Bringing The Farm To Live In Another World (ไปสร้างฟาร์มอีกโลกกันเถอะ) - บทที่ 432 - การโจมตี

ตอนที่ 432 – การโจมตี

เจ่าไห่รู้ว่ามันจะต้องมีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้นแน่นอน เขาหันไปหาอีวานและพูดว่า “ข้าไม่ได้คิดว่าจะมีเรื่องแบบนี้อยู่ในความคิดของบอริส แต่ก็ไม่เป็นไรพวกเราจะต้องจัดการให้วันนี้อยู่ดี ไม่ว่าพรุ่งนี้จะเป็นเช่นไรเราก็ต้องจัดการอยู่ดี”

จากนั้นเจ่าไห่ก็หันไป เขาเดินไปตามกําแพงเมืองพร้อมกับอวานและคนอื่นๆ เมื่อเดินไปสักพัก เจ่าไห่ก็เอาซอมบี้ซีโนมอร์ฟออกมาพร้อมกับเอาธงของตระกูลออกมาติดไว้บนเสาที่หลังของซีโนมอร์ฟ หลังจากนั้นเขาก็พากขึ้นและยายเมอร์รินเข้าไปอยู่ในร่างของซีโนมอร์ฟ เมื่อวานเห็นเช่นนี้เขาก็ไม่รู้เหมือนกันว่ามันคืออะไร เจ่าไห่ไม่ได้ห้ามไม่ให้อีวานเข้าไปในมิติภายในร่างของซีโนมอร์ฟ

หลังจากพวกเขานั่งลงพวกเขาก็เตรียมน้ําชาและพร้อมที่จะดื่ม เมื่อเจ่าไห่นั่งลงเขาก็หันไปหาอีวานและพูดว่า “ลุงอีวานสั่งให้พวกเขาเปิดประตูเมืองให้ข้าที่”

จากที่มองปักริ่นและยายเมอร์รินทั้งสองไม่ได้ต่อต้านอะไรเจ่าไห่ อีวานสั่งทหารของเขาทันที ตอนที่อีวานได้เข้ามาในซอมบี้เขาได้พาทหารของเขามาด้วย 2 คน อีวานเป็นคนที่ต้องดูแลเมืองจะเป็นไปได้ยังไงที่เขาจะไม่เอาคนติดมาด้วย?

ไม่นานหลังจากที่ทหารออกไป ประตูก็เปิดออกจากนั้นเจ่าไห่ก็มุ่งหน้าออกจากเมืองไป เมื่อศัตรูเห็นพวกเขาออกมาพวกเขาก็เตรียมพร้อมที่จะรบทันที

พวกศัตรูไม่รู้ว่าเจ่าไห่มาที่เมืองคาซ่าตอนไหน แต่พวกเขารู้ว่ากองทหารม้าของตระกูลเพอร์เซลล์อยู่ข้างนอก ดูเหมือนว่าตอนนี้พวกเขาจะคอยอยู่ที่ประตูและคอยที่จะต่อสู้กับทหารของเพอร์เซลล์

อย่างไรก็ตามดูเหมือนว่าพวกเขาจะคิดผิด ขณะที่พวกเขาเตรียมที่จะต่อสู้กับทหารม้าของตระกูลเพอร์เซลล์ แต่สิ่งที่พวกเขาเห็นตอนนี้ไม่ใช่ทหารของตระกูลเพอร์เซลล์ แต่กับเป็นซอมบี้ที่มีรูปร่างใหญ่มากออกมาแทน ร่างของซอมบี้นั้นมีขนาดใหญ่ 20 เมตรพร้อมกับความสูง 10 เมตร มีโครงกระดูกที่มีสีเขียวเข้มและถูกคลุมด้วยหนามแหลม มันเป็นอะไรที่น่ากลัวมากๆ

ด้านหลังของซอมบี้ยังมีธงอยู่ด้วย ธงที่พวกเขาเห็นนั้นมีสีแดงเลือกซึ่งปักรูปของมังกรอยู่ ธงนั่นน่าจะเคยผ่านอะไรมามากมาย แต่มันก็ดูมีออร่ามากๆ พวกเขารู้ได้ทันทีว่านี่น่าจะเป็นธงสงคราม!

ทหารที่อยู่ข้างนอกเมืองก็ตกใจมากๆ พวกเขาไม่คิดว่าครั้งนี้พวกเขาจะได้เห็กซอมบี้ออกมา ในขณะที่หัวหน้าของพวกเขาคิดว่า นี่น่าจะเป็นพลังที่มาจากนักเวทย์แห่งความมืด

เขาออกคําสั่งเสียงดังทันที ทหารที่อยู่ข้างหลังเขาก็เริ่มวิ่งกันเข้ามา พวกเขาพร้อมที่จะต้องสู้กับเจ่าไห่

ในเวลาเดียวกันหัวหน้าทหารก็เรียกนักเวทย์ออกมา พวกเขารู้ว่าเจ่าไห่เป็นนักเวทย์แห่งความมืด วิธีที่ดีที่สุดในการจัดการกับนักเวทย์ก็คือการใช้นักเวทย์อีกคน ในการจัดการกับเจ่าไห่และตระกูลเพอร์เซลล์นั้นพวกเขาจะต้องใช้นักเวทย์ถึง 50 คน

นักเวทย์เหล่านี้ได้ถูกเตรียมมาเพื่อจัดการกับเจ่าไห่โดยเฉพาะเลย ปกติแล้วพวกเขาจะอยู่แต่ในค่ายแต่พวกเขาก็ถูกเรียกมาเพื่อเวลานี้เท่านั้น

เมื่อมองดูอยู่นั้น พวกเขาก็เห็นซอมบี้ค่อยๆ เดินเข้ามาเรื่อยๆ ซอมบี้ค่อยเดินไปยังคูน้ํา แม้ว่าคนจะมีความกว้าง แต่มันก็หยุดซอมบี้ได้ ดูเหมือนว่าซอมบี้จะไม่สามารถข้ามไปได้

หัวหน้าทหารรับจ้างคิดว่าพวกเขาจะเริ่มต่อสู้ตอนนี้ไม่ได้ พวกเขาจะต้องรอนักเวทย์ที่กําลังมาก่อน เขาจึงสั่งให้ทหารทั้งหมดยืนรอก่อน

แต่มันก็คือความคิดที่ผิดเพราะมันจะทําให้เจ่าไห่มีเวลามากขึ้นที่จะเตรียมการ ในขณะที่เขาอยู่เหนือคนเขาก็ไม่ได้ทําอะไรทันที เขาต้องการให้อีกฝ่ายเริ่มก่อน

ในขณะนี้ด้วยความตั้งใจของเจ่าไห่ กองทหารม้าหรือซอมบี้ พวกเขาทั้งหมดเป็นสัตว์ พวกเขาทั้งหมดเตรียมพร้อมที่จะต่อสู้และในมือของเขาก็มีอาวุธที่พร้อมมาก เพียงแค่เห็นพวกเขาก็รู้แล้วว่าพวกเขาน่ากลัวมากแค่ไหน

เจ่าไห่ปล่อยทหารม้า 10,000 คนในตอนนี้ ทุกคนอยู่ในพื้นที่โดยรอบทันที แม้ว่าจํานวนนี้จะไม่ได้มากนัก แต่ทหารของศัตรูก็ถูกแยกออกทั้ง 100,000 คนมันก็เพียงพอที่จะล้อมรอบเมืองทั้งเมือง

ด้วยวิธีนี้กองทัพของแต่ละประตูมีจํานวนประมาณ 20,000 คนกับการสูญเสียของพวกเขาไม่กี่วันที่ผ่านมาประมาณ 20,000 คนค่อนข้างดี

ในขณะที่ศัตรูยังคงสับสนจากการที่ได้เห็นทหารของเจ่าไห่ มันทําให้พวกเขาสับสนมาเกี่ยวกับวิธีที่พวกเขาจะจัดการกับเรื่องนี้ ทันใดนั้นก็มีเสียงออกจากปากของซอมบี้ตัวใหญ่ว่า “ด้วยธงของตระกูล ในฐานะคนที่อยู่ที่นี่จงรู้ไว้ว่าใครที่ไม่มีวันตาย! ฆ่ามัน!”

เสียงนี้มาจากเสียงของเจ่าไห่ นี่คือความสามารถของซีโนมอร์ฟ ตราบใดที่เจ่าไห่ยังอยู่ในร่างของซีโนมอร์ฟเสียงของเขาก็อาจจะออกมาจากปากของซีโนมอร์ฟได้ เหมือนกับว่ามีล่าโพงที่ดีมากๆเลย

หลังจากที่เจ่าไห่พูดออกมาแล้ว เหล่าซอมบี้ก็ยกอาวุธขึ้นและพุ่งไปทางทหารรับจ้างทันที

ในจักรวรรดิอาร์ค แทบจะไม่มีตระกูลใดที่สามารถหยุดการโจมตีของซอมบี้ได้ ความแข็งแกร่งของพวกเขานั้นแข็งแกร่งเกินกว่าที่จะรับมือ

ความยุ่งเหยิงเกิดขึ้นทันที พวกเขาทุกคนค่อนข้างมีประสบการณ์ พวกเขารู้ถึงพลังของซอมบี้ และพวกเขาไม่ต้องการที่จะได้รับผลกระทบ

อย่างไรก็ตามหัวหน้ากองทหารของพวกเขาค่อนข้างหนักแน่นถ้าเขาไม่ออกคําสั่งใดๆ สําหรับการถอย เขาก็ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องตาย พูดตามตรงหัวหน้ากองทหารมีความหวังค่อนข้างมาก เขารู้ว่าระดับของซอมบี้ที่ไม่มีนักเวทย์ก็ไม่ได้มีอะไร ความแข็งแกร่งในการต่อสู้ของพวกเขาไม่ควรแข็งแกร่งขนาดนั้น ดังนั้นหากรูปลักษณ์ของพวกเขาค่อนข้างน่ากลัวพวกเขาอาจไม่กลัวในการต่อสู้ เมื่อเห็นว่าเจ่าไห่ได้ปลดปล่อยซอมบี้จํานวนมากเหล่านี้หัวหน้ากองทหารค่อนข้างมั่นใจว่าพวกเขาจะไม่แข็งแกร่งเกินไป ดังนั้นพวกเขาจึงเชื่อว่าพวกเขาจะสามารถจัดการกับซอมบี้เหล่านี้ได้

แต่ไม่นานนักมันก็ค่อนข้างชัดเจนว่าเขาคิดผิด การปล่อยซอมบี้ของเจ่าไห่นั้นมีความแข็งแกร่งมาก แม้ว่าพวกเขาจะมีจุดมุ่งหมายแต่พวกเขาก็ไม่อาจจะต้อสู้ได้ ซอมบี้เหล่านี้ดูแข็งแกร่งกว่าทหารเสียอีก

เมื่อการรวมตัวของทหารม้าปะทะกับทหารรับจ้างหัวหน้ากองทหารตระหนักถึงความผิดพลาดของเขาทันที ซอมบี้เหล่านี้แข็งแกร่งเกินไปบางที่อาจแข็งแกร่งกว่าคนทั่วไปจริง ทหารของพวกเขาไม่สามารถต้านทานพวกเขาได้เพียงแค่ไม่นานก็เห็นได้แล้วว่าทหารรับจ้างดูเหมือนว่ากําลังจะแพ้

เจ่าไห่ไม่ได้ออกมาในเวลานี้ เขานั่งข้างในและปล่อยซอมบี้ออกมา เขามองที่เหตุการณ์ทั้งหมด หลังจากนั้นทหารรับจ้างทุกคนที่เข้าหาเขา เพื่อที่จะจัดการกับซีโนมอร์ฟ

อีวานยังอยู่ในซีโนมอร์ฟ เขามองในสิ่งที่เกิดขึ้นข้างนอก เขาไม่เคยคิดว่าซอมบี้ของเจ่าไห่ที่จะแข็งแกร่งเช่นนี้ พวกเขาแข็งแกร่งมาก เมื่อพวกเขาต่อสู้กันเสียงหัวเราะของทหารรับจ้างก็หายไปทันที

หลังจากที่เจ่าไห่ทําลายศัตรูเขาก็ไม่หยุดเขาก็รีบไปที่ค่ายศัตรูอีกด้านหนึ่ง ยิ่งไปกว่านั้นเจ่าไห่ยังปล่อยเวทมนต์อย่างต่อเนื่องทําให้ทุกคนที่ถูกฆ่าตายกลายเป็นซอมบี้ ทหารที่ตายแล้วลุกขึ้นทันทีและเริ่มไล่ล่าทหารคนอื่นๆ ที่หนีไป

คนเหล่านี้หวาดกลัวเมื่อเห็นรูปแบบของพวกเขาทั้งหมดเพิ่มขึ้นอีกครั้งและไล่ล่าพวกเขาด้วยอาวุธของพวกเขา เป็นฉากที่จะทําให้เกิดความตื่นตระหนก

ทหารถูกฆ่าโดยเหล่าซอมบี้ และซอมบี้ตัวใหม่ก็เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ จากซอมบี้ที่เจ่าไห่ปล่อยออกมาตอนนี้พวกเขามีซอมบี้มากกว่า 2 พันตัวจากทหารรับจ้างที่ตายแล้ว ในเวลานี้นักเวทย์ของศัตรูก็เริ่มตอบโต้เช่นกัน พลังเวทมนตร์พุ่งไปหาซอมบี้

เจ่าไห่ไม่สนใจสิ่งเหล่านี้เลย เขาเพิ่งเข้าไปข้างในและไปดื่มน้ําชา การโจมตีทางเวทย์มนตร์เหล่านี้มุ่งไปยังซีโนมอร์ฟ พวกมันไม่มีผลอะไรกับซอมบี้

สิ่งนี้ทําให้นักเวทย์สับสนเป็นอย่างมากๆ พวกเขาไม่เพียงแต่จะสับสนกับสัตว์เวทย์ขนาดใหญ่ คาถาของพวกเขาที่มีต่อซอมบี้นั้นก็ไร้ประโยชน์เช่นกัน

เทพผู้มีพลังระดับ 8 ในค่ายเห็นสถานการณ์นี้และออกไปทันที ในมุมมองของพวกเขาแม้ว่าพวกสัตว์ที่แข็งแกร่งพวกนี้ค่อนข้างแข็งแกร่งถ้าพวกเขามีระดับที่ 5 หรือ 6 พวกเขาก็น่าจะดีอยู่แล้ว พวกเขาคิดว่าถ้าพวกเขาใช้ความพยายามมากพอพวกเขาสามารถกําจัดพวกซอมบี้และเจ่าไห่ได้ทั้งหมด

อย่างไรก็ตามเช่นเดียวกับที่อยู่ก่อนหน้าพวกเขา พวกเขาคิดผิดมาก ซอมบี้เหล่านั้นแข็งแกร่งมาก ทหารของพวกเขาลดลงเรื่อยๆ พวกเขาจะต้องพ่ายแพ้อย่างแน่นอน หากพวกเขาถูกโจมตีมากกว่านี้ พวกเขาจะต้องแพ้แน่นอน

สิ่งนี้ทําให้เทพผู้มีพลังระดับ 8 ไม่รู้ว่าจะทําเช่นไร พวกเขาไม่คิดว่าพวกเขาจะจัดการกับเรื่องนี้ได้ พวกเขาไม่รู้ว่าเหล่าซอมบี้เหล่านี้ทําไมถึงแข็งแกร่งมากขนาดนี้

เมื่อพวกเขาไม่สามารถหยุดพวกซอมบี้ได้ พวกเขาก็ถอยหนีไปยังค่ายของพวกเขาทันที พวกซอมบี้ก็ไล่ตามพวกทหารรับจ้างทั้งหมด สิ่งสําคัญที่สุดคือพวกเขามุ่งเน้นไปที่การโจมตีของพวกเขาในนักเวทย์

เจ่าไห่ต้องการที่จะใช้ซอมบีและซีโนมอร์ฟจนกว่าจะชนะแน่นอน

จบบทแล้วนะครับ ขอบคุณที่ติดตามนะครับ บําย…บาย