Bringing The Farm To Live In Another World (ไปสร้างฟาร์มอีกโลกกันเถอะ) - บทที่ 461 - เขาวางแผนจะทําอะไร?

บทที่ 461 – เขาวางแผนจะทําอะไร?

ลอร่ากับคนอื่นๆ ก็ให้ความสนใจไปที่เจ่าไห่ด้วย เมื่อเมแกนเห็นว่าเจสันมาพร้อมกับเจ้าชายเฮลิต เธอก็บอกลอร่ากับคนอื่นๆ เกี่ยวกับเขาทันที ด้วยเหตุนี้ลอร่าจึงมองไปที่เจ่าไห่ พวกเธอกลัวว่าเจสันจะใช้เจ่าไห่เป็นเครื่องมือ

อย่างไรก็ตามสิ่งที่เกิดขึ้นต่อไปนี้ไม่ใช่สิ่งที่พวกเขาจะคิดได้ เมื่อพวกเขาเห็นเจ่าไห่และเจสันพูดคุยกันอย่างร่าเริง ลอร่ากับเมแกนก็ไม่รู้ว่าทําไมเป็นเช่นนี้ไปได้ แต่พวกเธอก็มองหน้ากันก่อนที่จะยิ้มออกมา พวกเธอไม่ได้พูดอะไรแต่พวกเธอก็รู้ดีว่าอีกผ่านมีความมั่นใจอย่างมากในตัวของเจ่าไห่

ในเวลานี้ลิซซี่ก็เดินไปที่เมแกนและพูดว่า “เมแกนเธอรู้ไหมว่าเจ่าไห่พูดอะไร? ทําไมเจสันถึงยอมคุยกับเขา เธอก็น่าจะรู้ดีว่าเจสันจะไม่ยอมคุยกับใครเช่นนี้”

เมแกนมองลิซซี่และไม่รู้ว่าจะบอกเช่นไร แต่ก็ยิ้มเจสันเป็นคนที่แปลกมากๆ เขาเป็นคนที่ไม่ได้สนใจใครเลย เหมือนลิซซี่สงสัยมากๆ เธอจึงตั้งใจที่จะเรียกเจสันมาหา

เมแกนส่ายหัวของเธอและพูดว่า “ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน อย่างไรก็ตามจากสิ่งที่ฉันได้รู้มาเกี่ยวกับเจสันเขาไม่เคยชมผู้อื่นเลย แต่ในทางกลับกันฉันก็แน่ใจว่าพี่ไห่ไม่ค่อยจะสนใจใครเลย”

ลิซซี่มองเมแกนด้วยความสับสน เธอก็พูดขึ้นมาว่า “งั้นเหรอ? ทําไมถึงเป็นเช่นนั้นหล่ะ หรือว่าเขาไม่มีความกล้าที่จะพูดคุยกับคนอื่นๆ งั้นสินะ”

เมแกนยิ้มและพูดว่า “แต่มันก็มีอะไรแปลกๆ แต่ก็ไม่ใช่เพราะความกล้ามันก็จะทําให้เจ้าชายโมโห? เจสันไม่ได้เป็นคนไม่ดีเลย เขาพูดสิ่งที่คนทั่วไปอยากที่จะได้ยิน สิ่งที่เขาพูดอยู่เสมอคือ สุขที่เป็นข้อบกพร่องที่เห็นได้ชัดในตัวของเขา ตอนนี้ก็มีเพียงไม่กี่คนที่ต้องการจะฟังความจริงๆ แต่ก็น่าเสียดายสําหรับพวกเขาพี่ไห่ต้องการคบกับคนที่ค่อนข้างตรงไปตรงมา ฉันคิดว่าเพราะเหตุนี้เจสันถึงเข้ากับพี่ไห่ได้ดี”

ลิซซี่มองไปที่เมแกนด้วยความประหลาดใจ จากนั้นเธอก็เดินไปข้างหน้าและพูดว่า “เมแกน เธอมีความสุขจริงๆกับเจ่าไห่งั้นเหรอ? ฉันไม่เห็นอะไรเป็นพิเศษเลยเกี่ยวเขา แม้ว่าเขาจะไม่ได้น่าเกลียด แต่เขาก็ไม่ได้หล่อด้วยเช่นกัน เขาดูธรรมดามากมีผู้ชายที่ดีมากมายในโลกนี้ เธอกําลังแบ่งผู้ชายของเธอกับผู้หญิงคนอื่นๆ เธอสบายใจได้งั้นเหรอ?”

เมแกนยิ้มและพูดว่า “เธอถามอะไรแบบนั้น พี่ไม่เป็นคนที่ดีมากๆ คนอื่นๆไม่สามารถเข้าใจได้เลย หยุดพูดเรื่องนี้เถอะไปหาอะไรกินกัน ฉันหิวแล้ว”

ชาร์ลี่ให้ความสนใจเจ่าไห่มา และเขาก็เป็นห่วงเจ่าไห่มากๆ ดังนั้นจึงเป็นเรื่องธรรมดาที่เขาจะให้ความสนใจกับเขามากขึ้น ชาร์ลีก็รู้จักเจสันเหมือนกัน ดังนั้นเขาจึงกังวลเกี่ยวกับท่าทางของเจ่าไห่

นอกเหนือจากชาร์ลีแล้ว เจ้าชายเฮลิตก็มองเจ่าไห่เหมือนกัน ที่จริงแล้วเขาบอกก่อนหน้านี้ว่า เขาได้พบกับเจสันระหว่างทาง เทอร์รี่กับเขาอยู่ด้วยกันและเมื่อพวกเขาเห็นเจสันพวกเขาก็ตัดสินใจพาเขาไปด้วย เจ้าชายเฮลิตต้องการให้ชาร์ลีเข้าใจผิดในตัวเจสัน ถ้าชาร์ลีเริ่มโจมตี เขาก็จะเข้ามาช่วยเหลือทันที ดูเหมือนว่าเขาจะมีแผนอะไรสักอย่าง

แต่ตอนนี้ก็ดูเหมือนว่าแผนการของเขาจะถูกทําลายโดยเจ่าไห่ เจ้าชายเห็นว่าปากของเจสันไม่ได้เป็นสิ่งที่คนทั่วไปไม่สามารถเข้าถึงได้ เขาไม่คิดว่าเจ่าไห่จะพูดแค่แปปเดียวเพื่อจัดการกับเจสัน สิ่งนี้ทําให้แผนของเขาพังไปหมดภายในแปปเดียว

เมื่อนึกถึงเรื่องนี้ด้วงตาของเจ้าชายก็อดไม่ได้ที่จะแสดงความเย็นชา ตอนนี้เขาค่อนข้างอิจฉาชาร์ลีมากๆ เหตุใดคนที่โดดเด่นเช่นนี้ถึงอยู่กับชาร์ลี หากเจ่าไห่กลายเป็นคนของเจ้าชายเฮลิต เขาจะมีโอกาส 90% ที่จะได้รับบัลลังก์

แต่ดูเหมือนว่าเจ่าไห่จะไม่สามารถเป็นคนของเขาได้อีกแล้ว ดังนั้นหนทางเดียวที่จะกําจัดเขาได้คือ เขาจะต้องถูกก่าจัด ถ้าเจ่าไห่มีชีวิตรอดไปได้ ภัยที่เขาจะตอบแทนมันจะเป็นเรื่องที่น่ากลัวมากๆ

เมื่อเห็นสีหน้าของเจ่าไห่และเจสัน ชาร์ลีก็อดไม่ได้ที่จะประหลาดใจ เจสันยากที่จะทําตามใคร เจ่าไห่ทําเรื่องที่ทุกคนไม่สามารถคาดหวังได้เลย

เจ่าไห่และเจสันพูดคุยและดื่มด้วยกัน พวกเขาสนุกกับตัวเองมากจนไม่ได้สนใจเทอร์รี่เลย อย่างไรก็ตามเทอร์รี่ยังคงอยู่ติดกับเจ่าไห่เขาก็เหมือนน้ําผึ้งที่ติดอยู่บนผิวหนัง

เจ่าไห่ไม่เข้าใจว่าเทอร์รี่พยายามจะทําอะไร แต่เขาก็รู้ว่าเทอร์รี่ทําสิ่งนี้ได้มากเท่าไหร่ยิ่งแสดงให้เห็นว่าเขามีบางสิ่งในใจ เจ่าไห่ตอนนี้ยิ่งมั่นใจว่าเทอร์รี่ต้องการที่จะจัดการกับเขาอาจจะอยู่ในงานเลี้ยงนี้

เจ่าไห่ไม่ทําอะไรได้ แต่ก็ขมวดคิ้วในขณะที่คิดเกี่ยวกับเรื่องนี้ เขาอยากรู้ว่าเทอร์รี่วางแผนรับมือกับเขาอย่างไร ท้ายที่สุดนี่คือคฤหาสน์ของชาร์ลี ถ้าเขาต้องการทําอะไรกับเจ่าไห่มันคงจะยากมาก

อย่างไรก็ตามเจ่าไห่ก็รู้สึกผิดหวังมาก งานเลี้ยงก็ใกล้จะจบแล้ว แต่ก็ไม่มีการเคลื่อนไหวใดๆในตอนนี้มีชายหญิงอยู่กลางห้องโถงกําลังเต้นรํา

เจ่าไห่ไม่สามารถเต้นรําได้ ดังนั้นเขาจึงอยู่ข้างๆ พร้อมกับไวน์ในมือของเขา เจสันนั่งข้างๆเขา เทอร์รี่ก็ด้วยเช่นกัน

เมื่อมองไปที่ชายและหญิงที่กําลังเต้นรํา เจสันก็ไม่ได้ทําอะไร ขณะที่เขาพูดกับเจ่าไห่ว่า “เจ่าไห่ ข้าได้ยินมาว่าเจ้ามีคู่หมั้นสามคน ยิ่งไปกว่านั้นคนพูดว่าพวกเธอค่อนข้างสวยมาก แล้วใครกันที่สวยที่สุด?”

เจ่าไห่มองเจสัน พูดตามตรง เจ่าไห่ชอบคุยกับเขามาก เจสันไม่ได้ทําตัวเหมือนคนทั่วไป เขาเป็นเหมือนเพื่อนของเจ่าไห่บนโลก คนแบบนั้นที่ให้อิทธิพลที่ไม่ดีกับคุณเสมอ สิ่งนี้ทําให้เจ่าไห่รู้สึกสนใจเขา

เมื่อได้ยินค่าถามของเจสัน เจ่าไห่ไห่ยิ้มแล้วพูดว่า “อะไรนะ? เจ้าอิจฉาข้างั้นเหรอ?”

อิจฉาเหรอ? ข้าถามเจ้า อย่าเพิ่งคิดเช่นนั้น เมื่อพูดถึงการมีเพศสัมพันธ์กับผู้หญิงมันน่าจะยังไม่ใช่ตอนนี้”

เจสันมองไปที่เจ่าไห่ “เจ้าก็พูดเกินไป ข้าไม่เชื่อว่าด้วยตัวข้าและรูปร่างหน้าตาของข้า ข้าก็น่าจะไม่ดีเท่าเจ้า”

เจ่าไห่ยิ้มและพูดว่า “มีอะไรเกิดขึ้น ตอนนี้เจ่าไห่สามารถเอาชนะข้าได้ด้วยความหล่อ แต่ในเรื่องอื่นๆ เจ้าจะต้องสู้กับข้างให้ชนะ อย่างไรก็ตามขุนนางคนอื่นๆ ก็รู้เกี่ยวกับเจ้าแล้ว และเมื่อพูกถึงเจ้าพวกเขาก็จะมองไปหาเจ้าทันที หากเขาได้ยินชื่อของเจ้าตอนนี้ พวกเขาก็จะหัวเราะออกมา” จากนั้นเขาก็ชี้ไปที่คนที่อยู่อีกด้านหนึ่งของห้องโถง

ในจักรวรรดิอาร์ค การมีฟันทองค่านั้นเริ่มได้รับความนิยมมากๆ ชายผู้ที่เจ่าไห่ชี้ไปเขากําลังมองผู้หญิงที่เต้นอยู่ หน้าของเขาอยู่ในอาการอ้าปากค้าง น้ําลายไหลออกมา เขาเป็นชายที่ดูน่ากลัวมากๆ

เจสันกําลังดื่มไวน์ เมื่อเจ่าไห่ชี้ไปที่ชายคนนั้น เมื่อเขาเห็นชายคนนั้นเขาก็ไม่ได้ทําอะไร แต่ก็พ่นไวน์ของเขาออกมาจากปาก เขาสําลักอยู่พักนึ่ง ในขณะที่เจ่าไห่หัวเราะอยู่ข้างๆเขา

เทอร์รี่มองเจสันและเจ่าไห่ และก็ไม่ได้ทําอะไรแต่ก็ทําหน้าดูถูก ในเวลาเดียวกันเขาก็ไม่สามารถเข้าใจในสิ่งที่เมแกนพบในตัวของเจ่าไห่ แต่สําหรับเทอร์รี่แล้วเขาก็คิดอย่างเดียวว่าชายคนนี้ไม่ได้มีอะไรดีเลย

เจสันนั่งพักอยู่ครู่นึ่งเขามองไปที่เจ่าไห่และพูดว่า “ชานคนนี้ก็เหมือนคนทั่วๆ ไปไม่ใช่เหรอ? เขาเป็นอะไรงั้นเหรอ?”

เจ่าไห่มองเขาและพูดว่า “ข้าคิดว่าเขาอาจจะเป็นคนอย่างที่เราไม่คิดก็ได้”

เมื่อเขาได้ยินสิ่งที่เจ่าไห่พูด เขาก็พูดขึ้นว่า “มันก็อาจจะใช่เขาอาจจะมีอะไรที่แอบอยู่ก็ได้ ข้าคิดว่าเจ้าเป็นคนที่มีความรู้มากๆ”

เจ่าไห่ทําหน้าบึงและพูดว่า “จงออกไปไกลๆ ปากของเจ้ามันเหม็นมากๆ ข้าไม่สามารถทนต่อมันได้อีกแล้ว ใช่ในขณะที่รอวันขอบคุณพระเจ้า เจ้ามีแผนที่จะทําสิ่งใดบ้างไหม? เจ้าจะเข้าร่วม งานเลี้ยงของเมืองหลวงหรือไม่? เจ้าวางแผนที่จะทําอะไร? ถ้าไม่ได้ทําอะไรเจ้าก็ออกไปทะเล กับข้าได้นะ”

เจสันไม่คิดว่าเจ่าไห่จะชวนเขาไปด้วย เขามองในเวลาเดียวกันเขารู้สึกแปลกๆ เขารู้จักเจ่าไห่เพียงไม่มากนัก เพราะพวกเขาเพิ่งคุยกันแค่ 2 ชั่วโมง
เท่านั้น แต่มันก็รู้สึกเหมือนเขารู้จักเขามาหลาย 10 ปีแล้ว เจสันไม่เคยเจอใครหยาบคายกับเขาเลย มันทําให้เขาประหลาดใจมากๆ

แต่เขาก็ตอบทันที “ดีสิ ข้าจะไปทะเลกับเจ้า ข้าจะใช้โอกาสนี้เพื่อดูว่าเจ้าทําธุรกิจอะไรอยู่เพื่อที่ข้าจะได้ล้มเจ้าในอนาคต”

เจ่าไห่ขมวดคิ้วและพูดว่า “ต่อไปถ้าเจ้ามีความสามารถข้าก็จะมีความสุข เอาล่ะเมื่อถึงเวลาข้าก็จะมี

เจ่าไห่ขมวดคิ้วเขาและพูดว่า” ต่อไปถ้าคุณมีความสามารถฉันก็จะมีความสุข เอาล่ะเมื่อถึงเวลาฉันก็มีบ้างอย่าง ในตอนนี้เจ้าก็จะไม่ปฏิเสธข้า

เจสันขมวดคิ้วของเขาและพูดว่า “นั่นอาจจะยากที่จะพูด ถ้าเจ้ารู้สถานะของข้า เจ้าก็จะเข้าใจ เพราะข้าไม่ได้ว่างเหมือนกับเจ้า”

เจ่าไห่ยิ้มและพูดว่า “เอาล่ะ แต่ถ้าเจ้ามีเวลาบอกข้าหน่อยข้าจะพาเจ้าไปเอง หากเจ้าไม่มีเลยก็ให้ลืมมันไป ข้าต้องการหาคนที่จะเล่นด้วย ข้าโชคดีมากที่ข้ายังไม่พบใคร”

เจสันยังรู้สถานการณ์ของเจ่าไห่ เขายิ้มและไม่ได้พูดอะไรเลย ในตอนนี้เจ่าไห่สังเกตเห็นเจ้าชายเฮลิตและชาร์ลีกําลังไปที่สนามหลังคฤหาสน์

เจ่าไห่ขมวดคิ้ว แต่เขาก็ไม่ได้พูดอะไรเลย เขาสั่งให้เจ้าฉินอี้อยู่คอยบันทึกข้อมูลของเขา

เจ่าไห่ยังให้ความสนใจกับลอร่าและคนอื่นๆที่ยังอยู่กับลิซซี่พวกเธอเป็นผู้หญิงที่สวยมาก ดังนั้นพวกเขาจึงสังเกตได้ชัดมากในห้องโถง ผู้ชายหลายคนของเต้นร่ากับพวกเธอแต่พวกเขาก็ต้องผิดหวังเมื่อถูกปฏิเสธ

หลังจากนั้นครู่หนึ่งคนรับใช้คนหนึ่งก็มาข้างๆ พวกเขาพูดบ้างอย่างกับลิซซี่ ลิซซี่ยืนขึ้นแล้วพูดกับลอร่าและคนอื่นๆ ก่อนที่จะเดินไป

เจ่าไห่ไม่ได้สนใจในลิซซี่ เขามีคู่หมั้นสามคนแล้วเขาก็พอใจแล้ว นอกจากนี้เขายังคิดว่าสถานะของลิซซี่ไม่ใช่สิ่งที่เขาสามารถจัดการได้

ในตอนนี้เจ่าไห่เกลียดตัวเองมากๆ เพราะเขาไม่สามารถเต้นได้ มิฉะนั้นเขาจะเชิญลอร่าและคนอื่นๆ น่าเสียดายที่อดัมในอดีตไม่เก่งในการเต้น ด้วยเหตุนี้ขุนนางจึงขอให้เขาเต้นรําระหว่างงานเลี้ยงและเมื่อเพิ่มความจริงที่ว่าเขาไม่ชอบฝึกเต้นสิ่งนี้ทําให้การเต้นของเขาอ่อนมากๆ

ไม่มีอะไรจะพูดเกี่ยวกับเจ่าไห่อีกแล้ว กลับมาบนโลกนี้เขาเป็นแค่คนโง่ ในเวลาเดียวกันมีขุนนางที่ฝึกเต้นแบบดั้งเดิม ถ้าเขาขึ้นไปหาผู้คนขณะที่กระโดดไปรอบๆ เขาจะต้องดูเป็นคนที่แปลกอย่างแน่นอน

เจ่าไห่ไม่สามารถทําอะไรได้ แต่ก็ถอนหายใจด้วยความเสียใจ เขาคิดว่าเขาไม่ยุติธรรมกับลอร่าและคนอื่นๆ โดยทั่วไปแล้วสาวๆ ต้องการเข้าร่วมงานเต้นรําในงานเลี้ยง พวกเธอชอบแสดงออกถึงด้านที่งดงามของพวกเธอ แต่มันก็น่าเสียดายที่เจ่าไห่ไม่รู้ว่าการเต้นจะต้องเต้นอย่างไร มันก็เลยทําให้พวกเขาทําได้เพียงนั่งอยู่เฉยๆเท่านั้น

เจสันสังเกตเห็นท่าทางของเจ่าไห่ เขายิ้มและพูดว่า “มีอะไรเกิดขึ้นงั้นเหรอ? เจ้าต้องการเต้นรํากับคู่หมั้นของเจ้างั้นเหรอ? ถ้าอย่างนั้นทําไมเจ้าถึงไม่ไปเชิญพวกเธอล่ะ”

เจ่าไห่มองเขาด้วยสายตาที่ดูว่างเปล่าและพูดว่า “เจ้าไม่จําเป็นต้องยุ่งเรื่องของข้าหรอก หากข้าไม่ต้องการเต้นรําข้าก็จะไม่เต้น ข้าเลิกเต้นไปนานแล้ว”

เจสันมองไปที่เจ่าไห่ด้วยสีหน้าตกใจและพูดว่า “เจ้าจะไม่เต้นเหรอ? หรือว่าเจ้าเต้นไม่เป็น นั่นไม่ใช่บทเรียนขั้นพื้นฐานที่สุดที่สอนให้กับขุนนางทั้งหมดไม่ใช่เหรอ? ทําไมเจ้าถึงทําไม่ได้”

เจ่าไห่ตะโกนออกมาว่า “คนที่ตระกูลของข้าขอร้องให้สอนข้าเป็นชายชรา ข้าชอบผู้หญิงที่น่ารักในเวลานั้นและไม่สนใจชายชรา เพราะเหตุนี้ข้าจึงต้องไล่ชายชราออกไป จากนี้ไปก็ไม่มีใครกล้าสอนข้าอีกเลย”

เมื่อเจสันได้ยินคําตอบของเจ่าไห่เขาก็ไม่สามารถทําอะไรได้ แต่ก็หัวเราะแล้วพูดว่า “เจ้าเป็นคนที่เก่งมาก ข้าไม่คิดอย่างนั้นมันเป็นความคิดที่ดี ไล่อาจารย์ออกไปข้าจะลองอีกครั้งนะ”

เจ่าไห่เงยหน้าขึ้นและมองไปที่ผู้ชายและผู้หญิงที่เต้นอยู่ตรงกลาง เจสันคนนี้ทําให้เจ้ารู้สึกแย่

ในเวลานี้คนรับใช้มาถึงด้านข้างของเจ่าไห่และพูดว่า “เจ้าชายกําลังรออยู่ในสวนหลังบ้าน ท่านให้ข้ามาตามท่านไป”

เจ่าไห่พยักหน้าและพูดกับเจสันว่า “ข้าต้องไปแล้ว” จากนั้นเขาก็หันไปหาเทอร์รี่และพูดว่า “ข้าขอตัวหน่อยสักพัก”

เทอร์รี่ยิ้มแล้วพูดว่า “ไปเลย เราจะรอเจ้าอยู่ที่นี่” บางทีมันอาจเป็นเพียงความคิดของเจ่าไห่ แต่เทอร์รี่ฟังดูกระตือรือร้นจริงๆ สิ่งนี้ทําให้เจ่าไห่สับสน

เจ่าไห่เดินไปที่สนามหลังบ้านพร้อมกับคนรับใช้ คนรับใช้เปลี่ยนไปสองครั้งและอีกสามคน ก่อนถึงห้องเล็ก หลังจากเจ่าไห่นั่งลงคนใช้ก็เทชาให้เขาก่อนที่จะพูดว่า “ได้โปรดรอที่นี่นายน้อย อีกเดี๋ยวเจ้าชายก็จะมาแล้ว”

เจ่าไห่มองคนใช้และพูดว่า “เจ้าชายเฮลิตไปแล้วเหรอ?”

คนรับใช้พยักหน้าแล้วพูดว่า “ใช่แล้วตอนนี้เจ้าชายชาร์ลีกําลังไปส่งอยู่ นายน้อยโปรดรอสักครู่”

เจ่าไห่มองไปที่ดวงตาของคนรับใช้ หลังจากเสิร์ฟชา คนใช้ก็ออกจากห้องทันที เหตุผลที่เจ่าไห่มองที่คนรับใช้นั้นเพราะคนรับใช้กําลังโกหก เพียงแค่บอกเขาว่าชาร์ลียังคงพูดคุยกับเจ้าชาย

ทําไมเขาถึงโกหก? เขาต้องการทําอะไรเจ่าไห่เต็มไปด้วยคําถามในใจของเขา ถ้าไม่ใช่คนรับใช้ที่คุ้นเคยกับคฤหาสน์ของชาร์ลี เจ่าไห่จะคิดว่าชายผู้นี้เป็นลูกน้องของเฮลิต แต่เมื่อเห็นว่าคนใช้เป็นคนใช้ของคฤาสหน์ของชาร์ลี

ในเวลานี้เจ้าฉินอี้ก็บอกเจ่าไห่ทันทีว่าคนใช้ไม่ได้เดินจากไป แต่เขาซ่อนตัวอยู่ที่มุมลานบ้าน ตอนนี้เจ่าไห่เข้าใจว่าทําไมคนใช้จึงไม่ปิดประตู นี่คือเพื่อดูเขา ตอนนี้เจ่าไห่ยิ่งสงสัยเกี่ยวกับตัวตนของคนรับใช้ เขาวางแผนจะทําอะไร?

จบบทแล้วนะครับ ขอบคุณที่ติดตามนะครับ บ้าย…บาย