Bringing The Farm To Live In Another World (ไปสร้างฟาร์มอีกโลกกันเถอะ) - บทที่ 471 - ร้องเพลง

บทที่ 471 – ร้องเพลง

เจ่าไห่เห็นอังษรอยู่มากมาย แต่เขาก็เห็นเพียงแค่สองคนเท่านั้นที่พูดถึงชื่อของเขา หนึ่งในนั้นมาจากชาร์ลีก่อนวันขอบคุณพระเจ้า และอีกอันมาจากเจสันที่ส่งมาเมื่อวานนี่เป็นครั้งที่สาม

เจ่าไห่วางการ์ดลงและมองเมแกนและพูดว่า “เมแกน เธอคิดว่าเทอร์รี่ต้องการทําอะไรหรือเปล่า? ถึงท่าเช่นนี้”

เมแกนตะโกนและพูดว่า “ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน แต่สิ่งที่เทอร์รี่ต้องการท่าคือการทําลายชื่อเสียงของพี่ เขาจะทําให้พี่อับอาย พี่ไห่พี่จะต้องระวัง ไม่เช่นนั้นแผนที่วางมามันจะสูญเปล่า และแผนของพวกเขาจะมีผลต่อพี่ไห่ถ้าพี่ไม่ระวังตัว”

เจ่าไห่ยิ้มและพูดว่า “พี่จะต้องสบายดี พี่ยังจะต้องพยายามติดต่อกับเขาด้วย ถ้าพี่จะไปร่วมงานเลี้ยงของตระกูลโรเบิร์ตในวันพรุ่งนี้และธุรกิจทั้งหมดของพวกเขาก็จะถูกโจมตีในเวลาเดียวกัน พวกเขาจะโทษพี่ไหม?”

เมแกนได้ยินสิ่งที่เจ่าไห่พูดและคนอื่นๆก็ยิ้ม พวกเขาอยากรู้ว่าเทอร์รี่และตระกูลของเขาจะทํายังไงเมื่อพวกเขาได้รู้ข่าวว่าร้านค้าของพวกเขาทั้งหมดถูกทําลาย

ลอร่าก็ยิ้มและพูดว่า “ใช่เลย ฉันเห็นด้วยกับพี่ไห่ ถ้าเราทําตามแผนของเรา”

เจ่าไห่ก็ยิ้มและพูดว่า “ตอนนี้ พี่อยากเห็นว่าพวกเขาวางแผนที่จะจัดการกับพี่ยังไง ดูเหมือนว่าพวกเขาไม่ได้ตั้งใจจะใช้กําลังกับพี่ ชื่อเสียงของพี่ในฐานะนักวทย์ระดับ 8 ได้แพร่กระจายไปทั่วแล้ว แผนก่อนหน้านี้ของพวกเขามันก็ดี แต่พี่ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าครั้งนี้พวกเขาจะทํายังไง”

ลอร่ากับเมแกนพยักหน้า พวกเธอทั้งสองเติบโตมาในตระกูลขุนนางมาตั้งแต่เด็กดังนั้นพวกเธอจึงค่อนข้างคุ้นเคยกับการทํางานของขุนนาง ดังนั้นพวกเธอจึงคิดว่าค่าพูดของเจ่าไห่นั้นค่อนข้างเป็นความจริง
ลอร่าพยักหน้าและพูดว่า “ถ้าพี่ไม่สามารถรับมือกับพวกเขาได้ เราสามารถทําให้พวกเขาไปอยู่ท่ามกลางคนจํานวนมากได้ ใครๆก็สามารถทําให้ศัตรูของพวกเขาเต้นร้องเพลงหรือเล่นดนตรีได้ แต่พี่ไห่เต้นไม่ได้และฉันก็ไม่เคยเห็นพี่ไห่เล่นดนตรีหรือร้องเพลงเลย นี่น่าจะเป็นความอ่อนแอของพี่ไหจริงๆ”

ลอร่าไม่ได้เพิกเฉยต่อข้อบกพร่องของเจ่าไห่ ในมุมมองของลอร่าไม่มีสิ่งใดในฐานะคนที่สมบูรณ์แบบอย่างเจ่าไห่จะไม่สามารถร้องเพลง เต้น หรือไม่สามารถเล่นดนตรีได้ แต่สิ่งเหล่านี้ก็ไม่ได้บดบังความสามารถของเจ่าไห่เลย สําหรับตระกูลที่เพิ่งตกสู่ความตกต่ํามาเช่นตระกูลบูดา

การร้องเพลง การเต้นและการเล่นดนตรีมันไม่ใช่ความสามารถที่พวกเขาต้องการสําหรับผู้นําในปัจจุบัน พวกเขาต้องการคนที่มีความอดทนต่ําที่สําคัญและเด็ดขาดในการกระทําของเขา และเจ่าไห่ก็เห็นคนสุดท้าย

เจ่าไห่ยิ้มและพูดว่า “พวกเธอรู้จุดอ่อนของพี่จริงๆ เอาล่ะพี่จะลองร้องเพลงดู”

เมื่อพวกเธอได้ยินเจ่าไห่ ลอร่ากับเมแกนก็ดูตื่นเต้นมากๆ พวกเธอมองหน้ากันก่อนที่เมแกนจะพูดว่า “พี่ไห่ พี่จะร้องเพลงจริงๆงั้นเหรอ?”

เจ่าไห่ยิ้ม เขารู้ว่าถ้าเขาได้รับอนุญาตให้ร้องเพลง เขาก็สามารถอยู่รอดได้ในสถานการณ์เช่นนี้ แต่เขาไม่ได้โกหก แม้ว่าเขาจะเล่นดนตรีไม่ได้เลย เขาก็ค่อนข้างมั่นใจในเรื่องการร้องเพลงของเขา นี่เป็นเพราะตอนอยู่ที่โลกเขามีเวลาว่างเขาก็จะทําอยู่สามอย่างคือ ร้องเพลง ดื่ม และอ่านหนังสือ
สิ่งที่เจ่าไห่ชอบคือเพลงป๊อป ดังนั้นมันจึงเป็นเรื่องธรรมดาที่เขาจะร้องตาม สําหรับการดื่มเขา

มักจะไม่ดื่มมากนัก แต่เขาสนุกับการที่ไปพร้อมกับเพื่อนๆ สําหรับการอ่านเขาไม่จําเป็นต้องพูดถึง มันเพราะมันเป็นสิ่งที่เจ่าไห่รักที่สุด

พูดตามตรงเจ่าไห่เป็นคนเก่ง ไม่งั้นเขาจะไม่กล้าที่จะทําหรอก อย่างไรก็ตามตั้งแต่ที่เขามาถึงจักรวรรดิอาร์ค เขาก็ไม่ได้มีอารมณ์เลยที่จะร้องเพลง เขามีเรื่องที่ต้องคิดมากอยู่ตลอดเวลา

คนเราไม่ชอบให้ตัวเองเสียหน้า ต่อหน้าคนที่เรารัก เพราะถ้าเป็นเช่นนั้นมันก็คงจะทําให้รู้สึกไม่ดีอย่างแน่นอน

เมื่อลอร่าบอกว่าโดยทั่วไปแล้ว ขุนนางมักจะแต่งกลอน เต้นรําและเล่นดนตรี เจ่าไห่ขมวดคิ้ว นี่เป็นเพราะสิ่งเหล่านี้ไม่ใช่สิ่งที่เขาสามารถทําได้เลย ดังนั้นเขาจึงเสนอให้เขาร้องเพลง เขาอยากรู้การร้องเพลงมันจะได้ไหม เพราะเขาต้องการทําเช่นนั้นโดยปกติแล้วถ้าเขาบอกว่าเขา สามารถร้องเพลวได้ เมแกนและคนอื่นๆ ก็จะขอให้เขาทําเช่นนั้น และตามที่คิดไว้พวกเธอก็ท่าจริงๆ

ลอร่าเริ่มให้ความสนใจกับสิ่งที่เจ่าไห่พูด “พี่ไห่ พี่ร้องเพลงเป็นด้วยเหรอ? ทําไมฉันไม่รู้เรื่องนี้เลย พี่ร้องเพลงให้พวกเราฟังหน่อยได้ไหม?”

เจ่าไห่มองไปที่หน้าของพวกเธอด้วยรอยยิ้มและพูดว่า “ได้สิ พี่จะร้องให้ฟัง พี่จะร้องเพลง Bed of Chrysanthemums” (เพลงนี้มีจริงๆ นะครับไปหาได้ในยูทูปเลย)

เมื่อร้องจบ เพลงะนี้ไม่คุ้นกับคนทั่วไป เพลงของเจ่าไห่มีเสน่ห์และไม่เหมือนใคร เจ่าไห่ชอบการร้องเพลงของเขาจริงๆ สิ่งที่เขาชอบในเพลงคือเนื้อเลงและสไตล์ศิลปะในการจัดเรียง

เพลงนี้ไม่มีอยู่ในจักรวรรดิอาร์ค สิ่งที่ผู้คนฟังโดยทั่วไปคือเพลงที่เหมือนเพลงที่ร้องในโอเปร่า เพลงป๊อปไม่มีอยู่ที่นี่

เจ่าไห่รู้เกี่ยวกับเรื่องนี้ แต่เขาก็ไม่สามารถร้องเพลงแบบโอเปร่าได้ เขาบอกกับลอร่าเพราะเขาต้องการดูว่าพวกเขาจะรับเพลงแบบนี้ได้ไหม หากเพลงเป็นที่ชื่นชอบ เจ่าไห่ก็สามารถใช้สิ่งนี้ เพื่อจัดการกับแผนของเทอร์รี่ได้ หากพวกพวกไม่ชอบ เจ่าไห่ก็ต้องหาอย่างอื่นท่า

ในขณะที่เจ่าไห่ร้องเพลง ลอร่าและเมแกนต่างก็มีสีหน้าดูเขินมากๆ ตั้งแต่วินาทีที่เจ่าไห่เริ่มร้อง จนจบท่าทางของทั้งสองก็เหมือนเดิม มันทําให้เจ่าไห่เป็นห่วงเรื่องนี้มากขึ้นทันที

หลังจากผ่านไประยะหนึ่ง ทั้งสองก็รู้สึกตัวและมองเจ่าไห่ด้วยความประหลาดใจ เมื่อเห็นว่าเขาทั้งสองมองเจ่าไห่ เจ่าไห่ก็ถามว่า “มีอะไรผิดปกติงั้นเหรอ?”

ลอร่าและเมแกนรู้สึกตัว พวกเธอมองก่อนที่จะวิ่งออกไปข้างนอก เจ่าไห่ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น เขามั่นใจในเพลงของเขามากเพลงะนี้มีความคิดมากมายและเจ่าไห่ก็ร้องเพลงได้ดีด้วย มันแย่ขนาดนั้นเหรอ? ทําไมพวกเธอต้องวิ่งออกไป

ด้วยความงงของเจ่าไห่เขาก็หันไปหาเม็ก เม็กมองไปที่เจ่าไห่ด้วยความประหลาดใจและพูดว่า “พี่ไห่ ทําไมฉันถึงไม่รู้ว่าพี่ร้องเพลงได้จริงๆ พี่เรียนมาจากไหน? พี่ใช้สิ่งนี้เพื่อดึงดูดคนอื่นๆ ในห้องหรือไม่?”

เมื่อเจ่าไห่ได้ยินคําตอบของเม็ก เขาก็อดไม่ได้ที่จะมีเหงื่อออก เขาคิดว่าเม็กน่าจะสงสัยเกี่ยวกับตัวตนของเขา แต่เมื่อเขาได้ยินสิ่งที่เม็กพูดต่อ เขาก็รู้สึกโล่งใจเม็กไม่ได้สงสัยเขา

ในความเป็นจริงเจ่าไห่มีความกังวลมาก ไม่เพียงแค่เม็กเท่านั้น กรีนก็ยังไม่สงสัยเจ่าไห่ นี่เป็นเพราะเจ่าไห่เข้ามาแทนที่วิญญาณของอดัมไม่ใช่ร่างกายของเขา ตั้งแต่เวลาที่เขาดื่มน้ําแห่งความว่างเปล่าไปจนถึงเมื่อเขาตื่นขึ้นมาเขาไม่เคยออกจากสายตาของกรีนเลย เพราะเรื่องนี้พวกเขาจะสงสัยมันก็ไม่ใช่เรื่องแปลก

เจ่าไห่สบายใจขึ้นและในเวลาเดียวกันเขาหันไปหาเม็กแล้วพูดว่า “อย่าพูดไร้สาระ นี่คือความสามารถของพี่บอกพี่ทีว่ามันเป็นเช่นไร?”

เม็กยิ้มและพูดว่า “พี่ก็น่าจะได้รู้อีกสักพัก” เจ่าไห่นั่งรออยู่ในห้องนั่งเล่น

ไม่นานนักลอร่าและเมแกนก็กลับมาเนียร์ก็ตามพวกเธอมาด้วย ในมือของพวกเธอมีเครื่องดนตรีอยู่

เจ่าไห่มองแล้วเขาก็เข้าใจทันทีว่าพวกเธอต้องการทําอะไร พวกเธอต้องการเล่นเพลง ‘Bed of Chrysanthemums’ มันน่าสนใจมาก

เจ่าไห่มองดูเครื่องดนตรีทั้งสี่มีเครื่องที่เหมือนพิณ ที่เหมือนไวโอลิน ที่เหมือนเชลโลและอันสุดท้ายเหมือนขลุ่ย

ลอร่ามองไปที่เจ่าไห่และพูดว่า “พี่ไห่เพลงของพี่มันดีมากเพลงที่ได้ฟังฉันไม่เคยได้ยินเลย

ในจักรวรรดิ เรารู้วิธีเล่นเครื่องดนตรีอยู่บ้างเมื่อพี่ร้องเพลงเราจะเล่นดนตรีให้”

โอกาสนี้น่าจะหายากดังนั้นเจ่าไห่จึงไม่ปฏิเสธ เขาพยักหน้าแล้วพูดว่า “ได้สิ มาฝึกเพลงกัน

ถ้าเทอร์รี่อยากให้ฉันแสดงแล้วพี่ก็จะทํา”

ลอร่ายิ้มแล้วพูดว่า “เริ่มกัน พี่ไห่ร้องเพลงเลย” เจ่าไห่พยักหน้าแล้วร้องเพลง ‘Bed of Chrysanthemums’ อีกครั้งตั้งแต่ต้นจนจบ

ตอนนี้ลอร่ากับคนอื่นๆ ก็เคยได้ยินเพลงนี้มาแล้วสองครั้ง แต่พวกเธอก็ยังมีปัญหาในการเล่น แต่อุปสรรคนี้ไม่ได้ทําให้พวกเธอท้อ พวกเธอเติบโตมาในตระกูลขุนนางพวกเธอเรียนรู้เครื่อง

ดนตรีเหล่านี้ตั้งแต่เด็ก สําหรับตระกูลขุนนางมันไม่น่าแปลกใจเลยที่ลูกหลานของพวกเขาจะเรียนรู้การเล่นเครื่องดนตรี 1 หรือ 2 ชิ้นแต่อดัมไม่ได้มีโอกาสนั้น

จบบทแล้วนะครับ ขอบคุณที่ติดตามนะครับ บ๊าย…บาย