Bringing The Farm To Live In Another World (ไปสร้างฟาร์มอีกโลกกันเถอะ) - บทที่ 402 - ตระกูลมาร์กี้
- Home
- All Mangas
- Bringing The Farm To Live In Another World (ไปสร้างฟาร์มอีกโลกกันเถอะ)
- บทที่ 402 - ตระกูลมาร์กี้
เมื่ออีกฝ่ายได้เห็นพลังของเจ้าไห่ พวกเขาก็ไม่คิดเลยว่าเจ้าไห่จะมีพลังการต่อสู้มากมายขนาดนี้ ข้อมูลเดียวเกี่ยวกับตัวของเจ้าไร่ที่พวกเขาได้รับมาก็มีเพียงแค่อย่างเดียวคือเจ้าไห่เป็นนักเวทย์แห่งความมืด วันนี้เมื่อได้ต่อสู้แล้ว พวกเขาก็รู้ว่าเจ้าไห่สามารถใช้พลังเวทย์ได้หลายธาตุ มันเป็นเรื่องที่น่าประหลาดใจมาก
อย่างไรก็ตามคู่ต่อสู้ของเจ้าไห่ก็มีประสบการณ์ในการต่อสู้ด้วยเช่นกัน ทันทีที่พวกเขาเห็นซอมบี้ของเจ้าไห่ พวกเขาก็เตรียมที่จะสู้ต่อทันที มังกรน้ําสองตัวที่ก่อนหน้านี้ เคยถูกใช้ เพื่อทําลายน้ําแข็งของเจ้าไห่ออกมาอีกครั้งเพื่อที่จะโจมตีใสเหล่าซอมบี้ของเจ้าไห่
โชคไม่ได้เข้าข้างพวกเขา ซอมบี้ของเจ้าไร่อยู่ในระดับที่สูงมาก มันทําให้การโจมตีของพวกเขาไม่สามารถทําอะไรกับเหล่าซอมบี้ได้
เมื่อซอมบี้เห็นพลังเวทย์ที่พุ่งเข้ามาทางพวกเขา แสงสีฟ้าที่มีรูปร่างของมังกรเป็นพลังเวทย์ เมื่อมังกรทั้งสองโจมตีจนถึงซอมบี้ พลังมังกรนั้นแตกกระจายลงทะเลไป
ชาร์ลียาอยู่บนเรือเถาหยวน เขามองทุกอย่างที่เกิดขึ้นด้วยความว่างเปล่า เมื่อเห็นทุกอย่างที่อยู่ตรงหน้าเขา มันทําให้ชาร์ลีถึงกับพูดไม่ออก ซอมบี้เหล่านี้สามารถใช้พลังฉีได้ นี่เป็นครั้งแรกที่เขาได้พบกับอะไรเช่นนี้ มันเป็นประสบการณ์ที่เปิดหูเปิดตาของเขามาก
คู่ต่อสู้ของเจ้าไห่ยังไม่ได้เตรียมตัวไว้สําหรับเรื่องที่เกิดขึ้น พวกเขาลืมที่จะเคลื่อนไหว ซอมบี้ใช้โอกาสนี้อย่างรวดเร็วและขึ้นเรือไป
เมื่อเหล่าซอมบี้ขึ้นมาบนเรือก็ไม่สามารถต่อสู้กับพวกซอมบี้ได้ เพราะตอนนี้ซอมบี้แข็งแกร่งมากในตอนนี้พวกซอมบี้นั้นแข็งแกร่งเท่ากับเทพผู้มีพลังระดับ 8
เทพผู้มีพลังระดับ 8 เมื่ออยู่ในกลุ่มคนทั่วไป เขาจะกลายเป็นบรรพบุรุษทันที แต่เจ๋าไฟก็เพิ่งเอาเทพผู้มีพลังจานวนมากออกมา มันท่าให้คนที่ไม่เคยเห็นสิ่งที่เขาเอาออกมาตกใจกับสิ่งเหล่านี้มาก
การโจมตีของเขาไม่ได้จบลงที่นี่ หลังจากปล่อยเหล่าซอมบี้จานวนมากแล้ว เจ้าไห่ยังได้ปล่อยยุงจํานวนมากเข้าไปด้วย
ยุงแต่ละตัว ตัวเล็กแต่ก็เร็วมาก ก่อนที่ผู้คนบนเรือจะเห็นพวกยุงพวกยุงก็บินเต็มเรื่อแล้ว
เจ้าไหมองดูสถานการณ์ตอนนี้ คู่ต่อสู้ของเจ้าไห่ 5 ถึง 6 คน โดยมีซอมบี้ล้อมรอบเรือ 12,000 ตัว ขณะที่มีอีก 2,000 ตัวอยู่บนเรือ เพียงแค่นั้นก็น่าจะจัดการกับนักเวทย์ทั้ง 5 ได้
เจ่าไห่หยุดอยู่กับที่และยืนมองเรือเหล่านั้น แม้ว่าคนที่อยู่บนเรือจะยังคงต่อสู้ พวกเขาก็ไม่สามารถทําอะไรได้ มันเป็นเพราะพวกเขาอ่อนแอกว่ามาก
เมื่อเห็นเช่นนี้ เจ้าไห่ก็รู้สึกสบาย และหันไปยิ้มให้กับชาร์ลี “เจ้าขาย ดูเหมือนว่ากองเรือของข้าจะเพิ่มขึ้นแล้ว เจ้าชายจะเอาเรือสัก 2 ล่าไหม? ข้าคิดว่าท่านจะสามารถตกปลาได้ตลอดเวลาเลย”
ชาร์ลีตื่นจากความสับสนของเขา เขามีท่าทางที่ยังสับสนอยู่ เมื่อเขามองเรือที่มาโจมตะวกเขา เขาก็ส่ายหัวและพูดว่า “ลืมไปเถิด ข้าไม่มีเวลาว่างที่จะออกไปเที่ยวทะเล เจ้าเก็บเรือเหล่านี้ไว้เถอะ อย่างไรก็ตามข้าคิดว่าคนที่ต้องการติดต่อกับเราไม่ใช่คนธรรมดา การบังคับเรือเช่นนี้ไม่ใช่คนธรรมดาที่จะทําได้”
เจ้าไห่พยักหน้า “อย่าคิดว่าเรือเหบ่านี้จะไม่ใช่ของท่าน แต่สําหรับข้าแล้ว ข้ากลัวว่าข้าจะมีส่วนเกี่ยวข้องกับท่านโดยที่ไม่ได้คิด”
ชาร์ลียิ้มและพูดว่า “มีอะไรงั้นเหรอ? เมื่อเจ้าตัดสินใจที่จะร่วมมือกับข้าแล้ว ศัตรูของเจ้าก็จะเป็นศัตรของข้าด้วย ดังนั้นก็เหมือนว่าตราบใดที่พวกเขาโจมตีเจ้า ก็เหมือนว่าโจมตีข้าด้วยเช่นกัน”
เจ้าไหยิ้มและไม่ได้พูดอะไรเพิ่ม เขารู้ง่าชาร์ลีพูดอย่างนั้นเพื่อเอาชนะใจของเขา อย่างไรก็ตามการได้เห็นใครบางคนที่ต้องการเอาชนะเขาก็เป็นสิ่งที่เขาชอบมาก
เขากวัดแกว่งไม้เท้าของเขาในขณะที่กลุ่มก๊าซหกก้อนลอยไปและล้อมรอบเรือ ทั้ง 6 ล่าไม่นานนักผู้คนที่อยู่ภายในเรือก็ดูวุ่นวายมาก ชาร์ลีเห็ว่ามีบางคนตายอยู่บนเรือทันที
มันเป็นเรื่องปกติที่เรือจะมีใบเรือสํารอง พวกเขาแล่นเรือในทะเลตลอดทั้งปีพวกเขาจะทําอย่างไรถ้ามีพาย หากพายุพัดใบเรือพัง
การแล่นเรือออกไปพวกเขาจะทําอะไร? เนื่องจากพวกเขาไม่สามารถรอความตายของพวกเขา พวกเขาจะต้องเตรียมใบเรือสารองไว้ด้วย
ในเวลานี้เจ้าไหก็เอาซอมบี้ของเขากลับมา ในขณะที่เดินไปตามพื้นผิวน้ําแข็ง เจ้าไห่เก็บพวกมันไว้เหลือเพียงสามนักเวทย์
ชาร์ลีมองนักเวทย์ทั้งสามและรู้ว่านักเวทย์เป็นศัตรู ยิ่งไปกว่านั้นเมื่อมองจากท่าทางที่เห็นของพวกเขา ดูเหมือนว่าพวกเขาจะกลายเป็นเหมือนซอมบี้ของเจ้าไห่ไปแล้ว
ตอนนี้ภายในใจของชาร์ลีเขารู้สึกมึนงงมาก แม้ว่าเขาจะไม่ใช่นักเวทย์แห่งความมืด แต่เขาก็รู้ว่ามันไม่ใช่เรื่องง่ายของนักเวทย์แห่งความมืดที่จะเปลี่ยนผู้คนให้กลายเป็นซอมบี้ระดับสูงได้ แต่ดูเหมือนว่าเรื่องนี้จะใช่กับเจ่าไฟไม่ได้ ตราบใดที่เขาโบกมือ เขาก็สามารถเปลี่ยนใครให้กลายเป็นซอมบี้ได้ ซึ่งเป็นซอมบี้ระดับสูงได้
เจ้าไห่สังเกตนักเวทย์เป็นนักเวทย์ใหม่ คนนึ่งเป็นนักเวทย์สายลม อีกคนเป็นนักเวทย์น้ํา และอีกคนคือนักเวทย์แห่งแสง
เจ้าไห่ยิ้ม ดูเหมือนว่าคนที่ต้องการจัดการกับเขาคิดมาดีมาก พวกเขาส่งนักเวทย์ลมเพื่อจัดการกับเรือ นักเวทย์น้ําเพื่อต่อสู้ได้ดีกว่าในทะเลและนักเวทย์แห่งแสง เพื่อต่อสู้อีกคนเพราะเจ้าไห่เป็นนักเวทย์แห่งความมืด เห็นได้ชัดว่าคนเหล่านี้ถูกส่งมาเพื่อจัดการกับเจ่าไห่โดยเฉพาะ
สิ่งที่ทําให้เจ้าไห้ประหลาดใจก็คือความจริงที่ว่านักเวทย์ไม่ได้น่าตราสัญลักษณ์อะไรมาเลย มันทําให้พวกเขาไม่อาจจะรู้ได้ว่าคนเหล่านี้ถูกส่งมาจากใคร
เจ้าไหมองนักเวทย์แห่งแสงและพูดว่า “เจ้าเป็นคนของกิลแห่งความสว่างใช่มั้ย?”
นักเวทย์แห่งแสงค่านับและพูดว่า “นายน้อยแท้จริงแล้วข้าเป็นคนของกิล ข้ากําลังจะได้เป็นนักบวชแล้ว”
เจ้าไห่พยักหน้าแล้วก็ถามว่า “กิลแห่งความสว่างส่งเจ้ามาที่นี่เพื่อจัดการกับข้าใช่ไหม”
นักเวทย์แสงพูดว่า “พวกเขาได้รับค่าสั่งจากตระกูลมาร์กี้เพื่อจัดการกับนายน้อย นี่ไม่ใช่สิ่งที่กิลของเราสั่งการมา”
เจ้าไหมองและพูดว่า “น่าแปลกจริงๆ ที่ค่าสั่งนี้มาจากตระกูลมาร์กี้ ข้าไม่คิดว่ามันจะเป็นเช่นนั้น เจ้าทั้งสองก็ด้วยใช่ไหม?”
นักเวทย์คนอื่นๆ พยักหน้า “ใช่แล้วนายน้อย เราเป็นผู้เฒ่าที่มาจากตระกูลมาร์ก เราทั้งสองได้รับคําสั่งเพื่อจัดการกับท่าน”
เจ้าไห่พยักหน้า “นอกจากจัดการกับข้าตระกูลมาร์กี้มีแผนอื่นอีกไหม?”
นักเวทย์สองคนส่ายหัวและอีกหนึ่งคนพูดว่า “เราไม่รู้อะไรเลย นอกจากที่สั่งให้จัดการกับท่าน พวกเขาไม่ได้บอกแผนการอื่นกับพวกเราเลย”
เจ้าไหมองนักเวทย์ทั้งสามและพูดว่า “นอกจากพวกเจ้าแล้ว มีใครอยู่ในเรืออีกไหม?”
นักเวทย์พูดขึ้นทันทีว่า “เรามีกัปตันเรือคาเตอร์ เขาเป็นผู้ที่เชื่อถือได้ของตระกูลทุกอย่างบนเรือพวกเราต้องเชื่อฟังคําสั่งของเขาทุกอย่าง”
เจ้าไห่พยักหน้าแล้วก็มีเสียงวิ่งที่มุ่งหน้ามาทางเขา ชายคนหนึ่งวิ่งมาบนน้ําแข็งที่กําลังจะละลาย แต่เขาก็ยังวิ่งโดยที่ไม่ได้ลื่นล้มหรืออย่างใด ไม่นานมากนักชายคนนั้นก็วิ่งมาถึงตัวของเจ้าไห่และคํานับ “ข้าชื่อคาเตอร์ นายน้อยเจ้าไห่ต้องการอะไรงั้นเหรอ?
เจ้าไหมองคาเตอร์ เขาดูมีอายุประมาณ 40 ปีเขาดูธรรมดามากมีสีผิวสีน้ําตาลเข้ม น่าจะเป็นเพราะเขาต้องเดินทางอยู่ในทะเลมาโดยตลอด เจ๋าไห่พูดออกไปว่า “ตระกูลมาร์กี้มีแผนการอื่น นอกจากส่งพวกเจ้ามาจัดการกับข้าไหม?”
คาเตอร์ส่ายหัว “ไม่มีแผนอื่นแล้วนายน้อย เพื่อที่จะจัดการกับท่าน ตระกูลจต้องจ่ายเงินไปมากพอสมควร พวกเขายังได้จ้างเทพผู้มีพลังระดับ 8 ระดับ 2 นักบวชและนักรบระดับ 8 อีก 5 คนตระกูลบอกกับข้าว่าการที่เสียเรือไปมันไม่สําคัญเลยถ้าหากจัดการกับนายน้อยเจ้าไม่ได้”
เจ้าไห่พยักหน้า “ดี เจ้ากลับไปซ่อมเรือโดยเร็วที่สุด และตามเราไป”คาเตอร์ท ตามทันทีและหันกลับไปที่เรือ เต่าไหโบกมือให้ซอมบี้และรับนักเวทย์ทั้งสองเข้าสู่มิติไปด้วย”
ชาร์ลียืนนิ่งอยู่ข้างๆ เจ้าไห่ ตอนนี้เขาได้รู้ถึงวิธีการถามใครบางคนให้เขาตอบก็เพียงแค่ทําให้เขากลายเป็นซอมบี้ระดับสูง ด้วยวิธีนี้เมื่อเขากลายเป็นซอมบี้และเขาก็จะบอกเราทุกอย่างที่อยากจะรู้ทันที
เจ้าไห่หันไปหาชาร์ลีและพูดว่า “เจ้าชาย เราควรไปต่อ ไม่จําเป็นต้องอยู่ที่นี่นาน พวกเขาจะตามเราไปเอง”
ชาร์ลีพยักหน้า เจ้าไห่และคนอื่นๆ พวกเขากลับไปที่ห้องนั่งเล่นของเรือ หลังจากนั่งลงเจ๋าไร่ก็หันไปหาลอร่าแล้วพูดว่า “ลอร่าดูเหมือนว่าตระกูลมาร์กี้น่าจะมีแผนอะไรบ้างอย่าง เธอคิดว่าเราควรทําอย่างไร
ลอร่ายิ้มแล้วพูดว่า “ไม่จําเป็นต้องกังวล เวลานี้พวกเขาส่งเรือมาพร้อมกับนักเวทย์และนักรบไม่กี่คนซึ่งเราจัดการได้ ตอนนี้เรือและผู้คนเป็นของเรา ฉันเชื่อว่านี่จะเป็นการระเบิดครั้งใหญ่ตระกูลมาร์กี้ หากพวกเขาวางแผนที่จะจัดการกับเราอีกครั้ง เราจะไม่ใจดี เราจะจัดการกับพวกเขาและจบทุกอย่างลง น่าจะมีผู้คนจํานวนมากที่ต้องการจัดการกับพวกเขาด้วย เรามาดูกันว่าพวกเขาสามารถจัดการกับมันได้ไหม?”
เจ้าไห่และชาร์ลีก็หัวเราะ ชาร์ลีรู้เรื่องลอร่า เขาแค่ไม่คิดว่าเธอจัดการกับตระกูลมาร์กี้ด้วยวิธีนี้มันเป็นสิ่งที่เขาไม่อาจคิด
เจ้าไห้ไม่แปลกใจ เขารู้มุมมองของตระกูลมาร์กี้ของลอร่าอยู่แล้ว ดังนั้นจึงเป็นเรื่องปกติที่ปฏิกิริยาของเธอจะเป็นเช่นนี้ ในความเป็นจริง ถ้าเขาถามคาเรทเกี่ยวกับความคิดเห็นของเขา เขาก็จะพูดในสิ่งเดียวกันโดยไม่ต้องสงสัย พ่อและลูกสาวคู่นี้เสียความรู้สึกกับตระกูลมาร์กี้มานานแล้ว
ในตอนนี้พี่หนานเดินเข้ามาโค้งค่านับเข่าไห่ “นายน้อยหลังจากตรวจสอบเรือแล้ว เราได้สูญเสียปืนใหญ่เวทมนตร์ 5 กระบอก ลูกปืนใหญ่ 20 ลูกและล่าเรื่อของเรือเสียหายเล็กน้อย อย่างไรก็ตามสิ่งนี้จะไม่ส่งผลกระทบต่อการนําทางของเรา เราสามารถออกไปได้ทันที
เจ้าไห่พยักหน้าและพูดว่า “ดีแล้ว เราจะให้คาเตอร์เปลี่ยนใบเรือของเขาด้วยตัวเอง เราออกไปก่อนเลย” จี้หนานพยักหน้าแล้วหันหลังกลับไป