Bringing The Farm To Live In Another World (ไปสร้างฟาร์มอีกโลกกันเถอะ) - บทที่ 473 - อดทน!

บทที่ 473 – อดทน!

เมแกนพูดกับเจ่าไห่ว่า “พี่ไห่ทําไมเราต้องทนกับรถแบบนี้ด้วย? รถนี้มันเป็นรถที่คนรับใช้ขี่ ทําไมพี่ต้องยอมนั่งไปด้วย?”

เจ่าไห่ยิ้มและพูดว่า “ไม่เป็นไร อย่าเพิ่งโกรธเลย เธอก็น่าจะได้ยินที่คนรับใช้เรียกชื่อของพี่ ถ้าเราโกรธเทอร์รี่ก็จะเป็นฝ่ายที่ได้ชัยชนะในครั้งนี้”

เมแกนก็สงบลง เธอหันไปหาเจ่าไห่และพูดว่า “พี่ไห่ พี่ไม่โกรธจริงๆ เหรอ?”

เจ่าไห่ยิ้มและพูดว่า “จะโกรธไปก็ไม่ดีแม้ว่าเราจะเจอเรื่องไม่ดีในวันนี้ แต่ลองคิดถึงตระกูลโรเบิร์ตกับเรื่องที่พวกเขาต้องเจอในวันพรุ่งนี้สิ”

เมแกนยิ้มเมื่อเธอได้ยินสิ่งที่เจ่าไห่พูด เธอก็พูดต่อว่า “ได้เลย เราจะต้องอดทน เรายังมีเรื่องอีกมากมายที่ต้องท่า” ขณะที่เธอพูดอยู่นั้นรถม้าก็หยุดลง

เจ่าไห่มองออกไปด้านนอก เมื่อเขาลงจากรถเขาก็เห็นว่าพวกเขาได้มาอยู่หน้าห้องจัดเลี้ยงแล้ว เจ่าไห่มองและเห็นว่ามีคนหลายคนยืนอยู่ข้างนอก หลายคนมองมาที่เจ่าไห่ด้วยรอยยิ้ม

เทอร์รี่ก็ยืนอยู่ตรงหน้าคนที่กําลังมองเจ่าไห่อยู่ เมื่อเห็นว่าพวกของเจ่าไห่ได้ลงจากรถม้าแล้ว

เทอร์รี่ก็ยิ้มและพูดว่า “ผู้นําของตระกูลบูดารถที่เราจัดให้ท่านเป็นเช่นไรบ้าง? ข้าจะต้องขอโทษ

ด้วยเพราะรถม้าค้นอื่นมีไว้สําหรับตระกูลโรเบิร์ตเท่านั้น”

เจ่าไห่ยิ้มและพูดว่า “ไม่เป็นไร ข้าจะต้องขอบคุณเป็นอย่างมาก ที่เทอร์รี่ห่วงใยพวกเรา แต่ข้าก็ไม่คิดว่าที่นี่จะมีม้าที่อ่อนแอในตระกูลโรเบิร์ตด้วยดูเหมือนว่าพวกม้าจะไม่ค่อยได้รับการดูแลสักเท่าไหร่เลย ถ้าไม่มีก็บอกข้าได้ข้าจะได้ส่งม้ามาให้สัก 10 ตัว เมื่อเจ่าไห่พูดจบเขาได้ทําลายชื่อเสียงของตระกูลโรเบิร์ตไปแล้ว”

เมื่อเทอร์รี่ได้ยินเจ่าไห่พูด สีหน้าของเขาก็เปลี่ยนไป เขาไม่คิดว่าเจ่าไห่จะพูดเช่นนี้

เทอร์รี่ต้องการที่จะดูถูกเจ่าไห่ด้วยวิธีนี้ เขาไม่คิดว่าเจ่าไห่จะต้องพูดเรื่องนี้ขึ้นมา เทอร์รี่ทําให้ตระกูลโรเบิร์ตดูแย่ไปเลย

เทอร์รี่ก็พูดต่อว่า “ตระกูลโรเบิร์ตเป็นยังไงต่อเราก็เป็นกับแขกที่มาเช่นนั้นเหมือนกัน”

เจ่าไห่ยิ้มและพูดว่า “ดูเหมือนว่าตระกูลโรเบิร์ตไม่ค่อยจะดีนัก ทําไมถึงพยายามที่จะส่งคําเชิญมาหาข้า ตระกูลโรเบิร์ตไม่กลัวเหรอว่าข้าจะทําคฤหาสน์ของตระกูลเป็นมลทิน? หรือว่าท่านอาจจะทํามันเองก็ได้”

แม้ว่าเจ่าไห่จะดูเหมือนว่าเขาดูถูกเขาพูดสิ่งต่างๆ เกี่ยวกับตัวเอง แต่คนที่อยู่ที่นี่ก็ไม่ใช่คนโง่ คนเหล่านี้รู้ดีว่าเทอร์รี่เคยทําอะไรไว้ ด้วยเหตุนี้ไม่มีใครกล้าที่จะเข้าใกล้เมแกน เมื่อเห็นว่าเจ่าไห่ และเทอร์รี่กําลังเผชิญหน้ากัน พวกเขาสนใจและตื่นเต้นมากเมื่อเห็นเรื่องที่อยู่ตรงหน้าพวกเขา

สีหน้าของเทอร์รี่ซีดลงแล้วเขาก็หันไปทางคนจํานวนมากและพูดว่า “ทุกคนโปรดเข้าไปในห้องโถงเพื่อเริ่มงานเลี้ยงเถอะ” จากนั้นเขาก็หันหน้าไปหาเจ่าไห่และพูดว่า “ข้าขอเชิญท่านด้วย เจ่าไห่”

เจ่าไห่ยิ้มและพูดว่า “ข้าขอขอบคุณเทอร์รี่ที่เชิญคนต่ําต้อยเช่นตัวข้ามาที่นี่” จากนั้นเขาก็พาเมแกนและคนอื่นๆ ไปที่ห้องโถง

คนที่ออกมาพร้อมกับเทอร์รี่พวกเขาต้องการดูเรื่องสนุกๆ และพวกเขาก็ไม่ผิดหวังเลย พวก เขาไม่ได้แสดงออกมานัก แต่เมื่อเห็นว่าเทอร์รี่กับเจ่าไห่พูดคุยกัน พวกเขาก็รู้ทันทีว่ามันจะต้องมีเรื่องอะไรสักอย่างเกิดขึ้นที่นี่แน่ๆ

หลังจากเข้าไปข้างในเจ่าไห่ก็แยกตัวกับลอร่าและคนอื่นๆ ขณะที่เจสันก็เดินมาหาเจ่าไห่ เจสันตบไปที่ไหล่ของเจ่าไห่และพูดว่า “เจ้าเก่งมาก เกิดอะไรขึ้นงั้นเหรอ? ข้าไม่คิดว่าเจ้าจะมาที่นี่ในวันนี้”

เจ่าไห่ยิ้มและพูดว่า “ทําไมข้าจะไม่มาล่ะ ข้าต้องการเห็นท่าทางของเขาในวันนี้ว่าเขาจะทําอะไรแบบไหน พูดตามตรงเลยข้าก็ค่อนข้างผิดหวังถ้าทายาทของตระกูลโรเบิร์ตล้วนเป็นแบบนี้

ข้านี่อดไม่ได้เลยที่จะรู้สึกเช่นนั้น”

เจสันก็ยิ้มและพูดว่า “เจ้าก็น่าจะระวังคําพูดของเจ้าหน่อย เทอร์รี่นั้นไม่ใช่คนที่จะจัดการได้ง่ายๆ ด้วยวิธีที่เขาทํากับเจ้าในวันนี้ ข้ามั่นใจว่าเขามีบางอย่างที่วางแผนไว้ เจ้าควรกลับไปก่อนที่เขาจะเริ่มมัน”

เจ่าไห่มองที่เจสันเขารู้ว่าสิ่งที่เจสันมันเป็นเพราะความเป็นห่วงที่จริงใจ เจสันไม่ต้องการให้เจ่าไห่เสียหน้าที่นี่ เจ่าไห่ก็ยิ้มแล้วมองไปรอบๆ จากนั้นเขาก็เข้าไปใกล้กับเจสันก่อนที่จะกระซิบว่า “ไม่หรอก ข้าไม่สามารถกลับไปได้ตอนนี้ ข้าต้องปรากฏตัวที่นี่ เพื่อที่ทุกคนจะได้เห็นข้านี้”

เจสันเป็นคนที่ฉลาดเขาเข้าใจในทันทีเมื่อได้ยินเจ่าไห่พูด เขาหันไปหาเจ่าไห่และพูดว่า “คืน”

เจ่าไห่พยักหน้าแล้วก็ไม่ได้พูดอะไรต่อ เจสันก็พูดต่อว่า “ทําไมเจ้าไม่บอกข้า

เจ่าไห่มองไปรอบๆ จากนั้นเขาก็กระซิบกับเจสันว่า “อย่าโกรธเลยการที่มีคนรู้น้อยมันก็ดีกว่า ถ้าทุกคนรู้ข้าก็จะเดือดร้อย คนอื่นๆ ไม่ควรรู้ว่าที่ข้าทําก็เพื่อไม่ให้ใครสงสัย อย่าบอกใครเรื่องนี้ แม้ตระกูลของเจ้า

เจสันก็พยักหน้าแล้วเขาก็ดื่มไวน์ แม้ว่าเขาจะไม่ได้ตอบอะไรเจ่าไห่ เจ่าไห่ก็รู้ว่าเจสันเข้าใจ เขาเจสันเป็นเพื่อนแท้ เจ่าไห่ไม่ได้สงสัยเขาเลย เขารู้ว่าเขาสามารถบอกชายคนนี้ได้

งานเลี้ยงเป็นไปอย่างราบรื่น ในช่วงจัดงานไม่มีคนอื่นที่ไปคุยกับเจ่าไห่เลย นอกเหนือจากเจสัน มันก็เหมือนกับว่าเจ่าไห่ตัวคนเดียว

เจ่าไห่ลงอยู่กับเจสัน เจสันมองผู้คนที่อยู่ในงานและพูดว่า “คนเหล่านี้ที่อยู่ที่นี่เป็นทายาทของตระกูลที่มีความสัมพันธ์ที่ดีกับตระกูลของเทอร์รี่ จริงด้วยเทอร์รี่ได้เชิญพี่ชายชคนที่สองของข้าไป คืนนี้จะไม่มีอะไรผิดพลาดใช่ไหม?”

เจ่าไห่ยิ้มและพูดว่า “สบายใจได้เลยคืนนี้มันจะผ่านไปได้ด้วยดี เพื่อนี้มันจะไม่ส่งผลกระทบมาถึงบ้าแน่นอนไม่ต้องเป็นห่วง”

สถานการณ์ของลอชร่ากับคนอื่นนั้นแตกต่างจากของเจ่าไห่มาก พวกเธอถูกล้อมรอบไปด้วย ผู้คนและคนเหล่านั้นก็สนใจเมแกนมากๆ โดยที่ไม่ได้สนใจลอร่ากับคนอื่นเลย ยิ่งไปกว่านั้นพวกเขากําลังพูดคุยกับเมแกนอย่างประหลาดพวกเขาพูดถึงสิ่งที่ไม่ดีเกี่ยวกับเจ่าไห่ ในขณะที่พูดแต่เรื่องดีๆ ให้กับเทอร์รี่

เกี่ยวกับวิธีการของเทอร์รี่ลอร่าและคนอื่นๆ ไม่สามารถช่วยอะไรได้เลย แต่ก็ดูถูกวิธีของเขา

วิธีนี้มันไม่ได้มีอะไรพิเศษเลย

ในตอนนี้เทอร์รี่ก็เดินไปที่วงดนตรีและเคาะแก้วในมือของเขา เขายิ้มให้ทุกคนและพูดว่า “ข้ามีความสุขมากที่ได้เห็นทุกคนในวันนี้ แต่ดูเหมือนว่างานมันจะธรรมดาเกินไปข้า ข้าจะให้พวกท่านขึ้นมาแสดงอะไรสักอย่างทุกคนคิดยังไงกันบ้าง?”

ไวน์ในปากของเจ่าไห่แทบพุ่งออกมา เจสันมองเจ่าไห่และพูดว่า “เกิดอะไรขึ้นมีอะไรผิดปกติหรือเปล่า?”

เจ่าไห่ยิ้มให้เจสันและพูดว่า “มีสิ ข้าไม่สามารถเล่นดนตรีได้ ฮ่า ๆ ๆ ๆ ลอร่าและคนอื่นๆ พูดถูกจริงๆ ว่าเทอร์รี่จะต้องใช้วิธีนี้แน่ๆ”

เมื่อเจสันได้ยินเจ่าไห่ เขาก็อดไม่ได้ที่จะเป็นห่วง เขารีบถามเจ่าไห่ว่า “เจ้าเขียนบทกวีไม่ได้จริงๆเหรอ เต้นหรือเล่นดนตรีไม่ได้เลยเหรอ? คนในตระกูลไม่สอนเจ้าเลยเหรอ?”

เจ่าไห่ยิ้มและพูดว่า “พวกเขาสอนข้า แต่โชคไม่ดีที่ข้าไม่สามารถเรียนรู้มันได้”

เมื่อเห็นสีหน้าของเจ่าไห่ เจสันก็อดไม่ได้ที่จะเป็นห่วงมากขึ้น เขาพูดขึ้นทันที “ถ้าอย่างนั้น เจ้ามีแผนที่จะหาอะไร ถ้าเจ้าไม่สามารถแสดงอะไรได้”

เจ่าไห่ก็ยิ้มและพูดว่า “ไม่เป็นไร มั่นใจได้ว่าข้าจะไม่เป็นไร ข้าคิดแล้วว่าจะต้องมีเรื่องแบบนี้ และมีวิธีที่หลีกเลี่ยงโดยที่ไม่มีใครรู้เจ้าไม่ต้องเป็นห่วงเลย”

ในตอนนี้มีขุนนางจํานวนมากที่ได้แสดงแล้ว พวกเขาไม่ได้ทําอะไรนอกจากอ่านบทกวีและเล่นดนตรี

เมื่อเจสันมองเทอร์รี่หัวใจของเขาก็อดไม่ได้ที่จะเต้นเร็วขึ้น เขารู้ว่าเทอร์รี่จะจัดการกับเจ่าไห่ ในวันนี้ เมื่อชายคนหนึ่งเล่นดนตรีเสร็จเจสันก็เดินไปข้างหน้าและพูดว่า “ข้าขอแสดงต่อ” จากนั้นเขาก็ไปที่วงดนตรีและเล่นพิณ

เจ่าไห่รู้ว่าเจสันกําลังถ่วงเวลาอยู่ เวลาที่เจสันใช้ขณะเล่นมันนานมากๆ เจ่าไห่อดย้ําไม่ได้จริงๆ

เจสันเป็นห่วงเขามากๆ

อย่างไรก็ตามมันเป็นไปไม่ได้ที่เจสันจะแสดงจนจบงานเลี้ยง แม้ว่าเขาจะแสดงนาน แต่เขาก็ต้องหยุดเล่นอยู่ดี ในตอนนี้สายตาของเทอร์รี่กําลังมองไปทางของเจ่าไห่

แต่เจ่าไห่ก็ไม่ได้เห็นมัน เขากําลังสื่อสารกับเจ้าฉินอี้อยู่ เขาตัดสินใจว่าแผนของเขาจําเป็นต้องเริ่มแล้ว

เจ่าไห่ได้ให้เวลาจํากัดกับพวกเขาแค่ 1 ชั่วโมงเท่านั้น การแสดงของเจสันเล่นไปเป็นเวลา 20 นาทีแล้ว

ในตอนนี้กลุ่มที่ทํางานของพวกเขาก็เสร็จภาระกิจแล้ว การประมาณของเจ่าไห่นั้นแม่นยํามากๆ ข้อมูลที่เจ่าฉินอี้รวบรวมนั้นมีประโยชน์มากๆ แม้ว่าพวกเขาจะมีเวลาแค่ 1 ชั่วโมงพวกเขาก็จะทํามันได้ทันเวลา แต่เจ่าไห่ก็ประหลาดใจมาก เวลาที่พวกเขาทํานั้นเร็วมากๆ พวกเขาใช้เวลาเพียง 10 นาทีในการทําทุกอย่างให้เสร็จ

ภายใน 10 นาทีพวกเขาจัดการกับทุกอย่าง เจ่าฉินอี้ก็ได้นําเอาสินค้าของร้านค้าเก็บไว้ในมิติด้วยก่อนที่พวกเขาจะเผาร้านค้าเหล่านั้น

เช่นเดียวกับเจ่าไห่ที่เลิกดูการแสดงของเจสัน การแสดงของเจสันมันก็ใกล้จะจบลงแล้ว เมื่อจบลงเสียงปรบมือก็ดังขึ้นทําให้เจ่าไห่มองไปที่เจสัน
เจ่าไห่มองเจสันที่กําลังเดินบนเวที แม้ว่าการแสดงของเจสันจะประสอบความสําเร็จอย่างมาก

แต่เขาก็ไม่ได้มีความสุขเลย เขามองเทอร์รี่อย่างเย็นชาในขณะที่เขาค่อยๆ กลับไปที่นั่งลงของเขา

เทอร์รี่ไม่ได้สังเหตท่าทางของเจสัน ตาของเขามองไปที่เจ่าไห่เท่านั้น จากนั้นเขาก็ขึ้นไปบนเวทีและพูดว่า “การแสดงของทุกคนในวันนี้ยอกเยี่ยมมากๆ แล้วท่านเจ่าไห่จะไม่โชว์อะไรบ้างเหรอ?”

คนที่อยู่ที่นั่นให้การสนับสนุนกับเทอร์รี่ทันที เจ่าไห่คิดว่าสิ่งนี้จะต้องเกิดขึ้นอยู่แล้ว เขาไม่ได้พูดอะไรเลยขณะที่เขาส่งแก้วไวน์ของเขาไปที่คนรับใช้และค่อยๆ ขึ้นไปบทเวที

เทอรรี่มองเจ่าไห่ ก่อนที่เขาจะเริ่มจัดการกับเจ่าไห่เขาได้คิดมาเป็นอย่างดีแล้ว เขารู้ว่าเจ่าไห่ไม่ได้อ่อนแอ เขาเป็นนักเวทย์ที่แข็งแกร่งและถึงแม้ว่าเทอรช์รี่จะไม่รู้ว่าเจ่าไห่บรรลุความแข็งแกร่งของเขาได้ยังไง แต่เขาก็คิดได้ว่าถ้าเจ่าไห่เจอกับเรื่องนี้มันจะเป็นยังไง อย่างไรก็ตาม
เมื่อพูดถึงการแสดงเทอร์รี่ก็มั่นใจอย่างยิ่งว่าเจ่าไห่น่ากลัวมากๆ

เทอร์รี่หาข้อมูลแล้วและรู้ว่าอดัมเป็นเพลย์บอยแม้ว่าเมื่อเร็วๆ นี้เจ่าไห่จะค่อนข้างพิเศษเขาก็ไม่ได้เรียนรู้ทักษะอะไรเลยตั้งแต่ยังเด็ก ยาแก้พิษสามารถปรุงได้จากเขาก็จริง แต่เขาก็ไม่น่าจะท่ายาที่สามารถเพิ่มความสามารถในการแสดงได้หรอก

เพราะเขาคิดถึงประเด็นนี้เทอร์รี่จึงจัดงานเลี้ยงวันนี้ขึ้นเพื่อทําตามแผนของเขา เขาต้องทําให้เจ่าไห่เสียหน้าเขาต้องการให้เจ่าไห่ถูกแยกออกจากจักรวรรดิโรเซ่น

เจ่าไห่ยืนอยู่บนเวทีและมองที่ใบหน้าที่มีความสุขของเทอร์รี่ จากนั้นเขาก็ยิ้มและพูดว่า “ข้าเห็นว่าตัวเองนั้นเป็นคนขี้อาย ดูเหมือนว่างานเลี้ยงนี้จะจัดขึ้นเป็นพิเศษเพื่อข้า สําหรับใครบางคนในสถานะของข้ามันเป็นไปไม่ได้เลยที่ข้าจะถูกเชิญมาที่นี่ การแสดงของข้ามันอาจจะไม่ได้ดีนัก เพราะการแสดงก่อนหน้าข้ามันดีมากๆ มันทําให้ข้าชื่นชมคนรุ่นใหม่ของจักรวรรดิโรเซ่นมากๆ เนื่องจากทุกคนต้องการเห็นข้าแสดง ถ้าข้าทําผิดพลาดก็ขออภัยด้วย แต่การแสดงของข้าจะไม่ ได้พิเศษมากนัก ข้าต้องการขอให้คู่หมั้นของข้าไปพร้อมกับข้าด้วยทุกคนจะคิดเช่นไร?”

เจ่าไห่พูดถึงตัวเองทําให้ทุกคนในตอนนี้รู้สึกว่าไม่มีอะไรผิดปกติ เมื่อรู้ว่าลอร่าและคนอื่นๆ

เป็นผู้หญิงที่สวยมากกําลังจะไปแสดง เทอร์รี่ก็มีสีหน้าที่เปลี่ยนไปทันที

เมื่อเขาได้ยินเจ่าไห่ เขาก็รู้ทันทีว่าเจ่าไห่ได้เตรียมพร้อมสําหรับข่วงเวลานี้แล้ว ไม่เช่นนั้นเขาจะไม่ขอให้ลอร่ากับคนอื่นๆ ไปกับเขาบนเวทีด้วย มันทําให้เทอร์รี่ผิดหวังมากๆ อย่างไรก็ตามเขาก็ยังต้องการเห็นการแสดงของเจ่าไห่ เขาไม่เชื่อว่าคนที่ไม่มีความสามารถด้านการแสดงจะทําอะไรได้มาก

จบบทแล้วนะครับ ขอบคุณที่ติดตามนะครับ บ๊าย…บาย