างยิ่งสําหรับบุคคลสําคัญในตระกูลนอกจากนี้ยังเป็นการดีกว่าที่ตระกูลจะลงทุนในนักรบมากขึ้นในระหว่างนี้ข้าจะกลับไปดูว่าข้าเป็นใคร ด้านสามารถพัฒนายาแก้ผลึกเวทย์ ถ้าเราสามารถผลิตได้มันจะเป็นเรื่องง่ายของเรา ถ้ามันเป็นไปไม่ได้ที่จะทําให้มันแล้วตระกูลก็สามารถเพิ่มความปลอดภัยของพวกเขามากยิ่งขึ้น”

แรนดอล์ฟมองเมื่อเขาได้ยินเจ่าไห่พูด ด้วยใบหน้าที่ร่าเริงเขาพูดว่า “เจ้าพูดจริงใช่ไหมเจ่าไห่?

เจ่าไห่พยักหน้าและพูดว่า “ข้ามีคนที่เก่งเรื่องนี้อยู่แล้ว แต่เรายังขาดพืชสมุนไพรในตอนนี้ข้าจะต้องขอความช่วยเหลือจากคุณปู่ข้าต้องการพืชจํานวนมากยิ่งเยอะยิ่งดี เมล็ดพืชก็ได้เช่นกัน”

จบบทแล้วนะครับ ขอบคุณที่ติดตามนะคร้บ บ๊าย…บาย