Bringing The Farm To Live In Another World (ไปสร้างฟาร์มอีกโลกกันเถอะ) - บทที่ 403 - เพิ่มความแข็งแกร่ง

หลังจากที่กินอาหารเย็นแล้วเง่าไห่ ก็เข้าไปยังมิติและเจ่าไห่ก็ได้เรียกปักรีนและคาเร ทมาด้วย เจ่าไห่ต้องการให้ทั้งสองสอนทักษะการต่อสู้ให้กับเขาในวันนี้

เมื่อเจ่าไห่บอกทั้งสองคนเกี่ยวกับเรื่องที่เพิ่มเกิดขึ้นในวันนี้ ปู่กรีนก็ไม่ได้เป็นห่วงอะไร แม้ว่าตระกูลมาร์กี้จะเป็นตระกูลที่ทรงอํานาจ แต่พวกเขาก็ยังคงเป็นตระกูลพ่อค้าเหมือนกับตระกูลเซรี่ หากว่าพวกเขาจะต้องจัดการกับใครสักคน พวกเขาก็ต้องทําข้อตกลงกับจักรวรรดิที่คนผู้นั้นอยู่ และพวกเขาก็ต้องใช้เงินจํานวนมากเพื่อที่จะทําเช่นนั้น

ตอนนี้ตระกูลมาร์กี้ได้ทําลายขอบเขตของพวกเขาแล้ว ตอนนี้ดูเหมือนว่าพวกเขาจะเป็นศัตรูของเรา พวกเขาไม่รู้ด้วยซ้ําว่าชาร์ลีได้ขึ้นเรือมากับเจ่าไห่

ไม่ว่าจะเป็นเช่นไรเมื่อเห็นการกระทําในครั้งนี้ของตระกูลมาร์กี้ ในฐานะที่เป็นเจ้าชายที่สามของจักรวรรดิที่มีอํานาจมากที่สุดของทวีปนี้ มีคนไม่มากนักที่กล้าทําเรื่องเช่นนี้

ตระกูลพ่อค้าที่มีความร่ํารวย แต่สําหรับจักรวรรดิโรเซ่นซึ่งเป็นจักรวรรดิที่มีอํานาจมากที่สุดของทวีป หากจักรวรรดิโรเซ่นต้องการจัดการกับตระกูลมาร์กี้มันก็ไม่ใช่เรื่องยากอะไรเลย ตราบใดที่ตระกูลมีธุรกิจที่กระจายออกไปในหลายแห่งจักรวรรดิโรเซ่นก็เป็นพันธมิตรกับพวกเขาได้ และพวกเขาก็เต็มใจที่จะทําธุรกิจด้วย

เหตุผลที่ทําให้ตระกูลมาร์กี้กลัว ก็เพราะที่พวกเขาจะต้องจ่ายเงินเป็นจํานวนมาก แต่เงินเหล่านี้ก็อาจจะเป็นสาเหตุที่นําความตายมาสู่พวกเขา

เมื่อเจ่าไห่เห็นว่าทั้งสองไม่ได้เป็นห่วงมากนัก เจ๋าไร่ก็ปล่อยเรื่องนี้ผ่านไป ตอนนี้เจ๋าไม่ได้ฝึกทักษะการต่อสู้กับกรีนและคาเรท สิ่งแรกที่เจ่าไห่ได้รับการฝึกก็คือทักษะการใช้ดาบ

พลังของเจ่าไห่ไปถึงระดับที่ 8 แล้ว และร่างกายของเขาก็ได้รับการรักษาด้วยยาถอนพิษแล้ว เจ่าไห่ก็ยังได้กินผลไม้ทองค่าเข้าไปด้วย ตอนนี้ความแข็งแกร่งของเขาก็กลับมาเป็นเหมือนคนปกติแล้ว ช่วงเวลาที่เขาได้ฝึกฝนวิธีการใช้พลังฉีพร้อมกับทักษะการต่อสู้ที่ถูกวิธี พลังของเขาจะเพิ่มขึ้นแบบทวีคูณ

สิ่งแรกที่เจ๋าไร่ได้ฝึกทักษะการใช้ดาบก็คือ การเคลื่อนไหวพื้นฐาน แทง, ตัด, ชี้, เช็ด, ล็อค, ซวนเซและติดการเคลื่อนไหวเหล่านี้เป็นท่าพื้นฐานของทักษะดาบ ไม่ว่าทักษะจะแข็งแกร่งแค่ไหน พวกเขาก็ยังคงต้องใช้การเคลื่อนไหวเหล่านี้ด้วย

หลังจากฝึกเป็นเวลาสองชั่วโมงแล้ว กรีนก็ให้เจ่าไห่หยุดพัก ในตอนนี้เจ่าไห่คิดว่าหากการถอนพิษและผลไม้ทองคําสามารถเพิ่มขีดความสามารถของเขาได้ แต่ถ้าใช้กับลอร่าและคนอื่นมัน จะเป็นเช่นไร หากพวกเขาสามารถใช้ผลไม้ทองคําเพิ่มความแข็งแกร่งของพวกเขาได้ มันจะเป็นสิ่งที่ดีกับพวกเขามากเลย

เมื่อคิดถึงสิ่งนี้ เจ่าไห่ก็พูดออกมาทันทีว่า “เจ๋าฉันมาหาหน่อย” เมื่อเจ๋าฉินอี้พดเช่นนั้น เธอก็บินไปหาเจ่าไห่และก็มองเขา

เจ่าไห่ยิ้มให้เจ๋าฉินอี้และพูดว่า “เจ๋าฉินอี้ เจ่าไห่ดูว่าลอร่ากับคนอื่นๆสามารถใช้ยาถอนพิษกับผลไม้ทองคําเพื่อเพิ่มความแข็งแกร่งของพวกเขาได้ไหม?”

เจ๋าฉินอี้พยักหน้าและก็โบกมือของเธอ ซึ่งมีไฟล้อมรอบ กรีน คาเรท ลอร่า เล็ก เนียร์ ชีว ซูกะ บล็อค และร็อค ไม่นานมากนักสีไฟก็หายไป

เจ่าไห่ฉินอี้หันไปหาเจ่าไห่และพูดว่า “นายน้อย ปู่กรีนและคาเรทไม่สามารถตรวจสอบได้ มิติไม่มีระดับเพียงพอที่จําทําเช่นนั้น ลอร่าอาจจะรับผลไม้ทองคําได้ แต่ต้องลดลงครั้งหนึ่งในช่วง เวลา 10 วัน 10 วันหลังจากรอบที่สองเธอจะได้ระดับเดียวกับนายน้อย ความสามารถของลอร่านั้นดีมาก แต่เธอไม่เหมาะกับผลไม้ทองคํา เธอต้องการยาพิเศษ อย่างไรก็ตามเนื่องจากมิติยังไม่ได้มีระกับที่เพียงพอจึงยังไม่อาจจะซื้อส่วนประกอบได้ ชิงและซูกะก็เหมือนกันเลย บล็อคและร็อคสามารถกินผลไม้ทองคําได้ ดูเหมือนว่าพวกเขาจะมีระดับเดียวกับนายน้อย แต่เนื่องจากพวกเขาไม่ได้เป็นเจ้าของมิติ พวกเขาจะไม่ได้รับความสามารถเช่นนั้น”

เจ่าไห่มองด้วยความดีใจ และพูดว่า “ดีจริงๆ ซื้อผลไม้ทองคําสามลูกที่

เจ่าไห่นําเอาผลไม้ทองคําให้กับลอร่า แล้วก็จะให้กับเม็กเมื่อถึงเวลา “จริงด้วยเจ้าไม่ได้พูดอะไรถึงเนียร์เลย ความสามารถของเธอเป็นเช่นไร”

เจ๋าฉินอี้พูดว่า “ความสามารถของเนียร์นั้นมีความพิเศษ เธอไม่เหมาะที่จะกินในตอนนี้ในมิติ เธอต้องการผลไม้ที่เป็นพิเศษเพื่อกินและเพิ่มความสามารถในการสื่อสารกับสัตว์ นี่คือความสามารถพิเศษของเธอ”

เจ่าไห่ขมวดคิ้วของเขา “ผลไม้อะไร? เจ้ารู้จักไหม?”

เจ๋าฉินอี้ส่ายหัว “ข้าก็ไม่รู้เหมือนกัน ไม่มีข้อมูลเกี่ยวกับผลไม้ในมิติในตอนนี้ แต่จากวัตถุที่มิติดูดมาจนถึงตอนนี้มีความน่าจะเป็น 90% ที่ผลไม้จะมีอยู่”

เจ่าไห่พยักหน้า “นั่นก็เป็นเรื่องที่ดี ก่อนอื่นเลยให้เราซื้อผลไม้ทองคําก่อน”

เจ๋าไฟฉินอี้ตอวเจ่าไห่ว่า “นายน้อย ข้าขอเสนอให้ท่านซื้อผลไม้ทองคําและปลูกมันไว้ แม้ว่าเราจะต้องรอสองถึงสามวัน แต่เราก็สามารถเก็บเหรียญทองคําได้ 20,000 เหรียญทอง”

เจ่าไห่ยิ้มและพูดว่า “ก็ดีเหมือนกัน ทําตามสิ่งที่เจ้าพูดเลย ไม่ว่าจะยังไงเจ้ามีพลังในการค่านวณที่เก่งมากในตอนนี้ เจ้าสามารถเห็นสิ่งต่างๆ ได้มากว่าข้า”

หลังจากที่พูดจบ เจ๋าไร่ก็หันไปหาลอร่า บล็อค และร็อก “ดูเหมือนว่าพวกเจ้าจะต้องรออีกสองถึงสามวัน”

ลอร่ายิ้มและพูดว่า “เราไม่ได้รีบร้อนอะไร เราอยู่ในระดับของเรามานานแล้ว และรออีกสองถึง สามวันก็จะไม่เป็นปัญหาอะไรเลย อย่างไรก็ตามพี่ไห่ ฉันคิดว่าเราควรอัพเกรดมิติโดยเร็วที่สุด เพื่อช่วยเม็กและคนอื่นในมิตหาวิธีเพิ่มความสามารถของปู่กรีนและคนอื่นๆด้วย”

เจ่าไห่พยักหน้าและก็ถอนหายใจ “มันก็พูดง่ายไป ตอนนี้มิติได้ถึงระดับที่ 30 แล้วการอัพเกรด 1 ระดับมันจะยากมาก ดูเหมือนว่าจะใช้เวลานาน เม็กเธอไม่ควรท้อ ฝึกต่อไปและบางทีเธออาจจะไปถึงระดับที่ 8 ได้ด้วยตัวเอง”

เม็กมองไปที่เง่าไห่และก็ยิ้ม “ไม่เป็นอะไร นายน้อยไม่ต้องเป็นห่วง ทําให้ความสามารถของลอร่าข้ามผ่านระดับไปก่อนเลย ตอนนี้ระดับของเธอยังคงต่ําอยู่”

ลอร่าก็พูดออกมาทันทีว่า “เม็ก เธอกล่าล่อฉันงั้นเหรอ?” จากนั้นเธอก็วิ่งไปที่เม็ก เม็กก็วิ่งหนี เธอด้วยขณะที่ทั้งสองคนหัวเราะ

ทั้งสองกลายเป็นคนที่ร่าเริงมาก ในขณะที่หยอกล้อกัน

เมื่อมองปู่กรันทั้งสองก็ยิ้มแล้วก็หันไปหาเจ่าไห่และพูดว่า “นายน้อยมาฝึกอีกสักหน่อยแล้วค่อยพักเถอะ” เจ่าไห่พยักหน้าแล้วก็ลุกขึ้นยืนแล้วก็ฝึกทักษะของเขาต่อไป

ในตอนนี้เจ่าไห่ไม่รู้ว่าตอนนี้คนดูแลของลูหยางประหม่ามาก นี่เป็นเพราะด้านหลังเรือของพวกเขา มีเรือรบตามมาอย่างใกล้ชิด อยู่ที่นั่นแค่แล่นเรือไปไม่ไกลจากเรือ พวกเขาไม่ได้โจมตี หรือพยายามติดต่อกับพวกเขา พวกเขาไม่รู้ว่าเรือนี้เป็นศัตรูหรือเป็นมิตร

ฮาร์ตซึ่งเป็นกัปตันของเรือ ซึ่งตระกูลเพอร์เซลล์ได้ส่งมา ตอนนี้เขาเป็นกังวลมากเกี่ยวกับเรือที่เขาเห็น เขาไม่รู้ว่าเรือนี่คือเรืออะไร ดูเหมือนว่ามันตั้งใจที่จะตามเรือของพวกเขา ถ้าเขาจะบอกว่าเป็นเรือของโจรสลัดมันก็คงไม่สมควร โจรสลัดจะไม่โจมตีเรือของพวกเขา นี่เป็นเพราะไม่มีอะไรอื่นนอกจากความจริงที่ว่าโจรสลัดที่มีประสบการณ์จะรู้ทันทีว่าเรือของพวกเขาไม่ได้มีค่าอะไร

ใครบางคนที่แล่นเรือในทะเลตลอดทั้งปีจะเห็นจากน้ําที่พลัดจากเรือที่มันไม่ได้มีสินค้าอะไรเลย ถ้าโจมตีไปมันก็ไม่ได้คุ้มค่าอะไร

เพื่อความปลอดภัยของลูหยาง ฮาร์ตเลือกที่จะแล่นเรือไปตามแนวของชายฝั่งโดยเลือกที่จะจ่ายค่าผ่านทางเพื่อเพิ่มความปลอดภัย โดยทั่วไปแล้วโจรสลัดจะไม่กล้าที่จะโจมตีตามแนวชายฝั่ง เพราะกลัวว่าจะถูกจับโดยกองทัพเรือของจักรวรรดิ

อย่างไรก็ตามเรืออีกล่ตามพวกเขามาอย่างใกล้ชิดทําให้เขารู้สึกไม่ค่อยสบายใจ พวกเขาก็ไม่มีทางอื่นที่จะทําได้ แต่ก็ต้องบอกกับลหยางเกี่ยวกับเรื่องที่กําลังเกิดขึ้น

ลหยางขมวดคิ้วหลังจากที่ได้ฟังสิ่งที่ฮาร์ตพูด และพูดว่า “เจ้าหมายถึงเรือรบที่ตามมางั้นหรอ? มันไม่ได้โจมตีเราและก็ไม่ได้ติดต่อกับเราใช่ไหม?”

ฮาร์ตตอบว่า “ใช่แล้ว เราไม่รู้ว่าอีกฝ่ายต้องการทําอะไร ฉันเป็นห่วงจริงๆ เพราะจะมีพื้นที่ระหว่างจักรโรเซ่นและจักรวรรดิอาร์ซูที่อยู่ภายใต้เขตอํานาจของขุนนางมีโจรสลัดอยู่ที่นั่น ข้ากลัวว่าเรือนั่นจะโจมตีเราที่นั่น”

ลูหยางพยักหน้า “มาเถอะออกไปข้างนอกกันเถอะ ข้าต้องการดูเรือนั้นด้วยตาของข้าเอง” ลูหยางพูดขณะที่เธอออกจากห้องนั่งเล่นไป

หลังจากมองเรือนั่น ลูหยางก็ยิ้มและหันไปหาฮาร์ต “ฮาร์ท เจ้าไม่ต้องเป็นห่วงเรือนั้นไม่ได้มีเจตนาที่จะโจมตีเราหรอก ถ้าฉันเดาถูกต้องพวกเขาอาจมาที่นี่เพื่อปกป้องเรา” จากนั้นลูหยางก็หันหลังกลับและเดินไปที่ห้องนั่งเล่น ทิ้งฮาร์ตที่สับสนมากไว้ด้านหลัง

ฮาร์ตไม่เข้าใจว่าทําไม ลูหยางจึงมั่นใจว่าอีกฝ่ายกําลังปกป้องพวกเขา แต่ถ้าลูหยางพูดเช่นนั้นเขาก็จะไม่พูดอะไรในเรื่องนี้ เขาเพิ่งสั่งให้ลูกน้องเตรียมตัว

ลูหยางรู้สึกสบายใจมากขึ้น แต่ฮาร์ตก็ไม่อาจทําเช่นนั้นได้ ดังนั้นสิ่งเดียวที่เขาทําได้คือเพิ่มเตรียมพร้อมอยู่เสมอ ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น เขาจะต้องไม่ทําให้ลูหยางเจอกับเรื่องที่เป็นอันตรายได้

เมื่อลูหยางกลับไปที่ห้องของเธอ จิลล์ก็ถามเธอว่า “นายหญิงทําไมถึงบอกกับฮาร์ตว่าไม่ต้องเป็นกังวล? นายหญิงรู้จักเรือนั่นงั้นเหรอ?”

ลูหยางส่ายหัว “ข้าไม่รู้จักเรือล่านั้น แต่ข้ารู้ว่าใครเป็นเจ้าของมัน เจ้าไม่เห็นหรือไม่ว่าเรือนั้นไม่เหมือนกับเรือของจักรวรรดิโรเซ่น รูปลักษณะของมันแปลกไปเล็กน้อย”

จิลล์มองลูหยางก่อนที่ดวงตาของเธอจะสว่างขึ้น “นายหญิงคิดว่าเรือนั่นถูกส่งมาจากนายน้อยเจ๋าไร่เพื่อปกป้องเราใช่ไหม?”

ลหยางยิ้มและพูดว่า “เป็นไปได้ แต่ลืมไปเลยฮาร์ตยังคงเตรียมพร้อม ไม่ว่าข้าจะพูดอะไร นี่เป็นสิ่งที่ดีเช่นกันมันจะดีที่สุดถ้าเรือนั่นเป็นมิตรของเรา”

จบบทแล้วนะครับ ขอบคุณที่ติดตามนะครับ บ้าย…บาย